bold = Main text
Part grey = Comment text
1 2 | Żywioł rewolucyjny polski był mu z bliska i doskonale znany.
2 2 | którym zdrowie nie dozwoli mu nadal sprawie publicznej
3 2 | Nieponętny los ten uśmiechał się mu, gdyby się policyi udało
4 2 | jakich się dopuścił, za złe mu nie brałem, ale talentu
5 2 | długiem życiu mojem równego mu leniwca widzieć mi się nie
6 2 | nie pisał.~Przeszkadzała mu gawędka we dwóch, we trzech.
7 2 | użytek osobisty z nadsyłanych mu przez rodzinę zasiłków,
8 2 | doznawać. Za mieszkanie służył mu pokoik jeden, będący zarazem
9 2 | odzieży charakterystyczne mu pozostawiała ślady.~W obcowaniu
10 3 | sferach mniemanie przypisywało mu zamiary rzeźnicze, zwrócone
11 3 | że wstęp do Paryża został mu wzbronionym, po wtóre z
12 3 | obeszła się łaskawie, ale mu nie ustąpiła. Chciała mleć
13 3 | Hart jednak, który mu służył do redagowania Dekady,
14 4 | w oczach odwrócił. Gdym mu, domyśliwszy się, że to
15 4 | wyraz niechęci z oblicza mu znikł, ustępując miejsca
16 4 | maskowało jego pochodzenia. Żyd mu z oczów, z ust, z nosa,
17 4 | zamaskować nie umiał. Wyrywała mu się ona z ust niechcący.
18 4 | ją Lublinerowi, polecając mu, wydrukowanie onej w Brukseli
19 4 | ten Mierosławski posłał mu podziękowanie, zaczynające
20 4 | awskim] oczernił. Udało mu się to raz tylko, redakcya
21 4 | brzydki. Mimo to osobliwe mu u kobiet szczęście służyło.
22 4 | matrymonialnym bynajmniej mu nie przeszkadzało w garnięciu
23 4 | w Brukseli umarł. Śmierć mu rak na ustach sprowadził.
24 4 | w pysze rasowej. Odmówić mu jednak nie można zalet i
25 5 | drugą przenikała. Pierwsza mu sławę i żywot spokojny zapewniała
26 5 | pewne nie posiadał.~Gdym się mu przedstawił, przyjął mnie
27 5 | podróżował celach. Towarzysząca mu żona również miała cele
28 5 | Mój kochany... - Lelewel mu przerwał. Przyszła Maryanna...
29 5 | znikał zawcześnie, chowano mu nakrycie głowy, dla tego
30 5 | Nie widział składanych mu pokłonów; wiedział o nich
31 5 | Zdarzyło się atoli, że mu nazwisko i postać nie dopisały.
32 5 | zadowolniony na zadawane mu przezeń pytania odpowiedziami,
33 5 | natury nie elegant, chodziło mu więc tylko o odzież najwygodniejszą;
34 5 | podręczną. Pokój mały służył mu za sypialnię. We wchodowym
35 5 | Maryanna specyalna, któraby mu matkowała. Brak takiej przy
36 6 | ogólnoeuropejską. Po drodze rozmaite mu się do głowy dostawały poglądy
37 6 | kościelnych. Katechizm nakazywał mu miłować Boga w Trójcy św.
38 6 | oblany łzami matki, która mu szkaplerze na piersi zawiesiła,
39 6 | najbliżsi jego, najmilsi mu, ojciec, matka, on sam są
40 6 | skorupiakami. Nadarzyła się mu okazya dania o nędzy swojej
41 6 | pisanie to, ojciec mógł mu niezwłocznie zasiłek pieniężny
42 6 | zapowiedział, że odeszle mu niebawem w monecie brzęczącej
43 6 | doszedł rąk ojca i posłużył mu do udzielenia synowi rad,
44 6 | znali, murowaną przyznawali mu zacność. Wadliwość ustroju
45 6 | tylko: zaradzał złemu, o ile mu na to możność pozwalała.
46 6 | podtrzymywał sposób, że na zadawane mu przez Worclla zapytaniu
47 6 | Doświadczenie wykazało mu sposobów tych niewłaściwości
48 6 | sumienie, które nakazało mu wszystko co posiadał i czem
49 7 | do czuwania nad nim dał mu starego kozaka dworskiego.
