11-ciecz | cieka-finis | firma-klams | klask-marmu | marne-nudzi | nurem-piete | pietn-prost | prosz-sadu | sadza-swiat | swici-uwage | uwaza-wysly | wysmi-zmien | zmier-zzyma
bold = Main text
Part grey = Comment text
501 4 | blasku~Siąść czytać romans ciekawy:~Co pisał Potop na ziarneczkach
502 4 | Płynniej i słodziej tylko ciekną fale,~Tylko różańców zlatują
503 5 | złoconymi? jest bursowy cielec;~ ~Żołądek? - jest publiczność,
504 2 | potem, pomuskując ciemię,~Poszepnął: "Wprawdzie Goe
505 2 | III~Dziecina - pomnę - nad ciemnawą kartą~(Bo nawet odcień pamiętam
506 5 | Zastąpił mi raz Sfinks u ciemnej skały,~Gdzie jak zbójca,
507 1 | płowiej skwarem słońca i nie ciemniej słotą;~Dzikie i samodzielne,
508 5 | nie z natury - i że on w ciemności,~Gdzie dąży? czując, kwiatów
509 2 | wschodu: mądrość-kłamstwa i ciemnota,~Karności harap lub samotrzask
510 2 | błotnym~W niewiadomości ciemnych dróg przedłużyć...~ ~Lecz
511 2 | się jeszcze łuk za łukiem cienić --~I jako Prorok obudzony
512 4 | grzmotem,~Parę świń wgonić do ciepłego lochu,~Uciszyć kaczki, gołębiom
513 1 | zapał nasz, wygodny~Jak ciepło kominkowe, w kości tylko
514 1 | polny fijołek zagmatwany w cierni,~Gdy zwiędną wkoło niego
515 2 | dłoni,~Z gąbką w drugiej - z cierniem w skroni~Księżyc ma nad
516 1 | oczarowaniem sławy i rozkoszy;~O! cierniowa to rozkosz! opłakana sława!~
517 5 | struchlały.~ ~2~Czoło ma w cierniu? czy w brudzie?~Rozpoznać
518 1 | siebie uczynił;~On często cierpiał potwarz, choć nic nie zawinił;~
519 1 | katuszy,~Choć tłum rojonych cierpień brał mnie w swoje kleszcze~
520 5 | ironii~Szlaki bite cudzym cierpieniem;~Lecz kto był piérwej tam,
521 5 | Ty - przy owém cierpiąc - cierpisz jeszcze przy tém~ ~ ~Jakoż
522 5 | grobami z kamienia,~Ciosanymi cierpliwym dłutem doskonale:~Są oni
523 4 | CZOŁA!"~ ~II~Najprostszy cieśla, co robi toporem, ~Choćby
524 4 | był pracowity, ~Chociażby cieśli tyryjskich był wzorem, ~
525 1 | powszedni,~Dokuczają albo cieszą,~A to w snach przed-południowych~
526 6 | Tak było, skoro miłą ciesząc się zabawą,~Wracał wieczorem
527 2 | nikłych,~Z dzielnicy naszej cieszmy się i rządźmy;~Nadzwyczajnego
528 1 | Ha! spadł ciężar z duszy!~(Krzyknął młodzian,
529 6 | śliczną osobę?~Umarła ona na ciężką chorobę,~Która się zowie:
530 5 | nieznany, ~Wołano, z koni ciężkich zsiadając o mroku: ~"Wiliam!
531 4 | nieprzejednanych;~W powietrzu ciężko było - w górze ciemno;~Burzy,
532 1 | zgadnąć nie mogę, dlaczego~Cięży mi niesmak, dziwnie pomięszany,~
533 5 | tylko grobami z kamienia,~Ciosanymi cierpliwym dłutem doskonale:~
534 5 | ma kogo, ~To chyba rzezi ciosem duszki wypędzone~Z ciał,
535 6 | ich, czy są wawrzyn? ich ciosy czy włocznie?~ ~*~Nie! Recenzent
536 4 | ludzie bladzi, stłumieni i cisi~Rzekną, iż - w Brownie Ameryka
537 4 | rączką dziecinną ~Kamienie ciskał na mewę gościnną!~ ~ Więc,
538 4 | którą słusznie wzgardzą,~Cisnąć o ziemię tym lwem uporczywym, ~
539 1 | zaś z czuciem Haroldowem~Cisnę się w to groźne morze,~Przeżegnajcież
540 2 | nawyknienia,~A nie śmie ciszy zbudzić - i - cierpienia.~
541 5 | potrzebę-idei! -~Czy mniemasz? że ciż sami dziś by nie głosili:~"
542 1 | obróci łaskawe,~To całej ciżby tłumne, stuoczne spojrzenie~
543 5 | I niedogasłych w piasku cmentarz-wielkoludów,~Ruszających się sennie...
544 4 | 44 lata temu szukano na cmentarzu komunalnym, gdzie był pochowany
545 5 | Iż nie czas myśleć... o cnocie!~ ~4~Rozpacz i pieniądz -
546 3 | naiwność-nicości~Bez dekoracji cnót, wiary, mądrości.~ ~Kto
547 5 | gdzież?... powiodą piérw te cnoty,~Od których cofa strach
548 4 | O! niewolniku - stój - cofaj bagnety -~Dopókiż będę za
549 5 | o! dziwy...~Sfinks się cofnął grzbietem do skały:~- Przemknąłem
550 4 | boś wszystko zabierał;~Cofnij się! - wołam - głucha lodu-bryło:~
551 2 | słoneczności tej, co razi oczy,~I Colosseum (rudych gniazda lisów!)~
552 2 | I nie taka jak ta miła,~Com zapomniał pierwszej dla
553 4 | aussi bien que du salut, qui comme il é tait pré dit commenç
554 4 | comme il é tait pré dit commenç a la mission en la proclamant -
555 2 | CONFREGIT IN DIE IRAE SUAE..." (Psal.)~(
556 7 | razem: Duchem i literą~I "consumatum est..."~O! Ty - zupełne
557 5 | razem: Duchem i Literą,~I consummatum est...~O! Ty... Doskonałe-wypełnienie,~
558 5 | intelligence.~Dictionnaire contemporain.~ ~ I~Zaledwo się myśl tego
559 5 | avancée par nos antagonistes, ~contraire á notre routine ou au-dessus,
560 1 | MŁODZIENIEC~Precz, córko pieszczot i gnuśności!~Ja
561 1 | kwiatów? - na cóż kwiatów~Wam, coście świat stworzyli wśród przestrzeni
562 4 | les lá ches prouvent leur courage par leur fé rocité - Christ -
563 5 | dostawa,~I nie dostawa - bez cudu!~ ~9~Owszem - śmierć sama
564 5 | stronę,~Jakkolwiek by je cudza słodziła ogłada,~Kupiony
565 2 | heretyki.~ ~Żaden pług polski cudzej nie pruł ziemi,~Więc poczytani
566 5 | gwóźdź jest podobien do ćwieka.~I - w Chrystusowe wierząc
567 4 | to wyrzuci z ran Swych ćwieki~A gwiazdy w ostróg zmieni
568 4 | sprzeczne ciała zbija się aż ćwiekiem~Później... lub pierwéj...~ ~
569 5 | nawałności lśnią nam z wierzchu Cyklad),~Tych niechaj Autor używa
570 2 | Temistokles, Tucydyd, Cymon... czyż skazani?!~Grecjo! -
571 7 | Ideał sięga bruku!~ ~Cyprian Norwid~ ~Tekst pierwodruku
572 7 | pierwodruku wg. T. Filip, Cypriana Norwida Fortepian Szopena.
