Part

  1     1|           ziół ciągnione treści.~ ~A kiedy chwila dwunasta nadbieży,~
  2     1|    rzeźwość, myśli nie zaplącze.~ ~A gdy się trunkiem zaiskrzą
  3     1|        suknach wytoczone słonie.~ ~A gdy noc ciemne rozepnie
  4     1|           Byś bawił się jak Greki,~A jak Rzymianin bił.~ ~Ot
  5     1|            Dzisiaj trzeba prawicy,~A jutro trzeba praw.~ ~Wymowa
  6     1|          raz;~Tu stoi czara złota,~A wnet przeminie czas.~ ~Krew
  7     1|            ty nad poziomy~Wylatuj, a okiem słońca~Ludzkości całe
  8     1|        niego fala, ani on do fali;~A wtem jak bańka prysnął o
  9     1|         niech się gwałtem odciska,~A ze słabością łamać uczmy
 10     1|        Zielone przypomnisz lata.~ ~A jako w krajach zamętu i
 11     1|       Szumią wichry, cieką głębie,~A gwiazdy błękit rozjaśnią -~ ~
 12     1|            pocznie na swoim łonie,~A przyjaźń w wieczne skojarzy
 13     1|         zaczynał,~Gdy padł mrok, - a wschodzi słońce;~Jam dał
 14     1|       sędzie i bystrzejsze Franki;~A jak mocno w litewskim uwielbianyś
 15     1|           wracało na sucho~Łakome, a przez ciebie znarowione
 16     1|            dociec umie arcyrzadki;~A na podobnej liczbie jeszcze
 17     1|   świadectwach droga myśli śliska,~A bóstwo Prawdy, skąpiąc nagiego
 18     1|         zdanie urodziłeś z siebie,~A ono jest wyssane w macierzystym
 19     1|          duszy mieszając w napoje.~A tak, gdzie się obrócisz,
 20     1|       Polak, mieszkaniec Europy.~ ~A słońce Prawdy wschodu nie
 21     1|   ciemięzcy usiedli,~Miasta wałem, a ludy łańcuchem obwiedli.~ ~
 22     1|       Azyjanina nękać w jego domu,~A na perskie węzgłowia upuściwszy
 23     1|            pastwi się nad światem, a tyran nad Rzymem,~Świat
 24     1|         Ksiądz cisnął się do celi, a mniszka za kraty;~Na wystrzał
 25     1|            wściekłość niewolników;~A jak ziemia, ciężarna sprzecznymi
 26     1|      legijonów zabłysnęła gwiazda;~A choć teraz skruszone olbrzymy
 27     2|        złych ludzi tłumie,~Płaczę, a oni szydzą;~Mówię, nikt
 28     2|    Dziewczyna duby smalone bredzi,~A gmin rozumowi bluźni".~ ~"
 29     2|              odpowiadam skromnie -~A gawiedź wierzy głęboko;~
 30     2|         bokach puszczą oczerniona,~A gładka jak szyba lodu.~ ~
 31     2|          wodzie.~ ~Do brzegu dąży; a gdy jedni z trwogi~Na miejscu
 32     2|          zaraz mężów pięć tysięcy,~A każdy konny i zbrojny.~ ~
 33     2|           Krewnemu nie dam obrony;~A jeśli wszyscy pociągniem
 34     2|           progach wyciągają szyje,~A drugie przynoszą topor.~ ~
 35     2|            mu z kosza daje maliny,~A on jej kwiatki do wianka;~
 36     2|        wdzięki w mężczyzny głosie,~A w sercu lisie zamiary.~ ~
 37     2|            lekki powiew wietrzyka,~A on sam jeden pozostał.~ ~
 38     2|        dzień ze mną się pluskać.~ ~A na noc w łożu srebrnej topieli~
 39     2|          dziewczyna spod lasku!~ ~"A gdzie przysięga? gdzie moja
 40     2|         Oczy twe żwirem zagasną.~ ~A dusza przy tym świadomym
 41     2|             Błędnymi rzuca oczyma;~A wicher szumi po gęstym lesie,~
 42     2|             strzelcem był w borze.~A kto dziewczyna? - ja nie
 43     2|         Tutaj drżę cała od chłodu,~A żwir mnie oczki wyjada.~ ~"
 44     2|        Pokarm mój koralki, muszki.~A zapijam zimną rosą".~ ~Lecz
 45     2|         Czekał długo po zachodzie,~A gdy noc gwiazdy zapala,~
 46     2|         Tutaj drżę cała od chłodu,~A żwir mnie oczki wyjada.~ ~"
 47     2|        Pokarm mój koralki, muszki.~A zapijam zimną rosą".~ ~Lecz
 48     2|         Czekał długo po zachodzie,~A gdy noc gwiazdy zapala,~
