Part

  1     1|               w domowej katuszy,~Dziś na swobodne gdy wyjrzem powietrze,~
  2     1|             co się zimnem czyści,~Czy na niebieskie zmysł podniosę
  3     1|         gronie czarownych Charytek.~ ~Na wsi, zaledwie czarna noc
  4     1|        zdobiąc nie dopuszcza mrozu.~ ~Na sali, orszak przywitam wybrany,~
  5     1|              w koronie,~Niechaj pomni na Ustawy!~ ~Pomni na przysięgę
  6     1|              pomni na Ustawy!~ ~Pomni na przysięgę swoją~I w każdej
  7     1|              chwili żywota~Niechaj mu na myśli stoją:~Ojczyzna, nauka,
  8     1|         Wymowa wznieść nie zdoła~Dziś na wolności szczyt;~Gdzie przyjaźń,
  9     1|        martwych użyj brył;~Mierz siłę na zamiary,~Nie zamiar podług
 10     1|               końca do końca.~ ~Patrz na dół - kędy wieczna mgła
 11     1|              mocy~Świat rzeczy stanął na zrębie;~Szumią wichry, cieką
 12     1|             ducha:~Młodość go pocznie na swoim łonie,~A przyjaźń
 13     1|            POWODU WYSYŁANIA FILARETÓW NA LINIĘ KAUKASKĄ D. 12 PAŹDZIERNIKA
 14     1|         pieśni dwa końce.~ ~Nie dosyć na tych dostarczasz wątek,~
 15     1|             umęczon w Piątek,~Nim się na skrzydłach kołysał.~ ~Nim
 16     1|         wielbimy mniej sztucznie,~Ale na wieki z was brać przykłady~
 17     1|      Przyrzekają wierni ucznie.~ ~Gdy na wielkiego Uralu czoło~Poszlą
 18     1|             słusznie w urzędzie~Włada na niebieskim tronie.~Anioł
 19     1|            długo modłom naszym będący na celu,~Znowuż do nas koronny
 20     1|                Nie taki ziomków serca na wieczność zaskarbi;~Ale
 21     1|          długo z sal uczonych wracało na sucho~Łakome, a przez ciebie
 22     1|         Wstają z martwych, przechodzą na prawdy zwierciadła.~Od czoła
 23     1|           przyłbica odpadła~I żelazne na piersiach łamią się pokrycia,~
 24     1|             dociec umie arcyrzadki;~A na podobnej liczbie jeszcze
 25     1|            dzieciństwa jesteśmy długo na nię ślepi.~Skoro zaczniem
 26     1|          szkła swojej roboty wsadzają na oko,~Przez które widać szerzej
 27     1|           własne wzroku skazy,~Omyłką na zewnętrzne przenosim obrazy.~
 28     1|               polska wydała ojczyzna.~Na świętym dziejopisa jaśniejąc
 29     1|              Eufratu po wieże Libanu.~Na równiach nie dzielonych
 30     1|              zrosły się narody;~Zaraz na karku onych ciemięzcy usiedli,~
 31     1|               się tłumy, floty poszły na dno.~ ~Zgubnego Europejczyk
 32     1|        Azyjanina nękać w jego domu,~A na perskie węzgłowia upuściwszy
 33     1|         upuściwszy skronie,~Drzemał i na bok rzucił ordzewiałe bronie.~
 34     1|               Pod dach gotycki ściąga na ucztę wasale.~Damy wskazują
 35     1|            zyskać względy,~Ważyli się na puszcze i zamorskie błędy,~
 36     1|          męczeńską w Judei.~Tymczasem na ich zamkach zasiadły opaty,~
 37     1|             celi, a mniszka za kraty;~Na wystrzał bulli z tronów
 38     1|          ludów, gdzie społeczny gmach na pismach wsparty,~Panów i
 39     1|      powinność objaśniły karty.~Takie na Albijońskim spisano ostrowie~
 40     1|             mając spadki,~Rozdzielaja na przedaż, wiano albo datki;~
 41     1|           olbrzymy zachodnie,~Jeszcze na ziemię krew ich może działać
 42     1|        Wyniosły jesteśl stanąć mający na czole.~Ty, co nie dozwoliłeś
 43     1|               skąd tak rano świecisz?~Na wierzchy, gdzie parnaska
 44     1|                Że od Ciebie wzięliśmy na ten wieniec kwiatu.~
 45     2|               dłonie!~Tutaj połóż, tu na łonie,~Przyciśnij mnie,
 46     2|          Bieży za nim, krzyczy, pada;~Na ten upadek, na głos boleści~
 47     2|         krzyczy, pada;~Na ten upadek, na głos boleści~Skupia się
 48     2|               śród zgiełku~Starzec, i na lud zawoła:~"Ufajcie memu
 49     2|            spada, hałas się uśmierza,~Na brzegach tylko szum jodły,~
 50     2|               Cóż, kiedy nie był nikt na dnie;~Biegają wieści pomiędzy
 51     2|           nich prawdę odgadnie?~ ~Pan na Płużynach, którego pradziady~
 52     2|             Bogiem poczyna,~Dano więc na mszą w niejednym kościele~
 53     2|         przyjechał z Cyryna.~ ~Stanął na brzegu, ubrał się w ornaty,~
 54     2|           zatopił.~ ~Topi się, pławki na dół z sobą spycha,~Tak przepaść
 55     2|           Pewnie nie złowią ni oka.~ ~Na brzeg oboje wyjęto już skrzydło.~
 56     2|            dąży; a gdy jedni z trwogi~Na miejscu stanęli głazem,~
 57     2|          Dzieje tej cudnej topieli.~ ~Na miejscach, które dziś piaskiem
 58     2|         Potężnym wojskiem Car z Rusi,~Na całą Litwę wielka padła
