bold = Main text
Part grey = Comment text
1 1 | bezkarnie; a starsi tłumaczą,~Że to dobrze: "bo czemuż głupie
2 1 | został, z wspomnieniem,~Że gdy matka konała,~Jego czoło
3 1 | ścigany,~Patrząc w górę, ze świętym uśmiechem proroctwa~
4 1 | proroctwa~Mówił do mnie, że nie ma bynajmniej sieroctwa!~
5 1 | FANTAZJA)~ ~Lecz tylko że pragniemy,~Ale nie rozumiemy,~
6 1 | Przykre wrażenia - niby że dziś z rana,~Przy świetnej
7 1 | czarowna dziewica~Mówiła ze mną i kwiaty zroszone~Trzymała
8 1 | dawno wołałeś w zapale,~Że czujesz brak nieznośny,
9 1 | czujesz brak nieznośny, że pragniesz pomocy~Tych ulubionych
10 1 | wzbudza nawet trwogę,~Że już nie czas.~ ~RUSAŁKA~
11 1 | straszne rzeczy~Gadasz, że aż dreszcz bierze! - wierz
12 1 | wierz mi, mój kochany,~Że twojej tak głębokiej, tak
13 1 | innego nie mieli) mówił, że wyrazy~"Za gorzkie są, niegrzeczne!" -
14 1 | potem słodko tak mówiono,~Że ładne były myśli - świetne
15 1 | nad zwykłą stojąc rzeszą,~Że gdy znudzi świat powszedni,~
16 1 | widzieć, w snach młodości,~Że bez celów rachunkowych~Użyczają
17 1 | zaklinał się na Siebie,~Że znów góry wyjrzą z głębi:~
18 2 | jasność,~Co Panu winien, że nie może zgasnąć.~ ~Bo nie
19 2 | taka jest na wieżę życia,~Że wiele szczeblów idzie coraz
20 2 | jam się otruł... wiesz, że byłem struty?~(Wspomnienie
21 2 | jeszcze mniemać, wierzyć, że tak muszą...~ ~(Do świata,
22 2 | drogi,~Lecz mógłżem sądzić, że łzę trzeba włożyć~Dla prawdziwości
23 2 | mnie, acz innymi słowy:~Że z zapomnienia byt powstaje
24 2 | wiekiem nazwać - i osądzić,~Że taki ogrom czasu można -
25 2 | Bo jakże mało będzie ze mnie: popiół,~Ni to radości
26 2 | wschodzi, kwitnie mimo ludu.~ ~Że w rzeczach, które człowiek
27 2 | 4~Aż poznałem!... że tak nowa!~ ~* * *~ ~1~Nadzmysłowa
28 2 | olbrzymią pierś i ramię -~Że wylatasz jakby z procy -~
29 2 | północy.~ ~4~Aż poznałem znów, że kłamie...~ ~* * *~ ~1~Mniejsza
30 2 | szkaradnie,~Zawsze pewność - że niedługo.~ ~2~Przy księżycu
31 2 | do góry~Za lada gwiazdką ze złotymi pióry -~Za sny nieść
32 2 | nie kwapi;~Kobiety ledwo że pojmują sprawę,~Tylko odporny
33 2 | każdego z nas.~ ~2~I wiem, że każda radość tu ma drugą,~
34 2 | przeciw-radą łzę,~I wiem, że każdy byt ma swego sługę,~
35 2 | ma swego sługę,~I wiem, że nieraz błogosławiąc, klnę.~ ~
36 2 | do kości smutno -~I to - że nie wiem, czy ten ludzi
37 2 | będę mógł nie wiedzieć,~Że coraz Żywot mniej uczczony
38 2 | Żywot mniej uczczony tu -~Że coraz łatwiej przychodzi
39 2 | łatwiej przychodzi powiedzieć,~Ze snu się budząc: "Wróćmyż
40 2 | Jędrzeju! - panicz - szkoda, że aść nie rozumie,~Jaka jest
41 2 | toż w śmiertelnym chyba że jesteśmy grzechu.~Bo panicz
42 2 | zawoła,~Albo gdy widzę już, że kilka tylko~Arkuszy - tak,
43 2 | kilka tylko~Arkuszy - tak, że końca dotkniesz szpilką!...~ ~
44 2 | czy prawdę piszę,~To wiedz ze wspomnień, które tu skreśliłem,~
45 2 | potomni~Niech się uśmieją, że my tacy mali,~A oni szczęśni
46 2 | okazali...~ ~VIII~A oni? - że tak zniskąd nie zdradzeni~
47 2 | prze-chrobry~Rycerzu - wiedz, że w swojej ona~Osobie nigdy
48 2 | nie odsłoniona -~- Chyba że wietrzyk jaki, wietrzyk
49 2 | ptaki często mi śpiewały,~Że już zbudzona i odczarowana~
50 2 | smoki wychodzi z wieżyce,~Że lampę trzyma w ręku, a potwory,~
51 2 | hełmie moim - a duch widzi,~Że kłamią - prawda jedynie
52 2 | tylko tego nie postrzegła,~Że za kościołem człowiek o
53 2 | człowiek o ratunek woła, ~Że kona - że ażeby krew go
54 2 | ratunek woła, ~Że kona - że ażeby krew go nie ubiegła, ~
55 2 | oręże,~I ogłosili... cóż?... że są w komplecie!!~- I siedzą...