 49     2|         Tutaj drżę cała od chłodu,~A żwir mnie oczki wyjada.~ ~"
 50     2|        Pokarm mój koralki, muszki.~A zapijam zimną rosą".~ ~Lecz
 51     2|         Czekał długo po zachodzie,~A gdy noc gwiazdy zapala,~
 52     2|        Obok dzwonnicy zrąb zgniły,~A za dzwonnicą chrośniak malinowy,~
 53     2|      dzwonnicą chrośniak malinowy,~A w tym chrośniaku mogiły.~ ~
 54     2|            biczem zadaje.~ ~Stoją, a potem skoczą z całej mocy,~
 55     2|            zapieje,~Opowiem tobie, a ty dla nauki~Opowiedz innym
 56     2|         pragnął sprawić mi wesele,~A żem dostatnia i młoda,~Zbiegło
 57     2|          rok minie,~W dzień męczą, a noc zdejmują łańcuchy,~Rzucam
 58     2|             Jadącym konia uskubię;~A każdy naklnie, nafuka, nałaje,~
 59     2|           książęta i panowie Rada,~A gdzie wzniosły krążył ganek,~
 60     2|        Zagrzmiał - i znowu cisze -~A dzicz z krwawymi pazury~
 61     2|         panie, dziwią się rycerze.~A on w zwycięskiej chwale~
 62     2|           książęta i panowie Rada,~A gdzie wzniosły krążył ganek,~
 63     2|        Zagrzmiał - i znowu cisze -~A dzicz z krwawymi pazury~
 64     2|         panie, dziwią się rycerze.~A on w zwycięskiej chwale~
 65     2|           Ja młoda śród młodzieży,~A droga cnoty śliska!~Nie
 66     2|     skrycie,~Mąż tylko wydać może;~A mąż twój stracił życie."~ ~
 67     2|             Mamo, - wołają - Mamo!~A gdzie został nasz tato?"~- "
 68     2|        Nieboszczyka bratowie!~ ~- "A witajże, czy zdrowa?~Witajże
 69     2|             Może powróci z wiosną?~A on już leży w grobie,~A
 70     2|            A on już leży w grobie,~A nad nim kwiatki rosną,~A
 71     2|           A nad nim kwiatki rosną,~A rosną tak wysoko,~Jak on
 72     2|             Że chcą jechać, udają,~A tymczasem czekają;~Czekają
 73     2|        pogodzić braci?~Kto weźmie, a kto straci?" -~"Najlepsza
 74     2|       kryje,~Na niej rosną lilije,~A rosną tak wysoko,~Jak pan
 75     3|          ach! to nasze dzieje...~ ~A jeśli autor po zawiłej probie~
 76     3|            stali na wzgórku oboje,~A wzgórek był zielony, pochyłej
 77     3|       okolice~Piękne jak ona sama, a ten na dziewicę.~W nim rozwija
 78     3|          swoich budowników,~Leżał; a przy nim wielbląd żuł resztę
 79     3|       Mitrydat, karmił się jadami;~A trucizna nie była szkodliwą
 80     4|          drodze przyczynić wesela;~A kiedy nie ma komu śpiewac
 81     5|          sobie czubek, kołnierzyk, a czasem~Bawił się z pływającym
 82     5|        potężne, mnogie klijentele,~A stąd ćma popleczników i
 83     5|       właściwego nie traci wyrazu;~A jako na powierzchni starego
 84     5|          kraj klęskami zalał!" -~ ~A pomyślałem w duszy: - cóż
 85     5|         roje~Znoszą miody i woski, a trucień napoje:~Ty się jedna
 86     5|            Pchła konając pisnęła: "A czym żyje rabi?"~
 87     5|           Zbladnąć, paść na twarz: a już niedźwiedź kroczy.~Trafia
 88     5|        maca: jak trup leży;~Wącha: a z tego zapachu,~Który mógł
 89     5|         ZAJĄC I ŻABA~(Z Lafontaine'a)~ ~Szarak, co nieraz bywał
 90     5|          ona,~Jak chce, tak gania.~A w noc gdy drzemię, oko się
 91     5|         góry na łeb w staw plusła.~A zając rzekł do siebie: "
 92     6|            gdzież są tamte zdroje.~A z nimi tyle szczęścia, nadziei
 93     6| przyjaciele?...~Wszystko przeszło, a czemuż nie przejdą łzy moje!~
 94     6|          Niechaj gra w twoim uchu; a gdy myśl zamroczy,~Niech
 95     6|        kielicha trosk osłodę piją;~A tym, co się kochają i swą
 96     6|      tłumie;~Jedni mię pochwalili, a drudzy szeptali:~"Ten wieszcz
