Part

 1   1|        niego towarzysze wierni,~A on drży, patrzy, blednie, bo
 2   1|           różne cacka złote.~Lecz on nie był sierotą; on w języku
 3   1|          Lecz on nie był sierotą; on w języku nowym~Nieutulonym
 4   1|       tłumne, stuoczne spojrzenie~On przyjmuje jak gdyby rzucone
 5   1|        gdyby rzucone kamienie!~Bo on jest dziecię nieprawe.~On,
 6   1|         on jest dziecię nieprawe.~On, tymi spojrzeniami wciąż
 7   1|            Na ziemię mało zważał.~On nawet w drobnych rzeczach
 8   1|    trefnisiem dla siebie uczynił;~On często cierpiał potwarz,
 9   1|    potwarz, choć nic nie zawinił;~On, pragnąc zerwać różę, rwał
10   2|        duchem czując ciało -?~Czy on w więzieniu przepadł? Milcjad
11   2|        NASZEJ~ ~Et aux horions,~l'on verra qui a meilleur droit --~
12   2|                      2~Lepiej, że on w Fonteneblo~Niż ja - dzikie
13   2|        pieśni jego berło,~Taki to on wieszcz.~ ~*~A tak śpiewny,
14   2|                  3~Niech Marianka on uściśnie,~Pannie - kwiat
15   4|               Takie bo prawo-praw On na Irysie~Zakreślił, który
16   4|           sont les seuls desquels on puisse attendre qu'ils soient
17   4|           spod stopy zdradzonej -~On - rzeknie: "Amen" - i nogi
18   4|         bywał w przełomie tym - i on nie kłamał!~ ~3~Aż oto,
19   4|         błyszczy - cóż? przeniósł on przecie -~Bezbronne jak
20   4|            3~Niższym się stawszy, on Zawiść poniża, ~A Zawiść
21   4|         jak kłamała pierwéj, ~Gdy on, z westchnieniem,~Przyjmuje
22   4|            11~I nie jest szczęsny on jak Serafowie,~Lecz pobłażliwy;~
23   4|       kryje.~ ~IV~I wybrał Ciebie on - od wieków-wieka~Słynny
24   4|          co robi toporem, ~Choćby on nie wiem jak był pracowity, ~
25   5|        błędzie -~Tak znów odczyta on, co ty dziś czytasz,~Ale
26   5|           co ty dziś czytasz,~Ale on spomni mnie... bo mnie nie
27   5|        człowiek zboczy?~ ~II~Lecz on odejrzał mu - jak gdy artysta~
28   5|        modelu -~I spostrzegło, że on patrzy - co? skorzysta~Na
29   5|       Bogiem do paralityka;~Rusza on za nim:~ ~4~Idzie - a drogę
30   5|  frontonie~Są te zarysy - rzekłby on: "dlaczego?...~Dlaczego?
31   5|          lecz nie z natury - i że on w ciemności,~Gdzie dąży?
32   5|       Lecz harmonii ogólnej pojąć on nie może,~Jak chory wstać
33   5|        swoje na plecy wziąć łoże;~On ani dostrzec zdolny... że
34   5|     gorzki?... niemniej~W książce on może brzmieć lżej i przyjemniej,~
35   5|       szemrząc z cicha:~"Zacząłże on~Uderzać w ton?...~Czy taki
36   5|       Dopełnienie?... go boli!...~On - rozpoczynać woli~I woli
37   5|       współczesnych śladu,~Że nie on, owi raczej przy zmysłach
38   5| wskrzeszeniu poruszonych ludzi;~I on, od niwy własnej wezwany
39   5|         co? jasne,~A co ciemne? - on ledwo że wie, co przyjemne!~
40   6|         odpycha - i jak? odgarnia on pianę~Leniwo-płynną i luźną...~
41   6|           obcasem;~I skrzypiał mi on, że jest męczeńskim, wytwornie~(
42   6|    wywiodłeś z kamienia,~Tak, jak on jest, niech wiekom późniejszym
43   6|          to zrobię?"~Rzekłszy to, on i ona zacisnęli zęby.~ ~*~
44   6|        Bolmir z lubą Wiercisławą:~On, któremu przysięgła, a której
45   6|        kruszą nam bałwany!"~Na co on, który w pierwszym policza
46   6|           nim i mysz polna ruda -~On sterczy, wieść go zowie
47   6|        Ten SZCZEGÓŁ jest OGÓŁEM - on sercem i głową!~- Tu i tam
48   7|      szemrząc z cicha:~"Zaczął-że on~"Uderzać w ton?...~"Czy