Part

  1     1|               dwunasta nadbieży,~Wraz do śliskiego wstępuję powozu,~
  2     1|        dobroczynna zima,~Boginie dają do rozjazdu hasło,~Zagrzmiały
  3     1|              próżno wabi nas.~ ~Hejże do niej wesoło!~Niechaj obiega
  4     1|              obiega w koło,~Chwytaj i do dna chyl~Zwiastunkę słodkich
  5     1|                  Cyrkla, wagi i miary~Do martwych użyj brył;~Mierz
  6     1|                                   ODA DO MŁODOŚCI~ ~Bez serc, bez
  7     1|             ogromy~Przeniknij z końca do końca.~ ~Patrz na dół -
  8     1|             to w głąb wali;~Nie lgnie do niego fala, ani on do fali;~
  9     1|           lgnie do niego fala, ani on do fali;~A wtem jak bańka prysnął
 10     1|             ciałem~Dał innym szczebel do sławy grodu.~Razem, młodzi
 11     1|       Centaury,~Piekłu ofiarę wydrze,~Do nieba pójdzie po laury.~
 12     1|             twoje ramię.~ ~Hej! ramię do ramienia! spólnymi łańcuchy~
 13     1|                                       DO JOACHIMA LELEWELA~Z okoliczności
 14     1|         naszym będący na celu,~Znowuż do nas koronny znidziesz LELEWELU!~
 15     1|       mniejszości postępujmy ustawnie do góry,~Z martwej, przejdżmy
 16     1|              pospolite sprawy,~Ruchem do mirmidońskich podobny zwierzątek,~
 17     1|               chwilach pokoju~Ramiona do nowego krzepili rozboju;~
 18     1|              opaty,~Ksiądz cisnął się do celi, a mniszka za kraty;~
 19     1|           Buntujące się panki zniżyła do chłopa.~Hiszpańczyk dalej
 20     1|           brzegów Gadesu~Doścignał aż do światów nieznajomych kresu;~
 21     1|      odbudować miasta;~Drudzy skarbce do nowej znosili budowy,~Żeby
 22     2|            malowana.~ ~Uplatam ciebie do wianka;~Lecz skądże ufności
 23     2|               łonie,~Przyciśnij mnie, do ust usta!~ ~Ach, jak tam
 24     2|           Czucie i wiara silniej mówi do mnie~Niż mędrca szkiełko
 25     2|                        ŚWITEŹ~BALLADA~Do Michała Wereszczaki~ ~Ktokolwiek
 26     2|              w nowogródzkiej stronie,~Do Płużyn ciemnego boru~Wjechawszy,
 27     2|              swoje szklanne stropy~Aż do nóg twoich ugina:~ ~Gdy
 28     2|               Lecz żeby w nocy jechać do jeziora,~Trzeba być najśmielszym
 29     2|             biały skąpany w wodzie.~ ~Do brzegu dąży; a gdy jedni
 30     2|              śmiałka jezioro zagarnie~Do nieprzebrnionych czeluści.~ ~
 31     2|            wojsko z odległej granicy,~Do ojca mego napisze:~"Tuhanie!
