Part
1 1| przeminie~I łza oschnie, gdy losy radość Ci wywróżą,~
2 1| fijołek zagmatwany w cierni,~Gdy zwiędną wkoło niego towarzysze
3 1| został, z wspomnieniem,~Że gdy matka konała,~Jego czoło
4 1| ludzi pobożnych ucieka,~A gdy ku niemu oczy obróci łaskawe,~
5 1| wściekłe prowadzi rozmowy,~Gdy ten pięknie wschodzące nadzieje
6 1| były, oczywiste;~Potem, gdy dusza swego skosztowała
7 1| GŁOS NIEZNANY~(śpiew)~Gdy po deszczu, po majowym,~
8 1| głąb patrzę, jak jaskółka~Gdy zimowe zwiedza łoże.*~ ~
9 1| będę szukać w śpiewie:~ ~Gdy po deszczu, po majowym,~
10 1| patrząc, nucę pieśń radosną,~A gdy stanę - wnet wszystkie przy
11 1| Winne, wszystko jak larwy, gdy czarownik każe,~Szemrzą
12 1| I ci ludzie pół-anioły,~Gdy aniołów całych nie ma -~
13 1| zwykłą stojąc rzeszą,~Że gdy znudzi świat powszedni,~
14 1| Łabędziowy, jasno-pióry - -~Gdy zaś, wedle słów Jehowy,~
15 2| własne pieścisz dzieło,~Gdy oto widze, wedle błahej
16 2| Jerozolimskie naśladując córy,~Gdy w grobie Pana oglądały płótno,~
17 2| świecie~Wtedy jest tylko, gdy nieszczęścia nié ma."~Odpowiedziałem: "
18 2| zmarszczyć brwi...~ ~III~Gdy ducha z mózgu nie wywikłasz
19 2| znaczę dzień-widzenia,~Gdy już jednego nie będzie sumienia~
20 2| Braterstwo ludom dam, gdy łzę osuszę,~Bo wiem, co
21 2| ziemi,~Przez czułe oko, gdy je łza ociemi;~Przez całą
22 2| strony świata mając ramię,~Gdy doskonałość Twą obejmowałem,~
23 2| rzecz tak tania!...)~Albo gdy z starszych kto nagle zawoła,~
24 2| starszych kto nagle zawoła,~Albo gdy widzę już, że kilka tylko~
25 3| raz przecie...!~ ~I myśl gdy nawet o mnie mówić zaczną ~
26 4| uwielbienia do wzgardy.~ ~Gdy w głębi serca purpurę okrutną~
27 4| wtapia się bez przerwy,~Gdy sprzeczne ciała zbija się
28 4| poociera z kału.~A cóż dopiero, gdy traf pieśń zaręcza,~Rymy
29 4| traf pieśń zaręcza,~Rymy gdy z myślą jednym zbrzmieją
30 4| macał,~Zgadywał prawdę, gdy w serce powracał.~Chaldejski
31 4| mistrzowie,~I kmieć słowiański, gdy przelicza nowie,~W niebo
32 4| najbystrzej szybują orłowie,~Gdy się w sztucznych teleskopach
33 4| ówdzie stała się już gminną, ~Gdy indziej Szekspir swą rozniósł
34 4| Lecz w chwili właśnie, gdy już, już mniemałem,~Że burza
35 4| twarzą.~ ~IV~Tak, Epopeję gdy machina zgniotła,~Zgorzałych
36 4| tu jeszcze korzysta,~Jak gdy wygnaniec* JAN EWANGELISTA~
37 4| przygotowanéj~Siadłszy, z więziennym gdy rozmawia sługą,~Słuchajcie,
38 4| mało znajoma~Głuchota -~Gdy Słowo słyszysz - ale ginie
39 4| WARSZAWY~ ~Pytasz: co mówię, gdy warszawskie dziecię~Wstawa
40 4| strzaskany na Wschodzie,~Swoimi gdy złamki wszędzie się rozniesie,~
41 4| człowiek północny, w sosnowym gdy lesie~Napotka cię, odbłysk
42 4| bynajmniej z rozpaczy:~Boć herbem gdy z wami szlachetny się łamał,~
43 4| dzieje pozornie są zamęt,~Gdy w gruncie są: siła i ładność
44 4| I~Jak się nie nudzić? gdy oto nad globem~Milion gwiazd
45 4| sobie, jak kłamała pierwéj, ~Gdy on, z westchnieniem,~Przyjmuje
46 4| trzy-korony męką~Zacnemu łonu!~ ~5~Gdy drugą ręką nieraz gnany
47 4| Gdzie ścianę z ścianą~Gdy połączano, to cięcie toporu~
48 4| abecadłem?~Zacząć mam z czego ? gdy na skałę wpadłem, ~Lub wiatr
49 4| potu?~Od ramion potu?... gdy brak i narzędzi!... ~Gdy
50 4| gdy brak i narzędzi!... ~Gdy otchłań wkoło, a ty - na
51 4| ukryty,~Lub trumnę robi, gdy dławi go żałość, ~Łzy własne
52 4| ojczyźnie własnej wyszli na co? ~Gdy pogardzili rzemiosłem i
53 5| ZA WSTĘP (OGÓLNIKI)~ ~1~Gdy z wiosną życia duch Artysta~
54 5| jest kulista!"~ ~2~Lecz gdy późniejszych chłodów dreszcze~
55 5| czekanych powić i narodzin,~Gdy Boży-palec zaświtał nade
56 5| Ucieka!... w lasu głąb..."~- Gdy dąb stoi, wóz z sobą unosi
57 5| lepiej znam.~ ~II~Knot, gdy obejmiesz iskrą, wkoło płonie,~
58 5| aż w nieba łonie trwam,~Gdy ono duszę mą porywa~Jak
59 5| jak Eden!~Ale będzie... gdy głowy~Wnijdą na swe tułowy.~-
60 5| mówi pokoleniom - bowiem~Gdy szereg odkryć mych spełnię
61 5| Lecz on odejrzał mu - jak gdy artysta~Mierzy swojego kształt
62 5| skargi ustawiczne;~Lecz cóż? gdy jeszcze i u powiek~Roz-siędą
63 5| jeszcze zabłysnąć~Wiek, gdy po runo ważono się płynąć~
64 5| Zawisłym być Męstwa druhem? -~Gdy ona raczej - jako białogłowa~
65 5| wrzeszczysz: "dzisiaj!" - ty, gdy twa korona~Dzisiaj jest
66 5| wrzeszczysz: "dzisiaj!" - ty, gdy twa korona~Dzisiaj jest
67 5| Aż chwila przyjdzie, gdy wyjść? lepiej znaczy,~Niżeli
68 5| Mówiłeś "wspomnij!..." - gdy żegnałem Cię -~Niechże Ci
69 5| Ciebie i mnie zapomniało;~Gdy między grobem Twym, a mną?...
