bold = Main text
Part grey = Comment text
1 1 | Czy widziałeś sieroty, co w nabrzmiałym oku~Gwałtem
2 1 | Ja widziałem młodzieńca, co w okropnej nędzy~Dniem i
3 1 | jako motyl do mrowiska,~Co na próżno wytęża poszarpane
4 1 | dzieciom z nabrzmiałą powieką,~Co samotne jesteście w tłumach
5 1 | wszystkie moje!...~ ~MŁODZIENIEC~Co to jest, co za śpiewy? -
6 1 | MŁODZIENIEC~Co to jest, co za śpiewy? - czyż i w późnej
7 1 | Tych ulubionych marzeń, co zmarły przed chwilką,~A
8 1 | marzenie - to młode marzenie,~Co, nie wiadomo po co, z chciwością
9 1 | marzenie,~Co, nie wiadomo po co, z chciwością dziecinną~
10 1 | jakieś silniejsze przeczucie,~Co odpycha pieszczoty - wzbudza
11 1 | Nie mędrcy, ale drzewa, co, jak połkną soki,~Gęstym
12 1 | ptastwo z gołębnika.~A gmin, co jedną ręką szuka dla nas
13 1 | zepsucia,~Wszystkie, wszystkie, co miałem!~Aż po chwili spoglądam: -
14 1 | skrzywioną wędką~Łowisz myśl, co opodal ledwo skrzelą błyska...~ ~
15 1 | świat się naigrawa,~Burzę, co w głębi serca żywot nam
16 1 | Wśród czarnego głosek stada,~Co jak wielkie kawek mnóstwo~
17 1 | Litościwi i oszczercę,~Co na złe lub dobre cele~Odważają
18 1 | zielonych,~I te szczątki, co zostały~Z szyb tęczowo-przepalonych;~
19 1 | popotopowy,~Dotrzymuje, co przysięga,~Może również -
20 1 | w imię Boże,~Uskuteczni, co zaręcza -~Może - tak; lecz
21 2 | nieudolnych zrozumiany głazów,~Co ludzi jeszcze nauczają skrycie,~
22 2 | błahej miarki,~Nie ocenili, co ich prześcignęło:~Samemu
23 2 | świat w obrazku~I uogólnić, co się dniowo kréśli:~To z
24 2 | mało-większej wagi~I z onych myśli, co, jak atom Boski,~Zdają się
25 2 | osi nie z onego szczepu,~Co wiosna rodzi, zima trzebi
26 2 | wiosna rodzi, zima trzebi co rok,~Lecz z tego krzesać,
27 2 | krzesać, rosnącego w jasność,~Co Panu winien, że nie może
28 2 | nieskończenie - ~Jest taki anioł, co skrzydłami garnie~I śmiech,
29 2 | łodygi wyższe kału. Z mleczy,~Co po urwaniu perłą wzeszły
30 2 | równą ma trucizny siłę.)~Co teraz powiem, będzie złe
31 2 | szkieletowe jako ptak zepsuty,~Co z nieba zleciał wietrznym
32 2 | Czymże słońce w lecie,~Co otwartymi patrzy w świat
33 2 | jeżli czuwasz?... bycie!~Co ani zbawić, ani umiesz zdradzić,~
34 2 | rzeczy wielkich: morze~I to, co mędrcy nazywają - wiekiem,~
35 2 | grób, a przed nim~Wszystko, co śmiesznym zowią i powszednim,~
36 2 | zowią i powszednim,~I to, co wielkie nosi imię, wszystko!~
37 2 | tak kosztownej - trudu,~Co ludziom wschodzi, kwitnie
38 2 | bo się zwiodłem!~ ~Co tobie powiem i co właśnie
39 2 | zwiodłem!~ ~Co tobie powiem i co właśnie piszę,~Co ukleconym
40 2 | powiem i co właśnie piszę,~Co ukleconym zowię sfer obrotem,~
41 2 | strach Ciebie, pana sadu,~Co tam z duchy gadu, gadu~Jak
42 2 | marmuru~I - serce... pytam: co się téż stało z Homerem,~
43 2 | Wdzięczna Grecjo! - a co się i z Fidiasem stało,~