56 2 | prawdy nasze pozytywne,~Że jeden z jednym dają dwa
57 2 | przedziwne. ~To tylko szkoda, że życie dodaje,~Iż jeden z
58 2 | wspominają: ~Zdawałoby się, że -- jak na wyżynach ~Powietrze
59 2 | kładziesz? witasz czym?~"Że zwyciężyłeś, Panie..."~ ~
60 2(**) | Wiadomo, żę hufce Atyli prowadzone były
61 2 | jedne, podnosząc ramiona~Ze snopami wonnymi, które wiatr
62 2 | 2~Lepiej, że on w Fonteneblo~Niż ja -
63 2 | wieszcz.~ ~*~A tak śpiewny, że aż śpiewam,~Dobry, że aż
64 2 | śpiewny, że aż śpiewam,~Dobry, że aż żal;~Czysty, że aż się
65 2 | Dobry, że aż żal;~Czysty, że aż się spodziewam;~Szczery -
66 2 | się spodziewam;~Szczery - że choć chwal!~. . . . . . . . . . . . . . . . . .~ ~
67 3 | pyta~I niech oskarża muzę, że zmącona~W harmonii-pojęć-swoich
68 3 | tam... O! wierz mi, Pani,~Że dla zabawki nie szuka się
69 3 | O! nie... żałuję tylko, że - być może -~Iż nawet grobu
70 3 | siebie ruin mówię tylko,~Że z głębi serca błogosławić
71 3 | nawet o mnie mówić zaczną ~Że grób to tylko, co umarłe,
72 3 | umarłe, chowa;~A mów... że gwiazda ma była rozpaczną,~
73 4 | cierpienia,~Smutni - lecz smutni, że aż Bogu smutno -~Królewskie
74 4 | Atenom zrobił, Sokratesie,~Że ci ze złota statuę1 lud
75 4 | zrobił, Sokratesie,~Że ci ze złota statuę1 lud niesie,~
76 4 | Italii zrobił, Alighiery,~Że ci dwa groby2 stawi lud
77 4 | Kolumbie, zrobił Europie,~Że ci trzy groby we trzech
78 4 | uczynił swoim, Camoensie,~Że po raz drugi4 grób twój
79 4 | Kościuszko, zawinił na świecie,~Że dwa cię głazy we dwu stronach
80 4 | uczynił światu, Napolionie,~Że cię w dwa groby6 zamknięto
81 4 | śmierci jego Ateńczycy statuę ze złota postawili.~2Dante
82 4 | się rozłożone składa.~ ~Ze wszech-społeczeństw najzgodliwsze
83 4 | 2~Wtedy zobaczysz, że jest do roboty~Więcej niż
84 4 | gdzie o profanację,~Mowy że polskiej ja konchę perłową ~
85 4 | rzucicie veto~Za Pieśń, że wyszła z ksiąg, z trumn
86 4 | Weszła tu w żywych świat - że weszła drzwiami.~ ~Owszem,
87 4 | wklęsłościom ogromnym,~Duch czuł, że wyżej głów szukano siły,~
88 4 | wielką opisał źródlicę,~ ~Tak że nikt po dziś - ni wpierw -
89 4 | barwą - i zdawało mi się,~Że w tęczę lecę...~ ~Takie
90 4 | Zakreślił, który Miłość jest, że oto~Gniew Jego nawet woła
91 4 | I każdy dzisiaj wie - ze słów poety,~Kto Montekowie
92 4 | ciemno;~Burzy, zdawało się, że spadnie nawał~Kląć pychę
93 4 | domowe,~A piorun, wyznam, że mi nie dostawał,~I obracałem
94 4 | gdy już, już mniemałem,~Że burza wielkim uderzy nawałem,~