 32     2|               książęcy~I wydał rozkaz do wojny,~Stanęło zaraz mężów
 33     2|           jedzie na dworzec.~ ~I mówi do mnie: "Jaż własnych mieszkańców~
 34     2|            Przynoszą żagwie i płomień do gmachu~I krzyczą strasznymi
 35     2|          plecie.~ ~Kto tylko ściągnął do głębini ramię,~Tak straszna
 36     2|             na brzegi leci.~ ~Jezioro do dna pękło na kształt rowu,~
 37     2|              maliny,~A on jej kwiatki do wianka;~Pewnie kochankiem
 38     2|           tajemnice,~Jaką przybiegłaś do mnie drożyną?~Gdzie dom
 39     2|             Porzuć wzdychania i żale,~Do mnie tu, do mnie, tu będziem
 40     2|        wzdychania i żale,~Do mnie tu, do mnie, tu będziem razem~Po
 41     2|           lekkim zbliża się pędzie~I "Do mnie, woła, pójdź do mnie".~ ~
 42     2|               I "Do mnie, woła, pójdź do mnie".~ ~I na wiatr lotne
 43     2|            Burzy się, wzdyma i wre aż do dna,~Kręconym nurtem pochwyca,~
 44     2|               oczy zasłoni~I z brzegu do wody skacze,~I w bystrej
 45     2|              mleczne,~Rybią ma płetwę do pasa,~Płynie pod chrusty
 46     2|        nadrzeczne.~ ~I dziecię bierze do ręki,~U łona białego tuli,~"
 47     2|             odmawiając pacierze~Wraca do domu z pośpiechem.~
 48     2|               oczy zasłoni~I z brzegu do wody skacze,~I w bystrej
 49     2|              mleczne,~Rybią ma płetwę do pasa,~Płynie pod chrusty
 50     2|        nadrzeczne.~ ~I dziecię bierze do ręki,~U łona białego tuli,~"
 51     2|             odmawiając pacierze~Wraca do domu z pośpiechem.~
 52     2|               oczy zasłoni~I z brzegu do wody skacze,~I w bystrej
 53     2|              mleczne,~Rybią ma płetwę do pasa,~Płynie pod chrusty
 54     2|        nadrzeczne.~ ~I dziecię bierze do ręki,~U łona białego tuli,~"
 55     2|             odmawiając pacierze~Wraca do domu z pośpiechem.~
 56     2|                                       DO PRZYJACIÓŁ~Posyłając im
 57     2|          jeździł i biegał.~ ~Raz, gdy do Ruty jadę w czas noclegu,~
 58     2|              Próżno woźnica przynagla do biegu,~"Hej!" - krzyczy,
 59     2|       pochlebiało dumie,~I to mi było do smaku,~Że kiedy w licznym
 60     2|          łapie;~Wtem lew podniósł łeb do góry,~Zagrzmiał - i znowu
 61     2|              Marta z uśmiechem rzecze do Emroda:~"Kto mię tak kocha,
 62     2|          łapie;~Wtem lew podniósł łeb do góry,~Zagrzmiał - i znowu
 63     2|              Marta z uśmiechem rzecze do Emroda:~"Kto mię tak kocha,
 64     2|               puchacze.~ ~Bieży w dół do strumyka,~Gdzie stary rośnie
 65     2|               Gdzie stary rośnie buk,~Do chatki pustelnika,~Stuk
 66     2|             kształt upiora~Z krzykiem do chatki leci.~ ~"Ha! ha!"
 67     2|             na odpusty.~Ach, pójdę aż do piekła,~Zniosę bicze, pochodnie,~
 68     2|                tak wypada;~Bieży nocą do domu~Nic nie mówiąc nikomu.~
 69     2|               las,~Czy kto nie jedzie do nas?"~ ~Jadą, jadą w tę
 70     2|               moi kochani,~Jesień zła do podróży,~Wiatry, słoty i
 71     2|               I już nie jadą daléj.~ ~Do smaku im gospoda,~Bo gospodyni
 72     2|         tymczasem czekają;~Czekają aż do lata,~Zapominają brata.~
