Part
1 1 | się szeroko rozciągnęła i na tak wiele person, bo
2 1 | Piłata, ze trzech stróżów i z aptekarza mogą być Ojcowie
3 1 | Filemona może być Łotr. I zasię z Ojców świętych mogą
4 1 | Może, kto chce, opuścić i śpiewanie, które jest też
5 Pro| Pokazowały po sobie,~Na ziemi i też na niebie,~Jak się wszytkie
6 Pro| Jak się wszytkie weseliły~I też barzo radowały~Czasu
7 Pro| Na znak swojej wesołości~I też wielkiej stąd radości,~
8 Pro| grobów swoich powstawając~I ludziom się pokazując. Mat.
9 Pro| widzieli.~Przestanie trochę~I po dziś dzień ludzie wierni,~
10 Pro| świecie nabożni,~Weselą się i radują,~Gdy to sobie spominają.~
11 Pro| swoimi pączkami,~Listkami i też kwiatkami,~Które wypuszczają
12 Pro| też więc przemowie chciał.~I słońce teraz inaksze,~Distincte~
13 Pro| trochę~To wszytko my uważając~I k temu się przykładając,~
14 Pro| przykładając,~Tochmy sobie umyślili~I na to się przyprawili,~Iżbychmy
15 Pro| przyprawili,~Iżbychmy wam pokazali~I wierszami powiadali~Istą
16 Pro| Część czwarta według Dawida~I krześcijańskiego Kreda~O
17 Pro| O tym się będzie plątała~I to rozpamiętawała,~Jako
18 Pro| święte z nich wybawił.~Piątej i szóstej części summa~A piąta
19 Pro| Waszmość mieć czujniejsze~I też w słuchaniu pilniejsze,~
20 1 | stoi na swoich miejscach. I tu już pocznie~T. Nazajutrz
21 1 | się przełożeni kapłańscy i faryzeuszowie do Piłata,
22 1 | Potym Annasz z Kaifaszem i z Faryzeuszem przyjdą do
23 1 | Faryzeuszem przyjdą do Pilata i kłaniając się wszytcy, rzecze~
24 1 | zjąwszy czapkę z głowy, i ukaże im ręką miejsca ku
25 1 | Będzie ukazował na się i na drugie~Ja, Kaifasz, i
26 1 | i na drugie~Ja, Kaifasz, i z Annaszem,~Z tym tu Faryzeuszem,~
27 1 | dniach z martwych powstanę~I zasię królować będę".~Otóż
28 1 | ogrodzie w grobie włożono~I kamieniem założono.~ANNASZ~
29 1 | Przeto was barzo prosimy~I odsługować będziemy,~Każ
30 1 | By snadź jego zwolennicy~I też inszy weń wierzący~Na
31 1 | A ludziom by powiadali~I tak wszędy rozsławiali,~
32 1 | Bo coć jego zwolennicy~I inszy też weń wierzący~Przed
33 1 | wierzący~Przed śmiercią i męką jego~Mnimali go być
34 1 | Pilaksa z tym Teoronem~I Proklusa z Filemonem.~Już
35 1 | pójdziemy,~A was Bogu poruczamy.~I ukłoniwszy się Piłatowi,
36 1 | Piłatowi, odejdą do stróżów i rzecze im~KAIFASZ~A wy też,
37 1 | Pójdziemy do grobu teraz~I zapieczętujem zaraz.~PILAKS~
38 1 | tu sławni hajducy,~Śmieli i duży junacy.~ANNASZ~O to
39 1 | wasza - grobu pilnować.~I przyszedszy do grobu, będą
40 1 | Patrzcież, na co was bierzemy~I jak wam grób zostawiamy,~
41 1 | nie przyszli zwolennicy~I nie ukradli go w nocy.~FARYZEUSZ~
42 1 | go w nocy.~FARYZEUSZ~Ba, i niewiasty też one~Z miasta,
43 1 | pomyślały,~Bo go barzo miłowały.~I odejdą biskupi.~TEORON~podniósszy
44 1 | Niechaj przyjdą zwolenicy,~I podniesie też arma~Ale wara,
45 1 | Ja już biorę wartę moje.~I stanie na jednym rogu grobu,
46 1 | jednym rogu grobu, także i drudzy nadrugich trzech
47 1 | nadrugich trzech rogach. I będą śpiewać każdy z osobna
48 1 | etc., vide "Agendam". To i insze śpiewanie, które jest
49 2 | sobota, Maryja Magdalena i Maryja Jakóbowa, i Salome,
50 2 | Magdalena i Maryja Jakóbowa, i Salome, L. Joanna i insze,
51 2 | Jakóbowa, i Salome, L. Joanna i insze, R. nakupiły i L.
