Part

 1   1|          Przeciera senne oczko, "Kto mię woła" - pyta.~ ~MŁODZIENIEC~
 2   1|   zawołam: "Dalej, moje kwiatki,~Kto też najprędzej biega!" -
 3   1|      ryczy przeraźliwie:~"Hejże! kto chce wawrzynów?" - a wnet
 4   1|        przysięga,~Może również - kto wie - może~I ta moich przeczuć
 5   2|       duszy, nie zaś stalą ryty.~Kto go nie widział, komu nie
 6   2|       górnego sklepu,~Mało jest, kto by wszedł jak Elias prorok;~
 7   2|         jagnięta pogubione,~Te - kto chce, to gani.~ ~2~Ej -
 8   2|             Albo gdy z starszych kto nagle zawoła,~Albo gdy widzę
 9   3|         cnót, wiary, mądrości.~ ~Kto na tej lichej łupinie dał
10   4|          ma być gościnność~I jak kto ma być w rody popisanym? -~
11   4|  drzwiami.~ ~Owszem, traf nawet, kto inny nie bardzo,~Ale Pieśń
12   4|     dzisiaj wie - ze słów poety,~Kto Montekowie są, kto Kapulety...~ ~
13   4|        poety,~Kto Montekowie są, kto Kapulety...~ ~Zamków dwóch
14   4|     walny sądów jadąc dzień -~Bo kto Mu niebo dał? - kto ziemię? -~
15   4|           Bo kto Mu niebo dał? - kto ziemię? -~Kto Jemu światłość
16   4|       niebo dał? - kto ziemię? -~Kto Jemu światłość dał? - lub
17   4|                  MOJA OJCZYZNA~ ~Kto mi powiada, że moja ojczyzna:~
18   4|           I mówi: "Jest wielkim, kto bywał tak w górze~I upadł
19   4|              WIELKOŚĆ~ ~1~Wiesz, kto jest wielkim? - posłuchaj
20   4|       Wrogi!... do nogi broń!... kto jeszcze człowiek,~A bryłę-lodu
21   4| warsztatów,~Które się więcej niż kto zbogaciło (!),~Najrealniejszych
22   5|   głuchym jak głaz.~ ~3~Im mniej kto zdradzan, tym srożej zdradzony! -~
23   5|         srożej zdradzony! -~Lecz kto nie doznał - jak zdrad:~
24   5|         cudzym cierpieniem;~Lecz kto był piérwej tam, wié o niéj,~
25   5|   otrębując turniej;~Lub jest-że kto - by rad go potrzeć nogą~
26   5|       Achilla mniej bywa kaleki,~Kto nie wyzuł z ostróg pięty!...~ ~
27   5|          palce klawisze.~I gdyby kto zagnańca postawił dzikiego~
28   5|      rękoma na głowie,~Jak kiedy kto przenosi całą swoją siłę~
29   5|           Co myślę, gdy wyrzecze kto słowo: poeta!~Im zdaje się,
30   5|           nosząc - po Byronie!~A kto by śmiał zaprzeczyć, byłby
31   5|         A któż zapłacze po nas - kto ? - oprócz Ironii. ~Jedyna
32   5|           a powiedz mi, proszę, ~Kto przy mnie jest, i fałsze
33   5|  Plectuntur... i jest w błędzie, kto się temu dziwi.~ ~ ~Jako
34   6|          Zobaczemy!... (mówiące) kto też kogo przeprze?!..."~