Part

 1   1|      Karłem, trefnisiem tylko. - Jej anielskie skrzydła,~Wykręcone
 2   2|      hucznie...~ ~3~Bodaj szepnę jej: te mocy,~Co olbrzymią pierś
 3   2|         grom się łamie!...~Tak - jej szepnę o północy.~ ~4~Aż
 4   2|            Przez całą Ludzkość z jej starymi gmachy,~Łukami,
 5   4|          Rumieńce z potem w maść jej lgną...~- Siedliście, głazy,
 6   4|      skłaniał się pomału, ~Stopy jej grzywą poociera z kału.~
 7   4|     sioła - niech wyzna,~Że - to jej stopy.~ ~Dziecka - nikt
 8   4|      odbiera;~Pacholę - do kolan jej sięga;~Syn - piersi dorósł
 9   4|          piasku~Padam: lecz znam jej i twarz, i koronę~Słońca
10   4|          znali też innéj;~Ja nóg jej ręką tykałem;~Sandału rzemień
11   4|     podobna~Lub do Debory:~Stopa jej mocna i ręka nie drobna -~
12   4|          Era starego oręża,~Czas jej ucieka;~Nie człowiek dziś
13   4| prawdziwie świeci,~Bo, ani znasz jej, ni Cię TU doleci!...~ ~
14   5|       życia duch Artysta~Poi się jej tchem jak motyle,~Wolno
15   5|           A motyl nocny wzleciał jej nad głowę,~Zadrżał i upadł...
16   5|         kulą wstawa~I w biegunie jej nagle płomień tonie;~Światłość
17   5|         i ja ziemi tyle mam,~Ile jej stopa ma pokrywa,~Dopókąd
18   5|          słowa -~Łyskają bielmem jej źrenic,~Skąd idzie?... sobie
19   5|      cieszy znów inaczéj -~Pokaż jej łez zdrój?... ona odpowiada:~"
20   5|  ramieniem piastunki;~Słońce?... jej okiem!...~ ~
21   5|         9~Owszem - śmierć sama i jej piekieł-krater~Cóż są?...
22   5|   szkołą-natchnienia,~Zarzucając jej dziką niepoprawność. --
23   5|   kanapce atłasowej -~Cóż powiem jej...~ ~...Zwierciadło pęknie,~
24   5|          Zapala światłość i nuci jej "prowadź!" -~Tak my: surowość,
25   5|        wydawał się ceny,~Ani się jej jak Jowisz nagle stawił
26   5|     Prawdy nie znając (lubo może jej był świadkiem),~Bohater!
27   6|         straszną dobę,~Gdy przed jej łożem stałem zamyślony,~
28   6|        bo uśmiechy kłamie,~Jakby jej w oczy wiosna urągała.~Nie
29   6|        przechodząc płaskiem,~Nie jej ja depcę grób... lecz po
30   6|          kartach pamiętnika:~"Co jej się podobało, co nie podobało."~ ~ ~
31   6|     proszę, Futerale!"~A Futerał jej na to: "Jakże się wywnętrzę?~
32   6|        lesie widywał,~I utopił w jej modrych oczach swe źrenice,~
33   6|        ROZEBRANA~BALLADA~ ~I~Ani jej widzieć wieczorem, ni z
34   6|    widząc, swymi domysłami~Miary Jej biorą.~ ~III~Tymczasem dzieci
35   6|          weszła do okresu,~Który jej z dawna należy się logicznie,~