Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
oltarzyk 1
omijam 1
omylka 1
on 83
ona 32
one 5
onegdajszym 1
Frequency    [«  »]
93 tam
86 czy
85 mnie
83 on
83 tylko
70 bo
69 tu
Adam Mickiewicz
Wiersze Wybrane

IntraText - Concordances

on

   Part
1 1| lgnie do niego fala, ani on do fali;~A wtem jak bańka 2 1| I równe męczenniki.~ ~On najcelniejszy ze wszystkich 3 1| Dzień sobie święty zapisał;~On był, o bracia! umęczon w 4 2| boję mego Jasieńka?~Ach, to on! lica twoje, oczki twoje!~ 5 2| być musi przy swej Karusi,~On kochał za żywota!"~ ~ 6 2| mu z kosza daje maliny,~A on jej kwiatki do wianka;~Pewnie 7 2| lekki powiew wietrzyka,~A on sam jeden pozostał.~ ~Sam 8 2| srebrnym pląsa jeziorze,~On pod tym jęczy modrzewiem.~ 9 2| Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał zaślubić,~ 10 2| dziecięciem sługi.~ ~Nie może on przyjść stroną,~Musi 11 2| Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał zaślubić,~ 12 2| dziecięciem sługi.~ ~Nie może on przyjść stroną,~Musi 13 2| Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał zaślubić,~ 14 2| dziecięciem sługi.~ ~Nie może on przyjść stroną,~Musi 15 2| panie, dziwią się rycerze.~A on w zwycięskiej chwale~Wstępuje 16 2| panie, dziwią się rycerze.~A on w zwycięskiej chwale~Wstępuje 17 2| trwogą dokoła rzuca.~- "Gdzie on? gdzie mąż? gdzie trup?"~ 18 2| Może powróci z wiosną?~A on już leży w grobie,~A nad 19 2| A rosną tak wysoko,~Jak on leży głęboko.~I wiosnę przeczekali,~ 20 3| kominku,~Pomyślisz sobie: on tam ze mną siedział.~ ~Czy 21 3| słucha,~Ona była mu głosem; on swych oczu nie ma,~Ona była 22 3| świetle od niej odbitym; on nie ma istoty,~Nie ma życia: 23 3| Ma brata, i nic więcej! - On przestawał na tem.~Że 24 3| jego duszę,~I zgadła, że on dla niej ma cierpieć katusze~ 25 3| Rozstali się z uśmiechem; on wyszedł z kaplicy,~Raz jeszcze 26 3| Poił duszę płomieniem, - on wiecznym był gońcem~Na lądzie 27 3| Drzemali w cieniu ruin, - on jeden bezsenny,~Na ręku 28 3| oblubieńcem pierścionki zamienia.~On pojął, mnogimi osypał 29 3| Lub wojnę z nim toczyły; - on stał się ofiarą~Nienawiści 30 3| zgryzota jak harpija plami,~On, jak dawny Mitrydat, karmił 31 5| Pan Marszałek, z którym on do stołu siada~I u którego 32 5| Sicińskim wspomni, zawżdy mówi:~On zgubił nas, on ręce zawiązał 33 5| zawżdy mówi:~On zgubił nas, on ręce zawiązał Królowi.~Z 34 5| rzekłem - po coście niezgodni?~On był nie jednej winien, ale 35 5| naród zdurzony oszalał,~On królom ręce związał, kraj 36 5| cię nie zadrapał!~Ale co on tak długo tam nad tobą sapał.~ 37 5| nieraz czuję mimo chęci,~Że on jest zawsze blisko mej pamięci.~ 38 6| DOBRYWIECZÓR~ ~Dobrywieczór! on dla mnie najsłodszym życzeniem;~ 39 7| darujesz, o wielki Proroku!