573 2 | to zamiast czarnych tych cyprysów~I słoneczności tej, co razi
574 5 | zrzuca ze szczytu;~ ~III~Cyprysy mówią, że to dla Julietty,~
575 1 | Nie zgięci, nie pokłuci cyrklem głupiej sztuki,~Na garści
576 5 | Śmiertelny człowiek!~ ~2~Cywilizacji dwie widzę ustawnie:~Jedna,
577 4 | Konfederatkę,~Bo jest to czapka, którą Piast w koronie~Miał
578 1 | sterujące w niebie,~Do żadnej czapki klamrą nie przykuj się złotą.~ ~
579 1 | dojrzałem słów ubóstwo~Wśród czarnego głosek stada,~Co jak wielkie
580 2 | gdzie łez winobranie~I czarnej krwi!...~ ~Lub znać, co
581 5 | Przechodniów tłum, ożałobionych czarno~(W barwie stoików*),~Ale
582 2 | Złotostruna nie opuść mię lutni!~Czarnoleskiej ja rzeczy~Chcę - ta serce
583 4 | Jeżli nie z lipy bogdaj czarnoleskiéj,~I smyk Twój jestże czarodziejstwem
584 1 | żaglem anielskiego skrzydła~I czarodziejską zdrojów Mojżeszowych laską,~-
585 4 | Kreślone obuwiem lekkim kręgi -~Czarodziejskich jakoby pisań tryb~Z ziemi
586 4 | czarnoleskiéj,~I smyk Twój jestże czarodziejstwem żywy~Z białego konia arabskiego
587 1 | rana,~Przy świetnej uczcie, czarowna dziewica~Mówiła ze mną i
588 1 | wszystko jak larwy, gdy czarownik każe,~Szemrzą trącone wiatrem,
589 1 | polecę daleko~I zacznę moje czary - bo też umiem cuda,~Jakie
590 5 | Kwilisz? poeto?... kwilże nad czasami,~Nad fatalnością... nad
591 5 | odmiany,~W niespracowanym czasopiśmie naszym,~Zapowiedzią przyszłości
592 5 | KRYTYKA~(WYJĘTA Z CZASOPISMU)~ ~ ~VM - złożone ze stu
593 2 | nad-znaniem tym;~Za tym czasów-urąganiem,~Co nie dzwoni w rym.~ ~*~
594 6 | Pamiętna tylko, że po wsze czasy~Tak - karzą Bogi!~ ~
595 5 | mniej więcej Juliuszaśmy czcili!"~Również - gdy mam już
596 2 | Twojego w piersiach mam i czczę anioła -~To rozwiąż jeszcze
597 1 | życia~Rozpięty - czekam czegoś od całego świata,~Jak policzku
598 4 | zerwawszy pierw żagle; ~Od czegóż zacząć? czy od dłoni potu?~
599 5 | przykład!...~ ~*~Jak na Leandra czekająca Hero,~Zapala światłość i
600 5 | wciąż idzie do słońca,~"Czekajcie! - mówi pokoleniom - bowiem~
601 3 | słowach...? Na wszystko czekałem dopóty~Aż pękło serce jak
602 5 | czas nie bardzo i wiele czekany -~Gdy jako za Shakespeare'
603 5 | dawano, ni godzin~Dla nie czekanych powić i narodzin,~Gdy Boży-palec
604 1 | wyborczych osób,~Z bogobojną czeladką wieczerzając społem,~Na
605 2 | się przyjdzie do grobu~I czeluście zobaczym czarne, co czyha
606 4 | A Zawiść w czwały~Leci i czepia mu znamiona krzyża, ~Wołając: "
607 2 | wychodzą w światło księżyca~I czernieją na niebie, a blask ich zimny
608 2 | omyli!...~Wodę by lepiej czerpać do przetaka - ~ ~*~Danajdom
609 2 | zielenić,~Błękitnawić i czerwienić,~Tej Wielmożnej Pani!...~
610 5 | twarzy upadłéj.~Sfinksy znam, czerwieniły się skąd? czemu bladły...~
611 6 | Recenzent w natchnieniu częściej przypomina~Podstarościego
612 2 | chęci -~Zdajesz się wszego człowieczeństwa wyżej;~ ~Jeżeli jesteś -
613 4 | swoim równy wiekiem,~Iż człowieczeństwem dzielił się z człowiekiem~
614 5 | Chrystusowe wierząc szczerze człowieczeństwo,~Wielbi gwóźdź, wcale drugim
615 6 | szwadrony hułanów~Z pułków czterech. - Cesarscy tu, owdzie Królewscy~(
616 6 | kucharzem, z stangretem,~Z czterema lokajami i z tymi, co do
617 2 | nieść jaw?~ ~Więc mamże nie czuć, jaką na wulkanie~Stałem
618 1 | lub rozbiję! -~ ~Nim zaś z czuciem Haroldowem~Cisnę się w to
619 5 | jak zielona fletnia;~I czują u nas z dala wiew trucizny. -~-
620 5 | rzekliby - przy zgonie~Czuliśmy blask, co jego usłoneczniał
621 5 | pragnie? -~Lub bohaterów czulsi spadkobierce~Woląż się ująć
622 1 | Lud ma piewców, a piewca czuły jak wierzbina~Serdeczne
623 5 | Księgozbiorze sporo,~Zbyt czuwał - konstytucję nie dość krzepił
624 2 | Jeżeli jesteś - jeżli czuwasz?... bycie!~Co ani zbawić,
625 4 | Zawiść poniża, ~A Zawiść w czwały~Leci i czepia mu znamiona
626 2 | czeluście zobaczym czarne, co czyha za drogą,~Które aby przesadzić,
627 5 | Ton obcy, który zawsze - czyj jest? - się wygada.~A skoro
628 3 | Nad-kompletowy aktor - jeżli kiedy~Czyje mi zrobi miejsce zaziębienie,~
629 2 | dotkniesz szpilką!...~ ~IV~Czylim cię kochał i czy prawdę
630 2 | nié ma."~Odpowiedziałem: "Czymże słońce w lecie,~Co otwartymi
631 2 | Niech tylko pojmą, biorąc czyn za wykład,~Cherubowymi wznosząc
632 5 | bohaterem, męczennikiem - czynem;~Że czas skąpił im gwoździ
633 5 | jeden, i drugi~Wielkich nie czynią rzeczy, to zaś ich spotyka,~