52 2 | Joanna i insze, R. nakupiły i L. nagotowały zioła i wonne
53 2 | nakupiły i L. nagotowały zioła i wonne maści, R. aby przyszedszy
54 2 | Nie lutujmyż swojej prace~I pieniędzy nie żałujmy -~
55 2 | żałujmy -~Uderzy w wacek ręką i podniesie go wzgorę~Wszak
56 2 | Ku Jezusowi miłemu,~Panu i mistrzowi swemu,~Którego
57 2 | swemu,~Którego nam umęczono~I do grobu pochowano.~MARYJA
58 2 | pochowano.~MARYJA JACOBI~Ba, i owszem, miłe moje,~Pokażmy
59 2 | na świecie w żywym,~Ale i w grobie umarłym.~Nie ustawajmy
60 2 | Nie ustawajmy w miłości~I w swej zwykłej nabożności,~
61 2 | chadzały,~Nauki jego słuchając~I onemu posługując. Mar. 15~
62 2 | Jam wszystko gotowa czynić~I gdzie trzeba, wszędy wyniść.~
63 2 | wyniść.~Potrząsnie wackiem i podniesie go wzgórę~Ba,
64 2 | podniesie go wzgórę~Ba, i wacka nie żałuję,~Zwłaszcza
65 2 | Ja czekam, co uradzicie~I na co się zezwolicie.~Na
66 2 | Pobrawszy z sobą koszyki.~I pójdą do apteki z koszykami~
67 2 | krześcijaninie,~Tego miasta aptekarzu~I dostateczny kramarzu!~RUBEN~
68 2 | Maryje!~Pani Madleno łaskawa~I Maryja Jakóbowa,~Z Maryją
69 2 | Z Maryją pana Salomego~I z Joanną pana Chuzego.~Cóż
70 2 | Przedajcie nam ziół pachniących~I olejków woniających,~Iż
71 2 | temu,~Olejku jałowcowego~I też spikonardowego.~RUBEN~
72 2 | uczynić jaką wonność z wódek i olejków~MARYJA JACOBI~Zydzieć
73 2 | Potym częściej przychadzały~I insze panie stręczyły.~Dam
74 2 | dziś dasz za gotowe nam.~I wysypie mu pieniądze na
75 2 | my też odchodzim zatym.~I pójdą precz, nabrawszy słojków
76 2 | precz, nabrawszy słojków i baniek, i ziół z apteki.~
77 2 | nabrawszy słojków i baniek, i ziół z apteki.~Śpiewanie~"
78 3 | Persony do niej:~Pilaks i z drugimi, Annasz, Kaifasz~
79 3 | anjoł Boży stąpił z nieba i przystąpiwszy odwalił kamień
80 3 | przystąpiwszy odwalił kamień i siedział na nim. A było
81 3 | oblicze jego jako łyskawica i odzienie jego jako śnieg.
82 3 | odzienie jego jako śnieg. I od bojaźni jego polękali
83 3 | jego polękali się stróżowie i stali się jako umarli.~Tu
84 3 | tymczasem Anjołowie odkryją grób i siędą w nim kożdy osobno.
85 3 | Jakoby śnieg bieluczkiego!~I zawoła głosem wielkim~O,
86 3 | Jużci lecę, nie czuję nóg!~I padnie na ziemię, chrzęszcząc
87 3 | chrzęszcząc zbroją. Także i drudzy uczynią, wołając
88 3 | broń zaraz pozbierajcie!~I wstaną wszytcy~TEORON~Wos
89 3 | bo, panowie, poszedł,~Ba, i prześcieradła odszedł!~Nie
90 3 | stróżów przyszli do miasta i powiadali książętom kapłańskim
91 3 | stróże przyjdą do biskupów i rzecze ~PROKLUS~Służba,
92 3 | powiadamy śmiele.~PILAKS~Ba, i mamy czym dowodzić,~Byście
93 3 | w grobie prześcieradłami~I też dwiema anjołami,~Któreśmy
94 3 | Już by się osławił wszędy~I zniszczył nasze obrzędy.~
95 3 | lecieli.~Ewanjelija ~T. I zgromadziwszy się (biskupi)
96 3 | się (biskupi) z starszymi i radę uczyniwszy, pieniądze
97 3 | zwolennicy jego w nocy przyszli i ukradli go, kiedychmy spali.
