Part

  1     1|            RANNEJ~Muszę zakończyć ja, com zaczynał,~Gdy padł
  2     1|      chwieje się budowa,~Krzepili ją łańcuchem rycerskiego słowa.~
  3     2|    Błysnął ze złotych obsłonek.~ ~Ja~Za wcześnie, kwiatku, za
  4     2|           to będzie nad wianki.~ ~Ja~W podlej trawce, w dzikim
  5     2|   pogrzebie!~Ty już umarłeś? Ach! ja się boję!~Czego się boję
  6     2|           tak, dwa lata!~Weź mię, ja umrę przy tobie,~Nie lubię
  7     2|     znikłeś? ach! stój, Jasieńku!~Ja nieszczęśliwa".~ ~Tak się
  8     2|         musi przy swej Karusi,~On ją kochał za żywota!"~ ~I ja
  9     2|         ją kochał za żywota!"~ ~I ja to słyszę, i ja tak wierzę,~
 10     2|      żywota!"~ ~I ja to słyszę, i ja tak wierzę,~Płaczę i mówię
 11     2|         Budują czółny i statki.~ ~Ja ostrzegałem: że w tak wielkim
 12     2|             Póki męże za granicą,~Ja bronię żony i córy".~ ~Usłuchał
 13     2|            Kto jest dziewczyna? - ja nie wiem.~ ~Skąd przyszła? -
 14     2|      świsnął, obłoczek pryska,~Co ją w łudzącym krył blasku;~
 15     2|        borze.~A kto dziewczyna? - ja nie wiem.~
 16     2|     główkę nadobną zwęzi.~ ~Znowu ją łuski powleką,~Od boków
 17     2|     główkę nadobną zwęzi.~ ~Znowu ją łuski powleką,~Od boków
 18     2|     główkę nadobną zwęzi.~ ~Znowu ją łuski powleką,~Od boków
 19     2|         znikło na zawsze.~ ~Teraz ja szczęścia szukam, ot w tej
 20     2|           się wszyscy spać kładą,~Ja na dobranoc żegnając Marylę,~
 21     2|       Innemu zwichnął koń nogę.~ ~Ja, chociaż, pomnę, nieraz
 22     2|       dzieje.~ ~Onego czasu żyłam ja na świecie,~Marylą zwana
 23     2|      Śmiech obudzały rozpacze.~ ~"Ja pójdę! mówił ze łzami. "
 24     2|          Nie masz go z bojowiska;~Ja młoda śród młodzieży,~A
 25     2|    świetlicy.~"Dzieci - woła - to ja to,~To ja, dzieci, wasz
 26     2|      Dzieci - woła - to ja to,~To ja, dzieci, wasz tato!"~ ~Noc
 27     2|          dwaj u niej gościli,~Tak ją dwaj polubili.~Obu nadzieja
 28     2|           kto weźmie? kto straci?~Ja mam maleńkie dziatki,~I
 29     2| Zbrodniarzów Pan Bóg słucha.~Znam ja tajnie wyroku,~Miłą ci rzecz
 30     2|          Choć mąż zginął od roku,~Ja go wskrzeszę dziś jeszcze."~ ~- "
 31     2|      myśli, i słucha:~Zda się, że ją ktoś goni~I że coś szepce
 32     2|          ciemność głucha;~ ~- "To ja, twój mąż, twój mąż!"~I
 33     2|          Echo powtarza wciąż:~"To ja, twój mąż, twój mąż!"~ ~
 34     2|         Zła żono, biada tobie!~To ja. twój mąż, twój mąż!~Źli
 35     2|          Zawieście krwawy bój.~To ja, twój mąż, wasz brat,~Wy
 36     2|     Cerkiew zapada w głąb.~Ziemia ją z wierzchu kryje,~Na niej
 37     3|            Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie,~Bom wszędzie
 38     3|            Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie,~Bom wszędzie
 39     3|          kochanki lice,~I widział ją przed sobą, w niej utkwił
 40     3|          On przestawał na tem.~Że ją zwał przyjaciółką, że go
 41     3|          wiecznie.~Chłopiec wziął ją za rękę; obojętnie, grzecznie~
 42     3|          pierścionki zamienia.~On ją pojął, mnogimi osypał dostatki.~
 43     3|    mnogimi osypał dostatki.~Widzę ją w cudzym domu, słyszę imię
 44     3|         na wieki,~Wszakże ten, co ją kochał, jest od niej daleki,~
 45     5|       siwymi biorą głos młodziki.~Ja wam opowiem jako najlepiej
 46     5|     żywotnym nie płonie,~Lecz kto ją znał za życia, poznałby
 47     5|       łotrowie mieszkali,~Chociaż ją ludzie skruszą lub piorun
 48     5|        tych, co to: gdzie ty, tam ja, - co moje, to twoje.~Mówiono
 49     6|      duszę chwytał;~Zdało się, że ją anioł po imieniu witał~I
 50     6|      Dzieńdobry! słońce w oknach, ja przy twoim boku.~ ~Niosłem
 51     7|       powypalał ślady?~ ~Polko, i ja dni skończę w samotnej żałobie;~
 52     7|      chaosu.~ ~Pielgrzym~Mirzo, a ja spojrzałem! Przez świata
 53     8|       jakie masz zemsty powody,~A ja ci moją odpłacę wymową~Kiedyś
 54     8|         Jak mnie tu widzicie,~Tak ja widziałem wszystkie dzieci
 55     8|   Wojewoda już z góry zapłacił.~ ~Ja, choć z takim zapałem, tyle
 56     8|    wzbronione słodycze wysysał.~ ~Ja na wiernym koniku, przy
 57     8|            jakiś bies mię napada,~Ja nie mogę zastrzelić tej