 59     2|               załamie,~I znowu jedzie na dworzec.~ ~I mówi do mnie: "
 60     2|              jeśli wszyscy pociągniem na boje,~Jak będą córy i żony?"~ ~"
 61     2|             pocisków grad leci,~Biegą na dworzec starce, nędzne matki,~
 62     2|               strachu;~Miecą bogactwa na stosy,~Przynoszą żagwie
 63     2|             lecz próżny opor,~Klęczą, na progach wyciągają szyje,~
 64     2|             stalony umaja,~Ten wianki na skronie plecie.~ ~Kto tylko
 65     2|             poburzona fala~Z łoskotem na brzegi leci.~ ~Jezioro do
 66     2|                  Jezioro do dna pękło na kształt rowu,~Lecz próżno
 67     2|            Jak mokry jaskier wschodzi na bagnie,~Jak ognik nocny
 68     2|              piękna, luba dziewczyno,~Na co nam te tajemnice,~Jaką
 69     2|               czekać twojego przyścia~Na dzikich brzegach jeziora?~ ~
 70     2|            nie czeka,~Wieniec włożyla na skronie~I pożegnawszy strzelca
 71     2|        pożegnawszy strzelca z daleka,~Na zwykłe uchodzi błonie.~ ~
 72     2|               ze mną się pluskać.~ ~A na noc w łożu srebrnej topieli~
 73     2|            Pod namiotami źwierciadeł,~Na miękkiej wodnych lilijek
 74     2|             woła, pójdź do mnie".~ ~I na wiatr lotne rzuciwszy stopy,~
 75     2|           Przysięgą pogardził świętą,~Na zgubę oślep bieży w głębinie,~
 76     2|             suchych odbiegł wybrzeży,~Na średnim igra jeziorze.~ ~
 77     2|          wybiega dziewica,~Rozpuściła na wiatr włoski~I łzami skropiła
 78     2|            skropiła lica.~ ~Przybiega na koniec łączki,~Gdzie w jezioro
 79     2|    opuszczonej kochanki~Cóż pozostało na świecie?~Przyjmijcie mię,
 80     2|              wyszedł z lasu~I dziecię na ręku niesie.~ ~Ku wodzie
 81     2|              rosą".~ ~Lecz sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "
 82     2|              cieniuchna się wzdyma.~ ~Na licach różana krasa,~Piersi
 83     2|              przestało,~Zawiesza kosz na gałęzi~I znowu ściska swe
 84     2|          wieczora~Nikt nie przychodzi na smugi?~Już zwykła przemija
 85     2|            Tam suchy piasek i rowy.~ ~Na brzegach porozrzucana~Wala
 86     2|         pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów i na głazy,~Otrze pot
 87     2|              rowie.~ ~Patrzy na rów i na głazy,~Otrze pot na licu
 88     2|             rów i na głazy,~Otrze pot na licu zbladłem,~I kiwnie
 89     2|             już zgadłem.~ ~Dzieciątko na ręce bierze,~Śmieje się
 90     2|          wybiega dziewica,~Rozpuściła na wiatr włoski~I łzami skropiła
 91     2|            skropiła lica.~ ~Przybiega na koniec łączki,~Gdzie w jezioro
 92     2|    opuszczonej kochanki~Cóż pozostało na świecie?~Przyjmijcie mię,
 93     2|              wyszedł z lasu~I dziecię na ręku niesie.~ ~Ku wodzie
 94     2|              rosą".~ ~Lecz sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "
 95     2|              cieniuchna się wzdyma.~ ~Na licach różana krasa,~Piersi
 96     2|              przestało,~Zawiesza kosz na gałęzi~I znowu ściska swe
 97     2|          wieczora~Nikt nie przychodzi na smugi?~Już zwykła przemija
 98     2|            Tam suchy piasek i rowy.~ ~Na brzegach porozrzucana~Wala
 99     2|         pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów i na głazy,~Otrze pot
100     2|              rowie.~ ~Patrzy na rów i na głazy,~Otrze pot na licu
101     2|             rów i na głazy,~Otrze pot na licu zbladłem,~I kiwnie
102     2|             już zgadłem.~ ~Dzieciątko na ręce bierze,~Śmieje się
103     2|          wybiega dziewica,~Rozpuściła na wiatr włoski~I łzami skropiła
104     2|            skropiła lica.~ ~Przybiega na koniec łączki,~Gdzie w jezioro
105     2|    opuszczonej kochanki~Cóż pozostało na świecie?~Przyjmijcie mię,
106     2|              wyszedł z lasu~I dziecię na ręku niesie.~ ~Ku wodzie
107     2|              rosą".~ ~Lecz sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "
108     2|              cieniuchna się wzdyma.~ ~Na licach różana krasa,~Piersi
109     2|              przestało,~Zawiesza kosz na gałęzi~I znowu ściska swe
110     2|          wieczora~Nikt nie przychodzi na smugi?~Już zwykła przemija
111     2|            Tam suchy piasek i rowy.~ ~Na brzegach porozrzucana~Wala
112     2|         pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów i na głazy,~Otrze pot
113     2|              rowie.~ ~Patrzy na rów i na głazy,~Otrze pot na licu
114     2|             rów i na głazy,~Otrze pot na licu zbladłem,~I kiwnie
115     2|             już zgadłem.~ ~Dzieciątko na ręce bierze,~Śmieje się