95 4 | wielkim uderzy nawałem,~Góry - że echa gromowe rozjęczą,~Ironii
96 4 | zachodniéj~I myśleć śmieli - że to od pochodni~Skradziony
97 4 | II~Myśleć i szemrać: że Lucyfer stary~Podchwyci
98 4 | tu jeszcze buja,~Żywot - ze skonań tu jeszcze korzysta,~
99 4 | oglądając łaty -~I wraca głowę ze skrońmi płaskiemi~Odpoznawając
100 4 | młodu - ~- Zdawałoby się, że czasów zakony~Własnymi łamiąc
101 4 | lecz jak brama -~Właśnie że owdzie, w Ameryce młodej,~
102 4 | narodzi taki bezpotomny! -~Że wasze wszystkie wystawy-arcydzieł~
103 4 | Jak jeździec konia swego ze strzemieniem,~Odepchnie
104 4 | Otworzyłem okno z drżeniem szkła,~Że aż gmachem wstrzęsła moja
105 4 | co da pierwszy znać,~ ~Że - ażeby z martwych powstać -
106 4 | OJCZYZNA~ ~Kto mi powiada, że moja ojczyzna:~Pola, zieloność,
107 4 | i sioła - niech wyzna,~Że - to jej stopy.~ ~Dziecka -
108 4 | na cudzie?~Bogu dziękuję, że jeszcze na świecie~Są oryginalni
109 4 | ludzie!~ ~Bo już myśliłem, że dzieje od trafów,~Trafy
110 4 | Trafy zależą od tronów;~Że ludzkośc składa się juz
111 4 | narodowość... z zagonów!~ ~I że przepadła rasa Dawidowa,~
112 4 | nie kłamał!~ ~3~Aż oto, że dzieje pozornie są zamęt,~
113 4 | ładność szeroka! -~Aż oto, że dzieje są jako testament,~
114 4 | prawda ta być oczywistą,~Że i człowiek zyskałby... będąc
115 4 | Ludzie więc chlubią się, że wielkich znali,~K'temu jedynie,~
116 4 | 4~I oto - cieszę się, że jedną ręką~Dotknąwszy tronu,~
117 4 | Spostrzegło serce me, prawie ze łzami~Oko spostrzegło.~ ~
118 4 | charaktery -~A każdy sam jest, i że sam - to dumny~Król swojej
119 4 | swego powie o niej Skarga:~Że żyła z Bogiem.~ ~
120 4 | podkładkę.~ ~4~I nie dbam wcale, że już zapomniano,~Skąd ona
121 4 | wstydzie.~ ~5~A jednak widać, że znam klejnot wielki~Rzeczpospolitéj,~
122 4 | SARIUSZ~1862~ ~I~Oni myśleli, że już na okopach~Historii -
123 4 | nogą tratują po chłopach:~I że jednego zabrakło szlachcica~
124 4 | całéj...!~II~Amarantowa że zdmuchniona świéca;~Że nie
125 4 | Amarantowa że zdmuchniona świéca;~Że nie zostało nic... tylko
126 4 | w tym tylko zdradliwe, ~Że każdej naprzód zmierzona
127 4 | prawdach drażliwych, ~Dlatego że ich wyrażać nie umie.~Wiem,
128 4 | głowie, ~Noszących tarcze ze skóry żubrowéj,~I wiem,
129 4 | skóry żubrowéj,~I wiem, że po nich nie spalą się wdowy, ~
130 4 | nich nie spalą się wdowy, ~Że marnie zginą ci wielko-ludowie -~
131 4 | się toczy krągło;~I wiem, że smaga je tatarskim biczem,~
132 4 | pierwej ciszą ciągłą...~Wiem, że już milion blisko w pień
