Part

 1   1|    głupie dzieci płaczą ?"~I znów wchodzi Wesołość, jak gość
 2   1|   pokazała kości obnażone;~I znów mówiła: powoli, niedbale,~
 3   1|   zaklinał się na Siebie,~Że znów góry wyjrzą z głębi:~A obłoki
 4   1|   świat cały się odradzał,~I znów słońce wyszło z chmury,~
 5   1|    słońce wyszło z chmury,~I znów księżyc się przechadzał,~
 6   2|     północy.~ ~4~Aż poznałem znów, że kłamie...~ ~* * *~ ~
 7   2|     snu się budząc: "Wróćmyż znów do snu."~1850~
 8   2|    To tak!...więc stajesz mi znów przed oczyma,~Jak ongi,
 9   2|    Chorał ucichł był nagle i znów jak fala wyplusnął...~ ~
10   4|  zawrotu, ~Więc głos ogromny znów jak pierwej woła:~"Pracować
11   5|    jaw, ufny w błędzie -~Tak znów odczyta on, co ty dziś czytasz,~
12   5|     w świecie!"~ ~3~Bo drugi znów dobrego słowa~Nie był wart,
13   5|     4~Zakrywająca?... cieszy znów inaczéj -~Pokaż jej łez
14   5|   zajął się ogniem, przygasł znów,~Zapłonął znów - - i oto -
15   5|      przygasł znów,~Zapłonął znów - - i oto - pod ścianę -~
16   5|    wdów~Kolbami pchane - -~I znów widzę, acz dymem oślepian,~
17   5| Śpiewało! - że milczałem - i znów pióro strzępię, ~Jak kłos
18   7|   się zajął ogniem, przygasł znów~Znów zapłonął - a owdzie,
19   7|  zajął ogniem, przygasł znów~Znów zapłonął - a owdzie, pod
20   7| czoła wdów~Kolbami pchane:~I znów widzę, acz, dymem oślepian~