bold = Main text
    Part                                            grey = Comment text

  1 3    |            czegoś zbrodniczego. Stawiano ją na równi z farmazoństwem.
  2 3    |                postaci jego, wyobrażając ją sobie groźną, surową. Musiała
  3 3    |                  podążyła. Że, ujrzawszy ją, Heltman pomyśleć musiał: "
  4 3    |                    i jam się poświęciła, ja, z domu Dmóchowska, córka
  5 3    |              pomiatać nią począł - łajał ją, czy było za co, czy nie,
  6 4    |                 ażeby we mnie szczególne ja kies wzbudzać miało zajęcie.~
  7 4    |               przezeń wyrazy:~- Nu... to ja nie widział, ażeby Lelewel
  8 4    |                   Polskę kocham !... Czy ja się za nią bił i krwi nie
  9 4    |              przelał ?... Ranili mnie... Ja dekorowany !.,.~Powtórzył
 10 4    |                     Nu... to co?... Krew ja moją za Polskę przelał...
 11 4    |                moją za Polskę przelał... ja Żyd !...~Z każdego jego
 12 4    |                  osłabiła efektu, posłał ją Lublinerowi, polecając mu,
 13 5    |                miejscu. Scharakteryzować ją wszakże w krótkości wolno.
 14 5    |            niepodległość odzyska. Bardzo ją to, bardzo obchodziło. Ona
 15 5    |            płowych warkoczach, obdarzyła ją okiem jednem czarnem, drugiem
 16 5    |           Heltman, kilku ludzi młodych i ja, zeszliśmy się na obiad
 17 5    |           Puszczanie grosza naprowadziło ją na inny łatwiejszy zarobkowania
 18 6    | ultrasocyalistyczna, prawie - porównując ją z istniejącemi obecnie stronnictwami
 19 6    |                anarchistyczna. Stanowiły ją dwie gminy: Grudziądz i
 20 6    |                  dziewięciu składającymi ją członkami, on jeden był
 21 6    |              ojcu w listach wyspę, jakby ją opisał nie statysta, ale
 22 6    |             malowniczością. Kwalifikował ją stale "wysepką", wspomniał
 23 6    |        niewolników, bolała go. Traktował ją nie teoretycznie tylko:
 24 6    |        zwalczanie tej przeszkody. Usunął ją przede mną Świętosławski,
 25 7    |                 zapłakała.~Zapłakała, bo ją kozak opuścił, pojechał
 26 7    |              mnie - nie teść, ale Sydor. Ja zaś poznałem go od pierwszego
 27 8    |                 w Niemczech i usposobiły ją rewolucyjnie. Dla władców
 28 8    |             Francyi odwróciło, czyli też ją powstrzymało tylko? W opinii
 29 9    |               nie obchodziła i emigracya ją energicznie potępiała. Znajdowała
 30 9    |           Aleksandra nie obchodziło, kto ją potępia, kto popiera. Zwietrzył
 31 9    |               donny Maryi. Nie wiem, jak ją bronił, czy o nią walczył,
 32 9    |             przeszkodziła policya, która ją wytropiła i chwytać jej
 33 9    |          zapytywał:~- Wójcik... to ty?~- Ja, generale...~- Czego się
 34 10   |                   O, gdy wyrosnę, toż to ja sobie kozaków sprawię!.." -
 35 10   |            zwrócił się do niej i znalazł ją chętną w użyczaniu mu rad,
 36 10   |                  poetę polskiego.~Kochał ją, jak wiadomo, Juliusz Słowacki.