634 4 | Co potem w dziejach, to czynicie pierwéj~Na samych sobie -
635 5(***) | nie zaś myślą stanu wojnę czynił.~
636 2 | cała utopili,~Skąd nie dość czynnych mają zakonników,~Do Chin
637 6 | Wiercisława chodzą zbierać grzyby.~Czynów tyle! tak wiele radości! -
638 4 | sponad Chaosu się wziąłem:~Czynsz płacę światu.~ ~Naród mię
639 5 | z lewej strony zsiadał - czyś oszalał?~Nierozgarnięty
640 4 | jak nad groby szlocha,~Do czystych śniegów jak utęsknia w lecie;~
641 5 | wnuku,~Co znika dzisiaj (iż czytane pędem)~Za panowania Panteizmu-druku,~
642 5 | znów odczyta on, co ty dziś czytasz,~Ale on spomni mnie... bo
643 5 | szale ulgi szukał człowiek;~Czytelnik to połyka, odkupuje to...
644 5 | tęcz, w tęcz szlaki wabiąc czytelnika,~By mu się świat tam zamknął,
645 2 | Dla widzów chyba i dla czytelników,~Lecz dla nas? - mówię,
646 2 | zapomniane w proch włamując dachy,~Bujnymi z nowa liśćmi zakwitają.~
647 2 | pozytywne,~Że jeden z jednym dają dwa przedziwne. ~To tylko
648 3 | tylko~Z tego, co podróż daje dwumiesięczna~Przez te obszary,
649 5 | podobnych!...~- Takowej wszakże dalecy odmiany,~W niespracowanym
650 4 | Więc hołd, Emirze, przyjm daleki,~Któryś jak puklerz Boży
651 1 | I dym pozostał tylko,~I dalekie śpiewanie...~ ~Lecz mniejsza
652 1 | uciekaj - czy widzisz, tam, w dali,~Iskierka, błyskawica -
653 4 | Domowej przędzy:~Bogactwo dało Ci znać nędzę-tronu,~Serce -
654 4 | DO EMIRA ABD EL-KADERA W DAMASZKU~ ~1~Współczesnym zacnym
655 2 | czerpać do przetaka - ~ ~*~Danajdom lepiej byłoby na dobie~Zakasanymi
656 5 | Dramy jego są dzieła; i u Danta niemniej~Pieśń dziełem jest
657 2 | cicho~Na wygorzałej od jadu darninie,~Drugi raz psotny gnom brzozową
658 1 | wykłócę,~I - słowikom nie daruję.~ ~Bo skowronki i słowiki,~
659 4 | tatarskim biczem,~Los ów, darzący pierwej ciszą ciągłą...~
660 2 | ŻAŁOBNY-RAPSOD~ ~...Iusiurandum patri datum~usque ad hanc-diem ita servavi...~
661 4 | ludy bogatsze na świecie~Dawały nie krzyże, za które się
662 5 | ciemno~I już ni miejsca dawano, ni godzin~Dla nie czekanych
663 4 | przecie -~Bezbronne jak Dawid wyciągnąć ramiona! -~ ~4~
664 4 | zagonów!~ ~I że przepadła rasa Dawidowa,~Co kamień wznosząc do góry,~
665 4 | pamiętam przed wiekiem;~Kluch Dawidowy usta mi otworzył,~Rzym nazwał
666 4 | niech będzie szerszy~Niż Dawidowych cedrów las - -~Bo z Królów-Magów
667 4 | Kochanowski Jan, co nam kołyskę~Dawidowymi psalmy ośpiewywał;~Adam,
668 4 | Kastorem Polluks, druhy dawne,~W całusach sobie wierność
669 2 | Nadzmysłowa!~Jak my bliscy, jak my dawni~Jak ta przyjaźń już nie
670 5 | miejsce utrafia,~Gdzie żebrał dawniéj...~ ~5~Więc nie wszedł w
671 5 | że on w ciemności,~Gdzie dąży? czując, kwiatów podeptał
672 1 | PIÓRO~ ~ ...Nie dbając na chmury~Panów krytyków,
673 4 | za podkładkę.~ ~4~I nie dbam wcale, że już zapomniano,~
674 4 | prendre, je ne suis nullement dé sappointé . Je l'ai é té
675 4 | każda do Saby podobna~Lub do Debory:~Stopa jej mocna i ręka
676 6 | szerzy się dokoła,~Jako gdy dęby wielkie padają na sioła~
677 3 | NEW-YORK~ ~ Londyn, 1852, decembra, godzina 10 rano~I~Cokolwiek
678 3 | widziałem naiwność-nicości~Bez dekoracji cnót, wiary, mądrości.~ ~
679 5 | psalmy mówiłem z koralem,~Z delfinem - pacierz, z orłem ? - glorię -
680 5 | Owszem: quantumque reges delirant, Achivi ~Plectuntur... i
681 5 | to już istny~Makiawel i demagog, i człowiek zawistny!"~Więc
682 5 | i mondury!...~- Oni? z démisją-czynowniki.~ ~
683 4 | Najrealniejszych pełne demokratów -~Ideałowi niepodległe w
684 2 | huraganie,~Jeżeli ma być nie demokratyczną,~To niech pod carem na wieki
685 2 | utrwali,~A nieuczony jakiś tam dentysta~Od wszech boleści człowieka
686 6 | przechodząc płaskiem,~Nie jej ja depcę grób... lecz po tych dziele~
687 4 | SPARTAKUS~ ~ ~Ubi depuit orbis...~ ~ ~1~Za drugą,
688 2(*) | Sakrament-Häusen in der Lorenkirche w Norymberdze,
689 4 | starca kapelusz załamią,~Deskę usuną spod stopy zdradzonej -~
690 4 | skąd wziąłeś na te skrzypce deski,~Jeżli nie z lipy bogdaj
691 4 | hommes braves sont les seuls desquels on puisse attendre qu'ils
692 5 | Ledwo że go wié w ruszy -~Dészcz pszenicznych ziarn prószy,~
693 5 | Montekich domem,~Spłukane deszczem, poruszone gromem,~Łagodne
694 6(*) | tegoż tonu i tejże jowialnej dezynwoltury. C. N.~
695 5(*) | 1.Promethidion: dialogi o sztuce. 2. Pisemko O sztuce.
