bold = Main text
Part grey = Comment text
1 1 | czoło narodu - wszystko, co w szeregach ludności swojej
2 1 | wysokich i tę gromadę szarą, co działa moskiewskie "czarnemi
3 1 | groźnie, że budzić się musi, co do wytrzymałości naszej
4 1 | Wątpliwość nie ta trwożiia, co ręce opuszcza i na wolę
5 1 | już znajduje się i takich, co ich, jeżeli nie wszystkich,
6 1 | rówieśników Mickiewicza, co "widzieli" rok, zwany przez
7 1 | znałem osobiście. Tych, co mi się pod pióro nawiną,
8 1 | słuszne, ale są i takie, co się bez rzeczywistej rozpowszechniły
9 1 | nierozumieniu rzeczy przez tych, co zarzuty czynią.~Wspomnę
10 1 | Rzeczypospolitej dzielnica, co się dostała państwu, które
11 1 | indywidualizmu piętnem, co znamionuje właściwości osobistościowe,
12 2 | rewolucyonistów tego rodzaju co Worcel, płk. Oborski, Sztolcman
13 2 | młodzieży uniwersyteckiej, co z ławek szkolnych przeniosła
14 2 | względzie tak treści jak formy, co się zowie dobrze. W szeregach
15 2 | wyemigrował tym porządkiem, co Teofil Wiśniewski. Udział
16 2 | balladę p. t. "Hetman bosy". Co do prozy, co tydzień z niecierpliwością
17 2 | Hetman bosy". Co do prozy, co tydzień z niecierpliwością
18 2(*) | tylko wychodźcom polskim, co wzięli udział w wyprawie
19 3 | der Mahtena instytucie, co uzdolnieniu jego i spólnemu
20 3 | mężowi z talerza kawałków, co się jej smaczniejszymi wydawały.
21 3 | łajał ją, czy było za co, czy nie, przy ludziach
22 3 | przerobił się na jej modłę.~Ot, co żona znaczy.~
23 4 | obecności ich w szeregach, co polowe z Moskalami staczały
24 4 | w dniu nawet tym samym, co Heltmana i Lelewela.~Znajomość
25 4 | rzecznikiem jej gorliwym, co mnie nie dziwiło, ani gorszyło -
26 4 | podzielałem zdanie tych, co wystąpienia Gazety Warszawskiej
27 4 | mnie, odnieśli... Nu... to co?... Krew ja moją za Polskę
28 4 | Zaznaczała go brzydota co się zowie, tem się cechująca,
29 5 | ecce homo Był on z tych, co:~... i wyższością sławy
30 5 | wskazówek, niemiłych tym, co w międzyludzkich, międzynarodowych,
31 5 | swoich wprowadzał, przez co stawał na drodze krzyżowej,
32 5 | będąc z liczby tych Polek, co się, przed wybuchem powstania
33 5 | celem dowiedzenia się, czy i co się dla Polski robi i kiedy
34 5 | pobierane; znaną jest obojętność co do jakości i redukcya do
35 5 | wieków średnich świętych, co ciało nędzną zwąc lepianką,
36 6 | uznania dla czynu ludu, co w r. 1768 w tem mieście
37 6 | musiał losy tych wszystkich, co przez zabór austryacki,
38 6 | jeżeli nawet szkołę skończył, co się Ukraińcom w czasach
39 6 | Poetami nie tylko są tacy, co wiersze piszą, ale i tacy,
40 6 | wiersze piszą, ale i tacy, co myślą, czują i wrażenia
41 6 | Na sprawę oddał wszystko, co posiadał, z potrzebującymi
42 6 | zaniedbywała. O Świętosławskim, co do jego wartości moralnej,
43 6 | nie było opinij; wszyscy, co go znali, murowaną przyznawali
44 6 | czasie owym dla Polaków, co w wojnie węgierskiej udział
45 6 | hajdamaczyźnie pokrewną, co gminę Humań na wyspie Jersey
46 6 | Wiara społeczna tą samą, co religijna weszła weń drogą
47 6 | które nakazało mu wszystko co posiadał i czem rozporządzał
48 6 | którego uciekają się ludzie, co się wiarą jako narzędziem
49 6 | stanął przed nim z napisem, co Danta przy wnijściu do piekła
50 7 | tworzonych przez poetów, co czytać i pisać nie umieli.