 73     2|               lata,~Zapominają brata.~Do smaku im gospoda~I gospodyni
 74     2|             na jedno zdani,~Idą razem do pani.~ ~- "Słuchaj, pani
 75     2|            chwilkę czasu,~Bieży zaraz do lasu.~Bieży w dół do strumyka,~
 76     2|            zaraz do lasu.~Bieży w dół do strumyka,~Gdzie stary rośnie
 77     2|               Gdzie stary rośnie buk,~Do chatki pustelnika,~Stuk
 78     2|               się mego zbioru~I pójdę do klasztoru,~I pójdę w ciemny
 79     2|           Pani z przestrogi rada,~Już do małżeństwa skora,~Nie boi
 80     2|         żadnej potrzebie~Nie wołać go do siebie.~I z tych układów
 81     2|              tak wypada.~Bieży prosto do domu~Nic nie mówiąc nikomu.~
 82     2|             ktoś goni~I że coś szepce do niéj,~Wokoło ciemność głucha;~ ~- "
 83     2|              Pani, śród dziewic grona~Do ślubu prowadzona,~Wystąpi
 84     2|       Wszczyna się srogi bój,~Szarpią do siebie wieńce:~"To mój,
 85     3|                                       DO M...~Wiersz napisany w roku
 86     3|           zadumana w samotnej komorze~Do arfy zbliżysz nieumyślną
 87     3|              pracom dziennym.~One się do istoty naszej mogą wcielić,~
 88     3|            wróżące Sybille - ciemność do ich ręki~Składa tyrańskie
 89     3|           podziela,~Wzdycha, lecz nie do niego, - ma w nim przyjaciel?,~
 90     3|           przedsienia~Rumak z siodłem do drogi - w gotyckiej kaplicy~
 91     3|           jakaś łza dawna, przystygła do oka;~Skądże to? - Wszak
 92     3|             dotyka~I w poufałej wzywa do siebie rozmowie:~Taką chorobę
 93     3|             przyjaźni z górami, myślą do gwiazd lata,~Wdał się w
 94     5|               się na Mazowsze wybiera do drogi:~Liczą turnum, Siciński
 95     5|            wieża Babel.~Od zębów szło do kijów, od kijów do szabel;~
 96     5|               szło do kijów, od kijów do szabel;~Nie patrząc oka,
 97     5|           fraku~Porównywał tę powieść do zboża w przetaku~I chcąc
 98     5|            Pan Marszałek, z którym on do stołu siada~I u którego
 99     5|          Szwedy;~Pewno Siciński króla do Upity zwabił,~Oddał w ręce
100     5|             jak mówią, grunta należne do fary,~Nie chciał płacić
101     5|              kościele,~Pędził chłopów do pracy w święta i niedziele;~
102     5|            cmentarza,~Wlecze w szabas do karczmy straszyć arendarza".~
103     5|              Zda się, że ciężar hańby do ziemi go cisnął~Albo że
104     5|               rad by gwałtem powracać do piekła.~ ~Jeżeli jama, w
105     5|               łącząc swojo czułe mowy~Do kukań zozul i krakań gawronich,~
106     5|             topić!"~Tak z płaczem gdy do stawu zwraca skoki słabe,~
107     5|            staw plusła.~A zając rzekł do siebie: "Niech nikt nie
108     5|             skąpił,~Po twą spokojność do piekieł bym zstąpił;~Choć
109     6|                                       DO LAURY~ ~Ledwiem ciebie zobaczył,
110     6|              uronił,~Twój głos wnikał do serca i za duszę chwytał;~
111     6|                                       DO NIEMNA~ ~Niemnie, domowa
112     7|              Zdaje się, że pierś moja do pędu go nagli:~Lekko mi!
