Part

  1 3 |              przedstawił i zrobił na mnie wrażenie człowieka gruntownie
  2 3 |           wrażenie pierwsze w niczem mnie nie zawiodło.~Heltman z
  3 4 |            Znajomość z nim spadła na mnie niespodzianie. Możem wiedział,
  4 4 |              jednak sposób, ażeby we mnie szczególne ja kies wzbudzać
  5 4 |              pochylony, grzbietem do mnie zwrócony, siwy staruszek;
  6 4 |               Staruszek w pół się ku mnie z wyrazem niechęci w oczach
  7 4 |      uprzejmości serdecznej. Od razu mnie do siebie ośmielił i oswoił
  8 4 |              się rozstawali, zapytał mnie, gdzie mieszkam.~Nazajutrz
  9 4 |              nie później, zaszczycił mnie Lubliner wizytą. Przyszedł
 10 4 |         Przyszedł w celu zaproszenia mnie do siebie na obiad, na którym
 11 4 |         rzecznikiem jej gorliwym, co mnie nie dziwiło, ani gorszyło -
 12 4 |         nieznanym nie był i cały dla mnie argumentacyi jego interes
 13 4 |              nie przelał ?... Ranili mnie... Ja dekorowany !.,.~Powtórzył
 14 4 |              uciekł... A tak, wzięli mnie, odnieśli... Nu... to co?...
 15 5 |              mu przedstawił, przyjął mnie dobrze, tuk dalece dobrze,
 16 5 |      Lublinera. Zdziwiłoby to było i mnie, gdyby mi był Lelewel na
 17 5 |             trochę zostawił. Ogarnął mnie uprzejmością od razu tak,
 18 5 |         kminkówki, piołunówki?, - do mnie z zapytaniem się zwrócił.~
 19 5 |                  zapytałem.~- Była u mnie i... o tobie mówiła... mówiła...
 20 5 |              żartem prześladował nią mnie najniesłuszniej. Za każdem
 21 5 |              jest Lelewel. Zmieszało mnie to; gorąco mi się zrobiło -
 22 5 |          materyi tej głosu ośmieliło mnie postawienie się Lelewela
 23 5 |             mi się dostała. Zaprosił mnie do kawiarni na piwo i dać
 24 5 |              na piwo i dać kazał dla mnie i dla siebie po szklance
 25 5 |            Nie innym się też wydał i mnie. Ze wstrętem, szklanką o
 26 5 | przepuszczałem. Lelewel z pod oka na mnie spoglądał i złośliwie się
 27 5 |             sobie później. Słyszał o mnie - od Worcla może - jako
 28 5 | prawdopodobnie powód szczególnej dla mnie uprzejmości jego. Wzywał
 29 5 |             uprzejmości jego. Wzywał mnie razy kilka do siebie - chodził
 30 6 |             nędzy swojej ojcu znać.~"Mnie i kolegów sporo - pisał
 31 6 |          Worclla. Przyjechał był dla mnie. Francya zamknęła się była
 32 6 |   Świętosławski, wystarawszy się dla mnie o paszport jerseyski. Z
 33 7 |              teścia mego. Nie poznał mnie - nie teść, ale Sydor. Ja
 34 7 |            jego bowiem zainteresował mnie był żywo człowiek u idei,
 35 7 |             będę przejeżdżał, prosił mnie, ażebym w Genewie córeczkę
 36 8 |              śniadanie.~- Przyjdź do mnie, bracie, jutro... Podzielę
 37 8 |               rozłammy się... Połowa mnie, połowa tobie... - mówił
 38 9 |             powieszenie", powieszono mnie przeto z całą paradą, potrzymano
 39 10|             Zakończenie to upoważnia mnie do przyznania mu polskości
 40 10|             parę przyjechał. Wezwała mnie dla rozmówienia się ze mną
 41 10|             w materyi dla niej i dla mnie nad wyraz drażliwej - a
 42 10|              wieku późnego. Powitała mnie z tą uprzejmością łaskawą
 43 10|        Wschodzie", wyraziłem, ona we mnie wmówiła. Chodziło o dezerterów,
 44 10|        kobiety tej urokiem, który na mnie podziałał chwilowo; na Czajkowskim
 45 10|    Wyobraźcie sobie, cały czas bawił mnie opowiadaniem wspomnień,
 46 13|              jakiś później do siebie mnie wezwał dla udzielenia mi
 47 13|            nauki moralnej. Strofował mnie z powodu raportu, ubliżającego -
 48 13|         ujrzałem idącego naprzeciwko mnie oficera, nieznanego mi.