51 7 | rozsławiona przez poetów tej miary co Antoni Malczewski, Bohdan
52 7 | Konstantynopolu. Byłem z tych, co Sadyka paszy na seryo nie
53 7 | odparł Sydiir. - A to co?...~Położył na stole nahajkę
54 7 | o zadaniu tego kozactwa, co się pod egidą turecką do
55 7 | Polski i Rusi sprowadziła".~Co?... Jak się podkład ten
56 7 | ten komu podoba?... Bądź co bądź - dużo w nim piękna,
57 7 | Był cieniem Sydora tego, co się nahajką odgrażał. Nie
58 7 | postaci. On zaś o niczem, co się kozaczyzny tyczyło,
59 7 | Wiedziałem o tem; nie wiedziałem, co się z żoną jego stało. Dowiedziałem
60 7 | nie wracała - nie miała po co: on się bezdomnym w najściślejszem
61 8 | nikogo zapewne nie było, co by Konstantego Zaleskiego
62 8 | punktach: w Valencienne (ci co przez Belgię ciągnęli),
63 8 | żartownisie. Byli tacy, co z siebie samych drwili Jak
64 8 | moralną tych "szaleńców", co w latach 1833 i 1834 urządzili
65 8 | ale nie wkładał w nie tyle co dawniej życia i energii.
66 9 | braci Ilińskich z Wołynia, co w r. 1881 w powstaniu udział
67 9 | nic do czynienia nie miał. Co innego w Konstantynopolu.~
68 9 | cudzoziemców, tych nawet, co im wielkie w prowadzeniu
69 9 | wpływem - nie w tym atoli, co Rawskiego kolorze. Nie przedstawiła
70 9 | jeszcze i następstwa dalsze, co zdecydowało go udać się
71 9 | obrony mostu - widzieli co moment adjutantów, przyjeżdżających
72 9 | zadłużał się. Był on z tych, co jak Frejend (patrz "Dziady"
73 10 | mistycyzmie rewolucyjnym, co dla zbawienia ludzkości
74 10 | osobistości tej samej, co wypisane w tytule sylwety
75 10 | gwary szlacheckokozaczej, co zaczepieniu w powieści p.
76 10 | należącego do rodzaju tych, co się krwią zmywają. Mówiono
77 10 | kroku.~Jeżeli wierzyć temu, co p. Michał sam o sobie opowiada,
78 10 | odgrywała rolę taką samą, co za czasów jezuickich łacina,
79 10 | powiadam, od osób bowiem, co go przed r. 1831 na Wołyniu
80 10 | niekiedy mylą!...~Omyliły tych, co przed r. 1831 nie przypuszczali,
81 10 | księcia Adama Czartoryskiego, co tegoż Michała Czajkowskiego,
82 10 | wyraźnie, dla tych zwłaszcza, co wiedzieli o rozsypanej w
83 10 | Myśliażewskich, Bohdanowiczów, co do Bakcziserajii i Konstantynopola
84 10 | Szymonowiczów, Zimorowiczów, co piśmiennictwo polskie wzbogacili,
85 10 | Dobrudzi dowiedział i - co było rzeczą cale ważną -
86 10 | obchodziłem. Nie wiem przeto, co Czajkowski do głowy stronnictwa
87 10 | później, tymczasem zaznaczę, co się niewątpliwem wydaje,
88 10 | urzeczywistni się - drugie dobrze, co zaś do zyskania było, to
89 10 | to w służbę bierze tych, co się z nią wdadzą. Po zwłoki
90 10 | warneńskiem polu zwłoki i - co z niemi zrobiła? Nie odwiozła
91 10 | duszę mam powszednią ~Ja, co przebiegłszy świat, kochałem
92 10 | skrzydłach tego gołębia, co wieści nosił, drogą poetyczną.
