Part

  1     1|           miastu jesienne potopy,~Już bruk ziębiącą obleczony
  2     1|      narodom miejskim pora błoga,~Już i Niemeńców, i sąsiednich
  3     1|            Druga ciężarem sporsza już osiadła;~Tą wiatr poleciał
  4     1|        hasło,~Zagrzmiały schody i już gości nié ma.~ ~Którzy są
  5     1|         nasze wyznają i dłonie.~ ~Już długo z sal uczonych wracało
  6     1|         nauczał i śpiewał.~ ~Lecz już medańska szabla okrąża dokoła,~
  7     1|      twego blaskiem oka.~Niejedne już zyskałeś z godniejszych
  8     2|    macocha!~ ~Niech sobie słyszy, już nie ma ciebie!~Już po twoim
  9     2|        słyszy, już nie ma ciebie!~Już po twoim pogrzebie!~Ty już
 10     2|        Już po twoim pogrzebie!~Ty już umarłeś? Ach! ja się boję!~
 11     2|             Na brzeg oboje wyjęto już skrzydło.~Ciągną ostatek
 12     2|      Uderzą w trąby, rusza młódź, już w bramie~Błyska Tuhana proporzec,~
 13     2|         ku ziemi przerażone oczy,~Już ziemi nie ma pode mną.~ ~
 14     2|      Niesie go wodne przestworze,~Już z dala suchych odbiegł wybrzeży,~
 15     2|        średnim igra jeziorze.~ ~I już dłoń śnieżną w swej ciśnie
 16     2|          nie przychodzi na smugi?~Już zwykła przemija pora;~Nie
 17     2|        palców szparę,~Ale i dzień już przeminął,~I mroki padają
 18     2|         razy,~Jakby chciał mówić: już zgadłem.~ ~Dzieciątko na
 19     2|          nie przychodzi na smugi?~Już zwykła przemija pora;~Nie
 20     2|        palców szparę,~Ale i dzień już przeminął,~I mroki padają
 21     2|         razy,~Jakby chciał mówić: już zgadłem.~ ~Dzieciątko na
 22     2|          nie przychodzi na smugi?~Już zwykła przemija pora;~Nie
 23     2|        palców szparę,~Ale i dzień już przeminął,~I mroki padają
 24     2|         razy,~Jakby chciał mówić: już zgadłem.~ ~Dzieciątko na
 25     2|            Bije raz, dwa, trzy... już północna pora,~Głuche wokoło
 26     2|           przypomina!~Precz... to już znikło na zawsze.~ ~Teraz
 27     2|          porwały złe duchy.~Odtąd już setny rok minie,~W dzień
 28     2|         być widzem dzikich bojów,~Już u zwierzyńca podwojów~Król
 29     2|         Łakoma boju, para zajadła~Już tygrysa opadła,~Już się
 30     2|       zajadła~Już tygrysa opadła,~Już się tygrys z nimi drapie,~
 31     2|         się tygrys z nimi drapie,~Już obudwu trzyma w łapie;~Wtem
 32     2|         być widzem dzikich bojów,~Już u zwierzyńca podwojów~Król
 33     2|         Łakoma boju, para zajadła~Już tygrysa opadła,~Już się
 34     2|       zajadła~Już tygrysa opadła,~Już się tygrys z nimi drapie,~
 35     2|         się tygrys z nimi drapie,~Już obudwu trzyma w łapie;~Wtem
 36     2|         Oto krew! oto nóż!~Po nim już, po nim już!~Starcze, wyznałam
 37     2|           nóż!~Po nim już, po nim już!~Starcze, wyznałam szczerze.~
 38     2|       brat?" - "Nieboszczyk brat,~Już pożegnał ten świat."~- "
 39     2|          kłamstwo, bądź spokojna!~Już skończyła się wojna;~Brat
 40     2|       Może powróci z wiosną?~A on już leży w grobie,~A nad nim
 41     2|           I wiosnę przeczekali,~I już nie jadą daléj.~ ~Do smaku
 42     2|           szczęście!~Nie dla mnie już zamęście!~Boża nade mną
 43     2|          trupa!~Skrzyp, skrzyp, i już nad łożem~Skrwawionym sięga
 44     2|           szczęście,~Nie dla mnie już zamęście!"~ ~"Córko, - rzecze
 45     2|          jak? mój ojcze!~Nie czas już, ach, nie czas!~To żelazo
 46     2|   wskrzeszaj, mój ojcze!~Nie czas już, ach, nie czas,~To żelazo
 47     2|           Pani z przestrogi rada,~Już do małżeństwa skora,~Nie
 48     4|         echo ku jej stronie,~Może już podróżnego wieczny śnieg
 49     5|           dołu ręce: "Kumie!"~Kum już wylazł na wierzchołek.~ ~
 50     5|        Zbladnąć, paść na twarz: a już niedźwiedź kroczy.~Trafia
 51     5|            że to nieboszczyk i że już nieświeży.~Więc mruknąwszy
 52     6|    srebrnym obłoku.~ ~Dzieńdobry! już westchnęła, błysnął promyk