50 7 | dworskiego. Kozak powierzoną mu funkcyę pełnił sumiennie;
51 7 | majora skoczył i na dwoje mu łeb szablą rozpłatał. Ten
52 7 | spędził. W Wielkopolsce ten mu się zdarzył wypadek, że
53 7 | jeszcze więcej etyki, nie brak mu oraz na racyonalności, o
54 7 | wszelkie możliwe, jakiebym mu zadawał pytania, znajdując
55 7 | by go nie broniła, gdyby mu żałowano łyżki strawy w
56 7(*) | wodza Targowicy i wymawiali mu zaprzepaszczenie Polski
57 8 | litewskie na obliczu się mu malowało i z ust jego oczekiwać
58 8 | Wychowanie uniwersyteckie usunęło mu z języka prowincyonalizmy
59 8 | kwota znaczniejsza, żal mu rozstawać się z nią było.
60 8 | jednej strony dolegająca mu ułomność i nieosobliwy stan
61 9 | toreadora popisywał się, aż mu się rola ta znudziła.~Nieznane
62 9 | kolorze. Nie przedstawiła mu się ona pod postacią chmielniczczyzny
63 9 | wyobraźnią. Wyobraźnia ukazała mu bunt na Donie, skombinowany
64 9 | wojną na Kaukazie. Ukazywała mu jeszcze i następstwa dalsze,
65 9 | Mołdawii tropiony, Udało mu się jednak wymknąć, przeprawił
66 9 | odstępował. Bem pamiętać mu musiał jego w odniesieniu
67 9 | najwaleczniejszych. Powierzono mu na początku dowództwo nad
68 9 | dragońskich. Tym razem nie byłoby mu się upiekło, gdyby nie Wójcik,
69 9 | adjutant jego, który, gdy mu szabla w ręku pękła, osłonił
70 9 | egzekucyi, gmina dostawiła mu prowizyj pod dostatkiem.~
71 10 | pijarska nauka nie smakowały mu. Niedługo też w Międzyrzeczu
72 10 | księciu Wasowiczowi należnego mu tronu i zorganizowania w
73 10 | zostawiając towarzyszącego mu Czajkowskiego w Rzymie bez
74 10 | upoważnia mnie do przyznania mu polskości przez pół tylko,
75 10 | Ormianizm zwłaszcza z oczu mu bił wyraźnie, dla tych zwłaszcza,
76 10 | samodzielność przypisać mu. w pierwszych jego na Wschodzie
77 10 | nieznanem polu kroków służyły mu skazówki, jeżeli nie wyłącznie,
78 10 | Nekrasowcami zdarzyło się mu wedle przysłowia: "Słyszał,
79 10 | Rusini, ale najprawdziwsi mu się przedstawili Moskale.
80 10 | przedstawili Moskale. Podkopali mu oni i zwichnęli rojenia,
81 10 | ojcowskich ważniejsze, nakazywały mu głuchym na wezwania i powoływania
82 10 | Kaukaz przekradał. Pomagali mu w tem Turcy; lecz niemniej
83 10 | pewnymi przedstawiali się mu w tej sprawie Polacy. Jak
84 10 | znalazł ją chętną w użyczaniu mu rad, wskazówek i wszelakiej
85 10 | się przeciwko przysłaniu mu do Konstantynopola żony
86 10 | chwycił sposobności, jaką mu nastręczyła wojna wschodnia(
87 10 | pewnością nie pozwoliłaby mu karyery zakończyć tak nędznie
88 11 | dobra ziemskie. Wspominałem mu o nich; nie zapierał się
89 11 | w tę on szedł. Trafiało mu się to raz po raz. Pamiętny
90 11 | każdej o przewodniczenie mu chodziło. Powodzenie pod
91 11 | Powodzenie pod Stoczkiem dawało mu tę pewność, że byle on prowadził,
