11-ciecz | cieka-finis | firma-klams | klask-marmu | marne-nudzi | nurem-piete | pietn-prost | prosz-sadu | sadza-swiat | swici-uwage | uwaza-wysly | wysmi-zmien | zmier-zzyma
bold = Main text
Part grey = Comment text
2505 2 | trosk umarłeś -- smutno!..."~Nüremberga, d. 20 października 1842
2506 4 | tout prendre, je ne suis nullement dé sappointé . Je l'ai é
2507 5(****) | Wiadomości-Polskie - numer pisma, w którym jest doniesienie,
2508 2 | na wieki zostanie!~ ~3~Tu oba dłońmi uderzą w kolana,~
2509 5 | że Chińczykom - skoro nas obaczą -~Najdziwniejszą się rzeczą
2510 5 | gorzki i szmer przytłumiony~I obaczyłem męża z rękoma na głowie,~
2511 4 | w dwuznacznej z Polakiem obawie.~- I kiedy mu ludy bogatsze
2512 6 | pokornie~Zgiął się pod moim obcasem;~I skrzypiał mi on, że jest
2513 4 | jednym legło licem -~Na ziemi obcej, wyrobnik z szlachcicem,~
2514 1 | taka drobnostka może ją obchodzić -~Ha, ha! - dalej, pątniku!
2515 5 | Poznasz: pojedyńczości obcowanie z prawem,~Ducha? z literą,
2516 5 | wdzięczył, guziczki złocone;~Ton obcy, który zawsze - czyj jest? -
2517 5 | Skoro się głównie rzuca na obczyzny~Naleciałości chore z krajów
2518 5 | się - i fatalność jakaś go obdziera.~Trud-współczucia zawodów
2519 1 | kału.~ ~...Gdym tak mówił, obecni, patrząc od niechcenia,~
2520 5 | lepiej znam.~ ~II~Knot, gdy obejmiesz iskrą, wkoło płonie,~Grzeje
2521 2 | ramię,~Gdy doskonałość Twą obejmowałem,~To, jedno słowo, wyjąknąwszy: "
2522 5 | śledztwem?~Znaczone - czy? obelgi pogodnym prze-życiem" -~
2523 2 | za stołem ściana,~Aż się oberwał z gwoździem krzyż gipsowy~
2524 5 | Trud-współczucia zawodów nastręcza obficie:~Ten i ów, nim mu prawdę
2525 2 | córy z jednejże macochy,~I obie ku nam lecą z uściśnieniem,~
2526 2 | Złoto-ustą, siedmiostruną~Nieba obiec sklepy~Lżej - niż piosnkę
2527 2 | Do świata, który-ć obiecałem stworzyć,~Był piasek listu,
2528 1 | Bo go zewsząd nieznane obiegły straszydła,~I przy nim,
2529 2 | nas? - mówię, dla nas, co obiema~Rękami nikłych walczym rozbójników,~
2530 4 | kraty,~Pierze im z ramion obite wiatr niesie,~I każdy pierzom
2531 4 | nie bardzo,~Ale Pieśń może objąć skrzydłem krzywym,~I jako
2532 4 | Zgorzałych mózgów i serc objął krater,~Potrzebaż było,
2533 5(**) | c'est le style - reszta objaśnień w Pamiętnikach kasztelana
2534 5 | chrześcijańskiej prawdy objawienia, ~Między zachodem greckiej
2535 5 | recenzentach**,~Niejeden dziś z objętych w pisma tegoż treści,~Niejeden
2536 5 | Ogryzmolony i w siebie pochylon -~Obłędny!... ależ - wielce rzeczywisty!~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~ ~ *~
2537 5 | szczerą~Zwykliśmy dla piór obłędnych szafować -~Autor nie wie:
2538 4 | kiedy? w jakim sensie i obliczu?~Bo grób twój jeszcze odemkną
2539 1 | wniebo-wzięci,~Migający za obłokiem;~I krzyż tylko zerdzawiały~
2540 2 | dłonią witasz chciwie~I obłokowe widzisz w nim widziadło -~
2541 1 | na własność - nowy świat, obłudny.~ ~ ...Już nie mogłem się
2542 5 | Serca mi nie stać i byłbym w obłudzie, ~Nie będąc głuchym jak
2543 6 | nieistniejące lądy obwiniona,~Które obłysk słoneczny i wzrok ludzi
2544 5 | tłum, jak targ bydlęcy;~Obmierzł mi świat...~ ~*~Muszę dziś
2545 4 | a służący złemu,~Życiem obmierźli, uśmiechem przyjemni - -~
2546 4 | Więc, niźli szyję Twoją obnażoną ~Spróbują sznury, jak jest
2547 1 | wykrzywiła lica,~I pokazała kości obnażone;~I znów mówiła: powoli,
2548 5 | znaczy,~Niżeli zostać po obojętnemu;~Wstaniesz - i pójdziesz,
2549 6 | szukał człowiek,~Jak gdy się obojętnie cudze dzieło czyta;~Na to
2550 5 | OBOJĘTNOŚĆ~ ~1~Jeżliś zdradzony w życiu
2551 1 | znikczemnienia:~"Witaj mi, obojętności,~Ideale doświadczenia!"~
2552 1 | w niebo i, pełniąc swoje obowiązki,~Na ziemię mało zważał.~
2553 4 | wyznam, że mi nie dostawał,~I obracałem ku niebiosom głowę,~Wietrząc
2554 5 | mi się u schodu,~Na nie obrachowanym piętrze!~ ~*~Musiał to być
2555 2 | gwiazd pokaże z dala~Albo obrączkę tęczową z opala,~Albo obuwia,
2556 2 | nowe,~Co Chrześcijaństwa obrażają głowę,~Albo ustawny dzieci
2557 4 | A my wam - księgą i obrazem,~A głos nasz ku wam - pocisk
2558 1 | siedziby~Tak potrzebne jak obrazki,~I tak święte jak szkaplerze.~
2559 2 | Żeby ci posłać cały świat w obrazku~I uogólnić, co się dniowo
2560 2 | Geist jeszcze młody,~Co za obrębem wielkiej konwersacji~Duchowej
2561 1 | ucieka,~A gdy ku niemu oczy obróci łaskawe,~To całej ciżby
