Part

 1   1|         złości -~Biedni ludzie! niech im cnota~Rozpromieni noc
 2   2|       szlakom mają zdążać sami,~Niech tylko pojmą, biorąc czyn
 3   2|       Raz wywalczę się przecie.~Niech mi puchar podadzą i wieniec!...~
 4   2|        spłyną~Po złotszy świt -~Niech chorągwiami wrócą - a z
 5   2|         twarzą,~Wołając: "Kopyt niech mię grady zmażą,~Jak pierwo-traw!"~ ~
 6   2|       być nie demokratyczną,~To niech pod carem na wieki zostanie!~ ~
 7   2|         w dziejach - to potomni~Niech się uśmieją, że my tacy
 8   2|                               3~Niech Marianka on uściśnie,~Pannie -
 9   3|        niewieścia...?" - krytyk niech już pyta~I niech oskarża
10   3|         krytyk niech już pyta~I niech oskarża muzę, że zmącona~
11   4|         jak puklerz Boży jest -~Niech łzy sieroty, łzy kaleki~
12   4|     inny -~ ~6~To - namiot Twój niech będzie szerszy~Niż Dawidowych
13   4|       Chaty i kwiaty, i sioła - niech wyzna,~Że - to jej stopy.~ ~
14   4|    szron raz rozstaje u powiek,~Niech roz-niewoli się ta ciemna
15   4| Spustoszonemu mów ty narodowi, ~Niech się wzbogaci jak można najprędzej, ~
16   5|     słowa, i treści rozsądek,~I niech sumienia berło~W muzykalny
17   5|        ma jutro u łona,~Zaiste, niech mię taki nie uczy, co? jasne,~
18   6|     kamienia,~Tak, jak on jest, niech wiekom późniejszym zostanie,~
19   6|             to - krytyk właśnie niech okréśli.~ ~*~Flamand byłby
20   6|             Więc śpi zapewne! - niech raz rzekną szczerze~Służebne
21   6|          V~Świat na to rzecze: "Niech się ubierze~Na trzy sposoby:~