Part

  1 1 |          gdzieniektórych na uznanie on zasługuje. Jest nim: mistycyzm.~
  2 2 |         Centr. obecność. Faktycznie on przewodniczył w obradach
  3 2 |           na zaszczyt ten zasługuje on mniej jeszcze, nią Mickiewicz.
  4 3 |   przekonanym nie jest, że pochodzi on od ich ojczyzny, ich bytowania
  5 3 |              Dziwne to było stadło: on demokrata - ona ultraszlachcianka,
  6 3 |              ona ultraszlachcianka, on wolnomyślny - ona bigotka
  7 3 |             ona bigotka fanatyczna, on mężczyzna przystojny - ona
  8 3 |          panną Eleonorą Dmóchowską. On młody, ona młoda - pokochali
  9 3 |  rozdzieliła ich na lata. Postarzał on, postarzała ona, lecz afekt
 10 3 |           złagodniała, spokorniała.~On wziął nad nią górę i pomiatać
 11 4 |      żydowską. We względzie tym był on typem, luboć bowiem po polsku
 12 4 |     niekiedy i zachlipywał się. Był on typem i w innym jeszcze
 13 5 |            zastosować ecce homo Był on z tych, co:~... i wyższością
 14 5 |        uważają za rzeczy zbyteczne. On je jako sprawdzian pożyteczności
 15 5 |        naszego w szlafroku, którego on na pewne nie posiadał.~Gdym
 16 5 |            między braćmi". Taki jak on uczony - z wyżyn wiedzy
 17 5 |          nawet względzie. Takim być on musiał w Wilnie - i tem
 18 5 |            nakrycie głowy, dla tego on z czapką w kieszeni do stołu
 19 6 |          składającymi ją członkami, on jeden był z Ukrainy rodem;
 20 6 |         najmilsi mu, ojciec, matka, on sam są krzywdzicielami,
 21 7 |           się nie mógł. Dokonał się on w momencie, kiedy, wedle
 22 7 |      podziwy, że etc. Szkoda, że mi on za model posłużyć nie może.
 23 7 |        mężów niepospolitych.~- Czyż on nią pójdzie?... - zapytałem
 24 7 |           na jego wypisaną postaci. On zaś o niczem, co się kozaczyzny
 25 7 |          wracała - nie miała po co: on się bezdomnym w najściślejszem
 26 8 |      znajdującej się piórem.~Należy on do postaci typowych. Szczupły,
 27 9 |          następnie. Czy nie wojował on w Afryce przeciwko Abd-el-Kaderowi?
 28 9 |             Bema uznawali w teoryi; on uznał go czynem i, luboć
 29 9 |            wartość jego bojową. Był on jednym z najwaleczniejszych.
 30 9 |           poradzić sobie nie mogła. On, Skinder-bej, raz jeden
 31 9 |            żołd i zadłużał się. Był on z tych, co jak Frejend (
 32 10|           fr. 60.000 - zaopatrzył i on się z pieniędzmi temi ulotnił,
 33 10|      powieści kozaczych - nie byłże on na ambasadora w Turcyi stworzony?~
 34 10|         zasługuje. Na emigracyi był on jednymz trzech (Służalski,
 35 10|    rozpoczął i prowadził.~Rozpoczął on i prowadził działalność
 36 10|           osłoną paszportu wędrował on swobodnie po Mołdawii i
 37 10|          Czy jednak, jako taki, był on oraz, jako sprawujący interesy
 38 10|          starsza, w momencie, kiedy on do jej serca po młodzieńczemu
 39 10|             poetyczną. Upostaciował on w niej, imieniem jej nazwał
 40 10|             na warcie przy trumnie; on w Konstantynopolu pozostał
 41 10|     posługiwał. Nie kto inny, tylko on, drewka przynosił i ogień
 42 10|       wpływu tego rezultatów. Zabił on w nim znajdujący się w fazie
 43 11|          leszczu prodawaty.~Należał on w charakterze członka do
 44 11|            zapewne wie o tem, że to on pod Stoczkiem, bez rozkazu,
 45 11|             wiatr wiał stronę, w tę on szedł. Trafiało mu się to
 46 11|       dawało mu tę pewność, że byle on prowadził, to każde powodzeniem
 47 11|       obozie każdym od wyborów. Ani on się wyborcom umiał zalecić,
 48 11|         Przecież to rzecz pewna, że on podemną dołki kopie...~Zdaje
 49 11|       pewnego stopnia. Przedstawiał on mi naiwność, przebijającą
 50 12|          wykwintną, nauką podszytą. On był nie z tych; snadź kształcić
 51 13|            po za jego plecami i ani on, ani nikt temu nie przeczył.