 97     7|             gdy się niebo chmurzy,~A na ciszę długimi wywija
 98     7|           losów i namiętnej burzy;~A gdy serce spokojne, zatapia
 99     7|           Wicher z tryumfem zawył. a na mokre góry~Wznoszące
100     7|            hańbo! wyście przeszły, a źródło zostało".~
101     7|          jeziorze:~Pierś ma białą, a złotem malowane krańce.~ ~
102     7|          upić tym wirem obrazów.~ ~A gdy spieniony rumak nie
103     7|        Ciemny las twoim płaszczem, a jańczary strachu~Twój turban
104     7|         chaosu.~ ~Pielgrzym~Mirzo, a ja spojrzałem! Przez świata
105     8|     niższemu głową legł na głowie;~A jak łakomie szarpiemy chleb
106     8|          jakie masz zemsty powody,~A ja ci moją odpłacę wymową~
107     8|            żywcem stąd wydźwignie,~A język w ustach moich nie
108     8|         przed sobą hrabię Ugolina;~A ten, co teraz jest mej zemsty
109     8|           niemej wyrazem rozpaczy;~A w głębi serca czułem mróz
110     8|         zachodu~Krzyczałem z żalu, a na koniec - z głodu,~Bo
111     8|            sakiewkę;~Podsyp zapał, a żywo sczyść paznokciem krzesiwo,~
112     8|       rumaki i narządźcie kulbaki,~A wyostrzcie i groty, i miecze.~ ~
113     8|           Skirgiełł Lachy sąsiady,~A ksiądz Kiejstut napadnie
114     8|         sobie przywiozłem za żonę;~A choć ona już w grobie, jeszcze
115     8|           do wsi zbrojny mąż leci,~A pod burką wielkiego coś
116     8|           do wsi zbrojny mąż leci,~A pod burką wielkiego coś
117     8|         przy rozumie~Gonić rozkosz a zgubie wymykać się umie.~ ~
118     8|        pierwszy ja skaczę do oczu,~A gdy przyjdzie łup dzielić,
119     8|      umysłu nie zdoła mi sprostać,~A kto czuje swą wyższość,
120     8|          Karmię się prochem ziemi, a głód nadaremnie~Pasując
121     8|          włócęga czatujący strawy;~A gdy na długich czatach darmo
122     8|            głową wyzywałem słońce,~A włos mój brudu pełny, nie
123     8|      puścił strusiej grzywy pióra,~A nóg białych polotem błyskawice
124     8|          Potem oparł się na głazy.~A gdym oczy raz jeszcze ze
125     9|          nóżka wodą nie dotknięta,~A całowaniem twoje ogrzałbym
126     9|         barków okryłbym cię szatą,~A ty byś przy pasterskim usiadłszy
127     9|       stoczy sąd krzywoprzysiężny,~A placem boju będzie dół kryjomy,~
128     9|           boju będzie dół kryjomy,~A wyrok o nim wyda wróg potężny.~ ~
129     9|             co królujesz w niebie,~A razem gościsz w domku mego
130     9|            widzisz~ ~Chorobę moją, a mną się nie brzydzisz!~Gdym
131     9|       rozdmuchał~Sumnieniu złemu - a Tyś mnie wysłuchał.~ ~3~
132     9|        światu, jako księżyc morzu.~A drudzy rzekli: Przypadek
133     9|           nie wzniesie ku niebu.~ ~A promień światła, który słońce
134     9|             tyś zawsze na ziemi!~ ~A promień Wiary, którą Niebo
135     9|          ziemi,~Jak złote strzały.~A ci bez światła szli, co
136     9|        milsza; jawa ma żar słońca,~A sen łagodność i ciszę miesiąca.~
137     9|          Książę ucztujc we dworze,~A Panna płacze w komorze.~ ~
138     9|           Powiozą mię do smętarza,~A pościelą chyba w trumnie.~
139     9|          kwiat paproć i car ziele,~A ty masz kochanka dary:~Przyszłam
140     9|           Z lewej ręki krwi usącz;~A na węża będziem kląć,~W
141     9|            na dół schodzi z chmur,~A nim zejdzie miesiąc z chmur,~
142     9|            błękitny za nim świeci,~A tym śladem jeździec leci.~ ~-
143     9|           mych zamków strzeże. -~- A te krzyże, te mogiły? -~-
144     9|          Tyle rzek, i skał, i gór,~A tuś zadrżał, koniu mój?~
145     9|         tłumi, trud ramiona słabi;~A wciąż grzmi rozkaz wodzów,