696 5(*) | zapowiedziane było w formie dialogu to, co drugiej stało się
697 5 | de notre intelligence.~Dictionnaire contemporain.~ ~ I~Zaledwo
698 2 | CONFREGIT IN DIE IRAE SUAE..." (Psal.)~(FRASZKA)~ ~*~* *~
699 4 | en cela, car le plan de Dieu é tait infiniment meilleur
700 2 | FRASZKA (!)~What man dost thou dig it for?...~Hamlet~ ~1~-
701 4 | Żywy - wybladłą porusz dioramę...~ ~Lecz - skoro kłamstwo
702 4 | la proclamant - Christ, dis-je, a trouvé bon de m'enveler
703 4 | qui comme il é tait pré dit commenç a la mission en
704 5 | kształtnie - - druk broszury ditto...~Można ją nabyć oprawną
705 7 | est une étrange chose!..."~dix mille fois au bal á Londres
706 2 | zbawić, ani umiesz zdradzić,~Dlaczegoś stanął na doświadczeń szczycie, ~
707 5 | przygrawek!... nie - ona~Dlań jako żywemu orłu pióro:~
708 4 | ukryty,~Lub trumnę robi, gdy dławi go żałość, ~Łzy własne widząc
709 2 | wieki zostanie!~ ~3~Tu oba dłońmi uderzą w kolana,~Aż się
710 2(*) | Norymberdze, przez Adama Krafftta dłutowany, opiera się na barkach swojego
711 5 | przyjemnie -~Niestety! co dnia mniej cieszę się ze mnie,~
712 2 | upaść nie jest czas - i dnieje -~I widzę obłok z runem
713 1 | młodzieńca, co w okropnej nędzy~Dniem i nocą pracował, by dostać
714 2 | obrazku~I uogólnić, co się dniowo kréśli:~To z ziemi, którą
715 5 | których przeznaczenia~Od do-raźnego w chwili że zależą słowa --~
716 4 | posag resztę postanowi, ~Do-rychtowawszy do onych pieniędzy: ~Naucz,
717 2 | świat oczyma?~Czy to jest doba, kiedy cieniu nié ma?"~ ~
718 6 | Pamiętasz dobrze oną straszną dobę,~Gdy przed jej łożem stałem
719 4 | nie wiem, jak tu chwilę dobić,~Nudy mię biorą najszczersze;~
720 2 | Danajdom lepiej byłoby na dobie~Zakasanymi uwijać rękoma,~
721 6 | zjechał Pan Dobrodziéj~I że dobiera sobie konia, nie artystę.~
722 6(**) | albo dużym właścicielem dóbr, aby wszystko umieć; ale
723 1 | oszczercę,~Co na złe lub dobre cele~Odważają się mieć serce:~
724 5 | świecie!"~ ~3~Bo drugi znów dobrego słowa~Nie był wart, lecz
725 6 | pod Sadową było... Mości DOBRO-dzieje~ ~ ~1883~
726 2 | je łza ociemi;~Przez całą dobroć Twą, w tym jednym oku,~Jak
727 6 | stadninę zwiedzić zjechał Pan Dobrodziéj~I że dobiera sobie konia,
728 5 | Nie czasu fantastycznej doby, niewyraźnej;~Nie czasu
729 4 | pierw trupa zakopie, ~By dobył z trumny.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
730 5 | Babylon~Do Jeruzalem! - i dochodzą listy -~To zaś mi mniejsza,
731 5 | te dni przedostatnie~Nie docieczonego wątku~Pełne, jak Mit,~Blade -
732 5 | człowieka,~Nim harmonii doczeka -~Odepchną wprzód, gdzie
733 2 | także - lubo z nikim -~I w doczesności się pijanej gubię,~Nie śmiejąc
734 2 | drzeniem~Lazurowego tła doczesnych zdarzeń,~Ten ani może błędną
735 2 | To tylko szkoda, że życie dodaje,~Iż jeden z jednym trzema
736 5 | głębokości - z jawem!~ ~ ~*~Dodam tu, że Chińczykom - skoro
737 5 | linia owa najmniej siły nie dodawa -~A owy rozstęp linii nie
738 5 | i kwiatki zlecą --~Wtedy dodawać trzeba jeszcze:~"U biegunów --
739 4 | zbogaconych i tych zapłaconych,~Doganiających się ofiarą świętą,~A kapitałów
740 4 | testament,~Którego cherubin dogląda z wysoka -~Więc znowu Machabej
741 1 | Tajemnymi litą słowy - -~I dojrzałem słów ubóstwo~Wśród czarnego
742 4 | o! Janie...~Bo pieśń nim dojrzy, człowiek nieraz skona, ~
743 1 | bo na wszystkie strony,~Dokąd tylko błękitnym okiem dojrzeć
744 1 | łoże.*~ ~Biegam, latam, dokazuję,~Czasem w ptaszka się przerzucę,~
745 7 | est..."~O! Ty - zupełne dokończenie!~Jakikolwiek twój i gdzie
746 1 | niańczyć sobie.- O! to nie doktory,~Nie mędrcy, ale drzewa,
747 5 | Żołądek? - jest publiczność, doktryner? - widelec.~Któż by chciał
748 1 | znudzi świat powszedni,~Dokuczają albo cieszą,~A to w snach
749 2 | zatarł dłonie~I zszedł na dół popatrzyć, jak kulbaczą
750 5 | wyboru,~Lecz że mię wciąż dolata trumny zatrzask nowéj.~Dziennik
751 4 | ani znasz jej, ni Cię TU doleci!...~ ~Paryż, 1865~
752 5 | samej strony~Śmiech mię doleciał gorzki i szmer przytłumiony~
753 6 | piórem albo batem wyłój,~I dolej wody, aż stanie się tomem -~
754 4 | niej wyleźć i jak świętszej doleźć.~ ~Nie chcieć nareszcie,
755 2 | zostaniem tak... nie wrócim doma!"~
756 5 | Nad Kapuletich i Montekich domem,~Spłukane deszczem, poruszone
757 5 | Szczęśliwi przyjdą, jak na domiar złemu:~Kołem osiędą ją -
758 4(*) | Roku 95-o, pod Domicjanem Imp., wygnaniec na Pathmos
759 4 | grzebany w Hiszpanii, w St. Domingo i w Hawanie.~44 lata temu
760 4 | wiecznej odłam skały~W posadę domów.~ ~10~I zbudowali ten gmach,
761 4 | Kląć pychę rodów i waśni domowe,~A piorun, wyznam, że mi
762 4 | Pani jest z tegoż zakonu~Domowej przędzy:~Bogactwo dało Ci
763 2 | produkować sztukę,~I siedział w domu, postęp jaźnio-jaźniąc z
764 6 | Co, nic nie widząc, swymi domysłami~Miary Jej biorą.~ ~III~Tymczasem
765 5 | odbitym czuł w oku,~Nie domyślił się ruszyć - i umarł...