70 5| się w szkole nasłuchał - gdy umysł natchniony,~Mówiąc,
71 5| grzbiet - z wyżyn mogiły...~Gdy linia owa najmniej siły
72 5| pod brukiem z kamienia;~Gdy przemierzyłem kroki memi
73 5| czas ubrane weselny!...~- Gdy przestąpiłem nędzy-próg -
74 5| tam - - kędy? wątpiąc... gdy roślinka drobna~Blada i
75 5| Mit,~Blade - jak świt...~- Gdy życia koniec szepce do początku:~"
76 5| w dni te, przedostatnie,~Gdy podobniałeś... co chwila -
77 5| inaczej się echa ustroją,~Niż gdy błogosławiłeś sam ręką Swoją~
78 5| się - zadatek!~- Kłos?... gdy dojrzał - jak złoty kometa -~
79 5| posiłkując wzajem,~Jak prawo - gdy przekwitnie ludu obyczajem.~
80 5| ukryć się poważę,~Co myślę, gdy wyrzecze kto słowo: poeta!~
81 5| Juliuszaśmy czcili!"~Również - gdy mam już prawdę mówić tym
82 5| bardzo i wiele czekany -~Gdy jako za Shakespeare'a dni,
83 5| I Shakespeare stąd - gdy stylu jasnego kryształy~
84 5| dni ostatnie~Zygmunta - gdy rozrywał skrzydłami tę matnię,~
85 5| że w świat wchodziłem, gdy w największej sile ~Poetów
86 5| uskrzydlonym...~I właśnie, gdy rzecz wszczynam poziomego
87 6| dobrze oną straszną dobę,~Gdy przed jej łożem stałem zamyślony,~
88 6| Pod lewej piersi cieniem, gdy zadrżała?...~O, byłem smętny,
89 6| smętny, jak odtąd nie bywam,~Gdy mam już cmentarz i na nim
90 6| błyskawica i ta gołębica...~Gdy ci, co grzebać mają za rzemiosło,~
91 6| zawsze szukał człowiek,~Jak gdy się obojętnie cudze dzieło
92 6| czasów pańszczyźnianych,~Gdy wesół jest i słowem samym
93 6| Traktował was w ten sposób, gdy byliście mali,~Przez sta
94 6| osoby z balu wracającéj,~Gdy swe klejnoty zdejma i uplot
95 6| radości! - Lecz właśnie~Gdy wracają, weseli, bywa: piorun
96 6| wydarza, że radość na twarzy,~Gdy tymczasem opodal przypadek
97 6| szerzy się dokoła,~Jako gdy dęby wielkie padają na sioła~
98 6| wielkie padają na sioła~Albo gdy z gór na wioski załamane
99 6| tomem -~Zagrzej to albo, gdy masz czas, umiłuj!...~Nareszcie
100 6| Służebne panny,~Lub że, gdy wstawa i nim się ubierze,~
101 6| pejzaż, błogą woń poranna,~Gdy wstają zorze -~Ale cóż,
102 6| wór żałoby!..."~ ~VI~To ja gdy słyszę, mam zdanie odmienne~
103 6| trzęsąc się szałas...~ ~VIII~Gdy ona przecie bez zbroi -
104 6| LENARTOWICZA~ ~ ~Jak Słowianin, gdy brak mu naśladować kogo,~
105 6| polu, czekając na siebie -~Gdy z dala jadą kupcy gdzieś
106 6| czerwoni.~- Jakże natrą!... gdy hufiec tu dzielny, tam dziarski,~
107 7| Myth,~Blade; jak świt...~- Gdy życia koniec, szepce do
108 7| w dni te, przedostatnie,~Gdy podobniałeś, co chwila,
109 7| inaczéj echa ustroją,~Niż, gdy błogosławiłeś sam ręką Twoją~
110 7| przed siebie zadatek~- Kłos, gdy dojrzał jak złoty kometa~
|