2562 2 | niszczy się zaczé pki,~Czas obrócili swój na sztudirunek,~To,
2563 5 | możesz nie paść~Nogą na obróconej ku niebiosom głowie -~Owszem -
2564 2 | i tobie.~Wysoki, właśnie obrócony tyłem~Do słońca, które złoci
2565 2 | Co ukleconym zowię sfer obrotem,~To jeszcze starczy na czas,
2566 1 | wiją się, plączą, kolczyste obroże.~ ~Lecz nie wszystkie sieroty
2567 1 | zmarły przed chwilką,~A z obrzędów pogrzebu dym pozostał tylko...~ ~
2568 1 | właśnie skończono pogrzebu obrzędy,~I dym pozostał tylko,~I
2569 5 | VADE-MECUM~ ~ Klaskaniem mając obrzękłe prawice,~Znudzony pieśnią,
2570 1 | spojrzy na nie - a chciwość obrzydła~Jako skrzydłami drobiu kał
2571 1 | nauką zwany,~Roztoczywszy obszar skrzydeł~Hieroglifem zapisany,~
2572 3 | daje dwumiesięczna~Przez te obszary, zaprawdę, straszliwe,~Straszliwe,
2573 4 | Prawda!... - a ja się obudzę..."~Pisałem 1857 w Paryżu~
2574 2 | cienić --~I jako Prorok obudzony świtem,~Nie mogąc rychło
2575 2 | papieru)~Schylony - z głową oburącz podpartą,~O! ileż, ileż
2576 5 | bronimy~I chrześcijańskie oburzenie mamy~Dla sensu... zdradnie
2577 2 | obrączkę tęczową z opala,~Albo obuwia, co się bawi z wrzosem~Kwitnącym,
2578 4 | zwierzchni szyb~Kreślone obuwiem lekkim kręgi -~Czarodziejskich
2579 4 | Nie chcieć, by rodak - w obuwiu styranym~Marzący, jaka?
2580 2 | Bah!... ale wszystko tu obwiane mgłami...~ ~ W Rzymie***~
2581 5 | Azjacki płaszcz - jak wężów obwija ją ślina.~- I, jakby nie
2582 2 | bez dłoni,~Dłoń mi czarna obwiła pętlica.~ ~*~Źle, źle zawsze
2583 6 | Ale w nieistniejące lądy obwiniona,~Które obłysk słoneczny
2584 4 | DO OBYWATELA JOHNA BROWN~(Z listu pisanego
2585 2 | wszech boleści człowieka ocali...~A Akademie milczą...
2586 3 | I pochowałem łzy me, w Oceanie,~Na pereł więcéj...!~ ~I
2587 4 | 1859, listopada)~ ~ ~Przez Oceanu ruchome płaszczyzny~Pieśń
2588 5 | Użyteczność... ocenia człek dziki,~Lecz harmonii
2589 2 | wedle błahej miarki,~Nie ocenili, co ich prześcignęło:~Samemu
2590 6 | Lecz - krytyk dziś oceny na prawach nie stawia,~Sam
2591 2 | marzeń~I z tajemniczym nie ochmurzył drzeniem~Lazurowego tła
2592 2 | Przez czułe oko, gdy je łza ociemi;~Przez całą dobroć Twą,
2593 4 | Rosę lub kwiatom łzy sercem ocierać.~ ~Płynniej i słodziej tylko
2594 2 | jak kłody,~Serca zmdlałe ocucą - pleśń z oczu zgarną narody...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2595 1 | żywot nam pustoszy,~Zowią oczarowaniem sławy i rozkoszy;~O! cierniowa
2596 2 | rychło zbyć drabiny senné j,~Oczarowanym zbłąkasz się korytem~I jeszcze
2597 6 | już wszystkiemu w tropy,~Oczekiwa na siebie - samego, bez
2598 1 | wyskakuje!~Przeciera senne oczko, "Kto mię woła" - pyta.~ ~
2599 2 | się niebieskim ciałom~I oczom - i otwartym w strop aż
2600 2 | zmdlałe ocucą - pleśń z oczu zgarną narody...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2601 1 | trącone wiatrem, tańczą oczywiście!~Tańcujcie - z mowy, z pisma,
2602 4 | zdaje się prawda ta być oczywistą,~Że i człowiek zyskałby...
2603 1 | Bo one tam wyraźne były, oczywiste;~Potem, gdy dusza swego
2604 2 | smutno i tak coraz gorzéj,~Aż od-człowiecza się i pierś, i byt;~I nie
2605 2 | Jasnej-pani sideł...~ ~3~Od-kraplałem na nią słowa -~Te, dzwoniące
2606 6 | DO SPÓŁCZESNYCH~(ODA)~ ~ ~I~I pożegnałem kraj,
2607 4 | nikt z ramion matki nie odbiera;~Pacholę - do kolan jej
2608 5 | Coraz to nowszy przedmiot odbitym czuł w oku,~Nie domyślił
2609 4 | sosnowym gdy lesie~Napotka cię, odbłysk zgaduje słoneczny~Ojczyzny! -
2610 2 | ciemnawą kartą~(Bo nawet odcień pamiętam papieru)~Schylony -
2611 2 | śpiewały,~Że już zbudzona i odczarowana~Pomiędzy smoki wychodzi
2612 5 | ufny w błędzie -~Tak znów odczyta on, co ty dziś czytasz,~
2613 7 | stanowiska twórczości poety odczytany. Wydanie krytyczne poematu
2614 4 | 1~Współczesnym zacnym oddać cześć~- To jakby cześć Bożej
2615 2 | Wielmożnej Pani!...~Ale chmurki oddalone~By jagnięta pogubione,~Te -
2616 5 | człowiek zboczy?~ ~II~Lecz on odejrzał mu - jak gdy artysta~Mierzy
2617 4 | obliczu?~Bo grób twój jeszcze odemkną powtórnie,~Inaczej będą
2618 5 | Nim harmonii doczeka -~Odepchną wprzód, gdzie zmarłych miliony.~ ~
2619 5 | Więc, czując złe, chciał odepchnąć spomnienia!~ ~ 2~Acz nie
2620 4 | konia swego ze strzemieniem,~Odepchnie cały świat zeźwierzęcony! -~
2621 1 | Nie mogłem się już więcej oderwać od nieba,~Które mnie wciąż
2622 5 | głowę,~Zadrżał i upadł... i odeszły - senne...~ ~ *~I nic...
