Part

 1   1|   które zaraz otwierają usta,~Skoro promień słoneczny spod chmur
 2   2|            O! tak - WCIELONYM skoro pogardzili,~Wcielenia wszelkie,
 3   4|    porusz dioramę...~ ~Lecz - skoro kłamstwo zdradzisz kłamstwem
 4   4|       wielki~Rzeczpospolitéj,~Skoro przenoszę ponad wieniec
 5   4|         wybiegła jak jaskółka skoro~Nad śliskie woskiem teatru
 6   5|     już mniemasz, że zgaśnie, skoro z dołu~Ciecz rozgrzana światło
 7   5|       Pan! Tyś król!~ ~2~Lecz skoro w roku zdradzili cię ludzie~
 8   5|     Dodam tu, że Chińczykom - skoro nas obaczą -~Najdziwniejszą
 9   5|      wtedy muzę uszlachetnia,~Skoro się głównie rzuca na obczyzny~
10   5|    czyj jest? - się wygada.~A skoro przez lat wiele cichości
11   5| wezgłowie -~Tak, mówię Ci, że skoro istota poety ~Zebrać u piersi
12   5|     jakżeż może być inaczej??~Skoro, na grobie każdym rozwartym
13   6|       się zdarzy...~Tak było, skoro miłą ciesząc się zabawą,~