 37 10   |                 Juliusz Słowacki. Kochał ją i odezwał się do niej o
 38 10   |              czyli duszę mam powszednią ~Ja, co przebiegłszy świat,
 39 10   |            zawiązała rozmowę, zaczynając ją od wyrażenia nadziei, że
 40 11   |                dawna mu należną; przyjął ją,jak się odbiera dług od
 41 13   |               łatwą nie była. Utrudniało ją stanowisko, zajmowane na
 42 14   |                dwóch, Karol Brzozowski i ja, (on strzelec zawołany,
 43 14   |                    on strzelec zawołany, ja fuszer) z Konstantynopola,
 44 14   |                  spotkała z racyi dudka; ja milczałem, nie chcąc zaczepiać
 45 14   |           rozwiązuje. Przemówił do mnie, ja mu odpowiedziałem; zamieniliśmy
 46 14   |                pyta go B.~- Mówicie, jak ja niegdyś mówiłem...~- Mówimy
 47 14   |                     strofowano go.~- Cóż ja temu winien, że nas katolików
 48 14   |                nie raz, ale z takimi jak ja sałdatami, co od Moskali
 49 14   |            omawiania spraw ważniejszych. Ja codziennie prawie rano,
 50 14   |                       zacząłem.~- Oh!... Ja zdrów... zdrów... - odrzekł
 51 14   |                   odrzekł z przyciskiem. Ja zdrów... Pan major mówi,
 52 14   |                      A jakże... jakże... Ja bym pójść nie miał?... mój
 53 14   |               lat?... - zapytałem.~- Czy ja wiem! Może ze sześćdziesiąt...-
 54 14   |             wzniósł; przypominał sobie ; ja mu głośniejsze z przed r.
 55 14   |             wypocząłem na starość... Ale ja niczego innego, tylko zabrania
 56 15   |                  jednak, między innymi i ja, domyśleć się go mogli.
 57 15   |                 nie wiem, co czynić...~- Ja wiem... odrzucił mu Wysocki
 58 15   |                 jest oskarżoną, oraz kto ją oskarża. Odebrało to raz
 59 15   |                  pochwalić się muszę - i ja w liczbie nie wielu należałem)
 60 15   |         zachwycała mnie ta rola. Przyjąć ją jednak i gdy wybuch nastąpił
 61 15   |                 opanowała.~- Generale co ja pocznę teraz!...~- A cóż!...
 62 15   |                  napiszę...~Napisał on i ja napisałem, podając się do
 63 16   |               Uruchomił tę bron, uczynił ją bardziej giętką, sprężystą,
 64 16   |                  swojej dojeżdża strony; ja się do niego zabiorę ze
 65 17   |              powitał? Może kto wiedział, ja nie wiedziałem, pomimo,
 66 17   |                  nie zsiadając, czekają. Ja z tobą pójdziem za nimi.~"
 67 17   |                góry podniósł, a zniżając ją do ziemi w sposób rozkazujący,
 68 17   |             ulicy patrzał. Popatrzyłem i ja golem okiem - zamajaczyło
 69 17   |                na wiarę nie zasługuje.~- Ja temu tylko wierzę, na co
 70 17(*)|                 miasteczko nazywał, alem ja nazwę zapomniał.
 71 18   |                  Arystokracya nie dziwi: ją, monarchicznemi przejętą
 72 18   |                rzekę. Polakiem tym byłem ja. Losy na wiosnę r. 1853
 73 19   |            Ramionami wzruszyłem.~- Bom i ja nie zrozumiał nic a nic... -
 74 19   |                 emigracyjny, na nią, jak ja, ramionami wzruszali. Nie
 75 19   |              nakazywać się daje). Rettel ją posiadał, jak Mickiewicz,
 76 19   |                  on kurzył "briulgelkę", ja - nie "papierosa" ale -
 77 20   |                  pani, nie rozgrzeszałem ja, nie rozgrzeszał nawet usiłujący
 78 20   |              znów się obniżył. Obniżenie ja - niestety - sprowadziłem,
 79 20   |                  żury sia, mij choziaju, ja zadatkom ne idu, Ot tak
 80 20   |                  nim kolegował w wojsku, ja z synem jego w szkołach.
