11-ciecz | cieka-finis | firma-klams | klask-marmu | marne-nudzi | nurem-piete | pietn-prost | prosz-sadu | sadza-swiat | swici-uwage | uwaza-wysly | wysmi-zmien | zmier-zzyma
bold = Main text
Part grey = Comment text
2004 5 | A ty im skąpisz chwili marnéj,~Nim - rozgrzawszy pierwej
2005 3 | widziałem ludzi, choć tak marnych,~Ale widziałem naiwność-nicości~
2006 1 | Jeśli nawet Sfinks nauki~Marnym się okaże płazem,~Mamże,
2007 1 | wzniosły.~ ~MŁODZIENIEC~Płonna maro! uciekaj - czy widzisz,
2008 2 | Ból, spieka, gorycz i marsz drogą krętą.~ ~VII~A śmiech? -
2009 7 | ciesz się późny wnuku~Jękły martwe kamienie:~- Ideał sięga
2010 5 | ciało ciału.~Cóż z tego? - martwość głucha!...~ ~4~Handlarz
2011 4 | pierwszy znać,~ ~Że - ażeby z martwych powstać - dość~Na zegarek
2012 6 | MÓJ PSALM~ ~ ~Maryj rozlicznych (a tych nigdy
2013 4 | rodak - w obuwiu styranym~Marzący, jaka? gdzie? ma być gościnność~
2014 1 | narzekanie,~Lepiej oto zawołam marzenia, miłości.~ ~Miłości moja!
2015 1 | cisza wszędy,~Jakby miłość z marzeniem umarła przed chwilką,~Jakby
2016 4 | przyprawne,~Rumieńce z potem w maść jej lgną...~- Siedliście,
2017 4 | Gdzie tańcowało-było wiele mask,~Patrzyłem sam, jak wśród
2018 2 | drugiej, wyższej, skrzydle,~Bo Masynissa-dziejów kona~I samo sidło w sidle...~ ~
2019 3 | Co cień swój wiodą przez masztowe-płótno,~ ~Nie myśląc, czy stąd
2020 3 | żaglach się prześwieca,~Omuska maszty lub na fale s-pryska;~Mgły
2021 5 | uściśnie ręki zawściągnionéj;~Maszże w nim przyjaciela?~ ~5~O!
2022 6 | zacisnęli zęby.~ ~*~Skądże Matejce model na otwarte gęby?~ ~
2023 6 | NA "KAZANIE SKARGI" JANA MATEJKI]~ ~ ~Futerał-na-kapelusz
2024 3 | konały niewinne~Dla mleka matek, które niewczas psowa.~Widziałem
2025 6 | w krwi-ulewie,~Czyści i matematyczni, jak błąd!~ ~IV~Ciemna to
2026 1 | z wspomnieniem,~Że gdy matka konała,~Jego czoło uwiędłą
2027 1 | ciążeniem~Przytrzymywały jego matkę na tym świecie.~Teraz zaś
2028 5 | gdy rozrywał skrzydłami tę matnię,~Na wpół już ulatując; że
2029 4 | zamrą?!~ ~1860 r., Hôtel Mayence, rue St. Honoré~
2030 1 | zerdzawiały~Na wezgłowiu mchów zielonych,~I te szczątki,
2031 5 | tonie;~Światłość jego jest mdła - bladawa -~ ~III~Już -
2032 1 | lekka dał się słyszeć,~I mdlał - konał - nareszcie całkiem
2033 6 | Zaśnij!"... - mówi po tańcu mdłej kobiecie.~ ~1867 novembris.
2034 1 | i gnuśności!~Ja nie chcę mdłych rozkoszy - sam z sobą zostanę~
2035 5 | dróg zarosłych w piołun, mech i szalej,~Prócz ziemi, klątwą
2036 5 | odkryciem!~Jest bowiem męczennika palmy nadużyciem~Nie być
2037 5 | Kochankiem, bohaterem, męczennikiem - czynem;~Że czas skąpił
2038 2 | zabili~I mają kilku niezłych męczenników,~Ale kacerstwa sobie potworzyli,~
2039 5 | nie doznał - jak zdrad:~Męczeńskich nie dość mu palm i korony,~
2040 6 | skrzypiał mi on, że jest męczeńskim, wytwornie~(Ale przeklinał
2041 2 | słowiańskie~I Galilejczyk gdzieś męczony...~- I moc druga, moc druga,
2042 5 | jam nie deptał wszystkich mędrców i proroków, ~Ale mię huśtał
2043 4 | wszech-wiadomości, ~Jakie mędrcowie podają i prości,~Mąż, co
2044 4 | serce powracał.~Chaldejski mędrzec, co gwiazd pyta nocą,~Perski,
2045 4 | jak wielką trzy-korony męką~Zacnemu łonu!~ ~5~Gdy drugą
2046 5 | Gdy przemierzyłem kroki memi przedpokoje~Nerwów-głupich,
2047 5 | chrześcijańska, nowa,~Zawisłym być Męstwa druhem? -~Gdy ona raczej -
2048 2 | otarto z krzeseł - weszli męże~I siedli z szmerem, jak
2049 5 | jak? obłok, poszept jak? mgła porankowa.~Że jaw, że jawu
2050 2 | ale wszystko tu obwiane mgłami...~ ~ W Rzymie***~ Żeby
2051 5 | niewyraźnej;~Nie czasu świtów mgławych, czerwonych zachodów,~Co
2052 5 | śliskim bruku w Londynie,~W mgle - podksiężycowé j, białéj -~
2053 4 | Schylając kibić, jakby miała zbierać~Rosę lub kwiatom
2054 2 | prawdy błyskawice,~Jakby się miały tułać w rozwianym systemie~
2055 5 | bitw cóż znalazł?... jatki!~Miałżeby to być przeto obraz pokolenia,~
2056 4 | cięcie toporu~Za zbrodnię miano.~ ~ 2~Podwalin nie ma, bo
2057 3 | od Ciebie, Pani - piszę miarą,~Jak człowiek w wielkiej
2058 5 | rzecz wielka lub licha -~W miarę do tego, jak? jaki bohater?~
2059 2 | oto widze, wedle błahej miarki,~Nie ocenili, co ich prześcignęło:~
2060 6 | widząc, swymi domysłami~Miary Jej biorą.~ ~III~Tymczasem
2061 5 | I~O! ulico, ulico...~Miast, nad którymi krzyż:~Szyby
2062 4 | sprawują rząd bez-osobiście, ~Miastem nieraz władną młodziki (!), ~
2063 4 | marmur tnę rzeczywistości~Z Michał-Aniołem.~ ~4~I oto - cieszę się,
2064 2 | Dewocja krzyczy: "Michelet wychodzi z Kościoła!" ~Prawda;
2065 5(**) | warszawskich - pismo śp. Adama Mickiewicza, zakończone tymi słowy: "...