2623 6 | Ziemię odpycha - i jak? odgarnia on pianę~Leniwo-płynną i
2624 6 | Wiercisława, ten słysząc odgłos: "O Bolmirze! -~Woła - cóż
2625 2 | jednym oku,~Jak całe niebo odjaśnione w stoku!...~ ~Przez całą
2626 2 | Annibal~ ~ ~I~Czemu, Cieniu, odjeżdżasz, ręce złamawszy na pancerz,~
2627 2 | wypali?~Gdzie spełznie? - odkąd nie postąpi daléj? -~I -
2628 2 | winni - wszakże - na bok to odkładam."~I zasiadł - a z swej strony
2629 4 | poczniesz piętą, ~By precz odkopnąć planetę spodloną -~A ziemia
2630 2 | półsłówkami,~Co kropliła, odkraplała,~Co dzwoniła, co szeptała...~ ~
2631 5 | pokoleniom - bowiem~Gdy szereg odkryć mych spełnię do końca,~Cóś -
2632 5 | Katechistyczną nocję tę nazwą: odkryciem!~Jest bowiem męczennika
2633 6 | POŁOWY VII-o STULECIA - ~NOWO ODKRYTY~ ~Nie wiem, czyli coś lepiej
2634 5 | ustawnie:~Jedna, chce wszystko odkrywać na serio,~Druga, chce wszystko
2635 5 | Świetną liberią!...~ ~3~Odkrywająca?... wciąż idzie do słońca,~"
2636 2 | wypełnienie,~Kiedyż Polski odkupienie - ?!~Wieszczym zanuć słowem:~
2637 5 | człowiek;~Czytelnik to połyka, odkupuje to... wiek.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2638 4 | Przynieśli Ojce wiecznej odłam skały~W posadę domów.~ ~
2639 3 | lub "jak się masz",~To był odłamek chleba lub "jak się masz".~ ~
2640 1 | Boju myśli plac osiada,~I odleci, a zostanie~Blada kość i
2641 5 | stronie, ~Na mchu jeśli w odludnym przylegniesz parowie, ~Planeta
2642 2 | Ale kończącym się czasów odmętem,~A Słowieńszczyzna to Geist
2643 5 | Takowej wszakże dalecy odmiany,~W niespracowanym czasopiśmie
2644 6 | i uplot misterny~Włosów odmienia w sposób zwykły i, niechcący~
2645 6 | ocena~Są też same i tylko odmienioną scena!*~ ~*~Inny - posłuchaj
2646 6 | ja gdy słyszę, mam zdanie odmienne~O Rozebranéj:~Wszakże nieskryte
2647 6 | sam artysta,~Lecz o ile odmienny dla serca i oka!~Nie ma
2648 5 | duchy, którym wcieleń czas odmówił chyży;~I płaczą, że nie
2649 4 | nowie,~W niebo się zwykle odnaszają - po co? -~Po co najbystrzej
2650 2 | pajęcza~I złamała w kręgach, i odparła...~ ~ ~
2651 2 | że pojmują sprawę,~Tylko odporny duch je czasem trapi,~I
2652 5 | Pokaż jej łez zdrój?... ona odpowiada:~"Nie trzeba zważać na to...
2653 5 | Odpowiednie dać rzeczy słowo!~
2654 2 | ja nie miałem głosu~Do odpowiedzi godnej - i - milczałem:~
2655 5 | Pojmuję to, i wraz Ci odpowiem, Walenty!~A naprzód, gdyby
2656 4 | wiek z oczyma błędnemi~Do odpoznania się - w klatce, na ziemi!~ ~
2657 4 | głowę ze skrońmi płaskiemi~Odpoznawając się w klatce - na ziemi! -~ ~
2658 4 | Ci załamią, ~By Ameryka, odpoznawszy syna,~Nie zakrzyknęła na
2659 2 | dzikim zgrzytem dłuta,~Co odpryska w pył -~Ale za to postać
2660 1 | gołębi -~I świat cały się odradzał,~I znów słońce wyszło z
2661 5 | człowieka był wściekły, wymowa odrębna:~Coś jak łoskot za trumną
2662 2 | weśnię,~I kilka moich dni odrobię z ciała,~Z umiejętności
2663 1 | tysiąc,~Zwitych w tęczę odrodzenia,~Którą Twórca raczył przysiąc,~
2664 2 | zbierając łzę, co się z twarzy odrywa,~Inne, drogi szukając, choć
2665 5 | dziś jestem!..."~- Lecz odrzeczono mu słowem i giestem:~"Ruszajże
2666 2 | skryć, jak czego nie można odrzucić,~By uczcić, czego wyciąć
2667 2 | ona~Osobie nigdy mi nie odsłoniona -~- Chyba że wietrzyk jaki,
2668 2 | w drogich kamieniach,~Co odśmiechują się niebieskim ciałom~I
2669 6 | oko lewe,~Coś przebąknął - odsuwa się na kroków parę,~Widać
2670 4 | Mistrzem jest tylko ten, który~Odszedł daleko,~By kiedyś wrócił
2671 1 | Co na złe lub dobre cele~Odważają się mieć serce:~Ci i tamci
2672 3 | pierwsze ukłony~Są, jak odwieczne Chrystusa wyznanie,~"Bądź
2673 4 | każdym hieroglif unosząc odwieczny -~A człowiek północny, w
2674 2 | myśl o zgasłym wierzę;~Bo odwyknąłem w szczęście mieć ufności,~
2675 4 | NARÓD od roz-paczy -~Do Odysei jak się ma Iliada,~Wejrzyj...