92 11 | opanowała była. Podobało się mu w niej to mianowicie, że
93 11 | księdzu jakiemuś, h tory mu masoneryę w jak najczarniejszych
94 11 | Masonerya przeszkodziła mu wziąć w wypadkach r. 1846
95 11 | Okoliczności nie nastręczyły mu sposobności wykazania wartości
96 11 | polu bojowem. Wyznaczone mu zadanie tyczyło się organizowania
97 11 | zwłaszcza. Z piechotą poszło mu jakotako. W artyleryi los
98 11 | głośne myślenie. Myśli, gdy mu nagle falą o mózg uderzyła,
99 11 | służenie pod piechurem mocno mu zawadzało. Niezadowolenie
100 11 | głośno wypowiadał. Raz udało mu się wypowiedzieć je w toaście,
101 11 | znaczeniu. Nie przeszkadzało mu to mieć serce i praktykować
102 11 | uważał za rzecz od dawna mu należną; przyjął ją,jak
103 11 | w oczach przejawiały się mu te połyski, z którymi Krakusów
104 12 | Moskali, gdzie ich jeno dopaść mu się udało. Doczekawszy się
105 12 | obdarzyła go wyglądem, dawszy mu wzrost duży, kości grube,
106 12 | szyję nieco wyciągał, co mu, ponieważ go habit zakonny
107 12 | czekał, czekał - czekanie mu praca skracała - i doczekał
108 12 | Budzie wstąpił, w przyznanym mu przez weryfikatorów stopni
109 12 | idź, idź... - odpowiadał mu zazwyczaj, brodą siwą wzorem
110 12 | sobie. Zapał nie wybiegał mu na twarz, nie bił z oczów,
111 12 | powstanie. Jagmin - mimo, że mu się to mocno, z racyi zgwałcenia
112 13 | Miłkowski?...Odpowiedziałem mu potwierdzająco. On dłoń
113 13 | domagającego się wydania mu nas przez Turcyę, zwolnieni
114 13 | oczekiwano, celem udzielenia mu dymisyi, do której pretekst
115 13 | zasługującymi uczynkami krył i o to mu jeno chodziło, ażeby z dobra
116 13 | starości nie pozostawało mu nic. A ponieważ już i zarabiać
117 13 | rodzinnego. W Galieyi dano mu posadę dozorcy drogowego
118 14 | skręciłem i pokazywałem mu z boku w przypuszczeniu,
119 14 | zapałki go zapytuje. Wartownik mu pudełeczko daje. Brzozowskiemu
120 14 | rozwiązuje. Przemówił do mnie, ja mu odpowiedziałem; zamieniliśmy
121 14 | patrzymy, a on płacze. Łzy mu po policzkach strumieniami
122 14 | jej wywołał, nie dozwoliło mu o losach, które go do Konstantynopola
123 14 | którą rozpoczął, jak skoro mu się od właściciela swego
124 14 | opowiadaniu materyał mieszał się mu. Przypomina mi się np. rzecz
125 14 | Jakto!... - słuchacz mu przerywał. Tygrysy, lwy
126 14 | tam stoi... Opowiedziałem mu treść artykułu wstępnego
127 14 | przypominał sobie ; ja mu głośniejsze z przed r. 1830
128 14 | perswadować, przedstawiając mu, że walka, jaką z Eosyą
129 14 | polu bitwy. Przedstawiłem mu marsze fersowne, które wytrzymać
130 14 | płaczem rzucił.~Odmówić mu prawa nie miałem. Wszedł
131 15 | dopuściłby się zarzuconego mu przez historyę "błędu?).~
132 15 | naczelnego, zażądał powierzenia mu zadania militarnego najtrudniejszego.