2066 4 | Coś ty uczynił ludziom, Mickiewiczu?...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~. . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2067 1 | nie uda -~Ona, klaszcząc mieczami, ryczy przeraźliwie:~"Hejże!
2068 2 | sidło w sidle...~ ~IV~Straże mieczów pewne, pretoriańskie,~Rozum
2069 4 | DO MIECZY-SŁAWA~ ~Różnić, a nie - całować!~ ~
2070 5 | że jawu złoty wół i lew miedziany~I że niedoperz-dziejów,
2071 4 | ci trzy groby we trzech miejscach3 kopie,~Okuwszy pierwéj...~ ~
2072 5 | jest ukochan od onej,~ ~Miękkością popsowanej, a rytmen natchnionej,~
2073 1 | podniebienia~(Bo innego nie mieli) mówił, że wyrazy~"Za gorzkie
2074 4 | me serais pas é carté du mien.~ ~1~Jak orły w klatce zamknięte
2075 5 | zaś ich spotyka,~Co ludzi miernych albo małoznaczne sługi.~
2076 5 | odejrzał mu - jak gdy artysta~Mierzy swojego kształt modelu -~
2077 4 | piersią: "Mamo!" -~Lecz ona w mieście jest na balu,~Pierś zapiętą
2078 5 | warkoczem rudym, twarzą czerwoną miesiąca. ~Ta jedna ! . . . A cóż
2079 6 | w ogółu oczach czerwone mięsiwo,~Tytuniów dym i dobrze podpiłe
2080 1 | piórem, którym ospę z krwią mięszają młodą~Albo za wartkie strzałom
2081 3 | już nie wiem, gdzie leży mieszkanie,~Równie niewinnej...~Tęskno
2082 1 | ci młodzi wniebo-wzięci,~Migający za obłokiem;~I krzyż tylko
2083 4 | lecie;~Nie sądząc, Boga mija, wraca w Boha!..~ ~2~Wtedy
2084 5 | tudzież innych bestyj stado~Mijają go! - że łacno do stóp mu
2085 5 | nędzy-próg - kłamstwa-podwoje~I mijałem już zbrodni-labirynt bezczelny,~
2086 3 | ranię,~Bom Ci ustąpił na mil sześć tysięcy;~I pochowałem
2087 2 | on w więzieniu przepadł? Milcjad czy na wojnie?~ ~Temistokles,
2088 4 | spętała dumie, ~Podstępnie milcząc o prawdach drażliwych, ~
2089 6 | stare,~Blade freski i brązy milczące - - ażali**~Który Papież
2090 5 | potem go postawię~I wrócę milczącym faryzeuszem~- Po zabawie.~ ~
2091 1 | szukać w polu~Albo żeby już milczał, kiedy taki nudny.~Nudny
2092 6 | ludzie i rozum i wola,~Radzi milczeć, aż fakta urosną na grzyby.~
2093 1 | dym pozostał tylko...~ ~Milczenie~ ~Słuchaj! - ty mię znasz
2094 1 | na nim pacierz - potężnym milczeniem.~ ~*~Teraz zaś, widząc,
2095 4 | górze~I upadł tak nisko, i milczy jako wy." -~ ~2~Północne
2096 2 | księżycu dziś herbata?~Z dawna miłe mi księżyce...~A zieloność -
2097 7 | une étrange chose!..."~dix mille fois au bal á Londres de
2098 4 | wzajemności ludów,~Nie: heroizmu i miłości-cudów~Używszy, ale - wyzysku i
2099 5 | VII~O Ty! - co jesteś Miłości-profilem,~Któremu na imię Dopełnienie;~
2100 4 | zlatują opale,~Grawitujące do Miłości-środka -~Co zwie się Chrystus -
2101 2 | tak!...~ ~*~Za tym jadem a miłością~Poplątaną w szlak -~Za tą (
2102 5 | 1~Ty powiadasz: "Śpiewam miłosny rym..."~Myślisz? że mnie
2103 5 | powodując dla słuchaczów miły~(Skąd nazwy wieszczów-krzyża
2104 1 | nieraz w nocy zasiewałem~Mimowolnie, tak jakby opadł kwiat źrenicy,~
2105 5 | Człekiem ? że był zanadto, że minął grunt orny, ~Brzozy płaczące,
2106 2 | klaszczesz mocy;~A ciebie minę, o głucha Północy,~I wstanę
2107 4 | Jowisz mi nie groźny więcej,~Minerwa sama z siebie drwi:~Wam -
2108 2 | Błękitno-oka, z równym profilem Minerwy...~- Stąd to zwaliska twoje
2109 2 | swój na sztudirunek,~To, z ministerstwa zmianą, a następnie -~Z
2110 5 | słup solny,~I hurragan nim miota dziki,~I sądnych trąb zabrzmiał
2111 4 | pour un temps, mais il en a mis une autre dans mes mains -
2112 2 | mają zakonników,~Do Chin na misję żaden się nie kwapi;~Kobiety
2113 4 | tait pré dit commenç a la mission en la proclamant - Christ,
2114 6 | klejnoty zdejma i uplot misterny~Włosów odmienia w sposób
2115 2(*) | opiera się na barkach swojego mistrza i uczniów, a przechodząc
2116 5 | prawdy chciał i - idąc za mistrzami w ślady -~Tuła się - i fatalność
2117 4 | człowiekiem!~ ~2~Trudna - bo Mistrzem jest tylko ten, który~Odszedł
2118 4 | Perski, egipski i greccy mistrzowie,~I kmieć słowiański, gdy
2119 5 | docieczonego wątku~Pełne, jak Mit,~Blade - jak świt...~- Gdy
2120 2 | ma Polska pójść nie drogą mléczną~W cało-ludzkości gromnym
2121 2 | trzon łodygi wyższe kału. Z mleczy,~Co po urwaniu perłą wzeszły
2122 3 | dzieci konały niewinne~Dla mleka matek, które niewczas psowa.~
2123 1 | którym ospę z krwią mięszają młodą~Albo za wartkie strzałom
2124 1 | Potem widziałem znowu młodego człowieka,~Od którego tłum
2125 2 | Posłem dobrym -~Jednym z młodszych Twoich braci,~Kornie-chrobrym...~ ~*~
2126 1 | ja dla twojej głowy,~Dla młodych myśli zawsze dostępna i
2127 1 | Lazurowym błyska okiem,~Jak ci młodzi wniebo-wzięci,~Migający
2128 1 | nieszczęśliwe...~Ja widziałem młodzieńca, co w okropnej nędzy~Dniem