2676 5 | mamy~Dla sensu... zdradnie odzianego w rymy -~Kwilisz? poeto?...
2677 2 | ślepy.~ ~3~Tyś bo wiele odziedziczył,~Tyś bo, Panie, zagraniczył~
2678 5 | wyszczérzonymi na jutrznię zębami;~Odziewający się na głowę pyłem,~By noc
2679 6 | Zachodnio-wschodnio-pstre weźmie odzieże~Lub wór żałoby!..."~ ~VI~
2680 5(*) | Czarny kolor odzieży przejęli chrześcijanie od
2681 3 | New-York, United States of America~10 kwietnia 1853~ ~
2682 4 | zapłaconych,~Doganiających się ofiarą świętą,~A kapitałów żądzą
2683 5 | Płomień w niebo rzucą... ofiarny.~
2684 4 | wyrobnik z szlachcicem,~Z Ofiary-Synem, Synowie-ucisku...~ ~VI~
2685 5 | Jakkolwiek by je cudza słodziła ogłada,~Kupiony polor wdzięczył,
2686 2 | węża,~Niechaj się ku nim oglądają z góry~Z ewangeliczną łagodnością
2687 5 | z głodu -~Trumienne izb oglądałem wnętrze:~Noga powinęła mi
2688 2 | córy,~Gdy w grobie Pana oglądały płótno,~Westchnie - a puste
2689 2 | szmerem, jak w pochwy oręże,~I ogłosili... cóż?... że są w komplecie!!~-
2690 6 | Wiedząc, iż ogień dla bez ognia ludzi,~Choćby w krzemieniach
2691 4 | Korony mojej sztuczne ognie zgaście,~Noc idzie - czarna
2692 2 | I na nowo się zrośnie w ogniwo.~ ~*~Lecz, nie kwiląc jak
2693 5 | Od jadu nawiań tych ogół bronimy~I chrześcijańskie
2694 6 | zastanów:~Ten SZCZEGÓŁ jest OGÓŁEM - on sercem i głową!~- Tu
2695 5 | człek dziki,~Lecz harmonii ogólnej pojąć on nie może,~Jak chory
2696 5 | ZA WSTĘP (OGÓLNIKI)~ ~1~Gdy z wiosną życia
2697 6 | malował, nie garnki,~Żeby w ogółu oczach czerwone mięsiwo,~
2698 2 | Niby wisien spadnie rubin~W ogród Twój - skrzydłami,~ ~4~A
2699 1 | Jakby, tędy przechodząc, ogrodnik przypadkiem~Zgubił garść
2700 5 | Homo-Quidam, z wejrzenia coś do ogrodnika~Podobny... (acz... przez
2701 5 | grodów,~Na rozwalone bramy do ogrodów -- ~I gwiazdę zrzuca ze
2702 2 | skrzydłami,~ ~4~A jam chłopię zza ogrodu,~Gdzieś u szpary drżące
2703 2 | nazwać - i osądzić,~Że taki ogrom czasu można - błądzić.~ ~
2704 2 | ścieżek bo chadzałem krocie~Z ogromną dzidą, co gałęzie kruszy,~
2705 2 | POSIEDZENIE~(FRASZKA)~ ~Z ogromnej sali wyniesiono śmiecie~
2706 4 | firmamentu wklęsłościom ogromnym,~Duch czuł, że wyżej głów
2707 4 | z Bolonii małéj,~Z Rzymu ogromów~Przynieśli Ojce wiecznej
2708 1 | okiem słońca~Ludzkości całe ogromy~Przenikaj z końca do końca!"~ ~
2709 5 | piszę pamiętnik artysty -~Ogryzmolony i w siebie pochylon -~Obłędny!...
2710 4 | Rzymu ogromów~Przynieśli Ojce wiecznej odłam skały~W posadę
2711 2 | niezmiernie śliską,~I jedno rządu ojcostwo jest w stanie~Podtrzymać
2712 6 | ile odmienny dla serca i oka!~Nie ma dzieła, nie było
2713 2 | I czyści, i tak zewsząd okazali...~ ~VIII~A oni? - że tak
2714 1 | Sfinks nauki~Marnym się okaże płazem,~Mamże, w szare strącon
2715 5 | Marzyłem o powieści bynajmniej okaźnej,~A która działaby się prozaicznej
2716 4 | Poręcze z krzyży!~ ~ 3~A okna z łez są, łzy z koronek
2717 4 | byłyż skargą?~ ~4~Otworzyłem okno z drżeniem szkła,~Że aż
2718 6 | Poezja), swe ramię~Blade ku oknu niosąc, znak mi dała,~Bym
2719 6 | Ona i nie ona,~Jako palm okolica stała na pustyni,~Ale w
2720 2 | jak sałata;~Dzikie także okolice?...~- Burze - bębny - błyskawice.~ ~
2721 4 | I~Oni myśleli, że już na okopach~Historii - nogą tratują
2722 1 | przepaść nocy.~A ciążyły te okowy,~I ciążył mi chleb sierocy,~
2723 4 | opowiadania.~Skąd Tęczy okrąg ponad Arką świeci?~A łza
2724 1 | OKRES WARSZAWSKI~
2725 6 | to - krytyk właśnie niech okréśli.~ ~*~Flamand byłby Anioły
2726 5(*****)| treści, i treści naprzód określonej, zbliżać się. - C.N.~
2727 6 | Żeby raz ludzkość weszła do okresu,~Który jej z dawna należy
2728 3 | niewczas psowa.~Widziałem także okręta rozbite~I twarze majtków
2729 3 | nikt nie pisał do mnie,~Okrom tych kilku słów, co mam
2730 1 | widziałem młodzieńca, co w okropnej nędzy~Dniem i nocą pracował,
2731 4 | Gdy w głębi serca purpurę okrutną~Wyrabia prządka cierpienia,~
2732 2 | bo rad rządzić krwawo i okrutnie,~Ilekroć Boża tego nie chce
2733 4 | Ojczyzny mojej stopy okrwawione~Włosami otrzeć na piasku~
