Part

  1     1|  dosięgający brzegów ziemiokręga.~Tak dzielne genijusze panują
  2     1|       duszy mieszając w napoje.~A tak, gdzie się obrócisz, z każdej
  3     1|         rzucił ordzewiałe bronie.~Tak swobodnie sennego zabrali
  4     1|         cielskiem rodziła Pytony,~Tak z pomąconych chęci i myśli
  5     1|           jak tam zaszedłeś, skąd tak rano świecisz?~Na wierzchy,
  6     2|       musi być w grobie!~Umarłeś! tak, dwa lata!~Weź mię, ja umrę
  7     2|    Jasieńku!~Ja nieszczęśliwa".~ ~Tak się dziewczyna z kochankiem
  8     2|              I ja to słyszę, i ja tak wierzę,~Płaczę i mówię pacierze.~"
  9     2|       jakiejś otchłani błękitu.~ ~Tak w noc, pogodna jeśli służy
 10     2|              Ja ostrzegałem: że w tak wielkim dziele~Dobrze, kto
 11     2|      pławki na dół z sobą spycha,~Tak przepaść wody głęboka.~Prężą
 12     2|        ściągnął do głębini ramię,~Tak straszna jest kwiatów władza,~
 13     2|           łezką;~Jako mgła lekka, tak lekkie stroje~Obwiały postać
 14     2|          mu w stopy załechce.~ ~I tak go łechce, i tak go znęca,~
 15     2|    załechce.~ ~I tak go łechce, i tak go znęca,~Tak się w nim
 16     2|           łechce, i tak go znęca,~Tak się w nim serce rozpływa,~
 17     2|           Załamuje białe rączki~I tak żałośnie narzeka:~ ~"O wy,
 18     2|         kochanki.~ ~Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał
 19     2|           sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "Niestety!~
 20     2|           rąk chłopca pierzchnie,~Tak nasza rybka podskokiem~Mokre
 21     2|          Kipiące pękły bąbelki.~ ~Tak co wieczora, co ranka,~Gdy
 22     2|           Załamuje białe rączki~I tak żałośnie narzeka:~ ~"O wy,
 23     2|         kochanki.~ ~Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał
 24     2|           sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "Niestety!~
 25     2|           rąk chłopca pierzchnie,~Tak nasza rybka podskokiem~Mokre
 26     2|          Kipiące pękły bąbelki.~ ~Tak co wieczora, co ranka,~Gdy
 27     2|           Załamuje białe rączki~I tak żałośnie narzeka:~ ~"O wy,
 28     2|         kochanki.~ ~Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał
 29     2|           sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "Niestety!~
 30     2|           rąk chłopca pierzchnie,~Tak nasza rybka podskokiem~Mokre
 31     2|          Kipiące pękły bąbelki.~ ~Tak co wieczora, co ranka,~Gdy
 32     2|        rzecze do Emroda:~"Kto mię tak kocha, jak po tysiąc razy~
 33     2|        rzecze do Emroda:~"Kto mię tak kocha, jak po tysiąc razy~
 34     2|        liliją zasiewa,~Zasiewając tak śpiewa:~"Rośnij kwiecie
 35     2|    głęboko;~Jak pan leży głęboko,~Tak ty rośnij wysoko."~ ~Potem
 36     2|          wyroku rada,~Jak wpadła, tak wypada;~Bieży nocą do domu~
 37     2|        nim kwiatki rosną,~A rosną tak wysoko,~Jak on leży głęboko.~
 38     2|          Jak dwaj u niej gościli,~Tak ją dwaj polubili.~Obu nadzieja
 39     2|         układów rada,~Jak wpadła, tak wypada.~Bieży prosto do