766 4 | szerokiego cieniem,~Gdzie donieść krzywe nie potrafią łuki~
767 5(****) | numer pisma, w którym jest doniesienie, jak? była uszanowaną chwila
768 5 | zatrzask nowéj.~Dziennik donosi: "Ten się struł, zabił się
769 2 | lisów!)~Płaczącej brzozy dopatrzyć warkoczy,~A zamiast ziemi
770 5 | tego, jak? jaki bohater?~Dopełnił swego kielicha -~ ~10~Niechże
771 2 | tego słowa nad grobowcem: dopiął!~Ni róży polnej - nic, krom
772 5 | Ile jej stopa ma pokrywa,~Dopókąd idę!...~ ~
773 5 | czyny:~Wzdychały jeszcze dorodne wawrzyny,~Konary swymi wietrząc
774 4 | jej sięga;~Syn - piersi dorósł i ramię podpiera:~To - praw
775 2 | Jako wiele pomysłów, któreś dościgał włóczniami...~ ~II~Idą panny
776 4 | pierwszy,~Co konia swego dosiadł w czas!...~
777 1 | trzeba i od serca życzyć~Dosiego roku prawdy - nie szermować,
778 5 | Ciosanymi cierpliwym dłutem doskonale:~Są oni piérw współcześni,
779 5 | consummatum est...~O! Ty... Doskonałe-wypełnienie,~Jakikolwiek jest Twój i
780 3 | Na świecie jako w trupie doskonałej~Nad-kompletowy aktor - jeżli
781 5 | kłócą się klawisze~O nie dośpiewaną chęć:~I trącając się z cicha~
782 2 | FRASZKA (!)~What man dost thou dig it for?...~Hamlet~ ~
783 1 | Dniem i nocą pracował, by dostać pieniędzy,~Pieniędzy! które
784 5 | przez żydowski ród nam się dostała);~Zaś Artemidor Grek jest
785 4 | piorun, wyznam, że mi nie dostawał,~I obracałem ku niebiosom
786 1 | Dla młodych myśli zawsze dostępna i bliska~Jako przy główce
787 2 | cię uczył kibić wyginać dostojnie~I stąpać jako bogi, duchem
788 5 | plecy wziąć łoże;~On ani dostrzec zdolny... że gdyby - jak
789 6 | urągała.~Nie wiem, czy ranę dostrzegłem, czy znamię,~Pod lewej piersi
790 2 | zdradzić,~Dlaczegoś stanął na doświadczeń szczycie, ~By nie umierać
791 1 | mi, obojętności,~Ideale doświadczenia!"~Nie - choć piorun po piorunie~
792 5 | szlafroku!~Ale widziałeś! - ale dotknąłeś rękoma~Publiczności-prywatnej,
793 4 | cieszę się, że jedną ręką~Dotknąwszy tronu,~Czułem, jak wielką
794 2 | Arkuszy - tak, że końca dotkniesz szpilką!...~ ~IV~Czylim
795 4 | Kiwnąwszy z wysoka, wołają: "Dotrwałem!~Chorągwi się badam, nie
796 1 | wstęga,~Jako świt popotopowy,~Dotrzymuje, co przysięga,~Może również -
797 1 | puchar dla siebie nalewam,~I dotykam ustami brzegu złoconego,~
798 4 | infiniment meilleur sans aucun doute - autrement je ne me serais
799 4 | pożarną,~Wschodnich się dowiedz tęcz, blasków zachodnich,~
800 5 | zdradzony! -~Lecz kto nie doznał - jak zdrad:~Męczeńskich
801 2 | świtem,~Nie mogąc rychło zbyć drabiny senné j,~Oczarowanym zbłąkasz
802 4 | Szekspir swą rozniósł ją dramą, ~I każdy dzisiaj wie -
803 4 | świat przez uczuć zwariowana dramę,~Napatrz się w zorzę, łunę
804 3 | przechodnia...~To - już są moje w dramie specjalności!~ Są to zabawne
805 5 | tragedią Shakespeare'a:~Dramy jego są dzieła; i u Danta
806 4 | Podstępnie milcząc o prawdach drażliwych, ~Dlatego że ich wyrażać
807 1 | swoje kleszcze~I gniótł, dręczył - jednakże teraz szydzę
808 1 | straszne rzeczy~Gadasz, że aż dreszcz bierze! - wierz mi, mój
809 5 | gdy późniejszych chłodów dreszcze~Drzewem wzruszą -- i kwiatki
810 4 | Klucze od Echa i ten złamek drewna,~I łzę, i poszept w ucho -
811 5 | poczucia rozbudzi:~I poczną drgać nasiona czy kamienie w procy?~
812 5 | śpiewa: "ja do słońca prosto drgam!" - a korzeń:~Że kwiat mu
813 1 | dyszeć;~Potem raz tylko drgnęły gałązki leszczyny,~A potem
814 1 | obrzydła~Jako skrzydłami drobiu kał chce nimi zmiatać;~Kał
815 2 | Rosami operlone rwąc fijołki drobne,~Jedyne, co łzawieją tam...