116     2|         Świeca w lichtarzu dopala się na dnie,~Raz w głębi tłumi
117     2|                Precz... to już znikło na zawsze.~ ~Teraz ja szczęścia
118     2|            się wszyscy spać kładą,~Ja na dobranoc żegnając Marylę,~
119     2|             Ruty jadę w czas noclegu,~Na moście z końmi wóz staje,~
120     2|            samej pękł szrubie;~Zostać na polu samemu i w nocy,~"To
121     2|           białe lica,~Ognisty wieniec na skroni.~ ~Chciałem uciekać,
122     2|         zalękniony,~Włos dębem stanął na głowie;~Krzyknę; "Niech
123     2|         będzie Chrystus pochwalony!"~"Na wieki wieków" - odpowie.~ ~"
124     2|                  Onego czasu żyłam ja na świecie,~Marylą zwana przed
125     2|           męża ród tworzyć niewieści,~Na osłodzenie mężom złego stanu,~
126     2|         osłodzenie mężom złego stanu,~Na rozkosz, nie na boleści.~ ~
127     2|          złego stanu,~Na rozkosz, nie na boleści.~ ~Ty jakbyś w piersiach
128     2|           tamecznego świata~Nie powie na cię choć: lubię.~ ~Prosił
129     2|           głębinie;~ ~I w cerkwi albo na Józia mogile,~Niebu i ziemi
130     2|             Marylę; lecz ona..."~Wtem na nieszczęście zapiał kur.~ ~
131     2|              Patrzę, aż cały wóz stoi na łące,~Siadam, powoli strach
132     2|         straszliwie,~I kudły zatrząsł na grzywie,~I wyciągnął cielska
133     2|         cielska brzemię,~I obalił się na ziemię.~ ~Król skinął znowu,~
134     2|    jaszczurczy~Wyje i burczy;~Burcząc na stronie przylega.~ ~Król
135     2|               za mordem dysze.~Dysząc na stronie przylega.~ ~Wtem
136     2|            tygrysa i między lamparty,~Na środek placu.~ ~Marta z
137     2|           zwycięskiej chwale~Wstępuje na krużganki.~Tam od radośnej
138     2|         straszliwie,~I kudły zatrząsł na grzywie,~I wyciągnął cielska
139     2|         cielska brzemię,~I obalił się na ziemię.~ ~Król skinął znowu,~
140     2|    jaszczurczy~Wyje i burczy;~Burcząc na stronie przylega.~ ~Król
141     2|               za mordem dysze.~Dysząc na stronie przylega.~ ~Wtem
142     2|            tygrysa i między lamparty,~Na środek placu.~ ~Marta z
143     2|           zwycięskiej chwale~Wstępuje na krużganki.~Tam od radośnej
144     2|              Zabiwszy grzebie w gaju,~Na łączce przy ruczaju,~Grób
145     2|        Wychodzi starzec, świeci;~Pani na kształt upiora~Z krzykiem
146     2|             królem Bolesławem~Poszedł na Kijowiany.~Lato za latem
147     2|               pacierze,~Gdzie mam iść na odpusty.~Ach, pójdę aż do
148     2|            tato?" -~Nie wie, co mówić na to.~- "Został w lesie za
149     2|               z myśli grzechu.~Zawsze na sercu nudno,~Nigdy na ustach
150     2|          Zawsze na sercu nudno,~Nigdy na ustach śmiechu,~Nigdy snu
151     2|             ustach śmiechu,~Nigdy snu na źrenicy!~Bo często w nocnej
152     2|            nocnej porze~Coś stuka się na dworze,~Coś chodzi po świetlicy.~"
153     2|               z myśli grzechu.~Zawsze na sercu nudno,~Nigdy na ustach
154     2|          Zawsze na sercu nudno,~Nigdy na ustach śmiechu!~ ~- "Idź,
155     2|            dziedziniec.~Słyszę tętent na moście,~I kurzy się gościniec;~
156     2|               nie jadą tu goście?~Idź na gościniec i w las,~Czy kto
157     2|               jadą w tę stronę,~Tuman na drodze wielki,~Rżą, rżą
158     2|            Dawno, rok minął,~Umarł... na wojnie zginął."~- "To kłamstwo,
159     2|          zdrowy i ochoczy,~Ujrzysz go na twe oczy."~ ~Pani ze strachu
160     2|               obaj nie mogą.~Wreszcie na jedno zdani,~Idą razem do
161     2|              czas!~To żelazo zabojcze~Na wieki dzieli nas!~Ach, znam,
162     2|              czas,~To żelazo zabojcze~Na wieki dzieli nas!"~ ~Starzec
163     2|       Najlepsza będzie droga~Zdać się na los i Boga.~Niechajże z
164     2|             pójdzie w kościoł boży,~I na ołtarzu złoży.~Czyj pierwszy
165     2|            zrywa się, bieży,~Włos się na głowie jeży,~W tył obejrzeć
166     2|          Wybiega starszy brat,~Radość na licach płonie,~Skacze i
167     2|             rwałem to kwiecie.~Rwałem na łączce w gaju,~Na grobie
168     2|              Rwałem na łączce w gaju,~Na grobie przy ruczaju,~Okażę
169     2|              wieniec i ty moja!~Kwiat na mym rwany grobie,~Mnie,
170     2|               moi, wieniec mój,~Dalej na tamten świat!"~ ~Wstrzęsła
171     2|           Ziemia ją z wierzchu kryje,~Na niej rosną lilije,~A rosną
172     3|          kirem twą pamięć pomroczy.~ ~Na każdym miejscu i o każdej
173     3|          nasza gra ostatnia.~ ~Czy to na balu w chwilach odpoczynku~