98 3 | starosty, namówiemy go my i przezpiecznymi was uczynimy.
99 3 | Wnet was zasię zawołamy.~I ustąpią trochę stróże, a
100 3 | nam to powiedzieli.~ANNASZ~I owszeją - ogradzajcie,~A
101 3 | Zwolennicy w nocy przyszli~I ukradli go nam w grobie,~
102 3 | w worku jakiego grzmotu i rzecze do stróżów~A to je
103 3 | stróżów~A to je zarazem macie~I więcej się spodziewajcie,~
104 3 | będziecie przezpiecznymi~I jako przedtym sławnymi.~
105 3 | Tak jako każecie mówić~I też miedzy ludźmi sławić.~
106 3 | też miedzy ludźmi sławić.~I pójdą precz. A mogą się
107 4 | Będę wam czytał z Dawida~I z krześcijańskiego Kreda:~
108 4 | Dawidowego~Dwudziestego i trzeciego,~A z Kreda krześcijańskiego~
109 4 | Podnieście, książęta, forty wasze i otwórzcie się, brany wieczne,
110 4 | ma ubrać w albę, w stole i w kapę, z chorągiewką w
111 4 | wołać głosem w piekle. Także i~CERBERUS~Cóż to za król
112 4 | wrota!~JEZUS~Pan Jezus mocny i możny,~Na bitwę barzo potężny,~
113 4 | płomieńi smród z niego. I ukazawszy się we drzwiach
114 4 | zamknie prętko, brząkając, i rzecze~Nie chychy tam, Lucyperze!~
115 4 | Więc znamienici panowie,~I bracia naszy, lutrowie.~
116 4 | Która wnet twej mocy skróci~I wniwecz ją już obróci.~OZEASZ~
117 4 | Już teraz nie masz pokoja. I. Kor. 15~Gdzie jest, piekło,
118 4 | plemię~Od waszego mordowania~I płaczliwego wzdychania.~
119 4 | chwały,~Pan barzo mocny i mężny,~Na wszystkie walki
120 4 | Daj pokój piekłu naszemu~I łupowi nam wdzięcznemu.~
121 4 | Który to tam teraz kłóci~I wnet cię chorągwią zmłóci?~
122 4 | wrota twoje,~Otworzą się i pokoje,~W których chowasz
123 4 | Którzy mię dawno czekają~I wzdychając narzekają.~Mnimam,
124 4 | Mnimam, że mię przywitają~I wesoło zaśpiewają.~ABRAM~
125 4 | święte Zmartwychwstanie~I według Twej obietnice~Wyprowadź
126 4 | Łańcuchami zakładajcie!~I będą brząkać łańcuchami
127 4 | domieścił szkody,~Iż ja i przez mię wszytek świat~
128 4 | wszystkie piekielne strony,~I otworzą do piekła~Z tymi
129 4 | ujmie Lucypera za łańcuch i rzecze~A tyż to tu, czarcie,
130 4 | popy,~W karczmie niewiasty i chłopy,~W szpitalu baby
131 4 | szynkarek niesprawiedliwych~I z panienek nieprawdziwych.~
132 4 | łokietków,~Małych miarek i też funtków.~Mutata voce~
133 4 | na nogach;~Dostanie się i w pióreczku~Za czapką na
134 4 | bydło w pole,~Z nami młócić i w stodole,~Z dyjabłem do
135 4 | na wieki zgotował -~Nam i też naszym anjołom,~A z
136 4 | co nie chcieli wierzyć.~I więcej ci ich przybędzie,~
137 4 | Będziesz łaszkował, zły duchu!~I popchnie go do piekła~Oto,
138 4 | patryjarchowie,~Kapłani i też królowie,~I wszytcy
139 4 | Kapłani i też królowie,~I wszytcy inszy stanowię.~
140 4 | bój,~Bo wam przez mię mir i pokój.~Już teraz wasze wzdychanie~
141 4 | Już teraz wasze wzdychanie~I żałosne narzekanie~W wesele
142 4 | Słusznie się dziś weselicie~I tak nabożnie śpiewacie,~
143 4 | Wszytcy szli do piekła tego~I przez kielka lat tysięcy~
