Part

 1   1|       Zwitych w tęczę odrodzenia,~Którą Twórca raczył przysiąc,~
 2   2|        dniowo kréśli:~To z ziemi, którą ujuczyłem głoski,~Z onego
 3   2|       strój tej wielkiej lutni,~W którą wplątany duch każdego z
 4   2|               I przez tę rozkosz, którą urąganie~Siódmego nieba
 5   2|           nieznaną tą wszechmocą,~Którą kocham tak!...~ ~*~Za tym
 6   2|         Za tą (mówię) realnością,~Którą gardzę tak!...~. . . . . . . . . . . . . . . .~
 7   4|           krzywym,~I jako rzeczą, którą słusznie wzgardzą,~Cisnąć
 8   4|  Konfederatkę,~Bo jest to czapka, którą Piast w koronie~Miał za
 9   4|     spotka!~ ~A jednak, Tobie!... która niżej jeszcze~Wejrzałaś
10   5|     Zataczająca się w błocie -~Po którą nikt już nie sięga,~Iż nie
11   5|      ludzi wszystkich i taż sama;~Która nie kończy się, lecz wciąż
12   5|      ludzi wszystkich i taż sama;~Która nie kończy się, lecz wciąż
13   5|      źródła żyłę -~Jakoby wstęgę, która mu sandał oplotła~Lub szargała
14   5|          pójść do Pani Baronowej,~Która przyjmuje bardzo pięknie,~
15   5|           byłeś jako owa postać - którą~Z marmurów łona,~Niżli je
16   5|   Peryklejskiéj,~Jakby starożytna która Cnota~W dom modrzewiowy
17   5|    powieści bynajmniej okaźnej,~A która działaby się prozaicznej
18   5|           i tej, co w Kościele~(A która przez żydowski ród nam się
19   5| popsowanej, a rytmen natchnionej,~Która ma wiele z Grecji, lecz
20   5|           Ironii. ~Jedyna postać, którą wcale znałem żywą,~Pani
21   6|     Umarła ona na ciężką chorobę,~Która się zowie: pieniądz i bruliony.~
22   7|           byłeś jako owa postać - którą~Z marmurów łona~Niźli je
23   7|  Perykléjskiéj,~Jakby, starożytna która cnota,~W dom modrzewiowy