~On jeden z cudzoziemców poglądał 40 8| jest dla mnie tajemną,~On głosem zwykłym świadomej 41 8| szarpiemy chleb z głodu,~Tak on zatopiłkły w ciało sąsiada,~ 42 8| głowy gryzł czerepy,~Jak on swą zdobycz żuje i wysysa.~" 43 8| Słuchaj i osądż, - czy on mnie obraził?~ ~Jest w głębi 44 8| kochał i jęczał daleki;~On nie kochał, nie jęczał, 45 8| na wieki.~ ~Co wieczora on będzie, tonąc w puchy łabędzie,~ 46 8| Ona jeszcze nie słucha, on jej szepce do ucha~Nowe 47 8| gwarzą:~ ~"O szalony! gdzie on goni,~Tam od ostrych słońca 48 8| oczyma poza sobą tropił,~Już on wisiał w powietrzu, jako 49 8| skrzydłem po błękitnym sklepie;~On w niebie za takiego chciał 50 8| świsnął:~ ~"O szalony! gdzie on goni,~Tam pragnienie piersi 51 8| Widziałem z twarzy, co on w sercu knował:~Zaczerwienił 52 9| spłonił na widok powroza;~ ~Bo on nie pójdzie, jak dawni rycerze,~ 53 9| UCIECZKA~BALLADA~ ~On wojuje - rok upłynął,~On 54 9| On wojuje - rok upłynął,~On nie wraca - może zginął.~ 55 9| w trumnie.~Ja umrę, gdy on nie żyje,~Ciebie, matko, 56 9| pierś sam nadstawia?~Nie, on siedzi o pięćset mil na 57 9| mnie mówił mój Jenerał.~On przez lunetę wspartą na 58 9| wiem, gdzie dusza Ordona.~On będzie Patron szańców! - 59 9| Bóg wysadzi ziemię, jak on swą redutę.~ ~ 60 9| ładunki;~Stary żołnierz - on chce jak Czarniecki.~Umierając, 61 9| Na pastuszym tapczanie on leży -~W ręku krzyż, w głowach 62 9| Straż stoi, wódz czuwa.~ ~On pod drzewem coś duma w pomroce;~ 63 9| dom jego.~Dom w ciemności on żegna oczyma.~ ~Wtem błysnęło 64 9| dowódzcę Moskali".~"Kto on?..." - "Francuz, niestary, 65 9| przystojny;~I w moskiewskiej on służbie wsie pali,~Za pieniądze 66 9| takiemi...~A naczelnik?... On leży na ziemi.~ ~Leżał krzyżem 67 9| Słyszę głos mego kaprala;~On mię klaszcze po ramieniu:~" 68 10| jeden głos: "Żyj, tchórzu!"~On, stropion krzykiem tym wśród 69 10| się zachłysnęła nieraz;~On, trzymając za ramiona,~Gnębi 70 10| Ona poszła do gospody,~On się puścił do Zgierza~ 71 10| ZEGAR~Niepokój jest zegarem, on czas ludziom stwarza;~Kto 72 10| człowieka.~ ~GOŚĆ~Wołasz Boga; on często schodzi po kryjomu~ 73 10| niewiadomy dotąd wyrok Boży?~Czy on żałuje świata, który się 74 10| bo, bez świata, gdzież on będzie kłamać?~ ~DLACZEGO 75 10| Cały świat służy jemu, a on tylko panu.~ ~WŁASNOŚĆ OSOBISTA~ 76 10| pozwól mu fałsz mnożyć,~To on sam jeden zdoła cały kraj 77 10| Bądź Stwórcy obrazem~I, jak On, w każdej chwili działaj 78 10| Prócz jednego szatana. On jeden nieśmieszny.~ ~SFERA 79 10| co roztacza drzewa:~Bo on tocząc klnie drzewu, czemu 80 10| możesz poznać w tłumie,~Że on zawsze to tylko zwykł robić, 81 10| umorzyć.~ ~KOCHAĆ LUDZKOŚĆ~On kocha ludzi? Za cóż od ludzi 82 10| cóż od ludzi ucieka?~Bo on kocha w człowieku ludzkość, 83 11| Rzetelnie - z lichwą i na czas - on w niebie!~


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License