93 10 | nazwisku w pamiętnikach, co się po śmierci mojej przypuszczalnie
94 10 | wynosił, odnosił wszystko, co dla niej do przynoszenia,
95 10 | ludzkie chodzą drogami... Ten, co się w umyśle Czajkowskiego
96 10 | Ludwika Śniadecka, kobieta, co czar ze siebie wydzielała,
97 10 | zakończył.~Słówko jeszcze. Co to dla nas za szczęście,
98 11 | jak Manliusz Torquatus, co za stoczenie wbrew jego
99 11 | nie zawsze po cichu.~Ci, co myślenie to słyszeli, nie
100 12 | Chodząc, szyję nieco wyciągał, co mu, ponieważ go habit zakonny
101 12 | go umysłowo nie było za co, wszedł więc w środowisko
102 12 | na posiedzenia sekcyjne, co sobota regularnie się stawiał,
103 12 | zachodzi pokrewieństwo, że co pierwszy zaczyna, to drugi
104 12 | Panie majorze...~- A co tam P...~- W tyraliery...~-
105 12 | demokraty, nie pytającego tych, co do walczenia o Polskę do
106 13 | dobrych dużo; znałem takich, co Sokulskiemu w jednem i drugiem
107 13 | to człowiek bez zarzutu. Co się zaś rozumu tyczy, nie
108 13 | Ułanem, człowieka starszego, co brał udział w robotach spiskowych
109 13 | Wprowadzę cię dziś...~- Co?... jak?... - zdziwiłem
110 13 | zamknęło. Byłem z tych, co wyjechali.~Sokulski pozostał,
111 13 | całkowicie spada. Ona zrobiła, co w jej było mocy:ofiarowała
112 13 | piątej franka) kwotę.~- Co to znaczy ?... - rozległo
113 13 | jako mehendys, sprawował; co się jednak służby sprawie
114 13 | pokolenia polskiego wszystkiem co posiadał, więc na zabezpieczenie
115 14 | z dużym w ręku drągiem, co oznaczało wartownika dozorującego
116 14 | policzkach strumieniami płyną.~- Co ci? - pyta go B.~- Mówicie,
117 14 | druku w języku polskim.~- Co wyplatacie, Augustynie...
118 14 | lwy na gałęziach?...~- Co panu do głowy przyszło?... -
119 14 | Do jakiegoś?... do tego, co za morzem CzerwoneR.~Gypsem
120 14 | takimi jak ja sałdatami, co od Moskali uciekli...~-
121 14 | Bo radbym wiedzieć, co tam stoi... Opowiedziałem
122 14 | O cóż to chodzi ?...~- O co?... Taże o powstanie...~-
123 14 | byłych żołnierzy rosyjskich, co czasu wojny krymskiej przez
124 14 | pod warunkiem, ażeby ci, co "uświadomienie" ludu polskiego
125 15 | ekssołdatów moskiewskich, co z nim razem do powstania
126 15 | skargi na generałów polskich, co r. 1831 wojskom naszym przewodniczyli.
127 15 | jak Augustyn szeregowiec, co "brał działa czarnemi od
128 15 | Mierosławskiego, Wysockiego - co obiecująco w rzeczy wojskowej
129 15 | za nogą, zatrzymując się co moment. Nie spieszno nam -
130 15 | Guyona, jeżeli mnie pamięć co do nazwiska generała nie
131 15 | wyrazy:~- Teraz nie wiem, co czynić...~- Ja wiem... odrzucił
132 15 | swojej znajdować musiał, co pół godziny, częściej niekiedy,
133 15 | temu, ze Wysocki wiedział co czynić,Węgrzy pod Izaszek
134 15 | najczęściej tym dobrym duchem, co natchnienia narzuca i wskazówki
135 15 | kilka przemawiał i, gdy co do zalecenia miał, zalecał
136 15 | wzywał i powiadał jej, o co jest oskarżoną, oraz kto
137 15 | zformułowania odpowiedzi na pytanie: co robić? Odpowiedź się sama
138 15 | węgierscy i polscy (sztabowi), co chwila nadjeżdżali i o cierpliwość
139 15 | wydawania dymisyi każdemu, co się o nią zgłosi... Tym
140 15 | o nią zgłosi... Tym zaś, co zostają, oświadczam, że
141 15 | nieprzyjacielskich... Tych, co dymisyi nie wezmą, choćby
142 15 | mnie opanowała.~- Generale co ja pocznę teraz!...~- A
143 16 | aniżeli siedemnastoletni - co się Bema tyczy, możliwszy
144 16 | chodziło - o legiony bądź co bądź. W tem był błąd. Bem
145 16 | sprzęgła go z tą mniejszością, co się Hotelu Lambert trzymała.
