bold = Main text
   Part                                    grey = Comment text

 1   1   |         liściem i kwiatem sypną pod obłoki.~Tam pieśń niedługo
 2   2   |   gmachu przeszedł gotyckiego~I pod stopami Pana wieniec uwił.*~
 3   2   |         demokratyczną,~To niech pod carem na wieki zostanie!~ ~
 4   2   |     wolę tę panslawistyczną,~Co pod Moskalem na wieki zostanie!~ ~
 5   2   |       wszystko oglądając wkoło,~Pod stołem i na stole, i w szparach
 6   2   |  jesteśmy grzechu.~Bo panicz ma pod pachą tę filozofię..."~ ~
 7   3   |        serca~Aż do ziarn piasku pod stopami mymi~Wszystko mi
 8   4   |      Nie chcieć - od ziomka, co pod piramidą~Duma, jak woły
 9   4   |   kłamstwem sztuki,~Bądź wpierw pod lauru szerokiego cieniem,~
10   4(*)|                      Roku 95-o, pod Domicjanem Imp., wygnaniec
11   4   |       na twarz załamujesz wieko~Pod skałą.~ ~*~I nie chcesz
12   4   |        6~Więc ja na sądny-dzień pod waszej rąbek~Szaty się schronię.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
13   4   |        lodu-bryło:~Dopókiż będę pod tobą umierał?...~ ~4~Toć
14   4   |          rzucam wieńcem z głowy~Pod Twoje stopy ruskiej białogłowy~
15   5   |      panowania Panteizmu-druku,~Pod ołowianej litery urzędem;~
16   5   |        na rzymskim bruku,~Mając pod stopy katakomb korytarz,~
17   5   | wieczności ja dlatego mówię,~Że pod dłutem zwieczniają się chwile;~
18   5   |       Nie czuję strun, drżących pod palcem twym -~Jestes poezji
19   5   |          przez drżące powietrze~Pod gestem ręki próżnéj,~Że
20   5   |  Przyszedł ktoś kiedyś i stanął pod progiem,~Mówiąc: "bez chleba
21   5   |       Ruszających się sennie... pod brukiem z kamienia;~Gdy
22   5   | Znalazłem się na miejscu, gdzie pod stopą lawa~Stygła - i szedłem
23   5   |     Frydryku!... to - Warszawa:~Pod rozpłomienioną gwiazdą~Dziwnie
24   5   |       Zapłonął znów - - i oto - pod ścianę -~Widzę czoła ożałobionych
25   5   |     koniec jest: że marność ta, pod dni ostatnie~Zygmunta -
26   5   |  parowie, ~Planeta Ci się zaraz pod Twe małe skronie ~Zbiega -
27   6   |    brzeg, co pokornie~Zgiął się pod moim obcasem;~I skrzypiał
28   6   |        dostrzegłem, czy znamię,~Pod lewej piersi cieniem, gdy
29   6   |         szczególną opieką -~Tam pod sporym ją Bolmir uchował
30   6   |        chcę Ci szczegół z bitwy pod Sadową,~Posłuchać racz i,
31   6   |       widziały dzieje!~- Tak! - pod Sadową było... Mości DOBRO-dzieje~ ~ ~
32   7   |         Fryderyku, to, Warszawa~Pod rozpłomienioną gwiazdą~Taka
33   7   |       Znów zapłonął - a owdzie, pod ścianę~Ożałobionych widzę