 49 13|            zwykli nieznajomi. Trochę mnie więc zdziwiło, że się on
 50 13|           znajomych. Był przytem dla mnie ciekawą z tej racyi osobistością,
 51 13|             razu pewnego zapytuje on mnie:~- Nie chciałbyś należeć
 52 13|            mi wypadły. Trwało to dla mnie niedługo - miesiąc może.
 53 13|        towarzystwie którego wyprawił mnie na jedną z Wysp książęcych
 54 14|       trzydzieści, może więcej. Obok mnie strzelił Brzozowski i chybił.
 55 14|        obawie, ażeby nie strzelił do mnie. Próbowałem trafić do niego
 56 14|             jakiejś- winnicy, jeżeli mnie pamięć nie zawodzi. Podchodzimy
 57 14|             rozwiązuje. Przemówił do mnie, ja mu odpowiedziałem; zamieniliśmy
 58 14|     niespodzianie wczesnym rankiem u mnie się zjawił. W przekonaniu,
 59 14|       niczego innego, tylko zabrania mnie do Polski, nie potrzebuję:
 60 15|          węgierskiego Guyona, jeżeli mnie pamięć co do nazwiska generała
 61 15|              Damianicza. Zastanowiła mnie nagła na obliczu jego bladość;
 62 15|        których przytaczanie jest dla mnie bardziej niż trudnem, będąc
 63 15|              nie wiem. Dowiedz się i mnie powiedz". Który żby generał
 64 15|             i w tym celu do Warszawy mnie powołał. Nie zachwycała
 65 15|              powołał. Nie zachwycała mnie ta rola. Przyjąć ją jednak
 66 15|              go Rząd N. zamianuje, a mnie dymisyę da. Wnet się .do
 67 15|           odrzuconą została. Rozpacz mnie opanowała.~- Generale co
 68 17|            wylęganiu kurcząt. Zajęło mnie to zrazu, lecz się wlekło
 69 18|            to znaczy, wiedzą kaci: u mnie duch, co dobrze bije". Pokazuje
 70 18|           Razu pewnego przychodzi do mnie Włodzimierz Kozłowski z
 71 18|             i on. Przychodzi więc do mnie i pyta:~- Wiesz, kto nad
 72 18|            liczy na ciebie.~Zdziwiło mnie to bardziej jeszcze, niż
 73 18| przypuszczałem, ażeby posłuch jaki o mnie dojść mógł do uszów jego.~
 74 18|            na wiosnę r. 1853 rzuciły mnie były do Tulczy, dokąd w
 75 18|             Polaków i ci wskazali mu mnie, jako osobnika, mogącego
 76 18|       odrzekłem mu.~Kamieński się we mnie wpatrzył, a jam mu wykładał,
 77 18|             na wezwanie, które dojść mnie miało przez Kozłowskiego.
 78 18|             Kozłowskiego. Dochodziły mnie tymczasem takie z Warny
 79 19|         Bońkowskim, zrazu bardzo dla mnie uprzejmym - tak nprzejmym,
 80 19|         podejrzewał o chęć zwabienia mnie do szeregów. Nabielaka nie
 81 19|        miałem. Z jednym Rettlem losy mnie zbliżyły tak, żeśmy ze sobą
 82 19|       komitet redagowanie pisma tego mnie powierzył. Objąwszy redakcyę,
 83 19|              w r. 1864 zagiął był na mnie parol, albowiem na towianizm
 84 19|         parol, albowiem na towianizm mnie wyraźnie namawiał. Wymawiałem
 85 19|       oczekiwaniem, aż łaska boża na mnie spłynie, na co mi raz odrzekł:~-
 86 19|        powiedziałem - nauka wasza do mnie nie przystaje... nie rozumiem
 87 19|          jeno dokładnie pamiętam, że mnie te, w labirynt niby wprowadzające,
 88 19|       powracasz do nas... - zagabnąl mnie.~- Namiot mój w Brukseli
 89 19|              zrobił...~- Za kogóż ty mnie masz?... - odparł. I współpracowaliśmy
 90 19|         Duchińskiego, który zaprosił mnie na obiad dla spotkania się
 91 19|             obiedzie czas udawał, ze mnie nie tylko nie zna ale nie
 92 19|            Bettel! Biegiem schodzi i mnie dosięgnąwszy, z okrzykami: "
 93 20|          poznał osobiście..~Przemocą mnie pociągnąć trzeba było dlatego,
 94 20|           wielcy ludzie, przejmowali mnie czcią, nakazującą trzymać
 95 20|         sercach tych, co cześć tę we mnie wszczepiali, dla Mickiewicza