113     7|              genijusz śmierci i szedł do okrętu,~Jak żołnierz szturmujący
114     7|                   MOGIŁY HAREMU~Mirza do Pielgrzyma~ ~Tu z winnicy
115     7|             Truna, koncha wieczności, do mrocznego łona.~ ~Skryła
116     7|           Słuchasz tylko, co mówi Bóg do przyrodzenia.~
117     7|     roztargniony wzdycham bez ustanku~Do tej, którą kochałem w dni
118     7|               Piorunem spadnie, morza do dna nie przewierci,~I łódź
119     8|               z Wergiliuszem zstępują do piekła. Przeszedłszy jego
120     8|              pierworodna:~Kto wchodzi do mnie, żegna się z nadzieją.~ ~
121     8|               tobie;~Spuścić się mamy do wieczności gmachów~I napotkamy
122     8|            sąsiada,~Tam, kędy czaszka do barków przypada.~Nie z takim
123     8|               jaki cud nowy~Zaszedłeś do nas, lecz po dźwięku mowy~
124     8|                Milczałem - długo - aż do nocy końca.~Nazajutrz do
125     8|              do nocy końca.~Nazajutrz do nas zbłądził promyk słońca~
126     8|               życie.~Od zwłok jednego do drugiego biegłem,~Ślepy
127     8|          ległem,~Dzień jeszcze siódmy do słońca zachodu~Krzyczałem
128     8|               Wzięli bronie, wypadli, do ogrodu się wkradli,~Kędy
129     8|               ściskając kolana, mówił do niej: "Kochana!~Więc już
130     8|             nie słucha, on jej szepce do ucha~Nowe skargi czy nowe
131     8|        przechodził~I stoczyła się łza do panewki".~ ~"Ciszej, plemię
132     8|                 Po śnieżystej zamieci do wsi zbrojny mąż leci,~A
133     8|                 Po śnieżystej zamieci do wsi zbrojny mąż leci,~A
134     8|                 Po śnieżystej zamieci do wsi jedzie mąż trzeci,~Burka
135     8|            wrogi;~Gotowe juki rzemień do garbów przycisnął:~Dalej
136     8|    Nieprzyjaciołom pierwszy ja skaczę do oczu,~A gdy przyjdzie łup
137     8|               dobrodziejstw więzami~I do których nie lgnęł nigdy
138     8|               Kto mię widział od rana do nocy śród gachów,~Brew malować,
139     8|               Więcej jadła niż u mnie do potrzeb i zbytków?~Ale mam
140     8|          wrzask nic nie nada.~ ~Jeśli do studni jadę, lecący pułk
141     8|            twarda mnie drużka, nieraz do jej łona~Tuliłem kark mój
142     8|            Troski koleją febry zwykły do mnie chodzić,~Ale od febry
143     8|          gorzej nie dają pokoju,~Lecą do mnie jak ptaki spragnione
144     8|             mnie jak ptaki spragnione do zdroJu;~Sto razy je odpędzisz,
145     8|             woni,~Kołtunami przylegał do niemytej skroni.~ ~Łono
146     8|              dostaje ogona,~Albo nimi do skały przyczepia się szczytu~
147     8|             kręcąc się na miejscu tak do siebie szumiał:~"Co tam
148     8|              Wyżej, wyżej i wyżej, aż do niebios szczytu.~Jak pszczoła
149     9|                                       DO***~NA ALPACH W SPLÜGEN 1829~ ~
150     9|                                       DO MATKI POLKI~WIERSZ PISANY
151     9|           rzuciwszy rówienników grono~Do starca bieży, co mu dumy
152     9|              zdania,~Syn twój wyzwany do boju bez chwały~I do męczeństwa...
