Part
1 1| nie mogę, dlaczego~Cięży mi niesmak, dziwnie pomięszany,~
2 1| dosyć tych cacek!... trudno mi, nie mogę~Bawić się - bo
3 1| dreszcz bierze! - wierz mi, mój kochany,~Że twojej
4 1| błyska...~ ~O, pióro! Tyś mi żaglem anielskiego skrzydła~
5 1| krzyż brązowy~Błogosławi mi na drogę.~Ostatni to sprzęt
6 1| żyłem cały,~O nich skrzydła mi szumiały,~A kłos zloty biorąc
7 1| swoje dyjamenty~Zakowała mi powieki,~I strąciła w przepaść
8 1| ciążyły te okowy,~I ciążył mi chleb sierocy,~Przełzawiony,
9 1| głosem znikczemnienia:~"Witaj mi, obojętności,~Ideale doświadczenia!"~
10 2| wywalczę się przecie.~Niech mi puchar podadzą i wieniec!...~
11 2| pozostał bez dłoni,~Dłoń mi czarna obwiła pętlica.~ ~*~
12 2| zagrałem... ~...i jeszcze mi smutniéj.~Pisałem we Florencji
13 2| Widziałeś skrzydła - przyszło mi upadać,~Lecz jeszcze upaść
14 2| dziś herbata?~Z dawna miłe mi księżyce...~A zieloność -
15 2| Lub znać, co ogień z łona mi wypali?~Gdzie spełznie? -
16 2| Południe! - klaśniesz mi, bo klaszczesz mocy;~A ciebie
17 2| AERUMNARUM PLENUS~ ~1~Czemu mi smutno i czemu najsmutniéj,~
18 2| świat i czas?...~Oh! bo mi widnym strój tej wielkiej
19 2| błogosławiąc, klnę.~ ~3~Czemu mi smutno? - bo nierad bym
20 2| trudno w pień.~ ~4~Więc to mi smutno - aż do kości smutno -~
21 2| taki wiek!"~ ~5~Więc to mi smutno i tak coraz gorzéj,~
22 2| wieki zostanie!~ ~2~Jeśli mi Polska ma być anarchiczną,~
23 2| I jak smutnawo było mi dokoła,~Kiedy już świeca
24 2| V~To tak!...więc stajesz mi znów przed oczyma,~Jak ongi,
25 2| swojej ona~Osobie nigdy mi nie odsłoniona -~- Chyba
26 2| wszystko!... ptaki często mi śpiewały,~Że już zbudzona
27 3| nie wiem może,~Lecz...~(tu mi przerwał sternik)~...szczęść
28 3| nie był tam... O! wierz mi, Pani,~Że dla zabawki nie
29 3| co mam od Pani.~ ~Proszę mi pisać o bracie i sobie,~
30 3| aktor - jeżli kiedy~Czyje mi zrobi miejsce zaziębienie,~
31 3| cóż? - cóż, kiedy brakło mi na świecie~W słowach...?
32 3| pod stopami mymi~Wszystko mi wzięliście, mówiąc: "Nie
33 3| Dla darów Nieba....~Tęskno mi, Panie...~ ~*~Do kraju tego,
34 3| wszystkim służą...~Tęskno mi, Panie...~ ~*~Do kraju tego,
35 3| Bądź pochwalony!"~Tęskno mi, Panie...~ ~*~Tęskno mi
36 3| mi, Panie...~ ~*~Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej,~
37 3| Równie niewinnej...~Tęskno mi, Panie...~ ~*~Do bez-tęsknoty
38 3| światło-cienia...~Tęskno mi, Panie...~ ~*~Tęskno mi
39 3| mi, Panie...~ ~*~Tęskno mi owdzie, gdzie któż o mnie
40 3| Przyjaźni mojéj...~Tęskno mi, Panie...~
41 4| co dziś zwą...~Sam Jowisz mi nie groźny więcej,~Minerwa
42 4| wziąwszy krzesła,~Swego mi tutaj nie rzucicie veto~
43 4| A łza słoneczny promień mi w powiece ~Siedmiła barwą -
44 4| Siedmiła barwą - i zdawało mi się,~Że w tęczę lecę...~ ~
45 4| domowe,~A piorun, wyznam, że mi nie dostawał,~I obracałem
46 4| upuszczony tam,~Papierową szepnął mi coś wargą,~Wśród salonu
47 4| Wre morze.~ ~*~W uszach mi szumi (a nie znam z teorii,~
48 4| MOJA OJCZYZNA~ ~Kto mi powiada, że moja ojczyzna:~
49 4| wiekiem;~Kluch Dawidowy usta mi otworzył,~Rzym nazwał człekiem.~ ~
50 5| rzeczy, które czyni,~Żyć mi rozkazał w żywota pustyni!~ ~ *~
51 5| Spotkałem tysiąc; i było mi smętno,~Że wdzięków tyle
52 5| grzeczny i zarówno żadny,~Że aż mi coraz szczęście niepojętsze!~ ~ -
53 5| dochodzą listy -~To zaś mi mniejsza, czy bywam omylon~
54 5| SFINKS~ ~Zastąpił mi raz Sfinks u ciemnej skały,~
55 5| bogaci co wiek;~- Bardzo mi to jest miło i przyjemnie -~
56 5| Trzysta-sześćdziesiąty-raz?...~Serca mi nie stać i byłbym w obłudzie, ~
57 5| nie śpiewam~Dlatego, że mi klątwy się pierw w usta
58 5| wyszytej podobna~Szepnęła mi: "... jest źródło..." -
59 5| jak Duch-stworzenia obuwie mi czyści!..."~ ~
60 5| oglądałem wnętrze:~Noga powinęła mi się u schodu,~Na nie obrachowanym
61 5| jak targ bydlęcy;~Obmierzł mi świat...~ ~*~Muszę dziś
62 5| strusiowe pióro -~Mięszała mi się w oczach z klawiaturą~
63 5| Odrodziłam się w Niebie~I stały mi się Arfą - wrota,~Wstęgą -
64 5| sierpu ostrze; a powiedz mi, proszę, ~Kto przy mnie
65 6| moim obcasem;~I skrzypiał mi on, że jest męczeńskim,
66 6| Blade ku oknu niosąc, znak mi dała,~Bym światło przyćmił,
67 7| strusiowe piuro;~Mięszała mi się w oczach z klawjaturą~
68 7| Odrodziłam się w niebie,~"I stały mi się arfą, wrota;~"Wstęgą;
|