 58     8|          Ciszej, plemię hajducze, ja cię płakać nauczę!~Masz
 59     8|       dwie gwiazdeczki.~ ~Stamtąd ja przed półwiekiem, gdym był
 60     8|           w grobie, jeszcze dotąd ją sobie~Przypominam, gdy spojrzę
 61     8|        wymykać się umie.~ ~Znajdę ja druhów, których przyjaźń
 62     8|          Nieprzyjaciołom pierwszy ja skaczę do oczu,~A gdy przyjdzie
 63     8|     łakomstwo chyżością zwycięża,~Ja czynię obyczajem dostatniego
 64     8| wielblądki bystry ich wódz stada;~Ja dojeżdżam, spragniona zostaje
 65     8|         paląc własny łuk i groty.~Ja wybiegłem na boje śród mroku
 66     8|     człowiek tylu by nie pobił.~ ~Ja w dzień, gdy niebo wrzało
 67     8|           cieniem i owocem czeka:~Ja się wydzieram z jej łona;~
 68     8|      chciał uchodzić gońca,~Jakim ja byłem na stepie.~Nad głową
 69     8|          na ziemię spadnie,~Wiatr ją głodny w lot rozkradnie".~ ~
 70     8|           człowieka. -~ ~Przebóg! ja tu nie pierwszy! śród piaszczystej
 71     8|          lecisz? tam huragany!"~ ~Ja pędzę, ja nie znam trwogi.~
 72     8|        tam huragany!"~ ~Ja pędzę, ja nie znam trwogi.~Pędź, latawcze
 73     8|          Nasypywał żwiru brzemię,~Ja zrywam się, walczę śmiało,~
 74     8|          serce z nim grzebie,~Tak ja za myślą duszę utopiłem
 75     9|        żądam.~ ~Niewdzięczna! Gdy ja dzisiaj, w tych podniebnych
 76     9|           przygody dzieliła?~Ach! Ja bym cię za rękę po tych
 77     9|           po tych skałach wodził,~Ja bym trudy podróżne piosenkami
 78     9|      podróżne piosenkami słodził,~Ja bym pierwszy w ryczące rzucał
 79     9|      świat zbawił.~O Matko Polko! ja bym twoje dziecię~Przyszłymi
 80     9|      ROZMOWA WIECZORNA~ ~1~Z Tobą ja gadam, co królujesz w niebie,~
 81     9|        zgryzota i skrucha,~Z Tobą ja gadam! słów nie mam dla
 82     9|      chorą~I wątpliwości raka, co ją toczy,~Zły wnet ucieczką
 83     9|       pamiątki.~ ~Śniła się zima, ja biegłem w szeregu,~Za procesyją
 84     9|            ta rozkosz senna,~Któż ją opowie? - mocniejsza niż
 85     9|          mię z innym swatać,~Lecz Ja jaskółka, chcę daleko latać;~
 86     9|        pióra moje w Niemnie.~Wiem ja o twoich wszystkich przyjaciołach,~
 87     9|           lecieć mogę,~I prosiłem ją, by mnie wzięła w drogę.~
 88     9|         pościelą chyba w trumnie.~Ja umrę, gdy on nie żyje,~Ciebie,
 89     9|          zadrżał, koniu mój?~Wiem ja, koniu, czego drżysz:~Mnie
 90     9|     Chrobrych z twojej głowy,~Boś ją ukradł i skrwawił, synu
 91     9|      strzelba rozogniona;~Upuścił ją i upadł; - nim dobiją, skona.~
 92     9|                                   JA W MEJ CHACIE SPAĆ NIE MOGĘ]~[
 93     9|         MOGĘ]~[PIEŚŃ ŻOŁNIERZA]~ ~Ja w mej chacie spać nie mogę,~
 94     9|         na Moskala!"~ ~Wstaję, aż ja w pruskiej ziemi!~Jak tam
 95    10|        się całemu spłukać,~Ale mi ją szkoda zbrukać,~Szkoda!~
 96    10|          się przy żłobie,~Oj, dam ja wam!" A oni; "Oj. damyż
 97    10|        całusa.~Wiesz, jak zrobim? Ja stanę na dwie łapy dębkiem,~
 98    10|           na tu, ratuj!"~A pies: "Ja nie twój Ratuj ani twój
 99    10|         ogolona.~ ~"O zbóje! zeby ją skryli,~Używają takich figli,~
100    10|       wziąwszy pod rękawki~Wlecze ją wprost do sadzawki~I topi
101    10|       Bogu, o tyle Bóg w duszy.~ ~JA~Gdyby szatan na chwilę mógł
102    10|        własny w harmoniji gubi.~ ~JA~Muzyk zmięsza orkiestrę
103    10|      Leżąc całym ciężarem, tłoczy ją i kruszy;~Gdy znajdzie drogę
104    10|       chcesz i czy umiesz zrobić;~Ja, choćbym chciał i umiał,
105    10|          ze słoty dzień ładny,~Bo ja, sceptyk szkaradny, wątpię,
106    11|        wyznaj, że tyle~Tylko, ile ja, możesz w mądrości i w sile.~
107    11|        czyś wziął na chwilę, czyś ją miał od wieka?~
108    11|          wnętrzem swym snuje,~Lać ją z serca, jak źródło wodę
109    11|           wnętrza leje,~Rozkładąć ją jak złotą blachę, gdy się
110    11|          ziarna złotego, puszczać ją w głąb, jak nurtuje~Źródło
111    11|         jak wiatr wieje,~Po ziemi ją rozsypać, jak się zboże
112    11|           i wśród zabawy,~Uciekam ja. Tam siedzę pod jodłami,~
113    11|   wróblami, motylami.~ ~Tam widzę ją, jak z ganku biała stąpa,~