 81 21   |               bytu niepodległego. Odczuł ją Gałęzowski w r. 1848 pod
 82 21(*)|                 jednostronnie. Stosowano ją do kierowniczej społeczeństwa
 83 21   |                  swój czas, podtrzymywał ją nierzadko groszem własnym
 84 21   |         nierzadko groszem własnym i, gdy ją do świetnego doprowadził
 85 21   |             amnestyi podać, a otrzymałby ją tem łatwiej, że rząd rosyjski
 86 21   |                  okulistykę studyujący i ja. Przy śniadaniu za każdym
 87 21   |             dyskusya o zasady. Wywoływał ją, jakem zauważył, synowiec
 88 22   |           posiadała tyle kwalifikujących ją na szubienicę przymiotów.~
 89 22   |        altruistycznej, religijność, jaka ją opanowała, wyklarowała się
 90 22   |             dyrekturę objął i do śmierci ją sprawował. W czemże się
 91 22   |                 Lingua latina" i ten, co ją nosił, obowiązany był wyuczyć
 92 23   |                 przyswoił sobie, ogłosił ją po polsku w broszurze, wydanej
 93 23   |             nikogo, z wyjątkiem tych, co ją zrozumieli i przejęli się
 94 23   |          polskiej o doktrynie i zostawił ją samej sobie. Możeby wykładał
 95 23   |             samej sobie. Możeby wykładał ją przy okazyi przeglądu rozlicznych
 96 23   |                 ta, z racyi otaczających ją niebezpieczeństw, uważaną
 97 24   |               jednakowo : mijaliśmy się, ja rękę prawą w pogotowie do
 98 24   |                  kłopot niemały tych, co ją wyjednali i przy niej asystowali,
 99 24   |                Rzymie rozmowie, znotować ją sobie. Moja wina, żem tego
100 24   |                nam powiedział: kiedy nie ja, to dam wam "syna". Jakoż
101 25   |         wędrowiec, powiadający o sobie: "Ja trzystu potomstw jestem
102 25   |        sprowadziła następstwa, opanowała ją żądza zemsty. Żądza ta w
103 25   |                się sposobie, oprowadziła ją bowiem po połowie kuli ziemskiej.~
104 25   |                zdrowiu wytrzymała, autor ją "Żelazną" przezwał.~Lecz
105 25   |               jej żądza zemsty popędziła ją z Sahary do Warszawy, dokąd
106 25   |               Opowiadano mi, że czytając ją Chłopicki, o ustępach, o
107 25   |                  wodza genialnego, który ją wyzwoli. Było to niestety,
108 25   |                 działalność, a prowadził ją tak niezręcznie, że niejeden
109 25   |    nadczłowiekiem. Polskę kochał, bardzo ją, głęboko, ogniście kochał,
110 25   |           młodzieży naszej, ostrzegający ją przed wybujałością wyobraźni,
111 25   |                 z własnego strzelającej "ja".~Nadczłowieczość dzisiejsza -
112 26   |           czynność rozpoczął i prowadził ją dobrze poty, póki Rząd Narod.[
113 26   |               nauki w Polsce, utrzymując ją na drodze patryotycznej
114 26   |             niełaskę zaborców, którzy by ją, naród żywy, członka rzeszy
115 26   |               uśmiercić usiłowali. Broni ją od tego obecnie emigracya
116 26   |             druga wygasnąć mogąca, zanim ją ruch nowy z kraju nie zasili.
117 27   |                 przedmiot dyskusyi - jak ją poprzednio nazwałem - akademickiej,
118 27   |             demokracyi, to - rozpatrując ją z punktu ogólnego - żaden
119 27   |            gminowładztwo szlacheckie? Co ją w Słowiańszczyźnie wschodniej,
120 28   |                  kochał Ojczyznę.~Kochał ją i służyć jej pragnął. Służyć
121 29   |                  nie ustawała. Prowadził ją w porządku kancelarynym,
122 29   |                 głowę zapełniała. Kochał ją i myślał o niej, pragnąc
123 29   |           apetytów faktycznych, ogołocić ją ze wszystkich posterunków
124 29   |         demokratyczną zwłaszcza, zrażało ją zaś bardziej jeszcze usuwanie
125 29   |                od osoby mojej, zwracając ją na osobę księdza Krechowieckiego,
126 29   |              walki na dwa fronty. Toczył ją - okuniem, hardo stawiał
127 29   |                ale ponieważ komplikowały ją warunki naukowe, artystyczne,