144 4 | Któryś był czartu na się dał~I na wszystko ludzkie plemię,~
145 4 | niebożę, pokolenie.~Zmazałem i pismo z niego -~Nie chciałbych
146 4 | chciałbych mieć w nim żadnego.~I rzecze do Ojców~Pódźcież
147 4 | królestwa niebieskiego.~I zacznie śpiewanie~Pódźcież
148 4 | Matuchnę swoje nawiedzę~I drugie, co w mię wierzyli,~
149 4 | Iżby się mną pocieszyli.~I będą stać przed piekłem
150 4 | stać przed piekłem dzieci i Ojcowie, a~OZEASZ~rzecze
151 4 | się jabłkami,~Cytrynami i figami.~Czegoć by się też
152 4 | Czegoć by się też zachciało~I snadź by cię zabawiło~Idąc
153 4 | zabawiło~Idąc do Matuchny mojej~I zmieszkałby poselstwo k
154 4 | Któryciem ofiary czynił,~Owce i barany palił,~Któreś ode
155 4 | Któreś ode mnie przyjmował~I w nicheś się barzo kochał.~
156 4 | barzo kochał.~Niechżeć się i teraz udbam,~Na tę posługę
157 4 | Alibyście byli w zwadzie,~I zamieszkałby z nowiną,~Siepając
158 4 | narodu człowieczego,~Jako i stworzenia wszego,~Czasu
159 4 | Potopu świata wszytkiego;~I zasię z arki wyszedszy,~
160 4 | Czyniłem na nim ofiarę~Na cześć i na chwałę Twoje.~Niechżeć
161 4 | Rad się na winie zabawiasz~I dobrze sobie podpijasz.~
162 4 | Stawię się jej swą osobą.~I odydzie Jezus i Anjoł. A~
163 4 | swą osobą.~I odydzie Jezus i Anjoł. A~MICHAŁ~rzecze do
164 4 | Nakarmię was z mlekiem kasze~I miód dam pić z złotej czasze.~
165 4 | dam pić z złotej czasze.~I poprowadzi je gdzie na stronę,
166 4 | Zmartwychwstaniu.~Ochłodo serca mojego~I też człowieka kożdego.~O
167 4 | wisiało,~Naświętsza głowo i nóżki,~I wciórnastkie ciała
168 4 | Naświętsza głowo i nóżki,~I wciórnastkie ciała członki,~
169 4 | członki,~Które Żydowie męczyli~I na krzyżu zawiesili.~Dajcież
170 4 | Dajcież mi się pocałować~I siebie się namiłować.~JEZUS~
171 4 | wszytko~To naju spolne witanie~I miłosne rozmawianie.~Zachowajwa
172 4 | Stawić się im w Galilei~I upewnić je w nadziei.~MARYJA~
173 4 | Ujrzę w osobie niniejszej~I w pocieszę jeszcze lepszej.~
174 5 | nagotowały, wonne zioła. R. I mówiły do siebie: Któż nam
175 5 | poglądnąwszy ujrzały L. i nalazły kamień odwalony
176 5 | naszymi ziołami,~Z olejkami i z maściami?!~Już to tam
177 5 | były etc.~Ewanjelija~R. I wszedszy w grób, L. nie
178 5 | nalazły ciała Pana Jezusowego. I stało się, gdy były struchlały
179 5 | w odzieniu lśniącym. R. I strętwiały.~MARYJA SALOME~
180 5 | Namilsze, jam się zdumiała~I wszystkam prawie struchlała.~
181 5 | Ewanjelija~L. A gdy się bały i schyliły oblicze swe na
182 5 | w ręce ludzi grzesznych, i był ukrzyżowan, a dnia trzeciego
183 5 | R. gdzie go położono. L. I wspomniały na słowa jego. ~
184 5 | Czemuście się polękały~I tak bardzo potruchlały?~
185 5 | Wiemci ja, co tu czynicie~I kogo w grobie szukacie:~
186 5 | Philippi! Mar. 8~MARYJA SALOME~I naonczas to spominał,~Gdy
187 5 | górze odmieniał; Mat. 17~I zaś ono drugim razem,~Gdy
188 5 | tyle wyliczał!~Ewanjelija ~I rzekli im anjołowie: T.
