Part

 1     2|        Kwiatek~Powitają przyjaciele~Mnie, wiosny młodej aniołka;~
 2     2|             tu na łonie,~Przyciśnij mnie, do ust usta!~ ~Ach, jak
 3     2|             Nie lubię świata.~ ~Źle mnie w złych ludzi tłumie,~Płaczę,
 4     2|             i wiara silniej mówi do mnie~Niż mędrca szkiełko i oko.~ ~
 5     2|             na dworzec.~ ~I mówi do mnie: "Jaż własnych mieszkańców~
 6     2|      tajemnice,~Jaką przybiegłaś do mnie drożyną?~Gdzie dom twój,
 7     2|             twoje;~Ale czy będziesz mnie stały?"~ ~Chłopiec przyklęknął,
 8     2|        Porzuć wzdychania i żale,~Do mnie tu, do mnie, tu będziem
 9     2|   wzdychania i żale,~Do mnie tu, do mnie, tu będziem razem~Po wodnym
10     2|             zbliża się pędzie~I "Do mnie, woła, pójdź do mnie".~ ~
11     2|             Do mnie, woła, pójdź do mnie".~ ~I na wiatr lotne rzuciwszy
12     2|         drżę cała od chłodu,~A żwir mnie oczki wyjada.~ ~"Przez żwir,
13     2|           przez ostre kamuszki~Fale mnie gwałtowne niosą;~Pokarm
14     2|         drżę cała od chłodu,~A żwir mnie oczki wyjada.~ ~"Przez żwir,
15     2|           przez ostre kamuszki~Fale mnie gwałtowne niosą;~Pokarm
16     2|         drżę cała od chłodu,~A żwir mnie oczki wyjada.~ ~"Przez żwir,
17     2|           przez ostre kamuszki~Fale mnie gwałtowne niosą;~Pokarm
18     2|             Serca, rozumu zalety.~ ~Mnie choć to wszystko w umyśle
19     2|       płacze;~W boleściach jego dla mnie radość dzika,~Śmiech obudzały
20     2|          strachy i dziwy".~ ~Rzekł, mnie natychmiast porwały złe
21     2|            męża.~Lecz, ach! nie dla mnie szczęście!~Nie dla mnie
22     2|             mnie szczęście!~Nie dla mnie już zamęście!~Boża nade
23     2|           Boża nade mną kara,~Ściga mnie nocna mara,~Zaledwie przymknę
24     2|         dosyć strachu,~Nie siedzieć mnie w tym gmachu,~Nie dla mnie
25     2|          mnie w tym gmachu,~Nie dla mnie świat i szczęście,~Nie dla
26     2|          świat i szczęście,~Nie dla mnie już zamęście!"~ ~"Córko, -
27     2|          Kwiat na mym rwany grobie,~Mnie, księże, stułą wiąż;~Zła
28     5|           snem zakończę życie;~Lecz mnie przebudza żywsze serca bicie,~
29     6|      Dobranoc, obróć jeszcze raz na mnie oczęta,~Pozwól lica. - Dobranoc -
30     6| DOBRYWIECZÓR~ ~Dobrywieczór! on dla mnie najsłodszym życzeniem;~Nigdy,
31     7|         twym rozmawiają grobie,~ ~I mnie wtenczas dźwięk mowy rodzinnej
32     7|          Ujrzy bliską mogiłę, i dla mnie zanuci.~
33     7|             i głazów.~ ~Ziemia śpi, mnie snu nie ma; skaczę w morskie
34     7|       Depcąc świeże me ślady czyż o mnie pamięta?~
35     8|    zamorzony.~ ~Z PIEŚNI III~Przeze mnie droga w miasto utrapienia;~
36     8|           miasto utrapienia;~Przeze mnie droga w wiekuiste męki;~
37     8|            w wiekuiste męki;~Przeze mnie droga w naród zatracenia;~
38     8|         pierworodna:~Kto wchodzi do mnie, żegna się z nadzieją.~ ~
39     8|         treść, o! Mistrzu, jest dla mnie tajemną,~On głosem zwykłym
40     8|           Słuchaj i osądż, - czy on mnie obraził?~ ~Jest w głębi
41     8|       mnogich księżyców oblicze,~Aż mnie raz we śnie przywidziana
42     8|          Kiedy pomyślisz, co się we mnie działo~I co me serce nadal
43     8|               Wołał i skonał! - Jak mnie tu widzicie,~Tak ja widziałem