133 15 | najtrudniejszego. Ofiarowano mu odpadły już niemal od Węgier
134 15 | bezwarunkowo zdali, poręczywszy mu od siebie posłuszeństwo
135 15 | wodzów miniastych. Mimo, że mu miny zamaszystej brakło,
136 15 | siostry Koszuta, dostało mu się siwe, stare, ogromne,
137 15 | Ja wiem... odrzucił mu Wysocki i w tejże chwili,
138 15 | Po chwili jednak na myśl mu snąć przyszło, że gdyby
139 15 | do popisu nadarzyła się mu na czasu przeciąg nie długi:
140 15 | Na niego szło, na przełaj mu zabiedź i obsaczyć usiłowało
141 15 | zadanie nie lada. Ażeby mu odpowiedzieć, należało we
142 15 | przysiadał. Żołnierstwo mu tego za zło nie brało, nic
143 15 | popędził i, przedstawiwszy mu stan rzeczy, prosiłem go
144 15 | 1863. Nie powiodło się mu. Kombinacya radiów trzech
145 16 | profesorem matematyki i dał mu staranne wychowanie.~Data
146 16 | zaborcom Polski poty, póki mu sił i życia starczyło. Po
147 16 | zapewne nie wielkie niosły mu dochody zatrudnienia przy
148 16 | Obrona Wiednia nie lepiej się mu od obrony Warszawy powiodła -
149 16 | Peszcie rząd od razu ofiarował mu dowództwo naczelne - dowództwo,
150 16 | Węgrzech dowództwo naczelne mu wydarły.~Na legionach, w
151 16 | naczelnego, prosząc o powierzenie mu najtrudniejszego w okolicznościach
152 16 | zbuntowanych tonem. Ułatwiało mu to wydzieranie panowania
153 16 | naganiać, bądź na przełaj mu zabiegać, oddziały wojsk
154 16 | wzniósł i podziękował Bogu, że mu pozwolił z Moskalami się
155 16 | Hermanstatem dorywczo się mu Moskale pod gromiącą nasunęli
156 16 | niej odaleniu. Dembióski mu to, jako najważniejszą do
157 16 | odpowiedzialność spadu.~Do czego mu ta bitwa potrzebną była?~
158 16 | potrzebną była?~Potrzebnem mu było zwycięstwo. Dla zwycięstwa
159 16 | pociski nie zważał. Raz mu się na policzku pokazała
160 16 | czerep od granatu obojczyk mu złamał), zabrała.~Po raz
161 16 | strzelniczym, wybuch o twarz mu uderzył i całą z niej skórę
162 17 | który go zastąpił, dłoń mu uścisnął i na powitanie
163 17 | konnicy doskonałej, na której mu brakło. Konnica ta duże
164 17 | ta duże razy kilka oddała mu usługi. O jednej opowiem,
165 17 | generała podchodzę, raport mu zdaję i taki od niego dostaję
166 17 | znosił bowiem tego, ażeby mu kto z drogi nie ustąpił -
167 17 | kłopocie.~Zdarzyło się raz, że mu się w kieszeni od kamizelki
168 17 | opowiadania Surmackiego o tem, że mu się w kieszonce zapalił "
169 17 | rannym pielęgnowała (kula mu czerep przedziurawiła -
170 17 | urządził i otworzył. Byłoby mu zapewne poszło dobrze, gdyby
171 17 | podjąłem się cyceronowunia mu, do spółki ze starszym bratem
172 17 | publiczny wystawiać?~Kiedym mu powiedział, że posąg ten
173 17 | dorobić?~Nie wiedziałem, coby mu takiego, cuby uznanie jego
174 18 | sposobność podobną nastręczyła mu wojna wschodnia, "krymską"
175 18 | na przyjęcie ofiarowanego mu przez Zamojskiego dowództwa.
176 18 | stronę przyjęcia udzielona mu przez Kozłowskiego wiadomość
177 18 | tam Polaków i ci wskazali mu mnie, jako osobnika, mogącego
178 18 | tłumaczył mi Kozłowski - kiedym mu perswadował, że wypada,
179 18 | do Polski... - odrzekłem mu.~Kamieński się we mnie wpatrzył,
180 18 | we mnie wpatrzył, a jam mu wykładał, iżby to się zrobić
181 18 | odrzekłem i opowiedziałem mu o swoich z AliBejem studyach
182 18 | Poprowadziłby z pewnością, gdyby mu w poprzek nie stanął pokój...