 96 20|          Mickiewicza przytem oddalał mnie towianizm, nie przemawiający
 97 20|            do serca mego. Oddalał on mnie i od Goszczyńskiego, a z
 98 20|           mianownika i uwziął się na mnie, a widząc niemożność przeprowadzenia
 99 20|              Sienkiewicza? - zapytał mnie z nienauka razu pewnego.~-
100 20|      jedziemy do niego...~Zawstydził mnie. Wymówić się nie mogłem.~
101 20|         Ukrainę matką zwać, spotkało mnie u Zaleskicti przyjęcie uprzejme,
102 20|           wagonie Kraszewski zapytał mnie o wrażenie, jakie na mnie
103 20|            mnie o wrażenie, jakie na mnie Bohdan Zaleski sprawił.~-
104 20|          naszej dzielnica.~W Paryżu, mnie nie licząc, znajdowało się
105 20|          Stefan Kraszewski zaciągnął mnie do Sienkiewicza, u którego
106 20|              Kraszewskiemu za to, że mnie do Zaleskich zaprosił. Po
107 20|             Zaleski sam, rewizytując mnie. Począłem więc u pp. Zaleskich
108 20|                 Wszedłem. Dziewczyna mnie na piętro wprowadziła i
109 20|       odstąpił kroków parę, zmierzył mnie wejrzeniem od stóp do głowy
110 20|          otoczyły i do piersi swojej mnie przycisnęły. W uścisku tym
111 20|        jeszcze jeden w Fontainebleau mnie zatrzymał. Z nim wyłącznie
112 20|              W momencie konania, gdy mnie przed sobą ujrzał, ręce
113 20|         powstańczej padała.~Pożegnał mnie znakiem krzyża. Po śmierci
114 21|              uprzedzony, albowiem na mnie u siebie w mieszkaniu o
115 21|           którą czcić od dzieciństwa mnie nauczono, o ile - rozumie
116 21|          rzecz zdrożną).~Interes, co mnie do niego sprowadził, tyczyć
117 21|              się musiał obchodzących mnie bardzo stosunków z Rusią,
118 21|           liczyłem: te przeto powody mnie do zabrania z drem G. znajomości
119 21|             skłoniły. Przytem - i to mnie jeszcze do niego zbliżało,
120 21|           myśli złośliwej ugryzienia mnie, osławionego na punkcie
121 21|            Ordędze znajdował się dla mnie wyręczyciel świetny, o desperacyę
122 21|           brał; od czasu do czasu na mnie z uśmiechem spoglądał i
123 22|              jest Polakiem. Zdziwiło mnie, że się we mnie mocno wpatrywał
124 22|             Zdziwiło mnie, że się we mnie mocno wpatrywał i dlatego,
125 22|           profesor oświadczył mi, że mnie dyrektorowi przedstawi.
126 22|              moje dyrektorowi. Mocno mnie zdziwiły pierwsze jego do
127 22|            zdziwiły pierwsze jego do mnie wyrzeczone słowa:~- Ale
128 22|            trochę...~"Za kogo innego mnie bierze"... - pomyślałem
129 22|    pomyślałem sobie. Nie było to dla mnie nowiną. Matka przyroda obdarzyła
130 22|   Kościuszkowskiej zeszedłszy, witał mnie jak dobrego znajomego, z
131 22|              zreflektował.~- Za kogo mnie szanowny dyrektor bierze ?-
132 23|          myśli mi strzela i odmładza mnie niejako.~Odmładniania tego
133 23|             kartkę przeczytawszy, do mnie się zwrócił z zapytaniem:~-
134 23|        pożegnanie, zrobił,~zatrzymał mnie zapytaniem:~- Może jeszcze
135 23|  przyjacielską. O przyjaźni jego dla mnie wątpić prawa nie mam, ze
136 24| Pestalozziego, księdza Girard, mocno mnie ku sobie wabiła od momentu,
137 24|              artystycznem? O tem, że mnie we względzie tym pamięć
138 24|           nigdy nie słyszało. Trochę mnie to zdziwiło, już bowiem
139 24|      zdziwiło, już bowiem w Polsce o mnie wiedziano, poza Polską zaś
140 24|         kapelusza nastawiałem: p. O. mnie nie widział, mijał i, spostrzegłszy
141 24|             nieładzie poetycznym, co mnie, nie-poetę, mocno zawsze
142 24|             informował i nie tylko o mnie, ale o całej grupie podejrzewanych
143 24|         autora skarcił za zaliczenie mnie do pisarzy na uwagę zasługujących.