2129 4 | zgaśli konspiratorowie,~Młodzieńcy w grobach lub starcy za
2130 2 | I moc druga, moc druga, młodzieńcza, ~Co Atyli znaki, smocze
2131 4 | Miastem nieraz władną młodziki (!), ~A tłum, groźny, ich
2132 5 | dłuto nie zgrzytnęło~Ni młot je ustawnie bił a bił!...~ ~
2133 2 | powie: buntowniki.~ ~Żaden mnich polski nie bluźnił wszech-cnocie,~
2134 1 | wesoły,~Bo wesołym się być mniema,~I ci ludzie pół-anioły,~
2135 6 | Sądzić i głosić; słuszniej mniemałbyś, zaiste,~Że to stadninę
2136 1(*) | Podług mniemania ludu, jaskółki na dnie wody
2137 4 | Lub do Debory:~Stopa jej mocna i ręka nie drobna -~Umysł
2138 6 | A był gród za rzeka,~Mocno zaczarowany szczególną opieką -~
2139 6 | zęby.~ ~*~Skądże Matejce model na otwarte gęby?~ ~
2140 5 | artysta~Mierzy swojego kształt modelu -~I spostrzegło, że on patrzy -
2141 1 | grzeczni, z nauk salon modny~Zrobiliśmy niebawem; zapał
2142 5 | stopy własne - - ten deptał modrą źródła żyłę -~Jakoby wstęgę,
2143 6 | widywał,~I utopił w jej modrych oczach swe źrenice,~Twierdząc,
2144 2 | ostrzach, jak gwiazda spaść nie mogąca, przeświéca,~Chorał ucichł
2145 2 | zagraniczył~Z niebem - mogiłami,~Więc to Seraf, to Cherubin~
2146 2 | nie wiem - czy już będę mógł nie wiedzieć,~Że coraz Żywot
2147 1 | kamienowany,~Czuje wszystkie i mógłby policzyć, jak rany,~Więc
2148 5 | zebrani - ~Ja? zmięszać mógłbym śpiew~Tryumfującej litanii;~
2149 4 | drugiej~Ci, co człowiekiem nie mogli cię widziéć...~ ~3~Każdego
2150 2 | szczerze w państwa kompozycję.~Mogliby wiele robić - ale czyli~
2151 2 | i przestrzeń drogi,~Lecz mógłżem sądzić, że łzę trzeba włożyć~
2152 4 | ai é té beaucoup touchant moi-me me, pour n'avoir pas é té
2153 3 | tak nie stanie~Przyjaźni mojéj...~Tęskno mi, Panie...~
2154 4 | zlękli się burzy -~I Boga Mojżeszów bronili wraz z nami~Spojrzeniem
2155 1 | I czarodziejską zdrojów Mojżeszowych laską,~- Tylko się w tęczowane
2156 2 | na piersi czerwoną,~Przez mokre lasy, przez lasy żołędne~
2157 6 | chuci i rosy kropelka,~Ta monarchini i ta wyrobnica -~Zarazem
2158 5 | Afryki,~Warownie nikną... i mondury!...~- Oni? z démisją-czynowniki.~ ~
2159 4 | cześć tobie w tych, którzy~Mongolsko-czerkieskiej nie zlękli się burzy -~I
2160 5 | WERONIE~ ~ ~I~Nad Kapuletich i Montekich domem,~Spłukane deszczem,
2161 4 | wie - ze słów poety,~Kto Montekowie są, kto Kapulety...~ ~Zamków
2162 4 | pułkowniki~Własnych cię uczą mordować proroków;~A wy - nas - wodzić
2163 3 | pragnienia i inne,~Dnie moru, dzieci konały niewinne~
2164 4 | Wszech-niczyja zwycięża już Mość;~Ni ten pierwszym, co da
2165 6 | Tak! - pod Sadową było... Mości DOBRO-dzieje~ ~ ~1883~
2166 2 | panslawistyczną,~Co pod Moskalem na wieki zostanie!~ ~3~Tu
2167 5 | by się gotów na słońce z motyka -~A muzyk mówi, jak mu lgną
2168 1 | dziecięcia,~Jak dwa skrzydła dla motyla.~Wsią i niebem żyłem cały,~
2169 4 | mówiąc pokoleń nieżywych, ~Mową, co w własnej się spętała
2170 5 | podeptał próżności!~ ~ ~*~Lecz mowa-piękna zawsze i wszędzie polega~
2171 5 | Wróg pokalał już i Ojców mowę -"~Energumen tak krzyczał
2172 6 | krzepsze:~"Zobaczemy!... (mówiące) kto też kogo przeprze?!..."~
2173 2 | nim usłyszę~Anioła wielkim mówiącego grzmotem.~- I dnie opuszczać
2174 5 | Źwierzo-krzewowe psalmy mówiłem z koralem,~Z delfinem -
2175 5 | ZMARŁEGO NA KAUKAZIE~ ~ ~Mówiłeś "wspomnij!..." - gdy żegnałem
2176 5 | PS: Chwalić możemy niejedną końcówkę,~Zaciętą
2177 4 | machina zgniotła,~Zgorzałych mózgów i serc objął krater,~Potrzebaż
2178 2 | brwi...~ ~III~Gdy ducha z mózgu nie wywikłasz tkanin~Wtedy
2179 3 | ja tam kończę się, gdzie możność moja.~
2180 2 | Z czytania, z księgi, z możności czytania - ?~I jak smutnawo
2181 2 | swym od wszystkich narodów możnych.~Psalm LXXXIX~ ~Żaden król
2182 5 | wczora w miejscu, gdzie mrą z głodu -~Trumienne izb
2183 5 | koni ciężkich zsiadając o mroku: ~"Wiliam! potrzymaj strzemię!"- "
2184 1 | Nieszczęśliwy! wpadł jako motyl do mrowiska,~Co na próżno wytęża poszarpane
2185 2 | wietrznym zwiany słupem~I we mrowisku się przewala - trupem.~ ~*~
2186 1 | się od księżyca nauczył mrugania.~Ten człowiek od pierwszego
2187 1 | rusałce się uda.~Ja czasem mrugnę tylko figlarną powieką,~
2188 2 | Z miłości szydzić, mszcząc się na uczuciu,~Albo teorii
2189 5 | pierw w usta kleją,~Jak muchy brzydkie, które ze skwarów
2190 1 | I łamią je, i kwilą na multankach z kory,~Bo tętna im potrzeba,
2191 4 | idzie - czarna noc z twarzą Murzyna!"~ ~ *~Więc, nim Kościuszki
2192 4 | Starzec szlachetny - i Mojżesz Murzynów,~Głowę swą idzie nieść z
2193 5 | obrachowanym piętrze!~ ~*~Musiał to być cud - cud to był,~