183 18 | dyplomatycznych udzielić mu jej Zamojskim gniew spędził.~
184 18 | stąd wynikło, nakazanem mu zostało wyjechać z granic
185 18 | ottomańskiego. Do wyjazdu pozostawał mu dzień jeden oczekiwania
186 18 | świata duchowego należne mu prawa, czemuśmy nie przeczyli.~
187 19 | rozmówić mam i ostrzegł, ażebym mu na honoraryum zaliczek nie
188 19 | namawiał. Wymawiałem się mu oczekiwaniem, aż łaska boża
189 19 | zarzucenia nie ma, posłużył mu za wstęp, usprawiedliwiający
190 20 | Mickiewicz za to, że się mu zaćmić nie dał, znieść go
191 20 | nie mógł. Zaleski wybaczyć mu nie może wystosowanej pod
192 20 | lekkopióra, sama zbiegła mu w ramiona".~W r. 1858 Zaleski
193 20 | poetyczny polski zawdzięcza mu giętkość i śpiewność, w
194 20 | giętkość i śpiewność, w czem mu wielcy nasi nie dorównali;
195 20 | uściskiem, powiedziałem mu nie literackie, ale rodowe
196 20 | pierś obfita zasłaniała mu broda, nadając osobistości
197 21 | der Chirurgie", wyrobiły mu wziętość w świecie naukowym.~
198 21 | Praktyka poszła i szła mu pomyślnie, szykując dla
199 21(*)| na wezwanie ofiarującej mu wolność i własność szlachty -
200 21 | praktyczny jak dr. G. Czy mu potrzebne były te trudy
201 21 | zakresie medycznym.~Byłaby mu się przeto, gdyby rząd petersburski
202 22 | opowiadał o kuli działowej, co mu między nogami przeszła;
203 22 | jeszcze skrajniejsze.~Gdy mu się za bladem wydało "Towarzystwo
204 22 | wyprawie Zaliwskiego, co mu jednak na sucho uszło dlatego
205 22 | rozwielmożniona etyka. Wskazała mu ona drogę pedagogiczną,
206 22 | wystarczające do zapewnienia mu moralnej nad umysłami młodocianemi
207 23 | moskiewski powierzonego mu kraju, zapełnił stolicę
208 23 | go ubezwładnić. Nie udało mu się ani jedno, ani drugie.
209 23 | zaś do nich zdrowie wrócić mu pozwoliło - nie było już
210 23 | swego wracać. Pozostawało mu jedno: emigracya.~Wyniósł
211 23 | etykietę, ale dlatego, żem miał mu tylko kartkę do wręczenia.
212 23 | przed Ordęgą stawił i kartkę mu wręczył, ten kartkę przeczytawszy,
213 23 | mówił, zapalał się, krew mu do oblicza napływała, oczy
214 24 | na wstępie wspomniałem mu o 29 listopada i o Belwederze;
215 24 | literackie całkowicie nieznanemi mu być musiały.~Nieznajomość
216 24 | zainteresował się tem, com mu o bieżącej literaturze naszej
217 24 | naszej powiedział. Pokazałem mu pisma ilustrowane ,Tygodnik"
218 24 | Ofiarowałem się udzielać mu pisma literackie. Wziął "
219 24 | włosy z nad czoła zwykłym mu ruchem charakterystycznym
220 24 | audyencyi drugiej jeszcze, chcąc mu wyłożyć dokładnie, w jaki
221 24 | tem usilniej, że chodziło mu o uzyskanie oficyalnego
222 24 | obiecywał, ale... śmierć mu do spełnienia obietnic na
223 24 | ciekawości nie wzbudzała.~Zmarło mu się prawie nagle, d. 22
224 25 | literackich i - ponieważ mu na to starczyło - łożył
225 25 | imię przyjaźni przedstawiać mu poczyna potrzebę pogodzenia
226 25 | mocniej niecierpliwość. Krew mu do głowy uderzała, razy
227 25 | wykrzyknął? Wyrazu, który mu się z gardła wydarł, nie
228 25 | sobie mniemanie takie, jakie mu w usta Mickiewicz wkłada:~
229 25 | Wątpliwości nie ulega, ze mu tu przyjemności nie zrobiło.
230 25 | Mierosławskiego poszedł, uradowanie mu swoje z racyi wyzdrowienia
231 25 | łamał się jeszcze. Gładziej mu poszło w poemacie "Żelazna
232 25 | porywa i, nie przyznając się mu, że jest matką jego, uprowadza
233 25 | kochanka takiego, opowiada mu koleje, przez jakie przeszła.
