Part

1   1|             a chciwość obrzydła~Jako skrzydłami drobiu kał chce nimi zmiatać;~
2   2|             Cherubowymi wznosząc się skrzydłami~Nad liść wawrzynu, łzę i
3   2| nieskończenie - ~Jest taki anioł, co skrzydłami garnie~I śmiech, i boleść,
4   2|         spadnie rubin~W ogród Twój - skrzydłami,~ ~4~A jam chłopię zza ogrodu,~
5   2|           znieść, w ziemię się ryją,~Skrzydłami w ciasne łopoczą piwnice~
6   2|              się z góry opuszczonymi skrzydłami~Jak włóczniami przebite
7   5|              Zygmunta - gdy rozrywał skrzydłami tę matnię,~Na wpół już ulatując;