816 1 | nie wie,~Bo gdzież taka drobnostka może ją obchodzić -~Ha,
817 2 | ludzki nałóg glob utoczę drobny~I puszczę na świat - niechby
818 5 | był tanim -~Raz księdza w drodze spotyka,~Który szedł z Bogiem
819 4 | 6~Dlatego Panię, innymi drogami~Tamże zabiegłą,~Spostrzegło
820 2 | on verra qui a meilleur droit --~Jeanne d'Arc~ ~I~Tam,
821 4 | orły w klatce zamknięte drucianéj~Siadują przez dzień, niewoli
822 4 | swoim, Camoensie,~Że po raz drugi4 grób twój grabarz trzęsie,~
823 6(*) | dziennikach europejskich drugiego rzędu i wszyscy polscy we
824 2 | wypiłem, a wkoło~Jeden mówi drugiemu: "Szaleniec!!"~ ~*~Więc
825 5 | człowieczeństwo,~Wielbi gwóźdź, wcale drugim nie rając męczeństwo,~Głosząc
826 5 | nowa,~Zawisłym być Męstwa druhem? -~Gdy ona raczej - jako
827 4 | zwą...~Z Kastorem Polluks, druhy dawne,~W całusach sobie
828 5 | palcem twym -~Jestes poezji drukarz!~ ~2~Liry - nie zwij rzeczą
829 6 | drogą,~Drżą telegramy w drutach i balon na niebie;~Jak Słowiani,
830 6 | gdzieś żelazną - drogą,~Drżą telegramy w drutach i balon
831 1 | dzwonie,~Kiedy mu serce wyrwą: drżąca lampa płonie,~Karty porozrzucane...
832 1 | wesela,~A ten tak blado, drżąco spod rzęsów wystrzela,~Jakby
833 5 | oszukasz:~Nie czuję strun, drżących pod palcem twym -~Jestes
834 5 | będziesz w progi wchodził~I drżał... że może nie zastaniesz?...
835 2 | do Boleści jak do matki drzałem -~I jak z bliźnięciem zrosły
836 2 | go nie ubiegła, ~To ornat drze się w pasy i związuje rany.~ ~*~
837 5 | późniejszych chłodów dreszcze~Drzewem wzruszą -- i kwiatki zlecą --~
838 4 | żywych świat - że weszła drzwiami.~ ~Owszem, traf nawet, kto
839 5 | nienawiści:~"Patrzcie!... jak Duch-stworzenia obuwie mi czyści!..."~ ~
840 2 | obrębem wielkiej konwersacji~Duchowej leży! - jak cedrowe kłody,~
841 5 | bez liry udziału,~Lecz dać duchowi ducha,~Myśli myśl - to tylko
842 2 | Manczy szlachcica!~ ~XIII~A Dulcynea moja - o! prze-chrobry~Rycerzu -
843 2 | wężem zżyma,~Bo i ja miałem Dulcyneę moją!~ ~VI~To tak!... a
844 1 | RUSAŁKA~Więc klęknij! dumaj o pokucie,~Żałuj, żeś przeżył
845 1 | pełzał, pełza Szalej;~Kędym dumał, kwiat pamięci~Lazurowym
846 4 | co w własnej się spętała dumie, ~Podstępnie milcząc o prawdach
847 5 | To chyba rzezi ciosem duszki wypędzone~Z ciał, które
848 6 | rosnąc z wolna w arcydzieła duże?!...~ ~*~Oh! nie!... nie
849 6(**) | bankierem, konspiratorem albo dużym właścicielem dóbr, aby wszystko
850 4 | zakrzyknęła na gwiazd swych dwanaście:~"Korony mojej sztuczne
851 4 | sterczały przede mną,~Jako jędz dwojga kły nieprzejednanych;~W
852 4 | tchnień żółtawe światło, ~Co dwóm ruinom tym służyło za tło.~ ~
853 4 | świecie,~Że dwa cię głazy we dwu stronach gniecie,5~Bez miejsca
854 2 | Policje - tajne, widne i dwu-płciowe -~Przeciwko komuż tak się
855 3 | tylko~Z tego, co podróż daje dwumiesięczna~Przez te obszary, zaprawdę,
856 4 | A miłość moja, Bracie, dwuskrzydlata:~Od uwielbienia do wzgardy.~ ~
857 4 | w Warszawie~Nie stanął w dwuznacznej z Polakiem obawie.~- I kiedy
858 1 | wieki,~Lecz łza w swoje dyjamenty~Zakowała mi powieki,~I strąciła
859 6 | jest, a tak promienne~Łono Dyjany!~ ~VII~Akteon blednie blaskiem
860 2 | chorągiew, co się wśród dymów koleba,~Włóczni ostrzem
861 2 | kłody,~Geologicznej godne dysertacji...~- Gdyby Polacy, zamiast
862 5 | niedoperz-dziejów, którego wciąż głowa~Dysze, a tułów bywa co wiek wypchany,~
863 1 | nareszcie całkiem przestał dyszeć;~Potem raz tylko drgnęły
864 2 | giest, i słodkich zapiewy dyszkantów,~I moc, i prawdę twą, i -
865 4 | koronę~Słońca słońc blasku.~ ~Dziadowie moi nie znali też innéj;~
866 5 | bynajmniej okaźnej,~A która działaby się prozaicznej pory,~Nie
867 6 | gdy hufiec tu dzielny, tam dziarski,~Z owej strony Królewski,