153     9|          wyzwany do boju bez chwały~I do męczeństwa... bez zmartwychpowstania.~ ~
154     9|               ręce okręcaj łańcuchem,~Do taczkowego każ zaprzęgać
155     9|              jak promień, wraca~Znowu do Ciebie, do źródła, do słońca,~
156     9|                wraca~Znowu do Ciebie, do źródła, do słońca,~I nazad
157     9|           Znowu do Ciebie, do źródła, do słońca,~I nazad płynąc,
158     9|              jest gąbka octowa,~Którą do ust Twych zbliżam zagniewany.~
159     9|             Pokój trzem królom, ludy! do Jordanu!"~Ludzie obok mnie
160     9|             Świece gorzały płomieniem do ziemi,~Jak złote strzały.~
161     9|              Z rękami na krzyż, jakby do pogrzebu.~Sen mój był cichy -
162     9|         szumnie, tłumnie.~Nie powiozą do ołtarza,~Powiozą mię do
163     9|               do ołtarza,~Powiozą mię do smętarza,~A pościelą chyba
164     9|   konfesjonale siedzi,~Czas, o córko, do spowiedzi.~ ~Przyszła kuma,
165     9|               mnie wieziesz? - Gdzie? do domu.~Dom mój na górze Mendoga,~
166     9|             masz w ręku?~Czy to worek do roboty? -~ ~Nie, to jest
167     9|               ucieka.~Śladów nie masz do mych włości,~Bo nie wpuszczam
168     9|            jęku:~Gdy kolumnę od końca do końca przewierci,~Jak gdyby
169     9|                padają knuty od Niemna do Chiwy.~Mocarzu, jak Bóg
170     9|             grzmi - kręci~Broń od oka do nogi, od nogi na oko:~Aż
171     9|            ocierał,~Słyszałem, że coś do mnie mówił mój Jenerał.~
172     9|       Wymknęło się łez kilka, - rzekł do mnie: "Kolego,~Wzrok młody
173     9|               nie, - skoczył w dół, - do lochów"!~"Dobrze - rzecze
174     9|            lonty zapalone~Nie trafiły do swoich panew. I dym wionął~
175     9|              obaczyć,~Kazał przywieść do izby - do siebie.~Kazał
176     9|             Kazał przywieść do izby - do siebie.~Kazał przynieść
177     9|            już z izby wywiedli,~Potem do niej wszedł ksiądz z Panem
178     9|          Gdzie jest patrol? Na konia! Do dworu!..."~Wtem słuchają...
179     9|             się modlił.~Wstał i rzekł do Francuza: "Idź wolny!~Precz
180     9|              skacze:~Myślę, że trąbią do koni,~I potem aż do dnia
181     9|            trąbią do koni,~I potem aż do dnia płaczę.~ ~Oczy zamknę,
182    10|           zimnym rankiem po chrośniak do sadu,~Aż tu pod bramą wąż
183    10|                Aż tu pod bramą wąż mu do nóg pada plackiem:~Przeziębły,
184    10|              nasrożył:~Rozkręcił się, do góry wyprężył się, syknął~
185    10|       rozpaczać jest to zło przydawać do zła.~Zawsze maca wkoło zębem,~
186    10|              głośno chłepce~I tak sam do siebie szepce:~"Oto mi woda,
187    10|            ukaz Jego Lwiej Mości~dany do nas ~(z Jaskiniewska~Zbójskiego,
188    10|           Jego Królewska~Mość pobyt) ~do Gabinetu~Ministrów, My,
189    10|           Znów kacap jeden sprzągł je do swojej kibitki.~Zaledwie
190    10|       wierzgać jak w najlepsze. Kacap do batoga~I z góry wzdłuż jak
191    10|       Obywatele! Czas jest przystąpić do kwestii:~Czemu przypiszem
192    10|            zda mi się,~Niźli zazierać do jego rachunków:~Sam się
193    10|             Sam się nie tai, że skory do wziątku.~Pominiemy odyńca;
194    10|         bagnie,~Przywyklejszy doń niż do marsowego kurzu.~Co się
195    10|            Precz z nim, fe, tchórz, a do nory!"~Szczęściem tuż była;
196    10|              się pod podwórzem,~Rzekł do siebie z ironią czystego
197    10|           królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"Króla, ojcze bogów,~