2194 3 | zamiast towarzystwa służy.~ ~Musiałem rzucić się za ten Ocean,~
2195 1 | pogrzebowych,~I samotne musicie patrzyć na to wieko,~Które
2196 5 | Czy ramion marmur - czy muszkułów granie~I cało-strojność
2197 4 | czasów zakony~Własnymi łamiąc muszkuły i nerwy,~Co potem w dziejach,
2198 5 | figur-woskowych~Z pobliskiego muzeum-ciekawości!...)~ ~
2199 5 | gotów na słońce z motyka -~A muzyk mówi, jak mu lgną w palce
2200 3 | wielkiej samotności, który~Muzyką sobie nieuczoną wtórzy~I
2201 5 | I niech sumienia berło~W muzykalny łączą się porządek~Słowem
2202 2 | silna,~Może święta, choć mylna,~Może nie chcę rozerwać
2203 2 | Od rezultatów mylnego zamętu~Z kagańcem w ręku
2204 3 | ziarn piasku pod stopami mymi~Wszystko mi wzięliście,
2205 5 | ani ukryć się poważę,~Co myślę, gdy wyrzecze kto słowo:
2206 4 | SARIUSZ~1862~ ~I~Oni myśleli, że już na okopach~Historii -
2207 5 | Rozprawiającego jakby Plato -~"Myślenie nic przez się nie utwarza,~
2208 5 | Stércząca w chmury...~ ~II~Wy myślicie, że i ja nie Pan,~Dlatego
2209 4 | oryginalni ludzie!~ ~Bo już myśliłem, że dzieje od trafów,~Trafy
2210 2 | pojednały?~- Przeciwko kilku myślom... co nienowe!~
2211 7 | Niedocieczonego wątku:~Pełne, jak Myth,~Blade; jak świt...~- Gdy
2212 1 | biednym bladym dzieciom z nabrzmiałą powieką,~Co samotne jesteście
2213 1 | widziałeś sieroty, co w nabrzmiałym oku~Gwałtem budzą wesołość,
2214 1 | zdeptana żmija,~Wściekłym jadem nabrzmiewa, kurczy się i zwija:~Zmora
2215 5 | broszury ditto...~Można ją nabyć oprawną lub zszytą -~Owdzie
2216 2 | ziemię wielkie gliniane naczynia,~Czego klekot w pękaniu
2217 3 | jako w trupie doskonałej~Nad-kompletowy aktor - jeżli kiedy~Czyje
2218 2 | znałeś za-tym-znaniem~Lub nad-znaniem tym;~Za tym czasów-urąganiem,~
2219 5 | Gdy Boży-palec zaświtał nade mną;~Nie zdając liczby z
2220 5 | potrzeć nogą~I wynieść się nadeń górniej?...~ ~4~Czy ramion
2221 5 | bo może przelęknę -~To nadmienię tylko jeszcze:~Że nie zmyślili
2222 2 | zwaliska twoje są, jak ty, nadobne,~Wita się je z radością!...
2223 5 | bowiem męczennika palmy nadużyciem~Nie być wymalowanym z suchotniczą
2224 5 | zmysłach niezdrowych~Będąc, nadziei jednej szukali - z nieładu!~
2225 2 | zespoleniu,~A na południe: nadzieja w zwątpieniu~O złości złych!~ ~
2226 1 | Gdy ten pięknie wschodzące nadzieje wyrywa.~Nieszczęśliwy! wpadł
2227 2 | kwiaty drugie, lekkie i nadziemne,~O trzon łodygi wyższe kału.
2228 2 | naszej cieszmy się i rządźmy;~Nadzwyczajnego wiele jest u zwykłych,~Popatrzmy
2229 3 | kłamstwa, ale - w prawdzie nagiej,~Ale widziałem ludzi, choć
2230 4 | nami~Spojrzeniem rycerskim, nagimi piersiami.~Jak starsi w
2231 1 | miłości, i z pieśni świat się naigrawa,~Burzę, co w głębi serca
2232 3 | tak marnych,~Ale widziałem naiwność-nicości~Bez dekoracji cnót, wiary,
2233 5 | stalne?...~- Przesiąkłymi najbardziej krwią i łzą...~Niewidzialne!...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2234 3 | rzeczach, które Pani są najbliżej,~O jakich drobnych rzeczach -
2235 4 | odnaszają - po co? -~Po co najbystrzej szybują orłowie,~Gdy się
2236 2 | rąbek mały, taki mały~Jak najdrobniejsza koncha perłowana...~ ~XIV~-
2237 5 | Chińczykom - skoro nas obaczą -~Najdziwniejszą się rzeczą wydają guziki~
2238 2 | przekreślonych szyb żelazną kratą,~U najeżonych bram wściekłą armatą...~ ~
2239 6 | zrozumieć cię czuję wolę najgorętszę,~Ale chciej się wywnętrzyć,
2240 5 | żył w kości graniem -~"Najlepsze serce miał w świecie!"~ ~
2241 4 | potem twego CZOŁA!"~ ~II~Najprostszy cieśla, co robi toporem, ~
2242 4 | więcej niż kto zbogaciło (!),~Najrealniejszych pełne demokratów -~Ideałowi
2243 2 | zdaje - latem -~I przez najsłodszy z darów Twych na ziemi,~
2244 2 | Czemu mi smutno i czemu najsmutniéj,~Mamże Ci śpiewać ja - czy
2245 1 | Skręca, plecie, usiadłszy na najświeższym grobie,~Skręca, przędzie
2246 4 | chwilę dobić,~Nudy mię biorą najszczersze;~Co by tu na to, proszę
2247 5(****) | wiekopomniejszej pamięci największego poety czasu swego, Zygmunta
2248 5 | świat wchodziłem, gdy w największej sile ~Poetów trzech (co
2249 5 | współ-jęków~Od ziemi do macicy tej najwyższych sęków,~Od karła do olbrzyma,
2250 2 | nią słowa -~Te, dzwoniące najzabawniéj,~I szeptałem: "Nadzmysłowa!~
2251 4 | Ze wszech-społeczeństw najzgodliwsze ciało,~Patrz, jak się różnić
2252 2 | o to... bardzo ładnie...~Najżyczliwszym jestem sługą,~Jak wypadnie,
2253 2 | Których-em z dziejów twych usty nałapał.~ ~III~Dziecina - pomnę -
2254 5 | głównie rzuca na obczyzny~Naleciałości chore z krajów owych,~Gdzie
2255 1 | godowy puchar dla siebie nalewam,~I dotykam ustami brzegu
2256 2 | sarkofagi -~Przez ludzki nałóg glob utoczę drobny~I puszczę
