Part

 1   1|           pobożnych ucieka,~A gdy ku niemu oczy obróci łaskawe,~
 2   1|            Ja zaś jakoś niechcący ku niebu spojrzałem,~A niebo
 3   1|     wierzbina~Serdeczne latorośle ku przechodniom zgina,~I łamią
 4   2|           tyś dał innym przykład,~Ku jakim szlakom mają zdążać
 5   2|       szyderstw węża,~Niechaj się ku nim oglądają z góry~Z ewangeliczną
 6   2|          jednejże macochy,~I obie ku nam lecą z uściśnieniem,~
 7   4|     księgą i obrazem,~A głos nasz ku wam - pocisk z proc.~- Przyszliście
 8   4| Gdziekolwiek ludy czoło podnosiły~Ku firmamentu wklęsłościom
 9   4|         nie dostawał,~I obracałem ku niebiosom głowę,~Wietrząc
10   4|         wcale inaczej~Pojrzeliśmy ku wam, bynajmniej z rozpaczy:~
11   5|        serca wnętrze,~Stawszy się ku nim - jak one - bezwładny,~
12   5|      pomnę liczby ich guzików~Ani ku czemu wszystkie służą? -~ ~
13   5|         bławatków,~Zefirem chyląc ku ziemi niebiosy - -~- Płacz!!...
14   5|      kamienie w procy?~Czy serca? ku wskrzeszeniu poruszonych
15   5|        nie paść~Nogą na obróconej ku niebiosom głowie -~Owszem -
16   6|          Poezja), swe ramię~Blade ku oknu niosąc, znak mi dała,~