Part
1 5 | złośliwie się uśmiechał.~- Jakże ci faro nasze smakuje?... -
2 8 | porządku cywilnem miano nosili ci, z których jeden jako Kostuś,
3 8 | punktach: w Valencienne (ci co przez Belgię ciągnęli),
4 8 | werbowali ochotników-zwolenników ci dla siebie, owi dla siebie.
5 8 | przemawiał w imieniu Lelewela, ci ks. Czartoryskiego. Do lelewelczyka
6 10| Ormian się zaliczającej. Ci pana Michała o Ormianizm
7 10| wychodźców politycznych) polscy. Ci, w stronach tych krążąc,
8 10| Zaporożcom. Tak samo, jak ci ostatni, Nekrasowcy, zorganizowani
9 11| sobie nie zawsze po cichu.~Ci, co myślenie to słyszeli,
10 14| strumieniami płyną.~- Co ci? - pyta go B.~- Mówicie,
11 14| będzie pod warunkiem, ażeby ci, co "uświadomienie" ludu
12 15| dowództwem stanę i pomagać ci będę... Do Rządu o tem napiszę...~
13 17| ludzie o wąsach zawiesistych, ci mianowicie, co w kawaleryi,
14 17| odparł. To być nie może... Ci panowie w Paryżu do tego
15 18| Nabielak i kilku jeszcze). Ci pociągnęli takich, co im
16 18| przebywających tam Polaków i ci wskazali mu mnie, jako osobnika,
17 18| przez Sadyka baszę wodzowie.~Ci, gdyby się byli na Ukrainie
18 18| dłoń mi ściskając. Mam ci słów parę powiedzieć.~I
19 19| nic lepiej...~- Więc ci powiem otwarcie - powiedziałem -
20 19| rozumiem jej...~- Chcesz, żebym ci wytłumaczył?..~- Owszem...~-
21 19| tem, że tamci nie chcieli, ci zaś chcą, ażeby ich nie
22 19| Nie!... Później... później ci opowiem...~Nic mi później
23 20| siły i odwagi zabrakło. Ci się pobrali; on przy nich
24 21| profesorowie, poszli uczniowie i ci ostatni, jedni język polski
25 23| wywołuje mi Ordęgę. Dwaj ci ludzie znać się musieli
26 23| i donosicielami. Usłużni ci agenci bez trudu wytropili
27 24| poetów uznanymi nie byli, Ci nawet, co z łona emigracyi
28 25| rzekł - panie Ludwiku, że ci wygłoszę, co licznie na
29 25| Książę ze śmiechem: "Lepiej ci posłużą~Zastępcy moi". Miej
30 26| rodu i pobytu poznańczycy. Ci przeto, co wypadki r. 1846
31 28| było w Paryżu pomimo, że ci, co go grającego słyszeli,
32 29| Władysław Plater?", "Muzeum?!". Ci, co go znali bliżej i lepiej,
33 29| znakomity, temu przeczyć mogą ci jeno desperaci, co nie widzą
34 29| Płacili sami za siebie ci tylko, co z dalszych przybywali
|