 52 13|    ustępowali; ale takich, którymby on ustępował - nie znałem.
 53 13|    człowieka. Wcale nie. Takich jak on było więcej. We wspomnieniach
 54 13|          mnie więc zdziwiło, że się on przedemną zatrzymał i zapytał:~-
 55 13|   Odpowiedziałem mu potwierdzająco. On dłoń mi podał i rzekł:~-
 56 13|          mowa...~- Pułkownikowi się on nie podobał...~- Rzecz gustu ...
 57 13|          Owóż razu pewnego zapytuje on mnie:~- Nie chciałbyś należeć
 58 13|     dostojnościowego wynagrodzenia. On o tem ani myślał, niczego
 59 13|             na bruku po r. 1878. Że on zaś miał zwyczaj dzielenia
 60 14|                   AUGUSTYN.~Jak się on wedle familii zwał - nie
 61 14|             Karol Brzozowski i ja, (on strzelec zawołany, ja fuszer)
 62 14|            wartownika - patrzymy, a on płacze. Łzy mu po policzkach
 63 15|        generałowie zwyczajni.~Rodem on był z Podola rosyjskiego,
 64 15|      legiony formowane zostaną i że on na czele stanie.~W liczbie
 65 15|        sprawie legionów ważyła. Był on tego zdania, ażeby ochotników
 66 15|      broniąc do upadłego lasu, póki on nie nadciągnie. Zadanie
 67 15|              magna cum laude". Zdał on egzamin ów całkowicie zadowalniająco
 68 15|       zakresie strategicznym musiał on zapewne w naradach sztabowych
 69 15|         tylko ograniczało. Powinien on był jeszcze cały ciężar
 70 15| sprzymierzonych widzianemu, aniżeli on demokrata. I Sadykpasza
 71 15|            o tem napiszę...~Napisał on i ja napisałem, podając
 72 15|         pamięć u potomstwa. Miłował on Polskę gorąco i był demokratą
 73 16|              Bem pewnym był, że nie on, ale Wysocki, wybranym zostanie.
 74 17|     powszechnie wiadomem było, że i on w powstaniu r. 1831 udział
 75 17|         ośmnaście. Tacy jednak, jak on, w latach ośmnastu, nawet
 76 17|            Surmackim, Polakiem i że on Polsce przydać się może.~
 77 17|         ośmielił innego być aniżeli on zdania. Z racyi tej nie
 78 17|               A Napoleon?... Czyżby on o stryju i o roku dwunastym
 79 18|         przyjaźni ludzkiej. Należał on do śmiertelników tego rodzaju,
 80 18|            powierzenie takiemu, jak on, narwańcowi. Dla nas, w
 81 18|       Dobrudzi powrotem, powrócił i on. Przychodzi więc do mnie
 82 19|        nawet wśród towiańczyków był on - nie czyniąc wyjątku dla
 83 19|     odnosiła się do epoki, w której on, świeży z uniwersytetu dorpackiego
 84 19|             Towianski. Nie zamierza on nic zmieniać, przerabiać,
 85 19|             i przypowieści, jakiemi on przepełniony był. To jeno
 86 19|      kawiarni, przy "dmitasce", gdy on kurzył "briulgelkę", ja -
 87 19|           Ale, słuchaj... - wtrącił on: tajemnica... Rzecz zostaje
 88 20|          ani do serca mego. Oddalał on mnie i od Goszczyńskiego,
 89 20|             Bobrowskiego. Zamierzył on był do jednego arystokracyę
 90 20|              Pani Jeziora"...~- Toć on nasz... z Podola... I nie
 91 20|            krzepkiego. Tej samej co on porody starców w klasie
 92 20|            Lirnika ukraińskiego był on obrazem żywym. Wzrostem