2734 4 | trzech miejscach3 kopie,~Okuwszy pierwéj...~ ~Coś ty uczynił
2735 2 | to zamiast szyb, co tak okwicie~Pozamrażane u nas brylantami,~
2736 1 | wydostaje z nieba!~Dzielny olbrzym! w siermiędze, z promienistym
2737 5 | najwyższych sęków,~Od karła do olbrzyma, od tego, co kona,~Do tego,
2738 2 | szepnę jej: te mocy,~Co olbrzymią pierś i ramię -~Że wylatasz
2739 5 | panowania Panteizmu-druku,~Pod ołowianej litery urzędem;~I jak zdarzało
2740 2 | krzyżowych,~Zza trzęsawisk olszynowych,~Gdzie mdłe jęczą cienie -~
2741 2 | Trzymającego przednią straż ołtarzy,~Wylany z duszy, nie zaś
2742 5 | każdy, że aż parno~Wśród omijań i krzyków.~ ~III~Ruchy dwa
2743 5 | minie niestateczna,~Lecz nie ominie przyszłość: Korektorka-Wieczna!...~* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *~ ~ ~
2744 3 | żaglach się prześwieca,~Omuska maszty lub na fale s-pryska;~
2745 2 | niebie, a blask ich zimny omusnął,~I po ostrzach, jak gwiazda
2746 2 | a jeżli przędzie się?... omyli!...~Wodę by lepiej czerpać
2747 5 | zaś mi mniejsza, czy bywam omylon~Albo nie?... piszę pamiętnik
2748 2 | Nadzmysłowa bo też była~Onegdajsza tamta pani~I nie taka jak
2749 5 | będąc - nie jest ukochan od onej,~ ~Miękkością popsowanej,
2750 2 | mi znów przed oczyma,~Jak ongi, rdzawą osłonięty zbroją,~
2751 1 | mych pożegnań chwila będzie oniemiałą,~Chociaż zawsze wymowne
2752 5 | w nieba łonie trwam,~Gdy ono duszę mą porywa~Jak piramidę!~ ~
2753 1 | zasiewałem~Mimowolnie, tak jakby opadł kwiat źrenicy,~I oko się
2754 2 | Albo obrączkę tęczową z opala,~Albo obuwia, co się bawi
2755 4 | Tylko różańców zlatują opale,~Grawitujące do Miłości-środka -~
2756 4 | i Boga,~O trumny świata oparłszy się wieko, ~Mojżesz, wysłyszał
2757 2 | ostrzem o łuki, rzekłbyś, oparta pod-niebne...~ ~IV~Wchodzą
2758 4 | warszawskie dziecię~Wstawa oparte na cudzie?~Bogu dziękuję,
2759 7 | Wydanie krytyczne poematu opatrzone wstępem, przypisami i próbą
2760 2 | żegna z tęsknotą,~Rosami operlone rwąc fijołki drobne,~Jedyne,
2761 6 | Mocno zaczarowany szczególną opieką -~Tam pod sporym ją Bolmir
2762 5 | Dwie takie błogie mając opiekunki,~Ludzkość w sieroctwie znikłaby
2763 2(*) | Adama Krafftta dłutowany, opiera się na barkach swojego mistrza
2764 2 | II~Liców twych - wyznam - opiewać nie mogę,~Bowiem rozlałeś
2765 4 | urabianie ciągłe publicznej opinii ?" - ~Siennik-dziurawy mówił
2766 5 | tętna wymarzone bole~Ni opis burz przy biurowym stole...~* * * * * * * * * * * * * * * * * * *~
2767 6 | EPIZOD~ ~ ~Opisać chcę Ci szczegół z bitwy
2768 4 | Przedwiecznemu, ~Potopów wielką opisał źródlicę,~ ~Tak że nikt
2769 1 | O! cierniowa to rozkosz! opłakana sława!~B.Z.~Żegnam was,
2770 1 | rośliniarni światowej; pismo to opłatek,~Którym łamać się trzeba
2771 5 | wstęgę, która mu sandał oplotła~Lub szargała się w prochu,
2772 4 | jego śrub~Sklepień czarnych opowiada trzask.~ ~ Wszech-niczyja
2773 4 | zamieci ~Szukałem kart tych i opowiadania.~Skąd Tęczy okrąg ponad
2774 5 | ditto...~Można ją nabyć oprawną lub zszytą -~Owdzie i owdzie - -
2775 5 | zapłacze po nas - kto ? - oprócz Ironii. ~Jedyna postać,
2776 4 | Nim wszystkim-wszędzie oprzeć się poważą,~Boga pierw zranią
2777 2 | przecie;~Złotostruna nie opuść mię lutni!~Czarnoleskiej
2778 2 | Zniesienia siebie - boś opuścił ziemię.~O wielki mistrzu!
2779 2 | pozycję~I polityczną sprawę opuścili;~Nie wchodzą szczerze w
2780 2 | mówiącego grzmotem.~- I dnie opuszczać będę, jak klawisze,~Kiedy
2781 2 | może błędną widzów drogę~Opuszczających próg kościelny cenić;~Gdziekolwiek
2782 1 | Chleb sierocy, smutna dola,~Opuszczony dom i rola - -~ ~Potem Sfinks
2783 2 | znaki~Pokłaniają się z góry opuszczonymi skrzydłami~Jak włóczniami
2784 6 | godzinie~Gdzieś do szkół idą;~Oracz wywleka pług, i Wisła płynie,~
2785 4 | SPARTAKUS~ ~ ~Ubi depuit orbis...~ ~ ~1~Za drugą, trzecią
2786 4 | dziś już kuty dla oręża;~Oręż - dla człeka.~ ~2~Za to
2787 2 | z szmerem, jak w pochwy oręże,~I ogłosili... cóż?... że
2788 3 | dopóty~Aż pękło serce jak organ zepsuty.~To - któż wie?...
2789 7 | Oh! il y dans la rue un orgue qui joue...~"C'est une Valse!
