Part

1     1|   gdy się trunkiem zaiskrzą źrenice,~Dowcipne, czułe wszystkim
2     3|   przed sobą, w niej utkwił źrenice~I nie mógł ich oderwać;
3     3| boleść, co jej serce toczy?~Źrenice niegdyś jasne zamgliła powłoka,~
4     6|    już obraża światłość twe źrenice,~Naprzykrzają się ustom
5     7|     Których by nie dościgły źrenice sokoła;~Słyszę, kędy się
6     9|     płacze w komorze.~ ~Jej źrenice, błyskawice,~Dziś jak dwie
7     9|     wrona.~Po łozach wilcze źrenice~Migają się jako świéce.~ ~
8    11|    w oko utapiam w Tobie ma źrenice,~Chwytam Ciebie rękami za