2257 5 | jego nazwałbym, lecz te namiętne~Powiastki greckie, których
2258 4 | nie żaden inny -~ ~6~To - namiot Twój niech będzie szerszy~
2259 2 | zawiewają na siebie,~Jak namioty ruchome wojsk koczujących
2260 5 | kości słoniowej -~Pojrzę nań... wytchnę oku!~ ~VI~Idzie
2261 4 | uczuć zwariowana dramę,~Napatrz się w zorzę, łunę zwiedź
2262 5 | czołem rozjaśnioném -~Dom napełnili - stali się Legionem!...~ ~*~
2263 2 | gwiazdą białą...!~ ~*~To - napiszęć ja bogaciéj~Posłem dobrym -~
2264 2 | Gdzie przebrązowana,~Na Napoleona wielkie imię,~Kolumna Trajana* -~
2265 4 | Coś ty uczynił światu, Napolionie,~Że cię w dwa groby6 zamknięto
2266 1 | Ktoś o zmarłych rodzicach napomknie nawiasem,~Bo wtedy w młode
2267 4 | północny, w sosnowym gdy lesie~Napotka cię, odbłysk zgaduje słoneczny~
2268 4 | Spustoszonemu mów ty narodowi, ~Niech się wzbogaci jak
2269 5 | Dla nie czekanych powić i narodzin,~Gdy Boży-palec zaświtał
2270 4 | ramion potu?... gdy brak i narzędzi!... ~Gdy otchłań wkoło,
2271 1 | smutny - i czemuż! Precz to narzekanie,~Lepiej oto zawołam marzenia,
2272 1 | źrenicy,~I oko się zrobiło nasieniem przestałém:~Cóż z tych łez
2273 1 | przypadkiem~Zgubił garść różnych nasion, a stąd kwiaty wzrosły,~
2274 5 | rozbudzi:~I poczną drgać nasiona czy kamienie w procy?~Czy
2275 6 | Jak Słowianin, gdy brak mu naśladować kogo,~Duma, w szerokim polu,
2276 2 | widzów który,~Jerozolimskie naśladując córy,~Gdy w grobie Pana
2277 5 | uczony,~Jak się w szkole nasłuchał - gdy umysł natchniony,~
2278 5 | Czynowników! - o! czynowników~Naspotykałem w życiu dużo;~Nie pomnę
2279 1 | bo przy piersiach ziemi~Nassą się zdrowych uczuć i wdziękami
2280 5(*) | stało się powodem!... - Dziś nastąpiły już fakta i pokryły polemikę.~
2281 5 | Trud-współczucia zawodów nastręcza obficie:~Ten i ów, nim mu
2282 2 | Imperator,~Jak drugi Nero, nastroiwszy lutnię,~W Warszawie bawiłby
2283 5 | do dziś jeszcze mądrość nasza cała~Składa się z greckiej,
2284 4 | was sierć:~I duszą waszą - nasze-bole,~I ciałem waszym - naszych-ćwierć;~-
2285 5 | chore z krajów owych,~Gdzie naszych wiosen brak konwalijowych!~ ~*~
2286 4 | nasze-bole,~I ciałem waszym - naszych-ćwierć;~- Siedliście, głazy, w
2287 5 | zmienia,~Wojen bronie i natarć szyki,~Chorągwie ludów i
2288 5 | szyki,~Chorągwie ludów i natchnienia -~A oni zawsze czynowniki!~ ~
2289 6 | włocznie?~ ~*~Nie! Recenzent w natchnieniu częściej przypomina~Podstarościego
2290 5 | Miękkością popsowanej, a rytmen natchnionej,~Która ma wiele z Grecji,
2291 5 | szkole nasłuchał - gdy umysł natchniony,~Mówiąc, tworzy... i wiele
2292 5 | raz w wielkim chrześcijan natłoku,~Gdzie jest biuro lasek,
2293 6 | biali i czerwoni.~- Jakże natrą!... gdy hufiec tu dzielny,
2294 4 | nicość, ja mleko już ssałem -~Naturę znam dawniej! - więc przeklnę
2295 5 | położeń~Idzie - lecz nie z natury - i że on w ciemności,~Gdzie
2296 2 | tym wszech-śmiechem, co w naturze,~Socjalistka czy szlachecka,~
2297 5 | Więc dalej ruszył po takiej nauce,~Westchnąwszy w sobie:~"
2298 4 | Do-rychtowawszy do onych pieniędzy: ~Naucz, by jednym krokiem się przerzucał~
2299 2 | głazów,~Co ludzi jeszcze nauczają skrycie,~Zaledwo echem twoich
2300 4 | posłuchaj mię chwilę, ~Nauczę ciebie~Poznawać wielkość
2301 1 | wystrzela,~Jakby się od księżyca nauczył mrugania.~Ten człowiek od
2302 3 | I nie myśl, jak Cię nauczyli w świecie~Świątecznych-uczuć
2303 4 | krwawych do warsztatów, ~Nauczysz, by się tak śmiał, jak zasmucał, ~
2304 1 | mądrzy! my, grzeczni, z nauk salon modny~Zrobiliśmy niebawem;
2305 1 | rola - -~ ~Potem Sfinks nauką zwany,~Roztoczywszy obszar
2306 2 | Pojechał do Berlina panicz na naukę,~Gdzie uczą z grubych książek
2307 1 | będą -~Jeśli nawet Sfinks nauki~Marnym się okaże płazem,~
2308 4 | zdawało się, że spadnie nawał~Kląć pychę rodów i waśni
2309 4 | Że burza wielkim uderzy nawałem,~Góry - że echa gromowe
2310 1 | Przez bezustanne wichrów i nawałnic wpływy,~Lecz piórem, którym
2311 5 | strojne dawniej góry~Zmienia nawałność w step Afryki,~Warownie
2312 5 | wieszczów-krzyża lub - mogiły,~Co w nawałności lśnią nam z wierzchu Cyklad),~
2313 5 | konwalijowych!~ ~*~Od jadu nawiań tych ogół bronimy~I chrześcijańskie
2314 1 | zmarłych rodzicach napomknie nawiasem,~Bo wtedy w młode serca
2315 5 | rzymski senator).~To więc w nawiasie kładąc, dodać mam niewiele,~
2316 2 | zamiast tej rozsypki,~Co nawiązuje rwany wciąż rynsztunek~I
2317 5 | spojrzawszy - się sroży,~Ty nawyknąłeś już nie ufać jemu -~Wróci,
2318 2 | Kiedy je smutny dotknął z nawyknienia,~A nie śmie ciszy zbudzić -
2319 5 | rozwlekłe Byrona~Dziełami jego nazwałbym, lecz te namiętne~Powiastki