174     3|           zawiłej probie~Parę miłośną na ostatek złączył,~Zagasisz
175     3|              i męki.~One, gdy zechcą, na to przerobić nas mogą,~Czym
176     3|              Z nicestwa światy nowe i na nich osadzić~Doskonalsze
177     3|              Chłopca i dziewkę; stali na wzgórku oboje,~A wzgórek
178     3|        Chłopiec i dziewka patrzą - ta na okolice~Piękne jak ona sama,
179     3|            Piękne jak ona sama, a ten na dziewicę.~W nim rozwija
180     3|            wre płomieniem.~Twarz jego na przemiany goreje i bladnie,~
181     3|               więcej! - On przestawał na tem.~Że ją zwał przyjaciółką,
182     3|               w tej chwili,~Gdy oboje na górze stali i patrzyli,~
183     3|        nakryślił~I z pochyloną głową, na ręku oparty,~Wstał znowu,
184     3|       wstrząsnął głową i pisane karty~Na części rozerwawszy, w drżącej
185     3|              jej cień jako całun padł na jego duszę,~I zgadła, że
186     3|          Spojrzał - i w tej mu chwili na źwierciadło lica~Wybiła
187     3|        wyszedł z kaplicy,~Raz jeszcze na ojczyste gmachy okiem rzucił,~
188     3|                on wiecznym był gońcem~Na lądzie i na morzu. Dokoła
189     3|       wiecznym był gońcem~Na lądzie i na morzu. Dokoła postaci~Podobne
190     3|           każdego obrazu.~Ujrzałem go na koniec. Dziwacznie przebrany,~
191     3|               Śród połamanych kolumn, na gruzie pomników,~Co przeżyły
192     3|            ruin, - on jeden bezsenny,~Na ręku wsparty, oczy na północ
193     3|       bezsenny,~Na ręku wsparty, oczy na północ obrócił,~Z twarzą
194     3|           Wszak z kochankiem złączona na wieki,~Wszakże ten, co ją
195     3|             Zadrżał i w tej mu chwili na zwierciadło lica~Wybiła
196     3|               zaszło mrokiem.~Pogląda na swą żonę, ale błędnym wzrokiem;~
197     3|        śmiertelnej zasłony~Oddzieliły na wieki młodzieńca od żony; -~
198     3|      szkodliwą dla niego~I służyła mu na kształt chleba powszedniego.~
199     4|             Witam cię!", "Bądź zdrowa na wieki!"~Tak przechodzeń
200     5|              i ostem.~Mury w gruzach, na miejscu zamkowego gmachu~
201     5|             bez okien i dachu.~ ~Tam, na popasie, z nudy rozważać
202     5|        starzec z posrebrzanym włosem,~Na łbie konfederatka rzucona
203     5|        założyć,~Że jak tylko Siciński na cmentarz odjedzie,~Dostaniem
204     5|         rozmowy~I o jakim Sicińskim?" Na to kontuszowy:~"O Sicińskim?
205     5|          początku całą rzecz wywiodę.~Na miejscu, gdzie żydowską
206     5|           liku:~Siciński był dictator na każdym sejmiku!~Starszych
207     5|       patricios zhasał;~Ale nie dosyć na tym: na wyższe się kasał.~
208     5|         zhasał;~Ale nie dosyć na tym: na wyższe się kasał.~Poczęła
209     5|             Kiedy dziękuje szlachcie, na obiady sprasza~I gdy się
210     5|              obiady sprasza~I gdy się na Mazowsze wybiera do drogi:~
211     5|           Liczą turnum, Siciński padł na cztery nogi!~Agitatus furiis
212     5|               się boi;~Nie znalazłszy na ziemi święconej spoczynku,~
213     5|         sterczą mu jak szczudła,~Ręce na krzyż złamane, twarz głęboko
214     5|              nie traci wyrazu;~A jako na powierzchni starego obrazu,~
215     5|             nade brwiami pycha.~Barki na dół pochylił, głową na pierś
216     5|          Barki na dół pochylił, głową na pierś zwisnął,~Zda się,
217     5|         Belijala płodzie!~Filistynko, na cudzej wytuczona szkodzie!~
218     5|            teraz prawdziwej przyjaźni na świecie;~Ostatni znam jej
219     5|            orzeszek,~Ziarnko dzielili na dwoje;~Słowem, tacy przyjaciele,~
220     5|          raptem coś koło nich.~Leszek na dąb; nuż po pniu skakać
221     5|                Kumie!"~Kum już wylazł na wierzchołek.~ ~Ledwie Mieszkowi
222     5|          zmrużyć oczy,~Zbladnąć, paść na twarz: a już niedźwiedź
223     5|             niedźwiedź kroczy.~Trafia na ciało, maca: jak trup leży;~
224     5|               gdyby coś miał powiadać na ucho?"~"Powiedział mi -
225     5|             się rączy,~Teraz podupadł na nogach.~Poczuł, że się źle
226     5|               słabe,~Po drodze stąpił na żabę.~Ta mu, jak raca, drgnąwszy
227     5|              spod nóg szusła~I z góry na łeb w staw plusła.~A zając
228     5|               tchórzem, bo cały świat na tchórzu stoi;~Każdy ma swoją
229     5|       kochanie?~ ~Kiedy położysz rękę na me dłonie,~Luba mię jakaś
230     5|               Skąd wziąłem myśli, jak na rymy wbiegłem;~I zapisałem
231     5|            rymy wbiegłem;~I zapisałem na końcu pytanie:~Co mię natchnęło?