146     9|             skona.~Takem myślił, - a w szaniec nieprzyjaciół
147     9|          Pociemniało mi w oczach - a gdym łzy ocierał,~Słyszałem,
148     9|         strzelców stanęła zielona;~A u wrót stoi straż Pułkownika,~
149     9|           swe żegnać rynsztunki.~ ~A gdy konia już z izby wywiedli,~
150     9|        żołnierze od żalu pobledli.~A lud modlił się klęcząc przed
151     9|            wylali,~Łzy ni jednej - a teraz płakali~I mówili z
152     9|            głowach siodło i burka,~A u boku kordelas, dwururka.~ ~
153     9|          białych wisi pończochach; a drugi,~Żyd, pejsami zamiata
154     9|        łzami nie płakał takiemi...~A naczelnik?... On leży na
155     9|             Moje okna są na drogę,~A po drodze poczty biegą.~ ~
156     9|          po drodze poczty biegą.~ ~A gdy w nocy trąbka dzwoni,~
157     9|           bym tej nocy nie zasnął,~A czekałbym na kaprala.~Gdyby
158    10|       zbawiciela~I wskrzesiciela!~"A to co się ma znaczyć - zdziwiony
159    10|        Jeszcze chcesz mnie ukąsić? A ty źmii-synu!"~I wnet porwawszy
160    10|             Odleciał ogon w jeden, a pysk w drugi kątek;~Rozpadło
161    10|           Zawsze maca wkoło zębem,~A patrzy w górę; jakoż wkrótce
162    10|        piłem, jak żyję!~Smak lodu, a czysta cudnie.~Chce ini
163    10|         hop w dół. Lis mu na kark, a z karku na rogi,~A z rogów
164    10|           kark, a z karku na rogi,~A z rogów na zrąb i w nogi,~
165    10|          posła ukąsić lub drapnąć,~a tym mniej w pół drogi capnąć".~ ~
166    10|     Postawiono je razem na obroku:~A po roku~Jeden drugiego nie
167    10|         dam sobie dąć w wędzidło!"~A Heciak: "Wej, ciarachy!
168    10|           żłobie,~Oj, dam ja wam!" A oni; "Oj. damyż my tobie!"~
169    10|            Tamci rogate znaczenie,~A owi socyjalne tłuste położenie.~
170    10|            zrobił owemu jagniątku;~A o kwatermistrzu lisie~Lepiej
171    10|           Precz z nim, fe, tchórz, a do nory!"~Szczęściem tuż
172    10|       lądem~Szerzyła się od wieku, a stała nierządem.~Tam każda
173    10|          pszczół jest królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"
174    10|            Zdegradował króla Kija.~A zamianował węża królem żabim.~
175    10|             wąż do dziś dnia hula;~A rzeczpospolita żab bolesnymi
176    10|       lądem~Szerzyła się od wieku, a stała nierządem.~Tam każda
177    10|          pszczół jest królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"
178    10|            Zdegradował króla Kija.~A zamianował węża królem żabim.~
179    10|             wąż do dziś dnia hula;~A rzeczpospolita żab bolesnymi
180    10|       lądem~Szerzyła się od wieku, a stała nierządem.~Tam każda
181    10|          pszczół jest królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"
182    10|            Zdegradował króla Kija.~A zamianował węża królem żabim.~
183    10|             wąż do dziś dnia hula;~A rzeczpospolita żab bolesnymi
184    10|             Szedł w ślad za panem; a za nimi z tyłu~Mający nad
185    10|             Tak westchnął i siecze a siecze.~ ~Psu oskoma i pokusa:~"
186    10|        stanę na dwie łapy dębkiem,~A ty przyklęknij na jedno
187    10|          by do muru gadano,~Siecze a żuje milcząc. Aż wreszcie
188    10|             ciuciu, na tu, ratuj!"~A pies: "Ja nie twój Ratuj
189    10|       suchotom, i głupotom~Radzić. A i u nich wszakże~Nie masz
190    10|          nie golą, lecz strzygą".~"A no patrzajcies no mi go, -~-
191    10|         Choć wróciła ostrzyzona".~"A nasz pan, co mu łysina~Przyświeca
192    10|          ze jest postrzyzona?..."~"A wąsiki ekonoma, -~- Odpowiada