 40     2|        niej rosną lilije,~A rosną tak wysoko,~Jak pan leżał głęboko.~
 41     3|          koło żałobne roztoczy, -~Tak moja postać, im dalej ucieka,~
 42     3|          matnia,~Pomyślisz sobie: tak stały szeregi,~Gdy się skończyła
 43     3|          sobie:~Czemu nasz romans tak się nie zakończył?...~ ~
 44     3|        sobie, że to moja dusza.~ ~Tak w każdym miejscu i o każdej
 45     3|         wdzięczna twarz księżyca,~Tak wpośród lat niewieścich
 46     3|       dalekiego nęci,~Żeby leciał tak bystro, jak lecą jej chęci.~ ~
 47     3|           czy nucił?~Niebo czyste tak wszystkie chmury zdjęlo
 48     4|            Bądź zdrowa na wieki!"~Tak przechodzeń zbłąkany w alpejskim
 49     5|          Temu człowiek od pałasza~Tak mówił: "Hejno! dobra nasza
 50     5|        dawna przebija się postać:~Tak owa twarz choć ogniem żywotnym
 51     5|           nie zadrapał!~Ale co on tak długo tam nad tobą sapał.~
 52     5|            Nawet i ona,~Jak chce, tak gania.~A w noc gdy drzemię,
 53     5|         wobec, że idę się topić!"~Tak z płaczem gdy do stawu zwraca
 54     6|           tyle szczęścia, nadziei tak wiele?~Kędy jest miłe latek
 55     6|    rozumie,~Czemu serce płomykiem tak dziecinnym pali?~Czyliż
 56     7|           zioła.~W takiej ciszy - tak ucho natężam ciekawie,~Że
 57     7|           w rozbitym źwierciedle, tak w mym spiekłym oku~Snują
 58     7|           morwy, złote ananasy.~ ~Tak daleki! tak różna wabi mię
 59     7|      złote ananasy.~ ~Tak daleki! tak różna wabi mię ponęta;~Dlaczegoż
 60     8|            Kryjących i szpecących tak ubogie wdzięki?~ ~Poezyjo!
 61     8|     niewieści!~Zgiełk przeraźliwy tak rozlicznych wrzasków~To
 62     8|          szarpiemy chleb z głodu,~Tak on zatopiłkły w ciało sąsiada,~
 63     8|        mały wołał: "Co to znaczy?~Tak dziko patrzysz? ojcze mój,
 64     8|       Synowie myśląc, że mię głód tak pali.~Łamiąc rączęta, ze
 65     8|             Jak mnie tu widzicie,~Tak ja widziałem wszystkie dzieci
 66     8|        ciosany i tęga cięciwa,~Co tak żałośnie jęczy, gdy z niej
 67     8|      Nigdy wspomnieć nie raczę, i tak go zatłumię.~Karmię się
 68     8|          wschodni księżyc cieńki,~Tak zapadłe ich boki, wychudłe
 69     8|           Których stawy sterczące tak policzyć snadno,~Jak kostki,
 70     8|            tę noc niepogodną,~Noc tak straszliwie ciemną, tak
 71     8|           tak straszliwie ciemną, tak okropnie chłodną,~Że Arab
 72     8|          wrzało ogniami letniemi,~Tak że zmije od skwaru skakały
 73     8|          się bez końca rozszerza,~Tak twarde i tak nagie jako
 74     8|           rozszerza,~Tak twarde i tak nagie jako grzbiet puklerza,~
 75     8|           ich stada,~Co mu rogi w tak długie piątrzą się ramiona,~
 76     8|         łabędzią buja ponad fale:~Tak Arab, kiedy rumaka z opoki~
 77     8|           I kręcąc się na miejscu tak do siebie szumiał:~"Co tam
 78     8|            moich młodszych braci,~Tak poziomego lotu, nikczemnej
 79     8|       całemi!~Wytężyło się me oko~Tak daleko! tak szeroko!~Że
 80     8|   Wytężyło się me oko~Tak daleko! tak szeroko!~Że więcej świata