2320 6 | może ani myśli~Zrodzonej i nazwanej bez świadków... zaś - ile~
2321 5 | albo Dzieła?~Jakbyś dla obu nazwisk tajemne miał wstręty -~Pojmuję
2322 1 | nowym~Nieutulonym w żalu się nazywa;~I tak to zwykle piszą w
2323 2 | wielkich: morze~I to, co mędrcy nazywają - wiekiem,~I pączek róży,
2324 5 | bydlęty,~Wołając: zapęd głupi nazywam tu dzikiem,~Wół? z rogi
2325 4 | przędzy:~Bogactwo dało Ci znać nędzę-tronu,~Serce - tron-nędzy!~ ~8~
2326 4 | sukni tam i owdzie z-szarga~Nędznych barłogiem -~- A czasu swego
2327 1 | młodzieńca, co w okropnej nędzy~Dniem i nocą pracował, by
2328 5 | weselny!...~- Gdy przestąpiłem nędzy-próg - kłamstwa-podwoje~I mijałem
2329 2 | może Imperator,~Jak drugi Nero, nastroiwszy lutnię,~W Warszawie
2330 5 | HARMONIA~ ~ ~I~I nerwów gra, i współ-zachwycenie,~
2331 5 | przemierzyłem kroki memi przedpokoje~Nerwów-głupich, co ciągle przymierzają
2332 4 | twe liczę,~Bo kiedyś był nicość, ja mleko już ssałem -~Naturę
2333 4 | Ideałowi niepodległe w niczem -~Wolne jak pieniądz, co
2334 5 | i względność, i powagę~W niczym od chrześcijańskiej nie
2335 6 | Wisła płynie,~I Warta z Nidą.~ ~IV~Błogi jest pejzaż,
2336 5 | pogrzeb, w ulice spływa boczne~Nie-pogwałconym krokiem;~W ślad mu pójdę,
2337 6 | tysiące i barwy pułkowe:~Niebieskie, żółte, białe i amarantowe...~
2338 1 | Ja zaś jakoś niechcący ku niebu spojrzałem,~A niebo było
2339 2 | drobny~I puszczę na świat - niechby wrzał, osobny.~ ~Atomów
2340 1 | mówił, obecni, patrząc od niechcenia,~Zaczęli cóś tam szeptać -
2341 1 | żyłach brzdąka,~Krzepko, niechorobliwie, każda myśl wynika,~Jako
2342 5 | wdzięków tyle widziałem - nieczuły!~Źrenicą na nie patrząc
2343 4 | 6Napoleona drugi pogrzeb niedawny.~
2344 1 | I znów mówiła: powoli, niedbale,~Jakby nic złego nie stało
2345 5 | VII~Lub - nie patrząc na niedobliźnionych bliźnich lica -~Utonę myślą
2346 1 | RUSAŁKA~ ~Ach, jakżeś ty niedobry! takie straszne rzeczy~Gadasz,
2347 7 | w te dni przed-ostatnie~Niedocieczonego wątku:~Pełne, jak Myth,~
2348 5 | tudzież kaprysów przedsienia~I niedogasłych w piasku cmentarz-wielkoludów,~
2349 5 | jest to kapłan bez-wiedny~I niedojrzały..." -~Odpowiedziałem mu.~ ~*~
2350 2 | Tobie zwykłem był spowiadać~Niedokończonych mar ogromne dzieje!~Widziałeś
2351 4 | Herkulejskich wszczęło, ~Niedopełnionem będzie i kalekiem;~Pokąd
2352 5 | wół i lew miedziany~I że niedoperz-dziejów, którego wciąż głowa~Dysze,
2353 7 | jeszcze kłócą się klawisze~O niedośpiewaną chęć:~I trącając się z cicha~
2354 2 | I śmiech, i boleść, i to niedotkliwe~Człowieka chaos bierze w
2355 4 | aż zginie.~ ~ 6~Podobnież niedźwiedź : pierw trupa zakopie, ~
2356 5 | nich - choć zabił dziécię~Niegodnym wychowaniem:~Pił, klął,
2357 1 | że wyrazy~"Za gorzkie są, niegrzeczne!" - wrzasło kobiet grono~
2358 6 | stała na pustyni,~Ale w nieistniejące lądy obwiniona,~Które obłysk
2359 4 | gwałtownik,~Lecz ów, co czeka;~I niekoniecznie atletą pułkownik;~Prędzej
2360 5 | nadziei jednej szukali - z nieładu!~Aż po niemałej trudów i
2361 5 | szukali - z nieładu!~Aż po niemałej trudów i bolów kolei~Przypomnieli
2362 5 | A uwielbionę - spotkałem niemało!~W ostrogi rdzawe utrafiłem
2363 4 | na scenie tak małéj,~Tak niemistrzowsko zrobionéj,~Gdzie wszystkie
2364 2 | wyjąknąwszy: "kłamię",~Do niemowlęctwa wracam...~ ~Jestem znamię!...~
2365 4 | przyszli tu po łup bojowy, ~Niemowlęta biorąc na piki, ~Ożałobione
2366 1 | pobożnych ucieka,~A gdy ku niemu oczy obróci łaskawe,~To
2367 5 | będzie - jak od wieków - niemy,~Gwiazda się żadna z miejsca
2368 5 | pobrzmiewał sarkazm, chrypnąc z nienawiści:~"Patrzcie!... jak Duch-stworzenia
2369 2 | Przeciwko kilku myślom... co nienowe!~
2370 2 | różę polną~Dla kilku kłosów nieobacznie kruszą,~I jeszcze mniemać,
2371 5 | Po tej to zgodzie, jak po nieomylnym piętnie,~Poznasz: pojedyńczości
2372 2 | słodki bycie! - w szczęścia niepamięci,~Kiedy się tobie przypatruję
2373 2 | które tu skreśliłem,~Bom niepiśmienny ja i mało grzé szę~Twórczością:
2374 4 | pełne demokratów -~Ideałowi niepodległe w niczem -~Wolne jak pieniądz,
2375 6 | ona (Poezja), ta wielka~Niepojednanych dwóch sfer pośrednica,~Ocean
2376 5 | Że aż mi coraz szczęście niepojętsze!~ ~ - Czemu? dlaczego? w
2377 5 | szkołą-natchnienia,~Zarzucając jej dziką niepoprawność. -- Ale!...~Potomni nie
2378 4 | dziejów jest przeczysta -~Duch niepoprawny wciąż Idealista,~Więc dość
2379 1 | kamienie!~Bo on jest dziecię nieprawe.~On, tymi spojrzeniami wciąż
2380 1 | wchodzi Wesołość, jak gość nieproszony,~Lub jak polny fijołek zagmatwany
2381 4 | mną,~Jako jędz dwojga kły nieprzejednanych;~W powietrzu ciężko było -