2790 5 | Z delfinem - pacierz, z orłem ? - glorię - uskrzydlonym...~
2791 5 | nie - ona~Dlań jako żywemu orłu pióro:~Aż z krwią, nierozłączona!~ ~
2792 4 | é carté du mien.~ ~1~Jak orły w klatce zamknięte drucianéj~
2793 2 | krew go nie ubiegła, ~To ornat drze się w pasy i związuje
2794 5 | zanadto, że minął grunt orny, ~Brzozy płaczące, bydła
2795 4 | że jeszcze na świecie~Są oryginalni ludzie!~ ~Bo już myśliłem,
2796 2 | Pogadanki Wasze...~ ~*~Jak orzechu strojna perłą~Z wiatrem
2797 5 | Można było kręcić wozów oś;~I bez s-krzypnięcia wstecz
2798 2 | śmiejąc wiekiem nazwać - i osądzić,~Że taki ogrom czasu można -
2799 1 | płynącej, przeminie~I łza oschnie, gdy losy radość Ci wywróżą,~
2800 2 | Elias prorok;~Płomiennej osi nie z onego szczepu,~Co
2801 1 | mnóstwo~Boju myśli plac osiada,~I odleci, a zostanie~Blada
2802 5 | jak na domiar złemu:~Kołem osiędą ją - chwilki nie będzie,~
2803 2 | przebiegłszy promieniem,~Z osieroconym bawi się strzemieniem...~ ~
2804 3 | krytyk niech już pyta~I niech oskarża muzę, że zmącona~W harmonii-pojęć-swoich
2805 2 | oczyma,~Jak ongi, rdzawą osłonięty zbroją,~I smutek budzisz,
2806 4 | Torby-sieczki.~Tymczasem osły, najmniej nie myśląc o szkodzie, ~
2807 6 | jak pogrzebać tę śliczną osobę?~Umarła ona na ciężką chorobę,~
2808 2 | wiedz, że w swojej ona~Osobie nigdy mi nie odsłoniona -~-
2809 2 | na świat - niechby wrzał, osobny.~ ~Atomów władcy, marzeń
2810 6 | niezmiernéj~W ustach młodej osoby z balu wracającéj,~Gdy swe
2811 1 | wpływy,~Lecz piórem, którym ospę z krwią mięszają młodą~Albo
2812 4 | kołyskę~Dawidowymi psalmy ośpiewywał;~Adam, którego dni wam były
2813 5 | zabił się owy -~Pracował w Ossolińskich Księgozbiorze sporo,~Zbyt
2814 2 | Jeanne d'Arc~ ~I~Tam, gdzie ostatnia świeci szubienica,~Tam jest
2815 1 | pragnąc zerwać różę, rwał ostre gałązki...~Ten więc człowiek,
2816 5 | uwielbionę - spotkałem niemało!~W ostrogi rdzawe utrafiłem piętę~W
2817 1 | jaja, kiedy idą w kosze~Ostrożnie i pomału. - Czasem znowu
2818 2 | ich zimny omusnął,~I po ostrzach, jak gwiazda spaść nie mogąca,
2819 5 | strzępię, ~Jak kłos o sierpu ostrze; a powiedz mi, proszę, ~
2820 2 | wśród dymów koleba,~Włóczni ostrzem o łuki, rzekłbyś, oparta
2821 2 | Braterstwo ludom dam, gdy łzę osuszę,~Bo wiem, co własność ma -
2822 4 | prostej wiary~Na dziwowiska oświaty zachodniéj~I myśleć śmieli -
2823 2 | nikłych walczym rozbójników,~Oswobodzając księżniczkę zaklętą -~Ból,
2824 5 | lewej strony zsiadał - czyś oszalał?~Nierozgarnięty chłopiec!
2825 1 | przyjaciele,~Litościwi i oszczercę,~Co na złe lub dobre cele~
2826 5 | rym..."~Myślisz? że mnie oszukasz:~Nie czuję strun, drżących
2827 5 | raczę: Katy!...~ ~ *~Piszę - ot! czasem... piszę na Babylon~
2828 2 | kompasu wodząc cienie~Po otartej z krwi arenie,~Cieszy nas
2829 2 | wyniesiono śmiecie~I kurz otarto z krzeseł - weszli męże~
2830 5 | Więc czoło wieszcza - taką otoczone szczwalnią -~Są, którzy
2831 5 | że gwoździe... z żelaza!~Otóż - tych rzeczy wcale ubarwiać
2832 5 | dziś wyzwie kogo~Rykiem - otrębując turniej;~Lub jest-że kto -
2833 2 | jakże mało!~ ~A jam się otruł... wiesz, że byłem struty?~(
2834 4 | złota statuę1 lud niesie,~Otruwszy pierwéj...~ ~Coś ty Italii
2835 4 | stopy okrwawione~Włosami otrzeć na piasku~Padam: lecz znam
2836 4 | tradycją narodu,~Na wskroś otwartą z wschodu do zachodu,~Gdzie
2837 2 | niebieskim ciałom~I oczom - i otwartym w strop aż na wskroś Chwałom!~ ~
2838 1 | Jak w lilie, które zaraz otwierają usta,~Skoro promień słoneczny
2839 4 | Kluch Dawidowy usta mi otworzył,~Rzym nazwał człekiem.~ ~
2840 4 | i świt byłyż skargą?~ ~4~Otworzyłem okno z drżeniem szkła,~Że
2841 5 | contraire á notre routine ou au-dessus, de notre intelligence.~
2842 4 | rozwinięcia rzeczy, ~Takie, owakie, fazy gorączkowe -~Po tej,
2843 5 | narodów.~I chciałem właśnie owąże wykazać prozę,~Której się
2844 5 | leniwy, w stronę pozierając owę,~Coraz to nowszy przedmiot
2845 6 | dzielny, tam dziarski,~Z owej strony Królewski, z tej
2846 5 | i u-realnią,~A Ty - przy owém cierpiąc - cierpisz jeszcze
2847 3 | Pani jesteś~Dobra - a owoc jest tak jako drzewo.~ ~
2848 1 | Pluskają hoże pieśni.- Owóż te nieuki,~Ci prostaczkowie
2849 4 | Niemowlęta biorąc na piki, ~Ożałobione tłukąc kolbą wdowy:~To -
2850 6 | wiośnie wczesnej, czy to z oziminą.~- Właśnie lato: już gaje
2851 5 | gościa" - lub "przechodnia"~Oznacza jednę myśl... nie trzy...