44 2 | czyż skazani?!~Grecjo! - a co się z słodkim Arystydem
45 2 | wygnani?~A stary Focjon, bitwę co wygrywa z chwałą~Nim mu
46 2 | fijołki drobne,~Jedyne, co łzawieją tam... i rosną
47 2 | tymi swymi półsłówkami,~Co kropliła, odkraplała,~Co
48 2 | Co kropliła, odkraplała,~Co dzwoniła, co szeptała...~ ~
49 2 | odkraplała,~Co dzwoniła, co szeptała...~ ~2~A ja miałem
50 2 | Słowem, okiem, takim okiem,~Co wyrzuca włócznią w włócznię,~
51 2 | Bodaj szepnę jej: te mocy,~Co olbrzymią pierś i ramię -~
52 2 | Z tym wszech-śmiechem, co w naturze,~Socjalistka czy
53 2 | się droga...~Strach tym - co dzisiaj bać się uczą Boga.~
54 2 | czarnej krwi!...~ ~Lub znać, co ogień z łona mi wypali?~
55 2 | gdy łzę osuszę,~Bo wiem, co własność ma - co ścierpieć
56 2 | Bo wiem, co własność ma - co ścierpieć muszę -~Bo już
57 2 | przysiąg lub herezje nowe,~Co Chrześcijaństwa obrażają
58 2 | to Geist jeszcze młody,~Co za obrębem wielkiej konwersacji~
59 2 | Polacy, zamiast tej rozsypki,~Co nawiązuje rwany wciąż rynsztunek~
60 2 | praktyką,~Czekając, nowy co da Jubileusz...~ ~Pisałem
61 2 | wolę tę panslawistyczną,~Co pod Moskalem na wieki zostanie!~ ~
62 2 | Żeby to zamiast szyb, co tak okwicie~Pozamrażane
63 2 | cyprysów~I słoneczności tej, co razi oczy,~I Colosseum (
64 2 | stało tobie, przyjacielu?"~"Co stało się? - podchwyci Jędrzej
65 2 | zbroją,~I smutek budzisz, co się wężem zżyma,~Bo i ja
66 2 | dla nas? - mówię, dla nas, co obiema~Rękami nikłych walczym
67 2 | i w drogich kamieniach,~Co odśmiechują się niebieskim
68 2 | krocie~Z ogromną dzidą, co gałęzie kruszy,~Ty jeden
69 2 | tęczową z opala,~Albo obuwia, co się bawi z wrzosem~Kwitnącym,
70 2 | XV~Ale cóż? - ptaki, co im się przywidzi,~To wyśpiewują,
71 2 | jedynie wystarczy ~Nam, co za prawdą gonim, Don Kichotom,~
72 2 | Przeciwko kilku myślom... co nienowe!~
73 2 | moc druga, młodzieńcza, ~Co Atyli znaki, smocze garła**,~
74 2 | pancerz,~Przy pochodniach, co skrami grają około twych
75 2 | w konchy zbierając łzę, co się z twarzy odrywa,~Inne,
76 2 | Przeogromna chorągiew, co się wśród dymów koleba,~
77 2 | czeluście zobaczym czarne, co czyha za drogą,~Które aby
78 2 | Za tym czasów-urąganiem,~Co nie dzwoni w rym.~ ~*~Za
79 2 | tym dzikim zgrzytem dłuta,~Co odpryska w pył -~Ale za
80 2 | jawem, który nocą,~Blizną, co jest znak;~Za nieznaną tą
81 3 | jednym z ciągnących żurawi,~Co cień swój wiodą przez masztowe-płótno,~ ~
82 3 | PIERWSZY LIST, CO MNIE DOSZEDŁ Z EUROPY...]~ ~
83 3 | kwietnia 1853~ ~Pierwszy list, co mnie doszedł z Europy,~Jest
84 3 | skorzystałem tylko~Z tego, co podróż daje dwumiesięczna~
85 3 | Okrom tych kilku słów, co mam od Pani.~ ~Proszę mi
86 3 | drobnych rzeczach - albo o tym,~Co się podoba Pani - wszystko
87 3 | jest tak jako drzewo.~ ~Co do mnie, rzecz jest inna,
88 3 | zaczną ~Że grób to tylko, co umarłe, chowa;~A mów...