146 16 | r. 1848. Rewolucye tym, co oręż w r. 1831 zawiesili,
147 16 | służba, nie rozumiejąc o co generałowi chodzi. W dniu
148 16 | uszykowania się do boju tyle co ona potrzebował czasu; powrotu
149 16 | jego na polu bitwy czas, co moment wejrzenie na niego
150 16 | rozmowy- rzecz prosta - co innego, jeno wojna węgierska,
151 16 | Temeszwarem nie pamiętał? Co do sprawy węgierskiej zapewniał,
152 17 | uścisnął i na powitanie jego, co tu robią, odpowiedział:~-
153 17 | Czyście nie słyszeli, co się na Węgrzech dzieje?~-
154 17 | Zepchnąwszy szwoleżerów co się za nami byli posunęli,
155 17 | każę, sprowadzę szwadron, co był frontem ku nieprzyjacielowi
156 17 | zamajaczyło mi coś w dali, coś, co się zbliżało, uwyraźniało
157 17 | ze względu, jeżeli nie na co innego,to na postawę i wygląd.
158 17 | wygląd. We względzie tym - co za porównacie pomiędzy Bemem
159 17 | zawiesistych, ci mianowicie, co w kawaleryi, zwłaszcza zaś
160 17 | Ja temu tylko wierzę, na co własnemi patrzałem oczami
161 17 | własnemi patrzałem oczami i co własnemi słyszałem uszami.
162 17 | spotykam Surmackiego.~- A co, pułkowniku!... - odezwałem
163 18 | Ci pociągnęli takich, co im na słowo wierzyli.~W
164 18 | do oręża przeciwko tego, co Mikołaj I rodzaju Mesyaszom;
165 18 | czasu", powiadająco nim: "Co to znaczy, wiedzą kaci:
166 18 | wiedzą kaci: u mnie duch, co dobrze bije". Pokazuje się,
167 18 | atoli laurów nie uszczknął, co wzbudzając w współzawodnikach
168 18 | śmiertelników tego rodzaju,co nieprzyjaciół nie mają.
169 18 | kawalerzystą znakomitym.~Co się zaś jego przystania
170 18 | odpowiedział - jeżeli tam co porządnego postawić się
171 18 | angielskiej" (dziwna nazwa - co?), pod dowództwem generała
172 18 | świadectwo we względzie jego, co do zasad towianizmu, prawowierności.
173 18 | się - Towiańezyk?- Z tych, co towianizm niekiedy na stronę
174 18 | przez usta Kozłowskiego i, co więcej, zdecydował Kamieńskiego
175 18 | na miejscu i nie wiedząc co począć, zwrócił się do przebywających
176 18 | karyerą goniący, w tej bądź co bądź polskiej organizacyi
177 18 | organizacya ta przyda się na co...~- Na wkroczenie do Polski... -
178 18 | tyle przyjaźni francuskiej, co francuskim pieniądzom, tej
179 18 | nowiną, byliby jeżeli nie co lepszego, to to przynajmniej
180 19 | boża na mnie spłynie, na co mi raz odrzekł:~- Eh...
181 19 | się dwom osobnikom, bądź co bądź nie idyotom, zrozumieć
182 19 | posiadalitego w dnszy narządu, co, jak w instrumentach muzycznych,
183 19 | śmiertelnicy.~Doktryny tego, co mesyanizm rodzaju, nie rozumienia,
184 19 | nie zrób, broń Boże, tego, co Mickiewicz z katedry w "
185 19 | tchnęły duchem tej garstki, co wieczorem dnia 29 listopada
186 19 | tego króla francuskiego, co od tronu polskiego ucieczką
187 19 | rzuca.~- Zwaryowałeś!... co?... - zawołałem, gdyśmy
188 20 | polskich, a w sercach tych, co cześć tę we mnie wszczepiali,
189 20 | Znalazł się jednak osobnik, co o tem myślał. Osobnikiem
190 20 | Ukraińca rzetelnego, Ukraińca, co w młodych latach "nocą na
191 20 | starca krzepkiego. Tej samej co on porody starców w klasie
192 20 | duchową istotę jego, tę, co wytwarzała dla niego ideał "
193 20 | więc u pp. Zaleskich bywać, co dało mi możność rozpatrzenia
194 20 | przyjeżdżam, dzwonię i od służącej co drzwi otworzyła dowiaduję
195 21 | rzecz zdrożną).~Interes, co mnie do niego sprowadził,
196 21 | przykrości. Jednym z takich, co bezpieczeństwa przestrzegali
197 21(*)| który się tym, zwłaszcza, co władzę w ręku dzierżą, do
198 21(*)| wysysku nadaje. Ten sam lud, co w r. 1794, na wezwanie szlachty,
199 21 | ludzkiej i wiary polskiej.~Co się czci ludzkiej tyczy,
200 21 | zaliczać do kategoryi wymyślana co do wyrazów, a zmyślań, co
201 21 | co do wyrazów, a zmyślań, co do rzeczy. W żadnym razie
202 21 | może zasługiwać człowiek, co dobrowolnie a bezinteresownie
203 21 | surową krytykę, lecz nie na co innego. Na krytykę zasługiwałoby
204 22 | tego śmiertelników rodzaju, co nie chwyta się przekonań
205 22 | czy doświadczeń. Jedno, co się w nim nie zmieniało
206 22 | opowiadał o kuli działowej, co mu między nogami przeszła;
207 22 | w wyprawie Zaliwskiego, co mu jednak na sucho uszło
208 22 | albo "Lingua latina" i ten, co ją nosił, obowiązany był
209 22 | tabliczki na szyi temu, co się zakazanym odezwie językiem.~
210 22 | gdy odszedł, zapytałem G., co to za jeden.~- Dawny mój
211 22 | przypominam sobie przez co - czy nie przez wakacye.