234 25 | zapałów do niej. Opierała się mu, oprzeć się nie mogąc macierzyńskiemu
235 25 | świadczy stronica.~Posłużyło mu to do opanowania języka
236 25 | wykształcić go nie mogła, ani dać mu nawet tych podstaw naukowych,
237 25 | może. Do zadania, jakie się mu w historyi powstania przedstawiało,
238 25 | Studya w kierunku tym dały mu w ręce oręż przeciwko każdemu
239 25 | jego na sądzie, zrobiły mu w Europie repufcacyę wodza
240 25 | więzieniu go przytrzymał i gdy mu, na usilne ambasadora francuskiego
241 25 | opinii publicznej. Uległem mu w zupełności. Stałem się
242 25 | Renu przylepiła, nadając mu kształt ważkiego paralelogramu,
243 25 | cudownie uleczył - lekarz mu mówić zakazał.~Przyjął z
244 25 | przekonania o przypisywanych mu zdolnościach.~- Niech no
245 25 | imieniu kraju udzielili mu upoważnienia do reprezentowania
246 25 | styczniowego, wszystkie, jakie mu tylko w ręce wpadały pieniądze
247 26 | Pod sądem poszczęściło mu się. Zkompromitowany "de
248 26 | jego uwydatnił. Upiekło się mu. Przesiedział półtora roku
249 26 | Rząd N.[arodowy] powierzył mu czynność bardzo ważną: zakupy
250 26 | Liege zamieszkał. Powierzoną mu czynność rozpoczął i prowadził
251 27 | Docisnął się - dostała mu się szpada. Była to szpada
252 27 | demokratycznym znajdowali się mu równi; przewyższający go
253 27 | przenikała, że je cechowała i że mu, niby gwiazda przewodnia
254 27 | napisania listu tego dało mu do wiadomości jego dochodzące
255 27 | położyć, że zatem potrzeba mu pozostać wiernym "usque
256 27 | i rozmyśliinie wskazały mu, że i on błądził, na lud
257 27 | jego, przypatrywałem się mu. Kaleką z przypadku zostawszy,
258 28 | biegłości, przedstawiło mu się służenie ojczyźnie na
259 28 | grającego słyszeli, przyznawali mu talent ogromny. Komponował
260 28 | nadszarpnął schedę, która mu się z podziału majątku pomiędzy
261 28 | wątpliwości. I przychodziło mu niezawodnie na myśl porównywanie
262 28 | Czemu on z nimi nie był? Co mu przeszkadzało w działalności
263 28 | powaga wieku nie pozwalała mu po młodzieńczemu poczynać.
264 28 | jednak, że wezwanie wielkie mu sprawiło zadowolenie.~Pojawiło
265 28 | sztywnym. Przedstawiłem mu niezwłocznie powód, który
266 28 | przeproszę go... Podziękowałem mu, wstając celem pożegnania
267 28 | nie nalegał. Przedstawiłem mu projekt programu obchodowego
268 28 | takich. Zapytanie, jakiem mu we względzie tym zadał,
269 28 | niepowodzeniach, przypomniałem mu je. Już go więcej nie widziałem.
270 29 | działalności tej, redaktor raz mu skrewił: za przykładem Mickiewicza
271 29 | przeglądów, z wszelakich w ręce mu wpadających a o Polsce wzmiankujących
272 29 | wielka, gdyby nie przyszła mu myśl założenia muzeum polskiego
273 29 | Jadźwingami, i miał sen rokujący mu zwycięstwo, pod warunkiem,
274 29 | zapełniona ?...".~Polska mu serce i głowę zapełniała.
275 29 | Resztki te nadszarpało mu mocno powstanie styczniowe
276 29 | ojczystej. Ochoczość ta poznać mu dała źródło, z którego wypływała:
277 29 | kolumny, od orła, wpłynęła mu do głowy idea muzealna i...
278 29 | pisemnie żalił. Perswadowałem mu, że jedynym i najpewniejszym
279 29 | z żadnego uwłaczającego mu powodu, ale dla tego poprostu,
280 29 | stańczykierya. Ta ostatnia wybaczyć mu nie mogła zapobieżenia,
281 29 | irytowała i kto wie, czy mu zgonu nie przyspieszyła.~
282 29 | głowie, ale w sercu i ułatwił mu przez to powzięcie myśli
283 29 | oraz administracyjne znane mu z wysokości zajmowanegoprzezeń
|