189 5 | powiedzcie uczniom jego R. i Piotrowi, T. iż wstał z
190 5 | zostanie. A Jezus zejmie kapę i chorągiew schowa, a wdzieje
191 5 | albę ogrodnicze odzienie i weźmie rydel, motykę i gracę.~
192 5 | odzienie i weźmie rydel, motykę i gracę.~Ewanjelija ~J. A
193 5 | tedy płakała, nachyliła się i pojrzała w grób, i ujrzała
194 5 | nachyliła się i pojrzała w grób, i ujrzała dwu anjołów w bieli
195 5 | rzekła, obróciła się wstecz i ujrzała Jezusa stojącego,
196 5 | ale idź do braciej mojej i rzecz im: Wstępuję do ojca
197 5 | Wstępuję do ojca mojego i do ojca waszego, Boga mojego
198 5 | ojca waszego, Boga mojego i Boga waszego. ~ANJOŁ~do
199 5 | Niewiasto, czemu to płaczesz~I tak barzo lamentujesz?~DRUGI
200 5 | jakoż ja nie mam płakać~I tak barzo lamentować?!~Ano
201 5 | Kogo szukasz narzekając~I tak barzo lamentując?~MAGDALENA~
202 5 | Ogrodnik z motyką,~E, z rydlem i z gracą wielką -~Płaciś
203 5 | Dajże mi u nóg poklęknąć~I jako przedtym ich dotknąć.~
204 5 | Iż wstąpię do Ojca swego~I do Ojca też waszego,~Do
205 5 | rychło z grobu z bojaźnią i z weselim, R. uciekły, T.
206 5 | pozdrowione. A ony przystąpiły i trzymały nogi jego, i dały
207 5 | przystąpiły i trzymały nogi jego, i dały mu chwałę. Tedy rzekł
208 5 | Cochmy tu widziały, słyszały.~I pójdą od grobu, a~JEZUS~
209 5 | Ujmie go za nogi, także i drugie dwie Maryje, a~MAGDALENA~
210 5 | Dotąd, aż mię oglądają.~I odejdą Maryje, a~PIOTR~gdzie
211 5 | Dawam tobie pozdrowienie~I też grzechu przepuszczenie.~
212 5 | im grzechy przepuszczać~I jak bracią swą pocieszać.~
213 6 | Łukasz, Jezus~Ewanjelija ~I. I przyszła Maryja Magdalena,
214 6 | Łukasz, Jezus~Ewanjelija ~I. I przyszła Maryja Magdalena,
215 6 | zwolennikom: Iżem widziała Pana i to mi powiedział.~MAGDALENA~
216 6 | kiedychmy od grobu szły~I w pół drogi prawie były,~
217 6 | trzymały.~MARYJA SALOME~Ba, i nie chciał wiele z nami~
218 6 | oni, słysząc, iżby żyw był i był widziany od nie], nie
219 6 | od nie], nie wierzyli. L. I zdały się te słowa u nich
220 6 | nich jakoby jedne plotki, i nie wierzyli im. ~TOMASZ~
221 6 | Krystus miał zmartwychwstać~I żywym się wam pokazać.~Nie
222 6 | Pańskim dziś Zmartwychwstaniu~I o waszym z nim gadaniu.~
223 6 | nim gadaniu.~ANDRZEJ~Ba, i próżno o tym gadać,~Iżby
224 6 | Miejcie sobie pokój z nami.~I odejdą Maryje.~Ewanjelija ~
225 6 | rzeczach, które się przydały. I stało się, gdy sobie rozmawiali
226 6 | się, gdy sobie rozmawiali i miedzy sobą pytali, alić
227 6 | zatrzymane, aby go nie poznali. I rzekł do nich: Które są
228 6 | Powiadają, że zmartwychwstał~I niewiastom się ukazał,~Onym
229 6 | pokazując?~Ewanjelija~L. I odpowiedając jeden, któremu
230 6 | Którym on rzekł: A co? I rzekli: O Jezusie Nazarańskim,