2382 3 | Ciebie.~ ~*~A wy? O! moi, wy, nieprzyjaciele,~Którzy począwszy od pełności
2383 5 | co? skorzysta~Na swym nieprzyjacielu:~I zachwiało się całą postaci
2384 5 | błękitu.~ ~II~Patrzy na gruzy nieprzyjaznych grodów,~Na rozwalone bramy
2385 1 | pomału. - Czasem znowu prędko~Nierozerwany promień z ciebie głosek
2386 5 | zsiadał - czyś oszalał?~Nierozgarnięty chłopiec! lub wódką się
2387 5 | orłu pióro:~Aż z krwią, nierozłączona!~ ~3~Treść - wypowiesz bez
2388 5 | Publiczności-prywatnej, ile? nieruchoma!...~I jako - z autorem gdyby
2389 2 | marnie,~I żaden uśmiech błahy nieskończenie - ~Jest taki anioł, co skrzydłami
2390 5 | tych rzeczy wcale ubarwiać nieskory,~Marzyłem o powieści bynajmniej
2391 6 | odmienne~O Rozebranéj:~Wszakże nieskryte jest, a tak promienne~Łono
2392 4 | westchnieniem,~Przyjmuje sławę i niesławę - nerwy, ~Prawdę - sumieniem.~ ~
2393 5 | z onych, którzy żółć mu nieśli zgniłą~Przeczyłby: "jako
2394 1 | mogę, dlaczego~Cięży mi niesmak, dziwnie pomięszany,~Jak
2395 5 | Wyszło - - Kolega nasz (niespracowany~Krytyk) źle wróży z utworów
2396 5 | wszakże dalecy odmiany,~W niespracowanym czasopiśmie naszym,~Zapowiedzią
2397 1 | i niejeden luby lubą swą niestałą,~Lecz mych pożegnań chwila
2398 5 | chcesz? - Współczesność minie niestateczna,~Lecz nie ominie przyszłość:
2399 4 | słoneczny,~Gmin cię nie witał niestateczny,~Astronom ledwo z baszt,
2400 5 | jest miło i przyjemnie -~Niestety! co dnia mniej cieszę się
2401 4 | Uczy - zarówno płytka, jak nieszczera. ~"Pracować musisz zawsze
2402 2 | Etery,~Do tej mojej, do nieszczeréj,~Do tej Jasnej-pani sideł...~ ~
2403 4 | ci dwa groby2 stawi lud nieszczery,~Wygnawszy pierwéj...~ ~
2404 1 | więc człowiek, sierota, od nieszczęść ścigany,~Patrząc w górę,
2405 2 | świecie~Wtedy jest tylko, gdy nieszczęścia nié ma."~Odpowiedziałem: "
2406 5 | Jak dziki źwierz przyszło Nieszczęście do człowieka~I zatopiło
2407 2 | umyła!~ ~2~Jak zatęskni - to niesztucznie:~Słowem, okiem, takim okiem,~
2408 3 | samotności, który~Muzyką sobie nieuczoną wtórzy~I to mu zamiast towarzystwa
2409 2 | promień słoneczny utrwali,~A nieuczony jakiś tam dentysta~Od wszech
2410 2 | szpitalu zakończyłeś życie,~Od nieudolnych zrozumiany głazów,~Co ludzi
2411 4 | Spróbują sznury, jak jest nieugiętą;~ ~ Więc, niźli ziemi szukać
2412 1 | wiłem sploty,~I bujałem nieugięty,~I bujałbym tak na wieki,~
2413 1 | Pluskają hoże pieśni.- Owóż te nieuki,~Ci prostaczkowie w świątyń
2414 6 | poglądałeś na nię.~ ~II~Nieustannym zjawiskiem! Ona i nie ona,~
2415 1 | sierotą; on w języku nowym~Nieutulonym w żalu się nazywa;~I tak
2416 4 | nie pilnował płota,~Lub, niewart nazwy Kościuszków potomka,~
2417 2 | śmiać się będzie wielolica,~Niewarta ostróg z la Manczy szlachcica!~ ~
2418 4 | wszystkie wystawy-arcydzieł~Niewarte jego szubienicy i dzieł! -~ ~
2419 3 | niewinne~Dla mleka matek, które niewczas psowa.~Widziałem także okręta
2420 1 | mu do głowy~Żartować tak niewcześnie!~Lepiej, żeby nam kwiatów
2421 2 | lub płomykiem błotnym~W niewiadomości ciemnych dróg przedłużyć...~ ~
2422 5 | nie zerwał ze snami.~ ~ *~Niewiast, zaklętych w umarłe formuły,~
2423 4 | setnikiem~Ewangelicznym -~ ~13~Niewiasta każda do Saby podobna~Lub
2424 5 | najbardziej krwią i łzą...~Niewidzialne!...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2425 5 | duszy:~Jakby nie mówił nikt Niewidzialnemu,~Że - trochę niżej - tak
2426 4 | sybirski poeto,~Dziś, w niewidzialnym sejmie wziąwszy krzesła,~
2427 5 | nawiasie kładąc, dodać mam niewiele,~Jedno - iż do dziś jeszcze
2428 2 | kupił, jadąc tu z Warszawy,~Niewielka, brudno-żółta, tak jak ucho
2429 3 | i czemu zasłona?~"Czemu niewieścia...?" - krytyk niech już
2430 1 | westchnienie,~O jednę łzę niewinną!~I westchnienia posłucha,
2431 3 | Dnie moru, dzieci konały niewinne~Dla mleka matek, które niewczas
2432 3 | leży mieszkanie,~Równie niewinnej...~Tęskno mi, Panie...~ ~*~
2433 4 | A jeżli w dziewic krwi niewinnéj,~A jeżli w dziecku, co się
2434 5 | Gdzie jeszcze ucho łowi~Niewinniąt rzeź!...~ ~III~Śpiewajcież,
2435 4 | drucianéj~Siadują przez dzień, niewoli pamiętne,~Lecz z świtem,
2436 4 | nas - wodzić śmiecie - niewolniki!...~Nie widząc Boga-ręki
2437 4 | żeś wódz - żeś generał!~O! niewolniku - stój - cofaj bagnety -~
2438 5 | roślinka drobna~Blada i do niewprawnie wyszytej podobna~Szepnęła
2439 1 | teraz jestem zdrowy, silny niewymownie,~Bo chociaż chwilę strasznych
2440 5 | czasu fantastycznej doby, niewyraźnej;~Nie czasu świtów mgławych,
2441 5 | owi raczej przy zmysłach niezdrowych~Będąc, nadziei jednej szukali -
2442 4 | rozjęczą,~Ironii jakaś siła niezgadniona~Zamków dwóch szczyty. . .