232     6|        czerpałem w niemowlęce dłonie,~Na których potem w dzikie pływałem
233     6|               Laura, patrząc z chlubą na cień swej urody,~Lubiła
234     6|            wdzięczny widoku!~Jej duch na poły w rajskie wzleciał
235     6|             rajskie wzleciał okolice,~Na poły został, boskie ożywiając
236     6|            ożywiając lice,~Jak słońce na pół w niebie, pół w srebrnym
237     6|           Dobranoc, obróć jeszcze raz na mnie oczęta,~Pozwól lica. -
238     6|             lica. - Dobranoc - chcesz na sługi klasnąć?~Daj mi pierś
239     6|            dziecinnym pali?~Czyliż mu na to wieszczy głos bogowie
240     7|               AKERMAŃSKIE~ ~Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,~
241     7|         Słyszę, kędy się motyl kołysa na trawie,~ ~Kędy wąż śliską
242     7|                          CISZA MORSKA~Na wysokości Tarkankut.~ ~Już
243     7|            wnet znowu uśnie.~ ~Żagle, na kształt chorągwi gdy wojnę
244     7|              wojnę skończono,~Drzemią na masztach nagich; okręt lekkim
245     7|            żyjątek~Jest polip, co śpi na dnie, gdy się niebo chmurzy,~
246     7|              gdy się niebo chmurzy,~A na ciszę długimi wywija ramiony.~ ~
247     7|             straszydła,~Majtek wbiegł na drabinę: gotujcie się, dzieci!~
248     7|            sieci,~Jak pająk czatujący na skinienie sidła.~ ~Wiatr! -
249     7|                  Wyciągam ręce, padam na piersi okrętu,~Zdaje się,
250     7|            Wicher z tryumfem zawył. a na mokre góry~Wznoszące się
251     7|              połamane mury.~ ~Ci leżą na pół martwi, ów załamał dłonie,~
252     7|         podróżny śledział w milczeniu na stronie~I pomyślił: szczęśliwy,
253     7|            nie puszczać ze wschodu?~ ~Na szczycie jaka łuna! pożar
254     7|               roślina,~Wdzierając się na głuche ściany i sklepienia,~
255     7|              i chwało!~Wy macie trwać na wieki, źródło szybko płynie,~
256     7|               obłok, jak senny łabędź na jeziorze:~Pierś ma białą,
257     7|           serca pamiątek owady.~ ~Tam na północ ku Polsce świecą
258     7|             gwiazd gromady,~Dlaczegoż na tej drodze błyszczy się
259     7|              niedojrzałe grona~Wzięto na stół Allacha; tu perełki
260     7|            wasze pod wstydu liściami,~Na wieki zatajone niewiernemu
261     7|                  BAJDARY~ ~Wypuszczam na wiatr konia i nie szczędzę
262     7|                wydęty bałwan z hukiem na brzeg dąży,~Schylam ku niemu
263     7|          wirami kręcona,~Zbłąka się i na chwilę w niepamięć pogrąży.~
264     7|          pacierz, opuść wodze, odwróć na bok lica,~Tu jeździec końskim
265     7|              w żyjących języku nie ma na to głosu.~
266     7|               Krymie!~Dzisiaj sterczą na górach jak czaszki olbrzymie,~
267     7|      podlejszy od gadu.~ ~Szczeblujmy na wieżycę, szukam herbów śladu;~
268     7|         AJUDAH~Lubię poglądać wsparty na Judahu skale,~Jak spienione
269     7|               się o mieliznę, rozbiją na fale,~Jak wojsko wielorybów
270     7|             Zdobędą ląd w tryumfie i, na powrót zbiegi,~Miecą za
271     7|            perły i korale.~ ~Podobnie na twe serce, o poeto młody!~
272     8|              roboczy niewolnik poety,~Na cudzej ziemi nie zna praw
273     8|             Zdobędą ląd w tryumfie i, na powrót zbiegi,~Miecą za
274     8|            perły i korale.~ ~Podobnie na twe serce, o poeto młody!~
275     8|             nadzieją.~ ~Te słowa ryte na bramie czernieją,~Ich treść,
276     8|           rozlicznych wrzasków~To wre na przemian, to się społem
277     8|            Wyższy niższemu głową legł na głowie;~A jak łakomie szarpiemy
278     8|                dziś może w niej jęczy~Na nowo jaka niewinna ofiara.~
279     8|              wilka z małymi wilczęty,~Na owej górze, co wzniosłymi
280     8|            Sismondi, Lafranki~Szczują na czele, zdobycz będzie łatwa:~
281     8|         zwykle udzielano strawy;~Lecz na sen pomnąc truchlałem z
282     8|              Zamurowano! - Spojrzałem na dzieci,~Spojrzałem z niemej
283     8|               drugiego biegłem,~Ślepy na trupach potknąwszy się ległem,~
284     8|          zachodu~Krzyczałem z żalu, a na koniec - z głodu,~Bo głód
285     8|               dziko wywróciwszy oczy,~Na nowo usta w krwawą czaszkę
286     8|             czytam własne dzieje,~Sam na siebie pomsty wzywam,~I
287     8|               szpaler altanę obrasta.~Na darniowym siedzeniu coś
288     8|              Tyś mu wszystko przedała na wieki.~ ~Co wieczora on
289     8|             puchy łabędzie,~Stary łeb na twym łonie kołysał,~I z
290     8|     wzbronione słodycze wysysał.~ ~Ja na wiernym koniku, przy księżyca
291     8|              tęgich jak sam Litwinów,~Na dziedziniec przyzywa i rzecze:~"
292     8|        otrąbią niemylnie~Trzy wyprawy na świata trzy strony:~Olgierd
293     8|               przestrogę, błogosławił na drogę;~Oni wsiedli, broń
294     8|         Budrys już kazał~Prosić gości na trzecie wesele.~
295     8|              moi! postawcie wielbłądy na nogi,~Dzisiaj Szanfary od