 93 20|      przewyższają go. Nie wiem, czy on utwory swojo opracowywał,
 94 20|            Cieleśnie nie różnił się on od tysięcy innych Ukraińców,
 95 20|           zabrakło. Ci się pobrali; on przy nich na zawsze, w charakterze
 96 21|      zwłaszcza - zwrócić uwagę. Nie on się tego domyślił, albowiem
 97 22|          założyli namiot węglarski. On, spiskowiec dawny, z doświadczenia
 98 22|     zwłaszcza w konwiktach. Polegał on na zawieszaniu na szyi tabliczki
 99 22|         wtrącał. My dwaj mówiliśmy, on milczał. Odezwał się razy
100 22|            młódź burzliwą. Posiadał on bowiem zaletę, stanowiącą
101 23|            uprawie filozofii oddał. On jednak, luboć kaliszanin,
102 23|             kilka trzymał. Usiłował on albo przekabacić wpływowego
103 23|        działo się to w r. 1851, był on już sercem i duszą demokratą
104 24|           tej świata stolicy, kiedy on przybył do niej dla "sprawy
105 25|              Przypuszczalnie należy on do rodzaju tych autodydaktów,
106 25|         głosem skrzeczącym. Napisał on sobie mowę pogrzebową, na
107 25|             Polski była takiego jak on człowieka strata, jakim
108 25|         wrażenie ogromne. Zaznaczył on wprawdzie wystąpienie swoje
109 25|           Sąd wojenny, mimo, że się on do winy nie przyznał, skazuje
110 25|           piśmienniczej, nie mógłby on uchodzić ani za rzecz sprośną,
111 25|            tobie ziarno przyszłości on sieje". Dwuwierszem tym
112 25|           psychologiczny, na którym on moralne przyszłości własnej
113 25|          padł najpierwszy. Uwierzył on w genialność swą bezwzględnie.
114 25|      świadectwem uwielbienia, jakie on wzbudzał, a które się nawet
115 25|           tej nieszczęsnej objawiać on poczyna symptomaty, na podstawie
116 25|             naczelnym, dyktatorem i on przy nominacyi tej od r.
117 25|     dzisiejsza - czy nie na tej, co on niegdyś, znajduje się drodze?...~
118 26|             Na arenie tej "rozumiał on - słowa nekrologu na śmierć
119 27|       głupstwach" udziału nie brać. On też udziału w żadnych nie
120 27|             się ku temu nadaje.~Był on fanatykiem patryotyzmu,
121 27|           się odszukać nie dał. Był on w Demokracyi skrajnym -
122 27|             na demokracyę, w której on był postacią jedną z najwybitniejszych)-
123 27|      rozmyśliinie wskazały mu, że i on błądził, na lud ciemny licząc.~
124 28|            sprawy polskiej. Należał on do takich, co sprawie tej
125 28|           widzów w teatrze.~Jak się on polskiemi interesował rzeczami,
126 28|   rozpoznawać będzie w przyszłości. On zaś - co?... Pracował na
127 28|          którzy bez takich, w jakie on był zaopatrzony, środków
128 28|        Polski etapy stawiali.~Czemu on z nimi nie był? Co mu przeszkadzało
129 29|         skupi, stronnictwo, którego on będzie duszą, rozporządzicielem,
130 29|          jego redagował Wrotnowski; on zaś zawierał znajomości
131 29|          własnej łożyli szkatuły, l on w potrzebie jak tamci z
132 29|             litrów parę. Używał się on dla formy tylko.~Formalizm,
133 29|          numer w hotelu, w którym i on stawał i, wieczorem zaproszony