133 4 | powietrzu bladém,~Pewna, że niebios nie poplami śladem,~
134 5 | ZE ZBIORU VADE-MECUM~
135 5 | noc przedłużył, nie zerwał ze snami.~ ~ *~Niewiast, zaklętych
136 5 | tysiąc; i było mi smętno,~Że wdzięków tyle widziałem -
137 5 | grzeczny i zarówno żadny,~Że aż mi coraz szczęście niepojętsze!~ ~ -
138 5 | wieczności ja dlatego mówię,~Że pod dłutem zwieczniają się
139 5 | ogrodów -- ~I gwiazdę zrzuca ze szczytu;~ ~III~Cyprysy mówią,
140 5 | szczytu;~ ~III~Cyprysy mówią, że to dla Julietty,~Że dla
141 5 | mówią, że to dla Julietty,~Że dla Romea -- ta łza znad
142 5 | mówią, i mówią uczenie,~Że to nie łzy są, ale że kamienie,~
143 5 | uczenie,~Że to nie łzy są, ale że kamienie,~I -- że nikt na
144 5 | są, ale że kamienie,~I -- że nikt na nie... nie czeka!~ ~
145 5 | miłosny rym..."~Myślisz? że mnie oszukasz:~Nie czuję
146 5 | Pod gestem ręki próżnéj,~Że od widzialnych strun - struny
147 5 | pokojowy~Światłość?... patrz - że ja cię lepiej znam.~ ~II~
148 5 | III~Już - już mniemasz, że zgaśnie, skoro z dołu~Ciecz
149 5 | służą? -~ ~2~To wiem tylko: że świat się zmienia,~Wojen
150 5 | chmury...~ ~II~Wy myślicie, że i ja nie Pan,~Dlatego że
151 5 | że i ja nie Pan,~Dlatego że dom mój ruchomy,~Z wielblądziej
152 5 | bezbożna!...~ ~3~Rzekłbyś, że to Biblii księga~Zataczająca
153 5 | stoików*),~Ale wydąża każdy, że aż parno~Wśród omijań i
154 5 | SIEROCTWO~ ~1~Mówią , że postęp nas bogaci co wiek;~-
155 5 | co dnia mniej cieszę się ze mnie,~Śmiertelny człowiek!~ ~
156 5 | modelu -~I spostrzegło, że on patrzy - co? skorzysta~
157 5 | parafia) -~Aż oto patrzy, że w miejsce utrafia,~Gdzie
158 5 | nadmienię tylko jeszcze:~Że nie zmyślili tego wieszcze...~
159 5 | piérwej tam, wié o niéj,~Że jest - koniecznym bytu cieniem.~ ~
160 5 | cieniem.~ ~V~Ty myślisz może, że wiek złoty,~Bez walk, sam
161 5 | po runo ważono się płynąć~Ze złotej uwite wełny?...~ ~
162 5 | przeznaczenia~Od do-raźnego w chwili że zależą słowa --~Przestawa
163 5 | gotów byłbyś przysiądz,~Że bliższe ciebie są myślą
164 5 | gotów byłbyś przysiądz,~Że bliższe ciebie są myślą
165 5 | progi wchodził~I drżał... że może nie zastaniesz?...
166 5 | mówił nikt Niewidzialnemu,~Że - trochę niżej - tak wiele
167 5 | Dzikość bowiem stąd pochodzi,~Że się jest jednostronnym,
168 5 | jak kwiatów korzenie,~I że się przeciw-wrotnych połowic
169 5 | prosto drgam!" - a korzeń:~Że kwiat mu korzeniem... że
170 5 | Że kwiat mu korzeniem... że różność? z położeń~Idzie -
171 5 | lecz nie z natury - i że on w ciemności,~Gdzie dąży?