89 3 | do bez-myślenia,~Do tych, co mają tak za tak - nie za
90 4 | będą łzy potęgi drugiej~Ci, co człowiekiem nie mogli cię
91 4 | Nie chcieć - od ziomka, co pod piramidą~Duma, jak woły
92 4 | tęcz, blasków zachodnich,~Co kłamać wolno, to lepiej
93 4 | nie to,~To nie to MĄDROŚĆ, co dziś zwą...~Sam Jowisz mi
94 4 | widzów dwakroć sto tysięcy -~Co dzień już trzeba łez i krwi...~
95 4 | to,~To nie to PRZYJAŹŃ, co dziś zwą...~Z Kastorem Polluks,
96 4 | Nie! Kochanowski Jan, co nam kołyskę~Dawidowymi psalmy
97 4 | ziemię tym lwem uporczywym, ~Co, jeśli będzie skłaniał się
98 4 | powracał.~Chaldejski mędrzec, co gwiazd pyta nocą,~Perski,
99 4 | się zwykle odnaszają - po co? -~Po co najbystrzej szybują
100 4 | odnaszają - po co? -~Po co najbystrzej szybują orłowie,~
101 4 | teleskopach złocą,~Planety po co błyszczą coraz nowe?~ ~Lecz
102 4 | mędrcowie podają i prości,~Mąż, co przez mamkę ssał egipskie
103 4 | tchnień żółtawe światło, ~Co dwóm ruinom tym służyło
104 4 | ściany -~Aż, uderzywszy tak co świt o kraty,~Pierze im
105 4 | łamiąc muszkuły i nerwy,~Co potem w dziejach, to czynicie
106 4 | święty-szalony -~Wracając co wiek z oczyma błędnemi~Do
107 4 | Kościuszków cienie,~Mężów, co z kończyn obcego narodu~
108 4 | niewinnéj,~A jeżli w dziecku, co się budzi,~Ten sam jest
109 4 | Królów-Magów trzech - Tyś pierwszy,~Co konia swego dosiadł w czas!...~
110 4 | Mość;~Ni ten pierwszym, co da pierwszy znać,~ ~Że -
111 4 | szumi (a nie znam z teorii,~Co burza?),~Więc śnię i czuję,
112 4 | WIEŚCI Z WARSZAWY~ ~Pytasz: co mówię, gdy warszawskie dziecię~
113 4 | przepadła rasa Dawidowa,~Co kamień wznosząc do góry,~
114 4 | zgaduje słoneczny~Ojczyzny! - co kędyś w niebieskim lazurze,~
115 4 | Jak starsi w historii, co ręką na dzicze~Kiwnąwszy
116 4 | wsparłszy o ramię,~Tanecznika, co uśmiech kłamie.~ ~3~O! z
117 4 | mię biorą najszczersze;~Co by tu na to, proszę Pani,
118 4 | Siąść czytać romans ciekawy:~Co pisał Potop na ziarneczkach
119 4 | KORCZEWIE~ ~1~Jest sztuka jedna, co jak słońce w niebie~Świeci
120 4 | Skąd w życiu wszystko to, co już teatrem,~Jakbym przeczytał!~ ~
121 4 | lada gwałtownik,~Lecz ów, co czeka;~I niekoniecznie atletą
122 4 | nieraz jednego człowieka,~Co prawd nie kryje.~ ~IV~I
123 4 | wszystkich i nagle~Spytaj ich, co jest pracy abecadłem?~Zacząć
124 4 | II~Najprostszy cieśla, co robi toporem, ~Choćby on
125 4 | pierwsza litera, ~Nie to, co wasza dziś realna szkoła~
126 4 | fazy gorączkowe -~Po tej, co twierdzi, ta druga, co przeczy: ~
127 4 | co twierdzi, ta druga, co przeczy: ~Obiedwie warte
128 4 | ojczyźnie własnej wyszli na co? ~Gdy pogardzili rzemiosłem
129 4 | pokoleń nieżywych, ~Mową, co w własnej się spętała dumie, ~
130 4 | Lecz nie tu koniec tego, co widziałem!~ ~IV~Jest tam