296     8|          Dalej! - jeśli przed skwarem na ziemi są cienie,~Dla mężnego
297     8|           szyderstwem odbieży.~U nich na krzywdę zemsta, na gwałt
298     8|               nich na krzywdę zemsta, na gwałt moc gwałtowna.~Waleczni,
299     8|          przyjdzie łup dzielić, stoję na uboczu.~W dziale łupów łakomstwo
300     8|          okręci i żwirem zawala?~Lecę na mej wielblądce, wrą u nóg
301     8|                Jak nić różnie targaną na prządki wrzecionie.~ ~Z
302     8|         wrzecionie.~ ~Z rana wybiegam na czczo podobny wilkowi,~Co
303     8|               czatujący strawy;~A gdy na długich czatach darmo się
304     8|             rodzicy~Szumiącą polatują na pagórek rzeszą,~Gdzie drabinki
305     8|            gniewna,~Gardziel rozdarta na kształt rozkłutego drewna.~
306     8|              Zawył; i oni wyją biegąc na pagórki,~Jak płaczące farysa
307     8|            odjechał. - Ptastwo runęło na męty,~Wola ich rozciągnione,
308     8|          studnie wpadły,~Ścisnęły się na koniec i zręby obsiadły,~
309     8|            Jak kostki, co zrąk gracza na ławę wypadną.~ ~Jeżeli wojna
310     8|                Każda bieda najpierwej na mój kark się wsuwa.~Kiedy
311     8|      Cierpliwości: włożyłem jej szaty~Na pierś, w której hyjeny przemieszkiwa
312     8|     przemieszkiwa Śmiałość.~Za obuwie na nogi włożyłem Wytrwałość.~
313     8|             nogi włożyłem Wytrwałość.~Na stepach bez namiotu, w skwary
314     8|             za plotkami latał?~Czylim na cudzą sławę potwarze wymiatał?~ ~
315     8|             łuk i groty.~Ja wybiegłem na boje śród mroku i słoty;~
316     8|             dziurawym płaszczu padłem na żwiry kipiące~I zdjąwszy
317     8|          głową skał podniebne stropy,~Na klęczkach pnąc się, jak
318     8|             się, jak pies, wlazłem im na czoło.~Tam dzikie antelopy
319     8|                          FARYS~KASYDA NA CZEŚĆ EMIRA TADŻ-UL-FECHRA
320     8| TADŻ-UL-FECHRA UŁOŻONA,~Janowi Kozłów na pamiątkę przypisana~ ~Jak
321     8|            Arab, kiedy rumaka z opoki~Na obszar pustyni strąca,~Gdy
322     8|              burzliwa chmura,~Gwiazda na czole jego jak jutrzeńka
323     8|            jego jak jutrzeńka błyska,~Na wolę wiatrów puścił strusiej
324     8|         pustyni pilnujące głazy~Dziką na Beduina poglądają twarzą,~
325     8|           uwierzył,~Że Beduina weźmie na pustyni jeńcem,~I w pogoń
326     8|        uchodzić gońca,~Jakim ja byłem na stepie.~Nad głową moją zawisnął,~
327     8|               kurzem skroni;~Strumień na błoniu jałowem~Nie ozwie
328     8|             srebrnym słowem;~Rosa nim na ziemię spadnie,~Wiatr ją
329     8|             skłaniać;~Potem oparł się na głazy.~A gdym oczy raz jeszcze
330     8|           Oblał się żółcią zazdrości,~Na koniec jak trup sczemiał
331     8|              Okręciłem koło siebie;~I na ziemi, i na niebie~Już nie
332     8|            koło siebie;~I na ziemi, i na niebie~Już nie było za mną
333     8|                czy z zasadzki czatują na łupy?~Jeźdce w bieli i konie
334     8|          Wiatrem z piasku wygrzebana!~Na skieletach wielblądów siedzą
335     8|               i zdumiał,~I kręcąc się na miejscu tak do siebie szumiał:~"
336     8|           oprócz mnie nie było nikogo na ziemi.~Jak tu mile oddychać
337     8|               w Arabistanie~Ledwie mi na oddech stanie.~Jak tu mile
338     8|             Zda się, że go ze wschodu na zachód obejmę.~Myśl moja
339     9|                                 DO***~NA ALPACH W SPLÜGEN 1829~ ~
340     9|               idziesz za mną w drogę,~Na lodowiskach widzę błyszczące
341     9|              Szukam północnej gwiazdy na zamglonym niebie,~Szukam
342     9|           płomieniu~Usnęła i zbudziła na moim ramieniu.~
343     9|              Matki Boleśnej obrazem~I na miecz patrzaj, co Jej serce
344     9|       wcześnie w jaskinią samotną~Iść na dumanie... zalegać rohoże,~
345     9|         Nazarecie,~Piastował krzyżyk, na którym świat zbawił.~O Matko
346     9|               obuchem~Ani się spłonił na widok powroza;~ ~Bo on nie
347     9|               świata nowego żołnierze~Na wolność orać... krwią polewać
348     9|               służysz w pobliżu.~Król na niebiosach, w sercu mym
349     9|               niebiosach, w sercu mym na krzyżu.~ ~I każda dobra
350     9|          płacisz mi bez końca.~Jak Ty na niebie, Twój sługa, Twe
351     9|              tak cieszy, tak błyszczy na świecie.~ ~Tyś król, o cuda!
352     9|               panu zaprzedany.~Jak Ty na krzyżu, Twój pan, Twoje
353     9|            Niechaj tak cierpi i kocha na świecie.~ ~2~Kiedym bliźniemu
354     9|             piekielnej katuszy,~Cichy na ziemi - głos złego sumnienia!~
355     9|              I tylko w nocy - cicho - na Twe łono~Wylewam burzę,
356     9|        tysiącem.~ ~I będzie błyszczyć na świadectwo wierze,~Gdy luną
357     9|           zlęknie się potopu,~Spojrzy na tęczę i wspomni przymierze.~ ~
358     9|        wzniecił;~Choć górnie błyszczę na niebios błękicie,~Panie!
