Part

 1   1|    cząstka tak zwanego wieku,~A wiek? - sto lat, choć zginie,
 2   2|        i nucić śpiąc: "To, taki wiek!"~ ~5~Więc to mi smutno
 3   4|       nie przyjmował nigdy, jak wiek wiekiem,~Bo glina w glinę
 4   4|    święty-szalony -~Wracając co wiek z oczyma błędnemi~Do odpoznania
 5   5|         że postęp nas bogaci co wiek;~- Bardzo mi to jest miło
 6   5|           V~Ty myślisz może, że wiek złoty,~Bez walk, sam przyjdzie
 7   5|        Ani ma jeszcze zabłysnąć~Wiek, gdy po runo ważono się
 8   5| greckiego posągu.~ ~8~Mojżesz - wiek blisko przeżywszy - powstawa~
 9   5|         10~Niechże więc Kolchów wiek sobie nie wraca;~Współczesność
10   5|    głowa~Dysze, a tułów bywa co wiek wypchany,~Że płowy lampart,
11   5|       to połyka, odkupuje to... wiek.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
12   6|        mnie będzie świadczył co wiek,~Że nie była ta prawda -