198    10|              gryząc je swobodnie, wąż do dziś dnia hula;~A rzeczpospolita
199    10| rzeczpospolita żab bolesnymi skwierki~Do dziś dnia woła o innego
200    10|           królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"Króla, ojcze bogów,~
201    10|              gryząc je swobodnie, wąż do dziś dnia hula;~A rzeczpospolita
202    10| rzeczpospolita żab bolesnymi skwierki~Do dziś dnia woła o innego
203    10|           królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"Króla, ojcze bogów,~
204    10|              gryząc je swobodnie, wąż do dziś dnia hula;~A rzeczpospolita
205    10| rzeczpospolita żab bolesnymi skwierki~Do dziś dnia woła o innego
206    10|               Krętu-wętu.~Szli tak aż do południa.~Pan na skwar narzekał,~
207    10|             bodziaków,~Lecz koniczyny do pasa.~ ~"Będziesz się miała
208    10|         kolano".~Nasz egoista, jak:by do muru gadano,~Siecze a żuje
209    10|           wałęsasz?~Poszedłbyś, psie, do nogi! Jak Jegomość wstanie,~
210    10|             go na cel i na tuj.~Wtedy do psa: "Bracie, broń, ciuciu,
211    10|            czy strzyzona?"~Od Żyda aż do plebana,~Od plebana aż do
212    10|             do plebana,~Od plebana aż do pana,~Sprawa zapieczętowana:~
213    10|               jest ogolona.~ ~Wracają do domu strony,~Po drodze chłop
214    10|              rękawki~Wlecze ją wprost do sadzawki~I topi jak kadź
215    10|             uciekł z wody.~Ona poszła do gospody,~On się puścił aż
216    10|             gospody,~On się puścił aż do Zgierza~I tam przystał za
217    10|              nim,~Gadać o nim i pisać do niego zabronim;~Mamy nań
218    10|            CUR?~Pierwsza mowa szatana do rodu ludzkiego~Zaczęła się
219    10|          posieść całą ziemię.~ ~DROGA DO WIECZNOŚCI~Ci, co nad czas
220    10|           niezgłębieni.~ ~GDZIE NIEBO~Do nieba patrzysz w górę, a
221    10|           władcą na ziemi i niebie.~ ~DO RAJU PRZEBOJEM~Do raju drzwi
222    10|           niebie.~ ~DO RAJU PRZEBOJEM~Do raju drzwi otwarte, ale
223    10|          nagnie.~ ~OSZUKAŃSTWO~Wołasz do Boga: Ojcze! - Ojciec wnet
224    10|            kogo wieńczyć;~Zły podobny do kata, szuka kogo męczyć,~ ~
225    10|      miejskich rurach.~ ~ODLEGŁOŚĆ~Że do nieba daleko, niejeden narzeka;~
226    10|             schodzi po kryjomu~I puka do drzwi twoich, aleś rzadko
227    10|               jako powróz wiąże ducha do natury;~Póty męczyć się
228    10|              rzuci, gdy zechcem, musi do nas wrócić.~ ~RESZTA PRAWD~
229    10|            imię?~Imię Ojca, który cię do rodziny przymie.~ ~Z BAADERA~
230    10|            kruszy;~Gdy znajdzie drogę do niej, w równowadze stawa,~
231    10|           dziecię.~ ~*~Jeśli masz się do dzieła ważnego sposobić,~
232    10|             Karabiny dla wrzawy, kosa do rozprawy.~ ~*~Kosy wiosną
233    10|            końcu na Moskali bierz się do topora.~ ~Z BAADERA~Grzech,
234    10|           radzi,~Ażebym się zaciągnął do jego czeladzi.~Mistrzu,
235    10|            święty stoi prosto, gotowy do drogi.~ ~*~Duszo, póki twe
236    10|               urośnie w lata,~Unoś je do Egiptu przed oczyma kata.~ ~*~
237    10|           grzeje i świeci,~Idą od tej do drugiej, od drugiej do trzeciej;~
238    10|            tej do drugiej, od drugiej do trzeciej;~I tak ciągną sejmiki
239    10|               I tak ciągną sejmiki aż do zimy końca,~Nie mogąc się
240    10|             urodził.~ ~*~Jakiego Boga do ducha weźwiesz, na tego
241    11|          przez wodę, ale nie przylega~Do żadnej kropli: wszystkie
242    11|                                       DO B... Z...~ ~Słowiczku mój!