131 4 | IV~Jest tam i plemię, co inaczej żyło:~Porozkiełznanych
132 4 | niczem -~Wolne jak pieniądz, co się toczy krągło;~I wiem,
133 4 | pastwę idą historii-orłowi,~Co, nad ludzkością przelatując,
134 4 | Grawitujące do Miłości-środka -~Co zwie się Chrystus - i każdą
135 4 | białogłowy~I łzę posyłam, co prawdziwie świeci,~Bo, ani
136 5 | cieniu chłodnego nad czołem~(Co nie należy wam, lecz - słońca
137 5 | lecz ty spomnisz, wnuku,~Co znika dzisiaj (iż czytane
138 5 | błędzie -~Tak znów odczyta on, co ty dziś czytasz,~Ale on
139 5 | i cierpienia,~Lecz ów, co prawa rwie,~Więc nieznośne
140 5 | Acz nie byłże jak dziecko, co wozem leci,~Powiadając: "
141 5 | błyskotnych -~Wyczytać raz, co? serca rozdzieli...!~ ~
142 5 | podobna jędzy~Ludzkość, co płacze dziś i drwi;~- Jak
143 5 | pokwitowanych z prac, przed chwilką,~Co tryumfem się raczą...~ ~
144 5 | Mówią , że postęp nas bogaci co wiek;~- Bardzo mi to jest
145 5 | i przyjemnie -~Niestety! co dnia mniej cieszę się ze
146 5 | Nie trzeba zważać na to... co? to znaczy!...~Może deszcz
147 5 | II~A cóż dopiero? owi,~Co ledwo wbiegli w wieś? -~
148 5 | spostrzegło, że on patrzy - co? skorzysta~Na swym nieprzyjacielu:~
149 5 | sobie:~"Zaprawdę, nie wiem, co teraz już zrobię,~Tu zaś
150 5 | korona~Dzisiaj jest w rękach, co z dawna umarły;~Jak gałąź
151 5 | korona~Dzisiaj jest w rękach, co z dawna umarły;~Jak gałąź
152 5 | nuciłem zawdy strojem tym,~Co mało-baczyć śmie na ludzkie
153 5 | te - pytaja Chińczyki - "co? znaczą...~K'czemu są..."~ ~*~-
154 5 | przedpokoje~Nerwów-głupich, co ciągle przymierzają stroje,~
155 5 | zwęglonych wulkanem~Lub morza, co zatęchło postępem wstrzymanym~
156 5 | nieco~Z otwartymi gardłami, co schły od pragnienia,~I gwiazd
157 5 | wieszczów-krzyża lub - mogiły,~Co w nawałności lśnią nam z
158 5 | przedostatnie,~Gdy podobniałeś... co chwila - co chwila -~Do
159 5 | podobniałeś... co chwila - co chwila -~Do upuszczonej
160 5 | IV~A w tym...coś grał - i co? zmówił ton - i co? powié -~
161 5 | grał - i co? zmówił ton - i co? powié -~Choć inaczej się
162 5 | odpycha??..."~ ~VII~O Ty! - co jesteś Miłości-profilem,~
163 5 | na imię Dopełnienie;~Te - co w sztuce mianują Stylem,~
164 5 | kształci kamienie...~O! Ty - co się w dziejach zowiesz Erą,~
165 5 | Twój fortepian!~ ~X~Ten!... co Polskę głosił - od zenitu~
166 5 | wieka~Wieków - wszystko, co zbudzi!~I oto - jak ciało
167 5 | do krzyży...~Jakkolwiek co innego z tragedią Shakespeare'
168 5 | tylko, ani ukryć się poważę,~Co myślę, gdy wyrzecze kto
169 5 | głowa~Dysze, a tułów bywa co wiek wypchany,~Że płowy
170 5(*) | było w formie dialogu to, co drugiej stało się powodem!... -
171 5 | przy zgonie~Czuliśmy blask, co jego usłoneczniał skronie,~
172 5 | mgławych, czerwonych zachodów,~Co dziwne tła dla ludzi mają