 81     8|      żądło i serce z nim grzebie,~Tak ja za myślą duszę utopiłem
 82     9|      sługa, Twe dziecię~Niech się tak cieszy, tak błyszczy na
 83     9|     dziecię~Niech się tak cieszy, tak błyszczy na świecie.~ ~Tyś
 84     9|        pan, Twoje dziecię~Niechaj tak cierpi i kocha na świecie.~ ~
 85     9|           oko,~Czuję me szczęście tak dziwnie głęboko,~Że mi się
 86     9|         się ciemna~Jej mowa, choć tak dziwna i tajemna.~I mnie
 87     9| szaleństwa zapędy,~I czułem serce tak mocno rozdarte,~Tak jej,
 88     9|         serce tak mocno rozdarte,~Tak jej, i szczęścia, i nieba
 89     9|      kryjomu.~- Czy masz zamek? - Tak jest, zamek,~I zamczysty,
 90     9|      mrowie go naciska, -~Zgasł - tak zgasła reduta. Czyż ostatnie
 91     9|           Kiedy po nim lud prosty tak płacze~I o zdrowie tak pyta
 92     9|     prosty tak płacze~I o zdrowie tak pyta ciekawy.~ ~Kazał konia
 93     9|         gdy w nocy trąbka dzwoni,~Tak mi mocno serce skacze:~Myślę,
 94    10|         Nieboszczyk wąż jak ożył. tak się wnet nasrożył:~Rozkręcił
 95    10|         progi~Na lisie nogi;~Zrąb tak gładki, że nigdzie nie wścibić
 96    10|           mocno, głośno chłepce~I tak sam do siebie szepce:~"Oto
 97    10|        ówczesnym została Parnasie~Tak żywa, że dziś mógłbym skryślić
 98    10|    kłótniach nie było i wzmianki.~Tak się tajnia tych koni odkryła
 99    10|       niepokalaną swą przeszłość, tak gadał;~"Obywatele! Czas
100    10|       jest błaznem". -~Gdy tchórz tak gadał, rada, wrąc entuzyjazmem,~
101    10|        śmią siedzieć obojętnie.~ ~Tak gryząc je swobodnie, wąż
102    10|        śmią siedzieć obojętnie.~ ~Tak gryząc je swobodnie, wąż
103    10|        śmią siedzieć obojętnie.~ ~Tak gryząc je swobodnie, wąż
104    10|          zachętu~Krętu-wętu.~Szli tak aż do południa.~Pan na skwar
105    10|  człowiecze,~Zmiłuj się, śpij!" - Tak westchnął i siecze a siecze.~ ~
106    10|          czekał~I obuszcząk znowu~Tak zarwał trawy,~Że aż wygryzł
107    10|           ze suka jest doma,~Choć tak szpetnie ogolona".~"Prawdę
108    10|          się suka powróciła,~Choć tak szpetnie ostrzyzona".~"Głupiaś
109    10|      doktor... aż krew ciecze".~ ~Tak się kłócą mąż i żona;~Miasto
110    10|       MIARA BÓSTWA~Bóg wznosi się tak górnie, tak szeroko leży,~
111    10|        Bóg wznosi się tak górnie, tak szeroko leży,~Że granic
112    10|        szuka stworzenie od wieków tak wiela?~Szuka tylko spoczynku
113    10|          pragnie,~Kto się u drzwi tak nisko jak dziecię nie nagnie.~ ~
114    10|           co człowiek na bliźnich tak często uderza.~Jak na dzikie
115    10|      SZATANA~Czemu sąd ostateczny tak szatana trwoży?~Czyli mu
116    10|       łożu, bo tym noc przedłuża,~Tak namiętny źle czyni, gdy
117    10|       morskie brody:~Dlaczego się tak wyniósł? - bo lżejszy od
118    10|       Obierzem sobie wodza. - Nie tak, bracia, spieszcie.~Wprzódy
119    10|         od drugiej do trzeciej;~I tak ciągną sejmiki aż do zimy
120    11|      zbudzony ociera pot z czoła,~Tak ocierałem moje przeszłe