Part
1 3 | zrobił na mnie wrażenie człowieka gruntownie dobrego i łagodnego.
2 3 | w starości i niedostatku człowieka. Zebrana na prędce składka
3 5 | Mickiewicz, Słowacki) poetów. Człowieka większego nad Lelewela nie
4 5 | krzyżowej, którą ze spokojem człowieka, obowiązki obywatelskie
5 5 | się zwrócił.~Natrafił na człowieka, do którego nalewki nie
6 6 | głęboko dotknięte sumienie człowieka, chrześcijanina i obywatela.~
7 7 | snów złotych", zrujnowała człowieka. To samo spotkało pana Michała (
8 7 | robaka i siebie. Szkoda człowieka!~
9 9 | awanturnictwa przejętego człowieka. Rodzaj to nie wyłącznie
10 10| że uchodził za młodego człowieka wcale nie obiecującego.
11 11| Żeby jednak nie zrażać człowieka, posiadającego ogromne bojowe
12 13| wyjątkowego na emigracyi z r. 1831 człowieka. Wcale nie. Takich jak on
13 13| przezwanego Czarnym Ułanem, człowieka starszego, co brał udział
14 15| ani wymową. Mina zdradzała człowieka skromnego, niemal potulnego.
15 15| bardzo dobrego generała, za człowieka przytem prostoty iście gołębiej.
16 17| generała znakomitego, ale i za człowieka wszechznającego, nieomylnego,
17 18| która sama jedna o moralnej człowieka wartości stanowi.~Mikołaj
18 20| rozmowach. Poznałem w nim człowieka światłego, oczytanego, przejętego
19 23| trudu wytropili młodego człowieka, który powróciwszy z zagranicy
20 23| to W. księcia: na młodego człowieka uwagę swoją zwrócił i dwukrotnie
21 24| moim wierzeń i przekonań człowieka szacunek taki sam, jaki
22 25| Polski była takiego jak on człowieka strata, jakim by żalem i
23 25| wieku młody! - tyś wiosną człowieka - Na tobie ziarno przyszłości
24 25| łudzili się i na potęgę psuli człowieka, rozdmuchując w nim próżność
25 25| narzucało mi bowiem rolę człowieka na dwóch siedzącego stołkach.
26 29| tylko, że powstała w głowie człowieka, nie zasługującego na posądzanie
|