Part

 1   1|          widziałem znowu młodego człowieka,~Od którego tłum ludzi pobożnych
 2   1|       spotkałem jeszcze dziwnego człowieka,~Który po swych rodzicach
 3   1|          musi być cóś więcej dla człowieka w świecie~Nad te liche zabawki,
 4   2|         boleść, i to niedotkliwe~Człowieka chaos bierze w dłoń jak
 5   2| jaźnio-jaźniąc z wiekiem,~A miał człowieka z sobą (kmieć zowie się
 6   2|       dentysta~Od wszech boleści człowieka ocali...~A Akademie milczą...
 7   4|         Gniew Jego nawet woła na człowieka: "Sieroto!~Ojciec ojców
 8   4|      Więc dość mu nieraz jednego człowieka,~Co prawd nie kryje.~ ~IV~
 9   5|       dwie strony~Rozerwą wprzód człowieka,~Nim harmonii doczeka -~
10   5|         przyszło Nieszczęście do człowieka~I zatopiło weń fatalne oczy...~-
11   5|          stopa wgniotła -~Śmiech człowieka był wściekły, wymowa odrębna:~
12   5|           I oto - jak zacna myśl człowieka -~Potérany jest gniéwami
13   5|         głosić zdrajcą godzi się człowieka,~Który mówi: iż gwóźdź jest
14   7|             I oto jak zacna myśl człowieka,~Potérany jest gniéwami