172 5 | ponętnie~I tak zarazem, że się znowu pisownię postrzega;~
173 5 | z jawem!~ ~ ~*~Dodam tu, że Chińczykom - skoro nas obaczą -~
174 5 | On ani dostrzec zdolny... że gdyby - jak groby~Lub jak
175 5 | którym nie śpiewam~Dlatego, że mi klątwy się pierw w usta
176 5 | Jak muchy brzydkie, które ze skwarów szaleją -~I nie
177 5 | I nie śpiewam dlatego, że - nim pocznę - ziewam;~Kiedy
178 5 | to być cud - cud to był,~Że chwyciłem się belki spróchniałéj...~(
179 5 | CZASOPISMU)~ ~ ~VM - złożone ze stu rzeczy drobnych -~Wyszło - -
180 5 | szafować -~Autor nie wie: że jedną literą~Zatracić można
181 5 | Czy taki Mistrz!... że gra... choć - odpycha?"~ ~
182 5 | jak złoty kometa -~Ledwo że go wié w ruszy -~Dészcz
183 5 | Iż książkę stąd powstałą, że taką Agendę~Zwałbym Dziełem
184 5 | Zwałbym Dziełem i więcej: że jest dziełem, wierzę -~Niż
185 5 | odmówił chyży;~I płaczą, że nie były armii-biuletynem:~
186 5 | męczennikiem - czynem;~Że czas skąpił im gwoździ i
187 5 | słowo: poeta!~Im zdaje się, że dziewięć panien kałamarze~
188 5 | poszept jak? mgła porankowa.~Że jaw, że jawu złoty wół i
189 5 | mgła porankowa.~Że jaw, że jawu złoty wół i lew miedziany~
190 5 | złoty wół i lew miedziany~I że niedoperz-dziejów, którego
191 5 | tułów bywa co wiek wypchany,~Że płowy lampart, tudzież innych
192 5 | bestyj stado~Mijają go! - że łacno do stóp mu się kładą...~
193 5 | słowem przyzwoitym,~I myślą, że sprostują Cię i u-realnią,~
194 5 | zostawił o współczesnych śladu,~Że nie on, owi raczej przy
195 5 | potrzebę-idei! -~Czy mniemasz? że ciż sami dziś by nie głosili:~"
196 5(***) | feullies-volantes, w których powiada, że rodacy tak dalece ideę lekce-ważą,
197 5(***) | dalece ideę lekce-ważą, że życzyliby sobie, ażeby Lord
198 5 | pokrzywę - pokrzywą.~Ani że głosić zdrajcą godzi się
199 5 | Przez zwycięstwo, wszelako - że gwoździe... z żelaza!~Otóż -
200 5 | ludzi!)~ ~ ~I koniec jest: że marność ta, pod dni ostatnie~
201 5 | matnię,~Na wpół już ulatując; że ta powiatowość~W imię kapusty (
202 5 | narodowość,~ ~Człekiem ? że był zanadto, że minął grunt
203 5 | Człekiem ? że był zanadto, że minął grunt orny, ~Brzozy
204 5 | Apokalipskiej... perły że rzucał............................~ ~ ~
205 5 | powiem na wstępie ?~Oto, że w świat wchodziłem, gdy
206 5 | zasnęli w mogile)~Śpiewało! - że milczałem - i znów pióro
207 5 | wezgłowie -~Tak, mówię Ci, że skoro istota poety ~Zebrać
208 5 | A co ciemne? - on ledwo że wie, co przyjemne!~Bo jam
209 5 | czemu bladły...~Boga? - że znikający nam przez doskonałość -~
210 5 | ażebym sługą był wyboru,~Lecz że mię wciąż dolata trumny
211 5 | ale... któż ci powie,~Że się załamie ziemia - i nie
212 5(*****)| przypowieści Quidam: raz, że zalegał list ten w papierach
213 5(*****)| papierach zgasłego; drugi raz, że boleśnie było przez długi
214 6 | obcasem;~I skrzypiał mi on, że jest męczeńskim, wytwornie~(
215 6 | dziejach, lecz żaden nie wie,~Że cali urośliście w krwi-ulewie,~
216 6 | bardzo jaśni -~Szkoda tylko, że nigdy nie wiecie,~Czemu?...
217 6 | będzie świadczył co wiek,~Że nie była ta prawda - nawet
218 6 | słuszniej mniemałbyś, zaiste,~Że to stadninę zwiedzić zjechał
219 6 | zjechał Pan Dobrodziéj~I że dobiera sobie konia, nie
220 6 | kwiaty i szpilki zrzuca ze stolika,~Podejma tylko wachlarz
221 6 | SŁOWIEŃSKI - ZDAWAŁOBY SIĘ, ~IŻ ZE WTÓRNEJ POŁOWY VII-o STULECIA - ~
222 6 | trzaśnie,~I często się wydarza, że radość na twarzy,~Gdy tymczasem
223 6 | przysięgła, a której zaśpiéwał,~Że będzie odtąd zawsze ją w
224 6 | swe źrenice,~Twierdząc, że są strumienie, wierzby i
225 6 | i nikt się nie dziwi,~Że odtąd żyli, Ona i Bolmir,
226 6 | szczerze~Służebne panny,~Lub że, gdy wstawa i nim się ubierze,~
227 6 | i krasy,~Pamiętna tylko, że po wsze czasy~Tak - karzą
228 7 | ton?...~"Czy taki mistrz, że gra... choć, odpycha?"~ ~
229 7 | dojrzał jak złoty kometa~Ledwo że go wiew ruszy,~Deszcz pszenicznych
230 7 | Norwida Fortepian Szopena. Ze stanowiska twórczości poety
|