44     8|          trudów zapłatę:~ ~Wtenczas mnie samotnemu rozmyślań godziny~
45     8|          leniwo się wleką,~Wtenczas mnie ukąszenia serdecznej gadziny~
46     8|             z twych liców rumianych~Mnie wzbronione słodycze wysysał.~ ~
47     8|             wyznaje, że słabszy ode mnie.~Gdybym został w obozie,
48     8|        napitków,~Więcej jadła niż u mnie do potrzeb i zbytków?~Ale
49     8|      Beduinów roty.~ ~Ziemia twarda mnie drużka, nieraz do jej łona~
50     8|       Troski koleją febry zwykły do mnie chodzić,~Ale od febry gorzej
51     8|            nie dają pokoju,~Lecą do mnie jak ptaki spragnione do
52     8|          odęty,~Głupie lenistwo dla mnie nie miało ponęty.~Czylim
53     8|            Gumaiza leżał,~Mówiono o mnie w stepach, którem w noc
54     8|            głazy~Zostały z dala ode mnie,~Uciekają rzędem długim,~
55     8| dziedzictwie osiągnął?"~Ryknął i ku mnie w kształcie piramidy ciągnął.~
56     8|              Wszystkie poglądały ku mnie:~Bo oprócz mnie nie było
57     8|        poglądały ku mnie:~Bo oprócz mnie nie było nikogo na ziemi.~
58     9|             Sumnieniu złemu - a Tyś mnie wysłuchał.~ ~3~Gdy mię spokojnym
59     9|             23, ~który ciemny i dla mnie niezrozumiany. ~Wstawszy
60     9|            do Jordanu!"~Ludzie obok mnie szli dwoma rzędami,~Kobiety,
61     9|           Spojrzałem w twarze: są i mnie znajome;~Zląkłem się: wszystkie
62     9|         przez zasłony.~Stanęła przy mnie; wtem wybiegł chłopczyna~
63     9|             się nie chciało.~Postać mnie ręką przeżegnała białą.~
64     9|        siostrę ująłem;~Spojrzała ku mnie okiem niewesolem.~"O siostro
65     9|          dobre, patrz, jaki ptak ze mnie!~Lecę popłukać pióra moje
66     9|            powiedzą".~Słuchałem - i mnie nie zdała się ciemna~Jej
67     9|             tak dziwna i tajemna.~I mnie się zdało, że sam lecieć
68     9|             mogę,~I prosiłem ją, by mnie wzięła w drogę.~Zląkłem
69     9|          chce na doliny~Iść pytać o mnie drzewa i krzewiny.~I przypomniałem
70     9|         cząbry,~Świadczyć przeciwko mnie -~ ~Przebudziłem się - z
71     9|        godzinę pieje kur.~ ~- Gdzie mnie wieziesz? - Gdzie? do domu.~
72     9|            ja, koniu, czego drżysz:~Mnie i tobie boli krzyż.~ ~-
73     9|       ocierał,~Słyszałem, że coś do mnie mówił mój Jenerał.~On przez
74     9|           się łez kilka, - rzekł do mnie: "Kolego,~Wzrok młody od
75    10|        dobrego czynu~Jeszcze chcesz mnie ukąsić? A ty źmii-synu!"~
76    10|        przesąd urodzenia,~Obrano by mnie wodzem, żebym nie był tchórzem".~
77    10|               BÓG NIC NIE MOŻE BEZE MNIE~Bóg bez pomocy mojej nie
78    11|                                BROŃ MNIE PRZED SOBĄ SAMYM]~ ~Broń
79    11|            PRZED SOBĄ SAMYM]~ ~Broń mnie przed sobą samym - maszże
80    11|       PYTASZ ZA CO BÓG TROCHĄ SŁAWY MNIE OZDOBIŁ?]~ ~Pytasz, za co
81    11|              za co Bóg trochą sławy mnie ozdobił?~Za to, com myślił
82    11|           czyny,~Które wisiały przy mnie, jak łupiny~Wokoło świeżo
83    11|          otaczał,~Gdzie dawniej dla mnie tyle było ciemnic,~Tyle
84    11|              ach, narzeka.~ ~Jest u mnie kraj, ojczyzna myśli mojej,~
85    11|        Błyskawicom grzmieć i ginąć,~Mnie płynąć, płynąć i płynąć -~