144 24|      Orpiszewski zasłyszał co może o mnie jako o demagogu, ale kwalifikacye
145 24|        powiastkopisarstwo. Ileż razy mnie, autora "Szandora Kowacza", "
146 24|              nie nową, spotkał się u mnie po raz pierwszy. Zajęła
147 24|             to, jak się zdaje, ażeby mnie objaśnić i przekonać o niższości
148 24|        Rozmowa ta dogodziła i jemu i mnie: mnie dlatego, żem się z
149 24|             dogodziła i jemu i mnie: mnie dlatego, żem się z ust jego
150 24|         dowiadywał rzeczy nowych dla mnie i niezmiernie ciekawych;
151 24|       dlatego zapewne, że znalazł we mnie słuchacza chętnego i może
152 24|      Zachęciło go to do zaszczycania mnie od czasu do czasu odwiedzinami
153 24|            Godzinki te pozostają dla mnie i pozostaną na zawsze niezapomnianemi,
154 24|         względu na zajęcie, jakie we mnie wzbudziły. Orpiszewski opowiadał -
155 24|          opowiadania.~Mickiewicz tak mnie był zajął, żem z tego, co
156 25|              powtórzył, posądzono by mnie o chęć znieważania duchowieństwa.
157 25|              Bardzo dobre sprawił na mnie wrażenie. Liczył naonczas
158 25|       uzyskał zaufanie moje. Przejął mnie żal: że ten człowiek gdzie
159 25|             rezerwowanem zostało dla mnie, rok przedtem wybranego
160 25|               wyidealizowanej przeze mnie postaci ukazywać mi się
161 26|         życie. P. Aleksander obwoził mnie i oprowadzał po gospodarstwie
162 26|             polska stała!...~Obwoził mnie Guttry po sąsiedztwie. Byliśmy
163 26|           później podróż moją, która mnie w opinii o przydatności
164 26|              Guttremu za zawiezienie mnie do Libelta.~Rozstając się
165 26|            lat później przyjechał do mnie, do Genewy, gdziem wówczas
166 26|             się zdaje spodziewał się mnie przekonać, odjechał, złożywszy
167 27|            listu, jaki wystosował do mnie na niedługo przed śmiercią
168 27|       weteranów polskich. Utraktował mnie śniadaniem w gargocie miejscowej.
169 28|             dobrze znała, zapewniała mnie, że od kobiet stronił -
170 28|            meetingowi i wydelegowano mnie, ażebym go w imieniu Towarzystwa
171 28|              Ostrowskiego, opanowało mnie zdziwienie, spowodowane
172 28|             i z wyszukaniem, spotkał mnie mąż wzrostu więcej trochę
173 28|             wyrazu. Zbliżając się do mnie, zapytał, czem mi służyć
174 28|            niezwłocznie powód, który mnie do niego sprowadził. W miarę
175 28|             się ożywienie, wysłuchał mnie, pomilczał chwilkę i rzekł:~-
176 28|                   zapytał. Zatrzymał mnie, posadził i usiadł obok.
177 28|            egzekutorem?...~Zmieszało mnie to. W jednem oka mgnieniu
178 29|          Estreicher Karol zaszczycił mnie paru listami, w których
179 29|            nie mogły. Nie zatrważały mnie przeto obawy Sz. Estreichera.
180 29|           jako takie, nie zachwycało mnie nadmiernie. Zachwycała mnie
181 29|          mnie nadmiernie. Zachwycała mnie myśl, idea - idea, która
182 29|           Czy jest wtem materyał dla mnie na monumentum aere perenius?...
183 29|    posiadających jego względów. Stąd mnie o socyalizm posądzał mimo,
184 29|       wykładała, którą w celu tym do mnie do Genewy przysłał. Propozycyę