2852 2 | grzechu.~Bo panicz ma pod pachą tę filozofię..."~ ~Więc
2853 4 | ramion matki nie odbiera;~Pacholę - do kolan jej sięga;~Syn -
2854 2 | tarcze rude od świateł biją pachołki służebne;~Przeogromna chorągiew,
2855 2 | gadu, gadu~Jak dzwon na pacierze...~ ~5~A jam chłopię z dróg
2856 1 | wzrosły,~I przez zmrużone pączki spojrzały ukradkiem,~I świeże
2857 5 | to znaczy!...~Może deszcz pada."~ ~5~Dwie takie błogie
2858 6 | dokoła,~Jako gdy dęby wielkie padają na sioła~Albo gdy z gór
2859 5 | gdzie zbitych kul sporo padało!~Nieraz Obyczaj stary zawadziłem,~
2860 4 | Włosami otrzeć na piasku~Padam: lecz znam jej i twarz,
2861 4 | I przedmiot ślepym nie padnie przypadkiem... ~Przedmiot
2862 4 | baszt, lunetą!~- A ty, na padół nie trzęsiesz złotem~Ni
2863 4 | włoskich!~ ~9~Bo z starej Padwy i z Bolonii małéj,~Z Rzymu
2864 2 | garła**,~Wzięła jak nić pajęcza~I złamała w kręgach, i odparła...~ ~ ~
2865 1 | I nieraz bije czołem w pałac granitowy,~W którym nieznany
2866 5 | dotknąć uważa za zgrozę!~W pałace z tęcz, w tęcz szlaki wabiąc
2867 5 | muzyk mówi, jak mu lgną w palce klawisze.~I gdyby kto zagnańca
2868 5 | czuję strun, drżących pod palcem twym -~Jestes poezji drukarz!~ ~
2869 1 | błyskawica - ach, niebo się pali!~Zastęp wojska rażony, jak
2870 5(***) | życzyliby sobie, ażeby Lord Palmerston sam, własnymi rękoma, bomby
2871 5 | Jest bowiem męczennika palmy nadużyciem~Nie być wymalowanym
2872 1 | I w pierzchliwej pamięci pamięć o mnie zginie.~[Piątek,
2873 1 | zostań sobie - zostań - lecz pamiętaj o tem,~Ażebyś twoich szałów
2874 6 | zowie: pieniądz i bruliony.~Pamiętasz dobrze oną straszną dobę,~
2875 6 | Pełna powagi i krasy,~Pamiętna tylko, że po wsze czasy~
2876 4 | Siadują przez dzień, niewoli pamiętne,~Lecz z świtem, oczy przetwierając
2877 5 | omylon~Albo nie?... piszę pamiętnik artysty -~Ogryzmolony i
2878 6 | nim jak w gładkich kartach pamiętnika:~"Co jej się podobało, co
2879 5(**) | style - reszta objaśnień w Pamiętnikach kasztelana Kajetana Koźmiana
2880 2 | złoci się na żłobie~I, po pancerzu przebiegłszy promieniem,~
2881 2 | ludów,~Gdzie trzy świecą panie-cudów -~Gdzie sztuki, Westalki...~ ~
2882 5 | Im zdaje się, że dziewięć panien kałamarze~Noszą mu, a warkocze
2883 2 | koniowi zawinie,~A indziej panna z wieży woła chustką,~A
2884 6 | życia~Potrzebnym jest - z pannami wprawnymi do szycia~ ~Wolantów,
2885 6 | czas, umiłuj!...~Nareszcie pannę, zrumienioną sromem~Jak
2886 2 | Niech Marianka on uściśnie,~Pannie - kwiat zaniesie~I czerwone
2887 1 | Nie dbając na chmury~Panów krytyków, gorsze kładzie
2888 5 | dzisiaj (iż czytane pędem)~Za panowania Panteizmu-druku,~Pod ołowianej
2889 1 | piasek blady,~Smutne grzechu panowanie,~Marna rzecz i marne ślady -~
2890 4 | wieko, ~Mojżesz, wysłyszał Pańską tajemnicę~I, pióro Słowu
2891 2 | jednej z wiela~Tajemnic Pańskich: znaku Zbawiciela.~ ~Ludwiku!
2892 2 | pytanie,~To już ja wolę tę panslawistyczną,~Co pod Moskalem na wieki
2893 2 | Nie wchodzą szczerze w państwa kompozycję.~Mogliby wiele
2894 6 | Podstarościego z zacnych czasów pańszczyźnianych,~Gdy wesół jest i słowem
2895 5 | czytane pędem)~Za panowania Panteizmu-druku,~Pod ołowianej litery urzędem;~
2896 2 | rosnącego w jasność,~Co Panu winien, że nie może zgasnąć.~ ~
2897 5(*****)| raz, że zalegał list ten w papierach zgasłego; drugi raz, że
2898 4 | listek, upuszczony tam,~Papierową szepnął mi coś wargą,~Wśród
2899 1 | płonie,~Karty porozrzucane... papierowe twarze~Dam, waletów, i serca
2900 2 | Bo nawet odcień pamiętam papieru)~Schylony - z głową oburącz
2901 6 | milczące - - ażali**~Który Papież lub Książę, zrodzony w purpurze,~
2902 1 | barwiąc malowidła,~Nie bądź papugą uczuć ani marzeń kraską -~
2903 5 | na realizm~I wymalowane papugi~Na plafonie - jak długi -~
2904 2 | zniskąd nie zdradzeni~Po paradyzie latają w promieniach~Z Beatryksami
2905 5 | wprawni~Ludzie (bo duża parafia) -~Aż oto patrzy, że w miejsce
2906 5 | Który szedł z Bogiem do paralityka;~Rusza on za nim:~ ~4~Idzie -
2907 1 | skrzydła jego,~Jako w zwój pargaminowy:~Jak w rozwartą księgę złego,~
2908 6 | kobiecie.~ ~1867 novembris. Parisorum-Luteciae~
2909 5 | Ale wydąża każdy, że aż parno~Wśród omijań i krzyków.~ ~
2910 4 | ZABITEGO EKSPLOZJĄ MACHINY PAROWEJ~W MANCHESTER~1858 LIPCA~ ~
2911 6 | do dziś, wszedłszy w te parowy,~Głoszą ludzie: "Oto jest
2912 4 | Używszy, ale - wyzysku i pary...~ ~III~Lecz Temu, który
2913 6 | OSTATNIE LATA PARYSKIE~
2914 5 | które - iż są gorejące - parzą!~(Indyjskie to - o ile boli;
2915 5 | jak ciało Orfeja -~Tysiąc pasji rozdziera go w części;~A
2916 1 | A i dzisiaj, choć dokoła~Pasożytne pną się zioła,~Z ziół i
2917 7 | jak ciało Orfeja~Tysiąc passyi rozdziéra go w części;~A
2918 4 | I staniesz na koniu jak pastuch - bez bydła."~
2919 4 | się... lecz ci, i owi, ~Na pastwę idą historii-orłowi,~Co,
2920 2 | ubiegła, ~To ornat drze się w pasy i związuje rany.~ ~*~A faryzeusz
2921 2(**) | znaki smoków z rozwartymi paszczami noszacych.~
2922 4(*) | Domicjanem Imp., wygnaniec na Pathmos wrzucony był we wrzący kocioł.