173 5 | rzeczy, to zaś ich spotyka,~Co ludzi miernych albo małoznaczne
174 5 | greckiej, rzymskiej i tej, co w Kościele~(A która przez
175 5 | Mag - z Izraela; młodzian? co upada blady~Pomiędzy tłumem -
176 5 | przeto obraz pokolenia,~Co w wilię chrześcijańskiej
177 5 | największej sile ~Poetów trzech (co właśnie zasnęli w mogile)~
178 5 | karła do olbrzyma, od tego, co kona,~Do tego, co zawisnąć
179 5 | tego, co kona,~Do tego, co zawisnąć ma jutro u łona,~
180 5 | niech mię taki nie uczy, co? jasne,~A co ciemne? - on
181 5 | taki nie uczy, co? jasne,~A co ciemne? - on ledwo że wie,
182 5 | ciemne? - on ledwo że wie, co przyjemne!~Bo jam nie deptał
183 5(****)| Zygmunta Krasińskiego - co wszelako następnie wraz
184 6 | Nogą odepchnąłem ten brzeg, co pokornie~Zgiął się pod moim
185 6 | Łzę mając wielką w oku, co szukało,~Czy to, co gaśnie,
186 6 | oku, co szukało,~Czy to, co gaśnie, jest duch albo ciało?~ ~
187 6 | i ta gołębica...~Gdy ci, co grzebać mają za rzemiosło,~
188 6 | lecz po tych dziele~Stąpam, co cmentarz wyrównali piaskiem.~
189 6 | który mnie będzie świadczył co wiek,~Że nie była ta prawda -
190 6 | krytyki pielęgnował niwę.~Co radzisz? - zważ! - i w chwilę
191 6 | dziełach dziwnej ręki Bożéj,~Co kwiat wywodzi z prochów
192 6 | lub chwałą:~Głosi tylko, co jego nudzi lub ubawia;~Co
193 6 | co jego nudzi lub ubawia;~Co mu się podobało... co nie
194 6 | ubawia;~Co mu się podobało... co nie podobało...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
195 6 | gładkich kartach pamiętnika:~"Co jej się podobało, co nie
196 6 | pamiętnika:~"Co jej się podobało, co nie podobało."~ ~ ~
197 6 | Pochwo, wynurz z serca, co masz w sobie."~Ale Pochwa
198 6 | Blade, zimne, niezłomne, co chwila to krzepsze:~"Zobaczemy!... (
199 6 | kruszą nam bałwany!"~Na co on, który w pierwszym policza
200 6 | bałwany??... więc z tobą co będzie?!"~* * * * * * * * * * * * * *~
201 6 | czterema lokajami i z tymi, co do życia~Potrzebnym jest -
202 6 | pudłami~I szewców sporo,~Co, nic nie widząc, swymi domysłami~
203 6 | na niebie;~Jak Słowiani, co chadzał już wszystkiemu
204 6 | także sterczący na miedzy,~Co sługiwał był w różnych szturmach
205 6 | zowie kością wielgo-luda~(Co sam sobie w jasniejszą alegorię
206 7 | przedostatnie,~Gdy podobniałeś, co chwila, co chwila,~Do, upuszczonéj
207 7 | podobniałeś, co chwila, co chwila,~Do, upuszczonéj
208 7 | IV~A w tém coś grał - i co zmówił ton - i co powié~
209 7 | grał - i co zmówił ton - i co powié~Choć się inaczéj echa
210 7 | nas odpycha?~ ~VII~O! Ty, co jesteś Miłości - profilem~
211 7 | imie Dopełnienie...~Te, co w sztuce mianują stylem~
212 7 | kształci kamienie -~O! Ty, co w Dziejach zowiesz się:
213 7 | Twój Fortepian!~ ~X~Ten, co Polskę śpiewał od zenitu~
214 7 | wieka~Wieków - wszystko, co zbudzi..~ ~- I oto jak ciało
|