bold = Main text
   Part                                     grey = Comment text

 1   1    |        świecie.~Teraz zaś młody człowiek sam został, z wspomnieniem,~
 2   1    |  księżyca nauczył mrugania.~Ten człowiek od pierwszego z światem
 3   1    |       ostre gałązki...~Ten więc człowiek, sierota, od nieszczęść
 4   2    |            Że w rzeczach, które człowiek przedsiębierze,~Jest pewna
 5   2    |     postrzegła,~Że za kościołem człowiek o ratunek woła, ~Że kona -
 6   3    |         Pani - piszę miarą,~Jak człowiek w wielkiej samotności, który~
 7   4    |            Bo pieśń nim dojrzy, człowiek nieraz skona, ~A niźli skona
 8   4    | hieroglif unosząc odwieczny -~A człowiek północny, w sosnowym gdy
 9   4    |   prawda ta być oczywistą,~Że i człowiek zyskałby... będąc legumistą. ~ ~
10   4    |       niebie.~ ~ 2~Wielkim jest człowiek, któremu wystarczy ~Pochylić
11   4    |     oręża,~Czas jej ucieka;~Nie człowiek dziś już kuty dla oręża;~
12   4    |       nogi broń!... kto jeszcze człowiek,~A bryłę-lodu na kosy!...
13   5    |    Gdzie jak zbójca, celnik lub człowiek biedny~"Prawd!" - wołając,
14   5    |       dawa gościom tchu;~ ~*~- "Człowiek?... jest to kapłan bez-wiedny~
15   5    |         się ze mnie,~Śmiertelny człowiek!~ ~2~Cywilizacji dwie widzę
16   5    |         oczy...~- Czeka - -~Czy człowiek zboczy?~ ~II~Lecz on odejrzał
17   5    |      III~Oh! jakże spałby sobie człowiek~Wyższy nad skargi ustawiczne;~
18   5    |       mówi jak mu łatwiej - zaś człowiek uczony,~Jak się w szkole
19   5    |         poety szale ulgi szukał człowiek;~Czytelnik to połyka, odkupuje
20   5    |     istny~Makiawel i demagog, i człowiek zawistny!"~Więc z tego -
21   6    |        przed sobą zawsze szukał człowiek,~Jak gdy się obojętnie cudze
22   6(**)|        Żyjemy w Epoce, w której człowiek przyzwoity ma słuszne prawo