193    10|            Co mu wiszą jak u soma,~A błyscą jak namascone,~Sąć
194    10|          Ze strzyzona, pokaze się!~A dyć-ze to nierówne cięcie,~
195    10|           jak kosa trawę siecze".~"A dyć to w skórę zarznięcie,~
196    10|            Zgierz całe się zbiega,~A krzyk wkoło się rozlega:~"
197    10|          ramiona,~Gnębi krzycząc: "A no teraz;~Czy golona, czy
198    10|          dusza jako dolina położy,~A wnet po niej jak rzeka popłynie
199    10|  grzmiących i piór ostrych krocie,~A ten zbrodniarz emigrant
200    10|         się plemię;~Zostań cichym, a możesz posieść całą ziemię.~ ~
201    10|        świat zdąży~I Boga w sobie, a sam w Bogu się pogrąży.~ ~
202    10|          Do nieba patrzysz w górę, a nie spojrzysz w siebie;~
203    10|          dla zwierząt człowiekiem, a dla ludzi duchem.~ ~POWOŁANIE
204    10|         Żalą się, lecz na drugich: a sami się chwalą.~ ~KARA
205    10|            żyli?~Bóg jest wieczny, a przecież nie żył ani chwili.~ ~
206    10|          Radość pochodzi z Trójcy, a pokój z jedności.~ ~WESELE
207    10|          wiecznego doznaje wesela,~A w nas cierpi o tyle, o ile
208    10|             Cały świat służy jemu, a on tylko panu.~ ~WŁASNOŚĆ
209    10|         teoryi praktykę wyciągnąć,~A tamta teoryję praktyką osiągnąć.~ ~
210    10|        Dzielnych pływaczów wznosi, a słabych zanurza.~ ~EGOIZM~
211    10|       Pochlebstwo złych zatwardzi, a dobrych oszuka.~ ~NOCNY
212    10|        zniszczyć i drugi wystawić,~A bez naszej pomocy nie może
213    10|            ludzi z rozmowy ocenia,~A nadzwyczajnych mężów poznaje
214    10|           mieć nic na tym świecie,~A za to, źli, na tamtym nic
215    10|        naszej nie może nas rzucić.~A choć rzuci, gdy zechcem,
216    10|            Jednego gmin wygwizdał, a drugiemu klaskał.~Widać,
217    10|             Widać, że jeden ukłuł, a drugi pogłaskał.~ ~*~Dwie
218    10|       pracują, cep jesiennej pory,~A zimą gospodarze biorą za
219    10|          kosić, teraz młócić pora,~A w końcu na Moskali bierz
220    10|            ochoty,~Przestań gadać, a pokaż próbkę twej roboty.~ ~*~
221    10|       pokutnik dźwiga się na nogi,~A święty stoi prosto, gotowy
222    10|         nie jest długi ni szeroki,~A przecież tworzy wszystkie
223    11|       złotą,~Brylantową zdaje się, a słońcu - ciemnotą.~Człowiek
224    11|          Nie znasz początku Twego; a czyi ludzkie plemię~Wie,
225    11|        samego siebie nie dociecze.~A czyliż samo siebie zna plemię
226    11|             jak ze źródła, z Boga,~A w nim rozlana była światłość
227    11|           moje rzuciłem promienie,~A w środku siebie, jakoby
228    11|            potoki blasku i gorąca,~A słońce w środku stoi niewidome.~
229    11|      trucizn wary~Gotował skrycie. A dokoła stali~Duchowie czarni,
230    11|             Śmiejąc się, płacząc - a zawsze posłuszni~Temu, którego
231    11|         poruczy,~Choć ta na dobre, a ta na złe uczy.~
232    11|           rączek tonąc uściskałem!~A serce? - nigdy z sercem
233    11|         twa, jak moc przyrodzenia,~A potem będzie moc twa, jako
234    11|            twa, jako moc żywiołów,~A potem będzie moc twa, jako
235    11|            potem jako moc aniołów,~A w końcu będzie jako moc
236    11|           światło, głos zniknął.~ ~A woda, jak dawniej czysta,~
237    11|            naprzykrzyć się nikomu,~A przecie.~Byłem między krewnymi
238    11|       gromadą~Przeszkodą i zawadą.~A choć wszystkich kochałem,
239    11|              Z...~ ~Słowiczku mój! a leć, a piej!~Na pożegnanie
240    11|              Słowiczku mój! a leć, a piej!~Na pożegnanie piej~