231 6 | prorokiem, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszytkim
232 6 | uczynku i w mowie przed Bogiem i wszytkim ludem. A jako go
233 6 | wydali nawyższy kapłani i książęta naszy, aby był
234 6 | aby był osądzon na śmierć, i ukrzyżowali go, a myśmy
235 6 | się te rzeczy stały. Ale i niewiasty niektóre z naszych
236 6 | przede dniem były u grobu i nienalazszy ciała jego,
237 6 | powiedają, że by był żyw. I szli też byli niektórzy
238 6 | niektórzy z naszych do grobu i tak naleźli, jako niewiasty
239 6 | ludzi sławnym,~W uczynku i w słowie możnym,~Którego
240 6 | Którego biskupi więtszy~I książęta naszy starszy~Na
241 6 | śmierć stracenia wydali~I w piątek ukrzyżowali.~KLEOFAS~
242 6 | Do nas się zasię wróciły~I to tylko powiadały,~Iż dwu
243 6 | iż żywie.~ŁUKASZ~Więc też i niektórzy z naszych,~Według
244 6 | Zaraz do grobu bieżeli ~I tak wciórnastko należli,~
245 6 | słyszeli.~A samegoć nie naleźli~I tak do domu przybiegli.~
246 6 | musiał cierpieć Chrystus i tak wniść do chwały swojej?
247 6 | wniść do chwały swojej? I począwszy od Mojżesza po
248 6 | jakoby miał dalej iść. I przynukali go, mówiąc: Zostań
249 6 | a dzień się już skłonił. I wszedł z nimi. I stało się,
250 6 | skłonił. I wszedł z nimi. I stało się, gdy z nimi siedział
251 6 | wziąwszy chleb, błogosławił i łamał, i podawał im. I otworzyły
252 6 | chleb, błogosławił i łamał, i podawał im. I otworzyły
253 6 | błogosławił i łamał, i podawał im. I otworzyły się oczy ich,
254 6 | O głupi ludzie, szaleni,~I na sercu swoim twardzi~Ku
255 6 | wszytko Chrystus cierpiał~I tak się do chwały swej dostał?~
256 6 | Zostań, mile cię prosimy,~I uchwyci go za płaszcz~A
257 6 | nami nocować.~JEZUS~Ba, i toć ja już uczynię,~Iż się
258 6 | się też tu z wami skłonię.~I wnidą na jakie pewne miejsce,
259 6 | stolik przykryty obruskiem. I przyda~JEZUS~A macież co
260 6 | jako mnimam,~Gdy ji złamię i pożegnam.~I pożegna chleb
261 6 | Gdy ji złamię i pożegnam.~I pożegna chleb nie mówiąc
262 6 | pożegna chleb nie mówiąc nic, i rozłamie ji na części, a
263 6 | Tenci, ale od nas zniknął.~I będą patrzyć i tam, i sam~
264 6 | zniknął.~I będą patrzyć i tam, i sam~Ewanjelija ~L.
265 6 | zniknął.~I będą patrzyć i tam, i sam~Ewanjelija ~L. I rzekli
266 6 | tam, i sam~Ewanjelija ~L. I rzekli miedzy sobą: Zali
267 6 | nas, gdy mówił na drodze i wykładał nam Pisma? A wstawszy
268 6 | Kiedy z nami w drodze gadał~I Pisma święte wykładał?~ŁUKASZ~
269 6 | Powiewa to zwolennikom~I drugim, co tam przy nich
270 6 | się nam w drodze przydało~I wszytko, jak się co działo.~
271 6 | pielgrzymskiej posta~Ewanjelija ~I. A gdy był wieczór dnia
272 6 | żydowskiej, przyszedł Jezus i stanął w pośrodku, i rzekł
273 6 | Jezus i stanął w pośrodku, i rzekł im: Pokój wam, L.