212 23 | pozwoliło - nie było już po co.~Leczył się z ran w Krakowie.
213 23 | wywierały wpływ na młodzież, co bądź mistrzów tych, bądź
214 23 | nikogo, z wyjątkiem tych, co ją zrozumieli i przejęli
215 23 | jednym z tych oczajduszów, co w służbie sprawie polskiej
216 23 | tajemniczych nici sympatycznych, co zbliżają ludzi jednych do
217 24 | święcie wierzyła we wszystko, co kościół, matka nasza, do
218 24 | Nazwiska tych szesnastu, co morskie straszydło, pod
219 24 | w nieładzie poetycznym, co mnie, nie-poetę, mocno zawsze
220 24 | 1875 Orpiszewski zasłyszał co może o mnie jako o demagogu,
221 24 | i wiedzieć nie chcieli, co się w Polsce na polu literackiem
222 24 | tej krajową. "Nowi poeci" co się "po tym deszczu krwawym
223 24 | uznanymi nie byli, Ci nawet, co z łona emigracyi wystrzelali,
224 24 | Kaczkowskiemu. Gmin emigracyjny mało co o nich wiedział.~Orpiszewski
225 24 | w kłopot niemały tych, co ją wyjednali i przy niej
226 24 | ról, zaszłej pomiędzy tym, co nauczycielem był z urzędu,
227 24 | nauczycielem był z urzędu, a tym, co funkcyę nauczyciela wziął
228 24 | widać było, że nie wie, co z oczami robić - gdzie je
229 24 | stanęło w postaci zapytania: "Co tu począć?" Nie wypadało
230 24 | mnie był zajął, żem z tego, co słyszałem o Krasińskim,
231 25 | rodzaju tych autodydaktów, co wiadomości naukowe z powietrza
232 25 | oddechał z potęgującą się co chwila trudnością - życie
233 25 | zerwał się i wykrzyknął...~Co wykrzyknął? Wyrazu, który
234 25 | żalem i smutkiem wszystkich, co myślą i czują po polsku,
235 25 | Ludwiku, że ci wygłoszę, co licznie na pogrzebie twoim
236 25 | Mierosławskiego przemówił słowa:~- A co, panie Ludwiku!... Przekonałeś
237 25 | pamięci, Antara przekładam. ~Co waru, soków, w tem spieczonem
238 25 | w tem spieczonem ciele, ~Co smoły w żyłach, w sercu
239 25 | smoły w żyłach, w sercu co miłości!"~Z dzisiejszych,
240 25 | 1838 "Pugaczew" i może co jeszcze - nie wiem. We wszystkiem
241 25 | teoretycznie w rzemiośle wojennem. Co się tego ostatniego (rzemiosła
242 25 | o których nie wiedział co powiedzieć, opinii swojej
243 25 | bezwzględnie. Byli tacy nawet, co widzieli w osobie jego urzeczywistnienie
244 25 | ogromnemi podszytych. Wszystko, co się czuło polskiem, roztęsknione
245 25 | Przepraszam tych panów, co na wspomnienie wypadków
246 25 | chwalić nie tylko romantykami, co "szowinizm" w Polakach rozpalali,
247 25 | symbolistami, nastrojowcami? - co?...~Powstanie przeto udecydowanem
248 25 | przed nim wszystko, przez co tak się współobwinionym
249 25 | pomiędzy trzech państw, co Polskę rozebrały. Skład
250 25 | i zachwycały tych jeno, co się łudzić i zachwycać chcieli,
251 25 | takie w czytelni pozwalać?.. Co to znaczy?...~Pod tem karceniem
252 25 | przybrał minę studenta, co się doi>uścił zbytku i na
253 25 | chwytną, z drugiej na tych, co go zepsuli, wmawiając geniusz
254 25 | dzisiejsza - czy nie na tej, co on niegdyś, znajduje się
255 26 | Wszystko w Wielkopolsce, co było w sile wieku, żywsze,
256 26 | poznańczycy. Ci przeto, co wypadki r. 1846 do rodzaju