359     9|          zamącać;~Ale granicę wykował na skale,~O którą wiecznie
360     9|          światła, który słońce rzuci,~Na szumnej morza igrając topieli~
361     9|               oceanem~I chce ku niebu na twej wzlecieć toni.~ ~Zdajesz
362     9|         spadasz z gradem - tyś zawsze na ziemi!~ ~A promień Wiary,
363     9|              Nie wiem, skąd wiemy, że na brzeg Jordanu~Idziem, i
364     9|               z prawej strony;~Ci, co na lewo, w żałobne opony,~Szli
365     9|          Ujrzałem Ewę,~Jaką widziałem na Albańskiej Górze,~W białej
366     9|            Zląkłem się tylko, że chce na doliny~Iść pytać o mnie
367     9|           obliczem ku niebu,~Z rękami na krzyż, jakby do pogrzebu.~
368     9|              się i biedzi,~Książę dał na zapowiedzi.~ ~Swadźba jedzie
369     9|              lewej ręki krwi usącz;~A na węża będziem kląć,~W dwie
370     9|               zamkowy.~Panna czuwa. - Na zegarze~Bije północ, - milczą
371     9|        jeździec cały w bieli~I usiada na pościeli.~ ~Słodko, prędko
372     9|              mój czeka;~Albo wstawaj, na koń siądź~I na wieki moją
373     9|               wstawaj, na koń siądź~I na wieki moją bądź.~ ~Miesiąc
374     9|                koniu, w cwał!~Miesiąc na dół schodzi z chmur,~A nim
375     9|               Gdzie? do domu.~Dom mój na górze Mendoga,~W dzień otwarta
376     9|            wstrzymaj,~Ledwie dosiedzę na łęku. -~- Moja luba, siodła
377     9|               przewodnik,~Od grobowca na grobowiec~Przelatuje; gdzie
378     9|             sadzi,~Pełno skał i drzew na drodze,~Koń o drzewo mię
379     9|     przeskoczym, przejdziem progi,~Tu na wieki koniec drogi.~ ~Stój,
380     9|           Moja luba, przytul skronie!~Na twych piersiach głowę złożę.~
381     9|            ćwiekiem ze stali!~ ~Krzyż na ziemię padł i zniknął,~Jeździec
382     9|            kury.~Nim ksiądz przyszedł na mszę ranną,~Zniknął koń
383     9|               koń z jeźdzcem i Panną.~Na smentarzu cisza była,~Stoją
384     9|               nie kazano. - Wstąpiłem na działo~I spójrzałem na pole;
385     9|      Wstąpiłem na działo~I spójrzałem na pole; dwieście armat grzmiało.~
386     9|             Jak sępy~Czarne chorągwie na śmierć prowadzą zastępy.~ ~
387     9|                  Gdzież jest król, co na rzezie tłumy te wyprawia?~
388     9|               on siedzi o pięćset mil na swej stolicy,~Król wielki,
389     9|               mocy się urąga,~Podnosi na cię rękę i koronę ściąga,~
390     9|          reduty, już w rowy~Walą się, na faszynę kładąc swe tułowy;~
391     9|               tułowy;~Już czernią się na białych palisadach wałów.~
392     9|          dzisiaj pracowała więcej~Niż na wszystkich przeglądach za
393     9|               wre żołnierza czynność;~Na koniec bez rozkazu pełnią
394     9|         rozkazu pełnią swą powinność,~Na koniec bez rozwagi, bez
395     9|               od oka do nogi, od nogi na oko:~Aż ręka w ładownicy
396     9|               Już łazła, jak robactwo na świeżego trupa.~ ~Pociemniało
397     9|               On przez lunetę wspartą na moim ramieniu~Długo na szturm
398     9|        wspartą na moim ramieniu~Długo na szturm i szaniec poglądał
399     9|         szaniec poglądał w milczeniu.~Na koniec rzekł; "Stracona". -
400     9|           szkieł lepszy; patrzaj, tam na wale,~Znasz Ordona, czy
401     9|               wystrzelone~Toczyły się na kołach - lonty zapalone~
402     9|             deszcz piasku.~Spojrzałem na redutę; - wały, palisady,~
403     9|               widzieć zwłoki rycerza,~Na pastuszym tapczanie on leży -~
404     9|        potyczce nocuje.~Strzelcy leżą na kępie taborem:~Jeden rany
405     9|               nabija,~Kaptur z brzozy na zamek nasuwa;~Ten wpółsenny
406     9|             ten owoc odstrasza;~Wiszą na nim dwie gruszki Judasza.~ ~
407     9|             po ziemi.~ ~Nie śpi wódz. Na kolanach broń trzyma,~Wzrokiem
408     9|         pagórka znanego:~Ten za wodą. Na wzgórku dom jego.~Dom w
409     9|           gore.~ ~"Gdzie jest patrol? Na konia! Do dworu!..."~Wtem
410     9|            jak gdyby rażony od gromu,~Na dom patrzał i milczał, i
411     9|           jako broń przed wystrzałem;~Na dom patrzał - i krzyknął: "
412     9|                 Zbił Skrzynecki, zbił na łeb, na szyję,~Zbił pod
413     9|              Skrzynecki, zbił na łeb, na szyję,~Zbił pod Wawrem Rozena,
414     9|               A naczelnik?... On leży na ziemi.~ ~Leżał krzyżem i
415     9|            spać, kolego,~Moje okna są na drogę,~A po drodze poczty
416     9|             ramieniu:~"Wstawaj! idźwa na Moskala!"~ ~Wstaję, aż ja
417     9|               W chłodzie. w głodzie i na słocie,~Ale w Polszcze między
418     9|               nie zasnął,~A czekałbym na kaprala.~Gdyby znowu w ramię
419     9|             klasnął~Krzycząc: "Pódźwa na Moskala!"~ ~
420    10|             nazad w chatę,~Kładzie go na przypiecku,~Podściela mu
421    10|          kątek;~Rozpadło się źmijisko na troje źmijątek...~Darmo
422    10|            nawet nie grząsko:~Studnia na półczwarta łokcia,~Za wysokie
423    10|              łokcia,~Za wysokie progi~Na lisie nogi;~Zrąb tak gładki,
424    10|        studnię.~Lis wnet spuścił pysk na dno, udając, że pije;~Cmoka
425    10|          źródła!"~I hop w dół. Lis mu na kark, a z karku na rogi,~
426    10|             Lis mu na kark, a z karku na rogi,~A z rogów na zrąb
427    10|              karku na rogi,~A z rogów na zrąb i w nogi,~
428    10|                  KRÓL CHORY I LISY~ ~"Na ukaz Jego Lwiej Mości~dany
429    10|              Zamianowani być przy Nim~na służbie, wiadomo czynim:~