 53     6|         promyk w oku,~Dzieńdobry! już obraża światłość twe źrenice,~
 54     6|              DOBRANOC~ ~Dobranoc! już dziś więcej nie będziem
 55     6|            zapięta.~ ~- Dobranoc, już uciekłaś i drzwi chcesz
 56     7|       koralowe ostrowy burzanu.~ ~Już mrok zapada, nigdzie drogi
 57     7|         Na wysokości Tarkankut.~ ~Już wstążkę pawilonu wiatr zaledwie
 58     7|     BAKCZYSARAJ~ ~Jeszcze wielka, już pusta Girajów dziedzina.~
 59     8|           ziemią i Luką graniczy.~Już chudą psiarnię zemkniono
 60     8|      czele, zdobycz będzie łatwa:~Już wilk znużone zatrzymuje
 61     8|           noc nie zeszła z nieba,~Już moje dziatki, wspólniki
 62     8|           do niej: "Kochana!~Więc już wszystko, jam wszystko utracił!~
 63     8|          ręki ściśnienia~Wojewoda już z góry zapłacił.~ ~Ja, choć
 64     8|   przywiozłem za żonę;~A choć ona już w grobie, jeszcze dotąd
 65     8|     zdobycz pokazał, stary Budrys już kazał~Prosić gości na trzecie
 66     8|       nurtach wody stal gorąca.~ ~Już płynie w suchym morzu koń
 67     8|       Coraz chyżej. coraz chyżej,~Już po wierzchu żwir zamiata;~
 68     8|         Coraz wyżej, coraz wyżej,~Już nad kłąb kurzu wylata.~Czarny
 69     8|          oczyma poza sobą tropił,~Już on wisiał w powietrzu, jako
 70     8|           I na ziemi, i na niebie~Już nie było za mną gońca.~Tu
 71     9|       dajemy, szukamy,~Wstyd nam! już wszystko daliśmy, co mamy.~
 72     9|       żałują".~Lecz nazad przyjąć już mi się nie chciało.~Postać
 73     9|    obaczylem jaskółkę, z powrotem~Już leci: za nią jakby wojsko
 74     9|      Klęto ducha - klątwy słucha;~Już odemknął zimny gmach:~Panno,
 75     9|    Słyszysz pogoń, tętnią błonia;~Już przed koniem przepaść leży,~
 76     9|          miota się, grunt ryje; -~Już dopadła; jak boa śród kolumn
 77     9|        ura! Patrz, blisko reduty, już w rowy~Walą się, na faszynę
 78     9|        faszynę kładąc swe tułowy;~Już czernią się na białych palisadach
 79     9|           zalał?~Zgasnął ogień. - Już Moskal rogatki wywalał.~ ~
 80     9|           Nie znalazłszy ładunku, już bronią nie władnął;~I uczuł,
 81     9|        szaniec nieprzyjaciół kupa~Już łazła, jak robactwo na świeżego
 82     9|      cesarz Moskalom kazał wstać, już dusza~Moskiewska. tam raz
 83     9|         rynsztunki.~ ~A gdy konia już z izby wywiedli,~Potem do
 84     9|       świtem dzwoniono w kaplicy;~Już przed chatą nie było żołnierza,~
 85     9|      chatą nie było żołnierza,~Bo już Moskal był w tej okolicy.~
 86     9|          Polszcze między swemi!~ ~Już bym tej nocy nie zasnął,~
 87    10|   skostniały, przysypany szronem,~Już zdychał, już ostatni raz
 88    10|  przysypany szronem,~Już zdychał, już ostatni raz kiwnął ogonem.~
 89    10|           szyją, za ogonem szyja:~Już nie zmartwychwstanie źmija.~ ~
 90    10|                    LIS I KOZIOŁ~ ~Już był w ogródku, już witał
 91    10|       KOZIOŁ~ ~Już był w ogródku, już witał się z gąską;~Kiedy
 92    10|        ideał nałogów;~Radca zubr, już dziad, ledwie goni resztką
 93    10|       Rozumiał je nasz osieł, boć już nie był źrebię,~Ale z nich
 94    10| ostrzyzona!"~ ~Mazur wściekł się, już nie gada~Ani żonie odpowiada,~
 95    10|          Ona, nie nawykła nurków,~Już się zachłysnęła nieraz;~
 96    10|           Toby w tej samej chwili już ujrzał się w niebie.~ ~NISKIE
 97    10|            żeby mu radzono to, co już uradził.~ ~DOBRA RADA~W
 98    10|     drugich,~Jeżeli wielu głupców już je rozpoczęło,~Chcesz mieć
 99    10|         świecie.~ ~*~Pewny mistrz już od dawna i prosi, i radzi,~
100    11|           nie czas resztę tracić.~Już czuję starość; mam żebrać
101    11|                              ACH, JUŻ I W RODZICIELSKIM DOMU...]~ ~
102    11|     RODZICIELSKIM DOMU...]~ ~Ach, już i w rodzicielskim domu~Byłem
103    11|           Bo wyszedł głos, i padł już los,~I tajne brzemię lat~