2443 6 | i ogrody -~Blade, zimne, niezłomne, co chwila to krzepsze:~"
2444 2 | nie zabili~I mają kilku niezłych męczenników,~Ale kacerstwa
2445 6 | które bywają ważności niezmiernéj~W ustach młodej osoby z
2446 2 | arystokracji~I już na drogę wszedł niezmiernie śliską,~I jedno rządu ojcostwo
2447 2 | Blizną, co jest znak;~Za nieznaną tą wszechmocą,~Którą kocham
2448 4 | SŁYNNEJ TANCERKI ROSYJSKIEJ ~- NIEZNANEJ ZAKONNICY~ ~ ~Patrz, patrz! -
2449 5 | ów, co prawa rwie,~Więc nieznośne mu - dnie;~Więc, czując
2450 1 | zapale,~Że czujesz brak nieznośny, że pragniesz pomocy~Tych
2451 2 | pokrewieństwo - czym? - niezrozumieniem.~ ~A jednak ziemi kląć nie
2452 5 | poglądały wzajem -~Zadziwione niezwykłym głębi obyczajem -~Jak Sfinksy - -
2453 4 | Językiem mówiąc pokoleń nieżywych, ~Mową, co w własnej się
2454 5 | STYL NIJAKI~ ~ ~Szkoła-stylu kłóciła
2455 4 | Rzucają włócznie do chmur ci - nikczemni, ~Ci - heroiczni, a służący
2456 2 | pączek róży także - lubo z nikim -~I w doczesności się pijanej
2457 4 | księciem~- Majestatyczne, a nikłe i ciche.~ ~Nie! Kochanowski
2458 4 | DO NIKODEMA BIERNACKIEGO~ ~ I~...A Ty
2459 5 | kolchidzkiej tkaniny kobierce~Nikt-że już więcej nie pragnie? -~
2460 4 | Mojżesz się w wodzie pławiła Nilowej,~I mówi: "Jest wielkim,
2461 1 | skrzydłami drobiu kał chce nimi zmiatać;~Kał nie z serca,
2462 5(*****)| następnie i ten, do którego niniejszy list był pisanym!... Przyczyna
2463 6 | swe ramię~Blade ku oknu niosąc, znak mi dała,~Bym światło
2464 5 | sam?~Czy sługa ci zawsze niósł pokojowy~Światłość?... patrz -
2465 4 | tak w górze~I upadł tak nisko, i milczy jako wy." -~ ~
2466 2 | rynsztunek~I na dziecinne niszczy się zaczé pki,~Czas obrócili
2467 6 | piaskiem.~Aż się zamyślą myśli niszczyciele,~I grom zawołam, by uderzał
2468 5 | poruszonych ludzi;~I on, od niwy własnej wezwany poszeptem~
2469 5 | gdy wyjść? lepiej znaczy,~Niżeli zostać po obojętnemu;~Wstaniesz -
2470 4 | tarczy ~Zwyciężył zgoła!~ ~ 3~Niższym się stawszy, on Zawiść poniża, ~
2471 1 | wielkości!...~ ~RUSAŁKA~No, zostań sobie - zostań -
2472 6 | genialnych Teres,~I dnie, i noce nie ustawam prosić,~Żeby
2473 5 | prze-życiem" -~Katechistyczną nocję tę nazwą: odkryciem!~Jest
2474 5 | prawem,~Ducha? z literą, nocnej głębokości - z jawem!~ ~ ~*~
2475 5 | ubrania kamienne,~A motyl nocny wzleciał jej nad głowę,~
2476 4 | nie znali też innéj;~Ja nóg jej ręką tykałem;~Sandału
2477 2 | widzisz w nim widziadło -~Nogami zdepczesz, stojąc na łuczywie,~
2478 2 | Gdziekolwiek bowiem zrazu stawisz nogę,~Zdaje się jeszcze łuk za
2479 7 | Ideał sięga bruku!~ ~Cyprian Norwid~ ~Tekst pierwodruku wg.
2480 7 | pierwodruku wg. T. Filip, Cypriana Norwida Fortepian Szopena. Ze stanowiska
2481 2(*) | Sakrament-Häusen in der Lorenkirche w Norymberdze, przez Adama Krafftta dłutowany,
2482 5 | toute chose avancée par nos antagonistes, ~contraire
2483 2 | powszednim,~I to, co wielkie nosi imię, wszystko!~I cała ziemia
2484 5 | blond,~Na której wdowiec nosić zwykł~Zégarek srébrny - - -~
2485 1 | Który po swych rodzicach nie nosił żałoby,~Nie rozpaczał przy
2486 5 | Rok żałoby, jak Grecja - nosząc - po Byronie!~A kto by śmiał
2487 5 | Coś jak łoskot za trumną noszonego bębna,~Którym pobrzmiewał
2488 5 | Zebrać regestra, listy, notatki i kwity,~Którymi Voltaire (
2489 6 | tańcu mdłej kobiecie.~ ~1867 novembris. Parisorum-Luteciae~
2490 4 | Lub upiąć w niebie gwiazdy nowej klamrą, ~Niż serca ludzi -
2491 5 | wciąż dolata trumny zatrzask nowéj.~Dziennik donosi: "Ten się
2492 4 | słowiański, gdy przelicza nowie,~W niebo się zwykle odnaszają -
2493 2 | chorągwiami wrócą - a z nowiną~Na cało-kwit.~ ~Bo ciernie
2494 5 | Świętego Piotra grobu, lub w nowinie ~ ~Apokalipskiej... perły
2495 5 | pozierając owę,~Coraz to nowszy przedmiot odbitym czuł w
2496 1 | był sierotą; on w języku nowym~Nieutulonym w żalu się nazywa;~
2497 2 | gnom brzozową wié chą~Około nozdrza koniowi zawinie,~A indziej
2498 6(**) | CZĘŚCI! Lecz - jak można np. pisać kilka kart o rzeczach
2499 4 | Wejrzałaś w głębie, nie nucą dziś wieszcze -~Lecz ja,
2500 1 | Na pogoń kwiatów patrząc, nucę pieśń radosną,~A gdy stanę -
2501 2 | komedią-okrutną~I spać, i nucić śpiąc: "To, taki wiek!"~ ~
2502 5 | jest styl**)~ ~ *~Lecz ja nuciłem zawdy strojem tym,~Co mało-baczyć
2503 6 | chwałą:~Głosi tylko, co jego nudzi lub ubawia;~Co mu się podobało...
2504 4 | dzielniejszy sposób~Przeciw tej nudzie przeklętéj:~Zapomnieć ludzi,
|