274 6 | Ewanjelija ~L. Ale zasmuceni i przestraszeni mnimieli,
275 6 | mnimieli, by ducha widzieli. I rzekł im: Czemu zasmuceni
276 6 | wasze? Oglądajcie ręce moje i nogi, iżem ja tenże jest.
277 6 | oglądajcie, abowiem duch ciała i kości nie ma, jako mnie
278 6 | jako mnie widzicie mieć. I gdy to rzekł, ukazał im
279 6 | to rzekł, ukazał im ręce i nogi, [I.] i bok.~FILIP~
280 6 | ukazał im ręce i nogi, [I.] i bok.~FILIP~rozłożywszy
281 6 | ukazał im ręce i nogi, [I.] i bok.~FILIP~rozłożywszy ręce,
282 6 | Czemuście się potrwożyli~I tak barzo podumali?~Myśli
283 6 | Distincte~Bok mój, nogi i też ręce.~Nadto jeszcze,
284 6 | jeszcze oni nie wierzyli i dziwowali się odradości,
285 6 | podali część ryby pieczonej i plastr miodu.~JEZUS~Czyli
286 6 | FILIP~położy na stolik rybę i miód, mówiąc~Awo część ryby
287 6 | Na południe uczynionej.~I k temu jeszcze plastr miodu,~
288 6 | Który został od obiadu.~I będzie jadł Jezus~Ewanjelija~
289 6 | będzie jadł Jezus~Ewanjelija~I. Uweselili się są tedy zwolennicy
290 6 | zwolennicy ujrzawszy Pana. I rzekł im zasię: Pokój wam.
291 6 | Jako mię posłał Ociec, i ja ślę was. To gdy rzekł,
292 6 | gdy rzekł, tchnął na nie i rzekł im: Bierzcie Ducha
293 6 | Radzichmy, iż Cię widzimy,~I z tego się weselimy.~JEZUS~
294 6 | posłał Bóg Ociec sam,~Tak i ja też was posyłam.~Przyjmicież
295 6 | Komu grzechy przepuścicie~I od nich go rozwiążecie,~
296 6 | Temu będą odpuszczone,~Tu i w niebie rozwiązane;~A komu
297 6 | A komu je zadzierżycie~I z nich go nie rozwiążecie,~
298 6 | szczynione.~Ewanjelija I. A Tomasz, jeden ze dwunaści,
299 6 | zwolennicy jego wewnątrz i Tomasz z nimi. Przyszedł
300 6 | Jezus drzwiami zamknionemi i stanął we śrzodku i rzekł
301 6 | zamknionemi i stanął we śrzodku i rzekł im: Pokój wam! Potym
302 6 | twój, a oglądaj ręce moje, i wyciągni rękę swoje, wpuśćże
303 6 | tylkochmy słyszeli,~Ale, Toma, i widzieli~Pana i Mistrza
304 6 | Ale, Toma, i widzieli~Pana i Mistrza naszego,~Dzisia
305 6 | A nędzęście wy słyszeli~I, jak mówicie, widzieli!~
306 6 | Chybabych tego doświadczył~I oczyma sam obaczył~W rękach
307 6 | Poprzebijane gwoździami,~I w miejsca ich palec włożył,~
308 6 | dopiero wierzył,~Iż tu Pan i Mistrz u was był.~JEZUS~
309 6 | ręce moje obejrzy.~Wyciągni i rękę twoje,~Włóż w bok mój,
310 6 | doświaczże tego sam,~Ewanjelija ~I. Odpowiedział Tomasz i rzekł
311 6 | I. Odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg
312 6 | Tomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg mój.~TOMASZ~upadszy
313 6 | Wierzę Cię być Pana mego~I też Boga prawdziwego.~Ewanjelija ~
314 6 | prawdziwego.~Ewanjelija ~I. Rzekł mu Jezus: Iżeś mię
315 6 | Iżeś mię oczyma widział.~I szczęśliwymeś dlatego,~Iżeś
316 6 | jego siły~Barzo mdłe w nim i słabe były.~A teżci jednak
317 6 | teżci jednak zuchwalstwo~I to jego niedowiarstwo~Utwierdzi
318 6 | Zmartwychwstaniu.~Nawet i sami się twierdzimy -~Głosem
319 6 | Dominus, valete luctus etc.~I z tym się rozejdą.~ ~ ~
|