Part

 1   1|  wesołym się być mniema,~I ci ludzie pół-anioły,~Gdy aniołów
 2   1|       chociaż złości -~Biedni ludzie! niech im cnota~Rozpromieni
 3   2|    wolno,~I tyle smutnym, ile ludzie muszą;~I widzieć jasno,
 4   4|     na ciebie czeka."~ ~III~A ludzie?... ludzi legenda jest inną;~
 5   4|     serca ludzi - wpierw, nim ludzie zamrą?!~ ~1860 r., Hôtel
 6   4|      LIPCA~ ~I~Długo patrzyli ludzie prostej wiary~Na dziwowiska
 7   4| pokażą sztandar na obłoku -~A ludzie bladzi, stłumieni i cisi~
 8   4|      na świecie~Są oryginalni ludzie!~ ~Bo już myśliłem, że dzieje
 9   4|       nie zostanie,~Choć będą ludzie, jak byli...~ ~III~Jak się
10   4|      Prawdę - sumieniem.~ ~ 5~Ludzie więc chlubią się, że wielkich
11   5|      cóś, gdzieś,~Gdzie nigdy ludzie nie bywali!...~
12   5|       groby przecieka;~ ~IV~A ludzie mówią, i mówią uczenie,~
13   5|    skoro w roku zdradzili cię ludzie~Trzysta-sześćdziesiąty-raz?...~
14   5|     drogę wskazują im wprawni~Ludzie (bo duża parafia) -~Aż oto
15   5|     groby~Lub jak szlafroki - ludzie zatyli?... to może~Guzików-dwóch
16   6|       gdyby~Była myśl, serce, ludzie, ludzie i rozum i wola,~
17   6|     Była myśl, serce, ludzie, ludzie i rozum i wola,~Radzi milczeć,
18   6|          Woła - cóż widzę?... Ludzie uderzają szczérze,~A świat
19   6| wszedłszy w te parowy,~Głoszą ludzie: "Oto jest skała Bolmirowéj!"~ ~ ~