Part

 1   2| przedłużyć...~ ~Lecz być wesołym, ile ludziom wolno,~I tyle smutnym,
 2   2|    ludziom wolno,~I tyle smutnym, ile ludzie muszą;~I widzieć
 3   2|         iść kły~Niż błoto deptać, ile z łez to błoto~A z westchnień
 4   2|         iść kły~Niż błoto deptać, ile z łez to błoto~A z westchnień
 5   2|         świętą polityką~Poznali - ile świat ten jest ateusz,~I
 6   4|          wyniesła~I, bacząc mało, ile koturn splami,~Weszła tu
 7   4|    przeczy: ~Obiedwie warte tyle, ile nowe!~I wszystkie razem
 8   5|     zwykle trwa lat dwakroć tyle,~Ile godzin trwa twoje obuwie!..."~ ~
 9   5|     Przecież i ja ziemi tyle mam,~Ile jej stopa ma pokrywa,~Dopókąd
10   5|            Więc z tego - wniosek, ile? rzeczą jest poczciwą~Różę
11   5|           Publiczności-prywatnej, ile? nieruchoma!...~I jako -
12   5|          parzą!~(Indyjskie to - o ile boli; ile łudzi?~Francuskie;
13   5|        Indyjskie to - o ile boli; ile łudzi?~Francuskie; a o ile
14   5|        ile łudzi?~Francuskie; a o ile ułomne? - to ludzi!)~ ~ ~
15   6|           ten sam artysta,~Lecz o ile odmienny dla serca i oka!~
16   6|    nazwanej bez świadków... zaś - ile~Udziału ich?... to - krytyk