868 4 | starsi w historii, co ręką na dzicze~Kiwnąwszy z wysoka, wołają: "
869 2 | chadzałem krocie~Z ogromną dzidą, co gałęzie kruszy,~Ty jeden
870 1 | umila,~Były dla mnie, dla dziecięcia,~Jak dwa skrzydła dla motyla.~
871 2 | twych usty nałapał.~ ~III~Dziecina - pomnę - nad ciemnawą kartą~(
872 1 | kaganiec,~Wam, biednym bladym dzieciom z nabrzmiałą powieką,~Co
873 4 | wyzna,~Że - to jej stopy.~ ~Dziecka - nikt z ramion matki nie
874 5 | 2~Acz nie byłże jak dziecko, co wozem leci,~Powiadając: "
875 4 | krwi niewinnéj,~A jeżli w dziecku, co się budzi,~Ten sam jest
876 5 | srébrność księżycowa~Wyzwalać z dziejów-zaciągu? -~Lecz starość, w czas
877 4 | Wstawa oparte na cudzie?~Bogu dziękuję, że jeszcze na świecie~Są
878 4 | Niewarte jego szubienicy i dzieł! -~ ~5~Wkrótce już - sędzie
879 6 | praca,~Lecz i uczczenie w dziełach dziwnej ręki Bożéj,~Co kwiat
880 5 | tragedie rozwlekłe Byrona~Dziełami jego nazwałbym, lecz te
881 6 | depcę grób... lecz po tych dziele~Stąpam, co cmentarz wyrównali
882 4 | wiekiem,~Iż człowieczeństwem dzielił się z człowiekiem~Krętszy
883 2 | marzeń wodze nikłych,~Z dzielnicy naszej cieszmy się i rządźmy;~
884 4 | Lub jeszcze lepiej - znam dzielniejszy sposób~Przeciw tej nudzie
885 1 | głębokiej, tak zatrutej rany~Dzielność moich uroków nawet nie wyleczy,~
886 2 | tobie, Wschodzie, znaczę dzień-widzenia,~Gdy już jednego nie będzie
887 5 | dolata trumny zatrzask nowéj.~Dziennik donosi: "Ten się struł,
888 6(*) | spółcześni we wszystkich dziennikach europejskich drugiego rzędu
889 6 | różnych szturmach na okopy;~Dziewanna żółta przy nim i mysz polna
890 4 | gnębionych ludzi,~A jeżli w dziewic krwi niewinnéj,~A jeżli
891 1 | świetnej uczcie, czarowna dziewica~Mówiła ze mną i kwiaty zroszone~
892 4 | wieść~- To jakby Duch łonem Dziewicy.~ ~2~Więc hołd, Emirze,
893 5 | poeta!~Im zdaje się, że dziewięć panien kałamarze~Noszą mu,
894 5 | szkołą-natchnienia,~Zarzucając jej dziką niepoprawność. -- Ale!...~
895 4 | III~Widziałem Indian dzikich w Ameryce~I wiem, w ojczyźnie
896 5 | zapęd głupi nazywam tu dzikiem,~Wół? z rogi złoconymi?
897 5 | greckiej i żydowskiej wiedzy, ~Dziko rośnie i ginie jak zioło
898 5 | zdziwienie~Dzikiego Scyty. - Dzikość bowiem stąd pochodzi,~Że
899 5 | jak długi -~Z dzioba w dziób zawołają: "Socjalizm!"~ ~*~
900 5 | plafonie - jak długi -~Z dzioba w dziób zawołają: "Socjalizm!"~ ~*~
901 1 | myśl wynika,~Jako w pogodny dzionek ptastwo z gołębnika.~A gmin,
902 2 | Grecjo piękna!... twe dziwiąc ramiona z marmuru~I - serce...
903 1 | końcu spotkałem jeszcze dziwnego człowieka,~Który po swych
904 6 | Lecz i uczczenie w dziełach dziwnej ręki Bożéj,~Co kwiat wywodzi
905 1 | przeżył chwilkę - ha, ha! - dziwny człeku,~Twoje życie? - to
906 4 | ludzie prostej wiary~Na dziwowiska oświaty zachodniéj~I myśleć
907 4 | niesie,~I każdy pierzom swym dziwuje się,~Na skrzydłach krwawe
908 5 | Odpowiedziałem mu.~ ~*~Alić - o! dziwy...~Sfinks się cofnął grzbietem
909 2 | tam z duchy gadu, gadu~Jak dzwon na pacierze...~ ~5~A jam
910 5 | przyjemniej~Zamknięta i dzwoniąca rytmem w krąg jak sfera.~
911 2 | Od-kraplałem na nią słowa -~Te, dzwoniące najzabawniéj,~I szeptałem: "
912 1 | spoglądam: - w izbie tak, jak w dzwonie,~Kiedy mu serce wyrwą: drżąca
913 2 | kropliła, odkraplała,~Co dzwoniła, co szeptała...~ ~2~A ja
914 4 | Trójbarwnie szklistych;~A zamiast dzwonu powietrzne rozgłosy~Aktów
915 2 | nauczają skrycie,~Zaledwo echem twoich brzmiąc wyrazów,~
916 1 | liści im potrzeba!...~ ~(echo)~ ~Liści im potrzeba!...~ ~
917 2 | po lesie za po-lesie,~Po echu stepowém...~
918 7 | je veux cesser d'écrir et écouter.~"C'est un air de valse
919 7 | Valse! je veux cesser d'écrir et écouter.~"C'est un air
920 6(***) | Satyry Salwatora Rosy - edycję florencką lub amsterdamską...
