[PYTASZ ZA CO BÓG TROCHĄ SŁAWY MNIE OZDOBIŁ?]

Pytasz, za co Bóg trochą sławy mnie ozdobił?

Za to, com myślił i chciał. nie za to, com zrobił!

Myśli i chęci jest to poezyja w świecie:

Wykwita i opada, jak kwiat, w jednym lecie.

Lecz uczynki, jak ziarna w głąb ziemi zaryte,

Aż na przyszły rok ziarna wydadzą obfite.

Przyjdzie czas, gdy błyszczące imiona pogniją,

Z cichych ziaren wywite kłosy świat okryją.

Huk mija, musim minąć z blaskiem i gawędą.

Błogosławieni cisi, oni świat posiędą.

Niechże prawdę zrozumie, kto Chrystusa słyszy;

Kto pragnie ziemię posiąść, niechaj siedzi w ciszy.