430    10|          mniej w pół drogi capnąć".~ ~Na ten rozkaz ode dworu~Baraństwo
431    10|               trójkę koni.~Pamięć ich na ówczesnym została Parnasie~
432    10|              też z tymi końmi stało?"~Na to mi odpowiedział w te
433    10|           tajnia.~Postawiono je razem na obroku:~A po roku~Jeden
434    10|                                TCHÓRZ NA WYBORACH~ ~Po owej porażce
435    10|               się chwali~I każdy winę na każdego wali,~Tchórzowi
436    10|          klęski tej kampanii?~Czy, że na wodza brak nam zdolnej bestii?~
437    10|               rył bez oddechu.~Aż gdy na sążeń czuł się pod podwórzem,~
438    10|             Powolny bóg wszechżabstwu na króla użycza~Małego jak
439    10|            się błotu.~Struchlały żaby na ten majestat łoskotu.~Milczą
440    10|             się pod pachy~I zaczynają na kark mu włazić.~"Toż to
441    10|               że nie zarabia~I że się na dno biedy opuszcza;~Gryzione
442    10|             Powolny bóg wszechżabstwu na króla użycza~Małego jak
443    10|            się błotu.~Struchlały żaby na ten majestat łoskotu.~Milczą
444    10|             się pod pachy~I zaczynają na kark mu włazić.~"Toż to
445    10|               że nie zarabia~I że się na dno biedy opuszcza;~Gryzione
446    10|             Powolny bóg wszechżabstwu na króla użycza~Małego jak
447    10|            się błotu.~Struchlały żaby na ten majestat łoskotu.~Milczą
448    10|             się pod pachy~I zaczynają na kark mu włazić.~"Toż to
449    10|               że nie zarabia~I że się na dno biedy opuszcza;~Gryzione
450    10|               tak aż do południa.~Pan na skwar narzekał,~Siadł pod
451    10|      postrzygać zaczął czubek miedzy;~Na koniec - przez rów hopsasa -~
452    10|               osłosiu, od rana jestem na czczo, mdli mię;~Ty masz
453    10|           Wiesz, jak zrobim? Ja stanę na dwie łapy dębkiem,~A ty
454    10|             dębkiem,~A ty przyklęknij na jedno kolano".~Nasz egoista,
455    10|             świec wilkołek,~Biorąc go na cel i na tuj.~Wtedy do psa: "
456    10|          wilkołek,~Biorąc go na cel i na tuj.~Wtedy do psa: "Bracie,
457    10|                 Bracie, broń, ciuciu, na tu, ratuj!"~A pies: "Ja
458    10|           Czekaj, aż jegomość wstanie~Na waści obronienie i poratowanie."~
459    10|               u nich wszakże~Nie masz na upór lekarstwa.~ ~Mieszkał
460    10|             ze wróciła, -~- Odpowiada na to żona -~Choć wróciła ostrzyzona".~"
461    10|            moja ogolona!"~- Woła mąż, na to kobiéta:~"Pódź tu, moja
462    10|           Mężowi pod nosem strzyże.~ ~Na ten widok uciekł z wody.~
463    10|           ZANIEDBANA~Jedna jest rzecz na świecie godna ludzkiej pieczy;~
464    10|               Co wzywa Boga, lecz się na Boga nie spuszcza.~ ~SKĄD
465    10|          FIGURA NIE ZBAWI~Krzyż wbity na Golgocie tego nie wybawi,~
466    10|              tego nie wybawi,~Kto sam na sercu swoim krzyża nie wystawi.~ ~
467    10|               stało się ciałem, ażeby na nowo~Ciało twoje, człowieku,
468    10|              Zaraz stałbym się władcą na ziemi i niebie.~ ~DO RAJU
469    10|              duszy.~ ~JA~Gdyby szatan na chwilę mógł wynijść sam
470    10|            SKĄD WOJNA?~Za co człowiek na bliźnich tak często uderza.~
471    10|       bliźnich tak często uderza.~Jak na dzikie zwierzęta? Bo w sobie
472    10|           jest dobrem: więc wszystko, na co duch narzeka,~Zło, śmierć
473    10|              Rozsądni naprzód spojrzą na mą nogę prawą,~Głupi naprzód
474    10|             nogę prawą,~Głupi naprzód na lewą, którą mam kulawą.~ ~
475    10|            wszędzie,~Chociaż państwem na ziemi nie była, ni będzie.~ ~
476    10|            się żalą? -~Żalą się, lecz na drugich: a sami się chwalą.~ ~
477    10|               sił nie pozbawia,~Tylko na karę własnym siłom go zostawia.~ ~
478    10|        zostawia.~ ~CZAS DZIAŁANIA~Kto na wieczność pracuje, drogo
479    10|                Łotr lży oskarżyciela, na świadków się targa;~Skarżących
480    10|               Nie uszło, czeka ciebie na krzyżowej drodze.~ ~UPÓR~
481    10|              dotąd miłosiernie patrzy na szatana,~Lecz szatan odwraca
482    10|              broń kupuje.~ ~PRAKTYKA~"Na co będą potrzebne - pytało
483    10|                 musisz teraz wierzyć;~Na co potrzebne, zgadniesz,
484    10|              Po co się ten gmin głupi na radę zgromadził?~Chce, żeby
485    10|             Bóg pomazańcom swoim znak na czole kładnie.~Naród, który
486    10|                WIERZCHOŁEK I PODSTAWA~Na głębszych fundamentach wyższy
487    10|            może,~I wyższy rozum tylko na głębszej pokorze.~ ~ODDYCHANIE
488    10|           każda bajka ma sens moralny na celu.~ ~ZGODA~Wtenczas tylko
489    10|              grzesznik przed śmiercią na bliźnich się żali,~Iż mu
490    10|                z kapłanów;~Wszystkich na śmiech wystawił dowcipek
491    10|            liściach jak po szczeblach na powietrze wchodzić;~Chociaż
492    10|            OGNIK~Mądrość świecka jest na kształt błędnego ognika:~
493    10|            oczy zamruża~I kładnie się na łożu, bo tym noc przedłuża,~
494    10|              ludzie nie mogą mieć nic na tym świecie,~A za to, źli,
495    10|            tym świecie,~A za to, źli, na tamtym nic mieć nie będziecie.~ ~
496    10|              nim klęczą.~ ~IMIĘ~Jakie na przyszłym świecie będziesz
497    10|              jest jak powietrze, więc na pustej duszy~Leżąc całym
498    10|           pielgrzym ubogi,~Gdy spotka na pustyni towarzysza drogi;~
499    10|               istoty szczęśliwe nawet na tym świecie,~Bo zawsze bliskie
500    10|          Jeśli zamiast człowieka duch na szkapie siedzi.~Kij gorzej