921 2 | mów! chociażby szmerem~Fal egejskich, bijących w heksametr o
922 2 | to.~Na pokładzie okrętu u Egejskiego Morza 18[48]~
923 4 | gwiazd pyta nocą,~Perski, egipski i greccy mistrzowie,~I kmieć
924 4 | Mąż, co przez mamkę ssał egipskie mleko, ~A Izraelem był przez
925 2 | kto chce, to gani.~ ~2~Ej - i z lutnią złoto-runą,~
926 6 | Będzie sześć - dodaj Żydów z ekonomem,~Zamięszaj piórem albo batem
927 4 | Pracuj z potem czoła."~- Ekonomistów zbierz wszystkich i nagle~
928 4 | INŻYNIERA FRANCUSKIEGO~ZABITEGO EKSPLOZJĄ MACHINY PAROWEJ~W MANCHESTER~
929 5 | góry - nieba~Lub fabrycznej ekstazy -~O... kęs chleba.~ ~V~-
930 4 | DO EMIRA ABD EL-KADERA W DAMASZKU~ ~1~Współczesnym
931 6 | NA ZGON POEZJI~(ELEGIA)~ ~ ~Ona umarła!... są-ż
932 2 | bunt - Warszawa!~ ~* * *~ Element-polski nie jest elementem,~Ale
933 2 | Element-polski nie jest elementem,~Ale kończącym się czasów
934 2 | jest, kto by wszedł jak Elias prorok;~Płomiennej osi nie
935 4 | nie - całować!~ ~1~Chcesz Emigrację czytać?... popatrz raczéj,~
936 4 | POLITYCZ[NEG]O POLSKIEGO EMIGRANTA~INŻYNIERA FRANCUSKIEGO~ZABITEGO
937 4 | DO EMIRA ABD EL-KADERA W DAMASZKU~ ~
938 4 | Dziewicy.~ ~2~Więc hołd, Emirze, przyjm daleki,~Któryś jak
939 4 | wielko-ludowie -~Zupełni pychą, energią i ciałem...~- Lecz nie tu
940 5 | pokalał już i Ojców mowę -"~Energumen tak krzyczał do Lirnika~
941 4 | soient humains envers un ennemi tombé ; les lá ches prouvent
942 7 | un air de valse que j'ai entendu,~"La musique est une étrange
943 4 | mais maintenant je me sens entierement soumis, me me en cela, car
944 4 | dis-je, a trouvé bon de m'enveler l'é pé e d'acier que j'ai
945 4 | attendre qu'ils soient humains envers un ennemi tombé ; les lá
946 2 | Może by z czasem zyskali epitet~Narodu - mając swój Uniwersytet!~ ~* * *~
947 6 | EPIZOD~ ~ ~Opisać chcę Ci szczegół
948 6(**) | Żyjemy w Epoce, w której człowiek przyzwoity
949 6 | Rosa!... gdyby nie jego Epoka,~Byłby to ten sam pisarz
950 4 | ludzka twarzą.~ ~IV~Tak, Epopeję gdy machina zgniotła,~Zgorzałych
951 2 | EPOS-NASZA~ ~I~Z którego dziejów czytać
952 5 | Dawidzie? czy w Szopenie?~Czy w Eschylesowej scenie?...~Zawsze - zemści
953 7 | Dawidzie, czy w Szopenie~Czy w Eschylesowéj scenie?..~Zawsze - zemści
954 4 | mes mains - l'é pé e de l'espoir. - A tout prendre, je ne
955 6(*) | Wszyscy krytycy i recenzenci estetyczni spółcześni we wszystkich
956 2 | O! ileż, ileż ciągnąłem eteru~Z czytania, z księgi, z
957 2 | skrzydeł,~I latałem przez Etery,~Do tej mojej, do nieszczeréj,~
958 2 | gruzów~I połamanych waz etruskich, żeby~Popodlewanych zagony
959 4 | stawa czołem;~Ja ciałem zza Eufratu,~A duchem sponad Chaosu
960 6(*) | we wszystkich dziennikach europejskich drugiego rzędu i wszyscy
961 2 | KONCEPT A EWANGELIA~(Fraszka Karolowi Balińskiemu
962 2 | ku nim oglądają z góry~Z ewangeliczną łagodnością męża.~Ty nawet
963 4 | każdy jest tylko setnikiem~Ewangelicznym -~ ~13~Niewiasta każda do
964 4 | Jak gdy wygnaniec* JAN EWANGELISTA~Śpiewał, z wrzącego kotła, "
965 4 | Bóg już zbliża - zbliża -~Ezechielowej tor kwadryki;~Tam i owdzie
966 5 | Zakupionego - z góry - nieba~Lub fabrycznej ekstazy -~O... kęs chleba.~ ~
967 5 | dwa i giesty - dwa tylko:~Fabrykantów, ścigających cóś z rozpaczą,~
968 2 | ucichł był nagle i znów jak fala wyplusnął...~ ~V~Dalej -
969 4 | wśród żagli pękania ~Albo na falach światowej zamieci ~Szukałem
970 6 | szycia~ ~Wolantów, tudzież falban... i nikt się nie dziwi,~
971 5 | tknąwszy marmurowę,~Wzruszyłem fałdy ubrania kamienne,~A motyl
972 5 | jasnego kryształy~Przejmie - Falstafów lepsze poda ideały!~I będzie
973 5 | Kto przy mnie jest, i fałsze wyrzuca macosze? ~Owszem:
974 5 | prozaicznej pory,~Nie czasu fantastycznej doby, niewyraźnej;~Nie czasu
975 1 | MARZENIE~(FANTAZJA)~ ~Lecz tylko że pragniemy,~
976 6 | czas Peryklesów - nie - to Faraonów...~Posłuchaj stylu krytyk
977 2 | pasy i związuje rany.~ ~*~A faryzeusz mimo idzie zadumany...~ ~
978 5 | postawię~I wrócę milczącym faryzeuszem~- Po zabawie.~ ~
979 5 | człowieka~I zatopiło weń fatalne oczy...~- Czeka - -~Czy
980 5 | mistrzami w ślady -~Tuła się - i fatalność jakaś go obdziera.~Trud-współczucia
981 5 | kwilże nad czasami,~Nad fatalnością... nad zbiegiem wypadków,~
982 5 | FATUM~ ~ ~I~Jak dziki źwierz przyszło
983 4 | rzeczy, ~Takie, owakie, fazy gorączkowe -~Po tej, co
984 4 | prouvent leur courage par leur fé rocité - Christ - le grand
985 5(*****)| Felicjan Łobeski (pisarz-malarz),
986 5 | w Beniowskim lub w owych~Feullies-vilantes*** nie zostawił o współczesnych
987 5(***) | Słowackiego, tudzież inne feullies-volantes, w których powiada, że rodacy
988 2 | Wdzięczna Grecjo! - a co się i z Fidiasem stało,~Który cię uczył kibić
989 1 | Ja czasem mrugnę tylko figlarną powieką,~Klasnę w dłonie -
990 6 | Weź głupiej szlachty figur trzy - przepiłuj,~Będzie
991 5 | Był to strażnik figur-woskowych~Z pobliskiego muzeum-ciekawości!...)~ ~
992 1 | nieproszony,~Lub jak polny fijołek zagmatwany w cierni,~Gdy
993 1 | dziwnie pomięszany,~Jak woń fijołka świeżo rozkwitłego~I pogrzebowych
994 2 | tęsknotą,~Rosami operlone rwąc fijołki drobne,~Jedyne, co łzawieją
995 4 | ręku krzywy -~ ~12~I każdy filar tylko jest lennikiem~Bogu-praktycznym -~
996 7 | Tekst pierwodruku wg. T. Filip, Cypriana Norwida Fortepian
997 2 | szukam tu na stole,~Jest to filozofia-dziejów, tom szarawy,~Pierwsza rzecz,
998 2 | Bo panicz ma pod pachą tę filozofię..."~ ~Więc panicz: "- Prawda,
999 4 | roboty~Więcej niż śni się filozofii o tém:~Przekopać rowy, powygradzać
1000 4 | nie kłuty i ziomka!!?..~ ~Finis~1856, w Paryżu~
|