257 26 | 1846 w liczbie tych 251, co się pod sąd dostali. Pod
258 26 | więc poznańskiem wszystko, co się w społeczeństwie do
259 26 | spółki z ludźmi tej miary, co Niegolewski, Sew. Mielżyński,
260 26 | polityka opozycyi bądź co bądź, na pozór jałowa, w
261 26 | cierpliwość tracić musiał.~Co do postawy należał do porody
262 26 | niego włókienku nerwowem.~Co się zaś wymowy tyczy, wada
263 26 | wobec cale poważnego tak co do ilości, jako też co do
264 26 | tak co do ilości, jako też co do jakości księgozbioru,
265 26 | nie wydaję więcej nad to, co inni łożą na marszałków
266 27 | Dla uczonego tej miary, co Janowski, droga, na którą
267 27 | Uwłaszczenie włościan, na co w czasie trwania wojny w
268 27 | ludu Konstytucyą 3-go Maja, co jego skrajność demokratyczną
269 27 | nowoczesna krytyka dorywcza.~Co do narodowości demokracyi,
270 27 | gminowładztwo szlacheckie? Co ją w Słowiańszczyźnie wschodniej,
271 28 | polskiej. Należał on do takich, co sprawie tej służyli - służyli
272 28 | Służyć sobą tj. wszystkiem, co istota jego w sobie zawierała
273 28 | życie jest najcenniejszem? Co by Polska na tem była zyskała,
274 28 | bitew r. 1831 położył? Na co by się przydała w tymże
275 28 | Lelewelu, Mickiewiczu było to, co Ojczyźnie z siebie daćmogli
276 28 | daćmogli żyjąc, aniżeli to, co by dali, życie za nią tracąc.
277 28 | ucywilizowanymi. A poezya - co?... W czem Mickiewicz ustępuje
278 28 | w Paryżu pomimo, że ci, co go grającego słyszeli, przyznawali
279 28 | samej tak było. Wszystko, co Ostrowski, czy to po polsku,
280 28 | w przyszłości. On zaś - co?... Pracował na innem polu -
281 28 | Czemu on z nimi nie był? Co mu przeszkadzało w działalności
282 28 | pomilczał chwilkę i rzekł:~- Co za szkoda!... Przyrzekłem
283 28 | Prawda... - odparł. - Ale co tu zrobić?... Wstał, po
284 28 | przyozdobionym odnawianym co wiosnę, krzakiem róż.~Pragnął
285 29 | arystokratycznej posądzano go o co innego: o pewne niedobory
286 29 | Plater?", "Muzeum?!". Ci, co go znali bliżej i lepiej,
287 29 | nie przypuszczali, ażeby co z tego być mogło. P. Estreicher
288 29 | wielkie, sądząc po tem, co się w zamku, w salach muzealnych
289 29 | siebie zapytywać musiał:~"Na co się to wszystko zdało ?...
290 29 | podobnego Polakom?... - coś, co by i do nich, i do narodów
291 29 | mogą ci jeno desperaci, co nie widzą już dla Polski
292 29 | łaskę i niełaskę mocarstw, co ojczyznę ich pomiędzy siebie
293 29 | potrzeba, ażeby odgadnąć, co ukochanej istocie korzyść
294 29 | stosownie do napływu środków, na co założy. ciel instytucyi
295 29 | naszych wielkich panów, co się mieli za równie uzdolnionych
296 29 | pastorał arcypasterski, czy co innego. W charakterze tym,
297 29 | sami za siebie ci tylko, co z dalszych przybywali stron.~
298 29 | myślicieli, którym, gdy co do mózgu się wsunie, to
299 29 | Malwiny Ogonowskiej, tej, co języku polskiego Włochów
300 29 | którym się atoli nie wiem o co poróżnił.~Rachunków nie
301 29 | odpowiadające, spada na tych, co rozwój w ciągu dalszym zapoczątkowanego
|