2923 1 | obchodzić -~Ha, ha! - dalej, pątniku! zacznij płacz rozwodzić,~
2924 2 | ŻAŁOBNY-RAPSOD~ ~...Iusiurandum patri datum~usque ad hanc-diem
2925 7 | Twoje gniazdo,~Owdzie - patricjalne domy stare~Jak Pospolita-rzecz,~
2926 4 | Nie chcieć nareszcie, aby patriota,~Pilnując granic, nie pilnował
2927 4 | trzeba ciągłymi ofiary:~Patriotyzmu - na bruku w Warszawie,~
2928 5 | jak zioło na miedzy,~A za patronów jeśli w niebiosach ma kogo, ~
2929 5 | Twoje gniazdo -~Owdzie - patrycjalne domy stare,~Jak Pospolita-rzecz,~
2930 4 | od razu, wprost z ziemi~Patrzący na niebios przybytek wysoki:~
2931 5 | chrypnąc z nienawiści:~"Patrzcie!... jak Duch-stworzenia
2932 2 | Na wielkie morze i dziś patrzeć lubię,~Na pączek róży także -
2933 1 | pogrzebowych,~I samotne musicie patrzyć na to wieko,~Które tak silnie
2934 1 | nieszczęśliwy, ale się nie zrażał,~Patrzył w niebo i, pełniąc swoje
2935 4 | MANCHESTER~1858 LIPCA~ ~I~Długo patrzyli ludzie prostej wiary~Na
2936 2 | Ciebie?~Choćbym pisał piórem pawiem~Umaczanym w niebie,~I to
2937 4 | spojrzawszy... wstać~ ~ Paryż, październik 1860~
2938 2 | smutno!..."~Nüremberga, d. 20 października 1842 r.~ ~
2939 5 | znika dzisiaj (iż czytane pędem)~Za panowania Panteizmu-druku,~
2940 6 | parę,~Widać chwali!... bo pejcz swój zatknął za cholewę...~ ~*~
2941 6 | z Nidą.~ ~IV~Błogi jest pejzaż, błogą woń poranna,~Gdy
2942 4 | ileż razy wśród żagli pękania ~Albo na falach światowej
2943 2 | naczynia,~Czego klekot w pękaniu jeszcze smętności przyczynia.~ ~
2944 3 | wszystko czekałem dopóty~Aż pękło serce jak organ zepsuty.~
2945 5 | jej...~ ~...Zwierciadło pęknie,~Kandelabry się skrzywią
2946 2 | zaczętą~Już we fletnię dąć pękniętą~Jak włóczęga ślepy.~ ~3~
2947 5 | Sfinksy - - zaś nad niemi pelikanów nieco~Z otwartymi gardłami,
2948 6 | przecie bez zbroi - bez togi -~Pełna powagi i krasy,~Pamiętna
2949 1 | zrażał,~Patrzył w niebo i, pełniąc swoje obowiązki,~Na ziemię
2950 3 | nieprzyjaciele,~Którzy począwszy od pełności serca~Aż do ziarn piasku
2951 5 | CZUŁOŚĆ~ ~ ~Czułość bywa - jak pełny wojen krzyk;~I jak szemrzących
2952 1 | na podłogę:~Kędym pełzał, pełza Szalej;~Kędym dumał, kwiat
2953 1 | Spojrzę oto na podłogę:~Kędym pełzał, pełza Szalej;~Kędym dumał,
2954 2 | Wyobraźnio... pani Penelopo!~Znam cię - i lekką jak
2955 3 | pochowałem łzy me, w Oceanie,~Na pereł więcéj...!~ ~I nie myśl,
2956 6(*) | polscy we wszystkich pismach periodycznych polskich są tejże głębokości,
2957 4 | Mowy że polskiej ja konchę perłową ~Zdrabniam na fraszki, na
2958 2 | Jak najdrobniejsza koncha perłowana...~ ~XIV~- To wszystko!...
2959 5 | nowinie ~ ~Apokalipskiej... perły że rzucał............................~ ~ ~
2960 5 | ma wiele z Grecji, lecz Perska tkanina, ~Azjacki płaszcz -
2961 4 | mędrzec, co gwiazd pyta nocą,~Perski, egipski i greccy mistrzowie,~
2962 5 | była prostota~Doskonałości Peryklejskiéj,~Jakby starożytna która
2963 7 | była prostota~Doskonałości Perykléjskiéj,~Jakby, starożytna która
2964 6 | nieszczęśliwę!~To nie czas Peryklesów - nie - to Faraonów...~Posłuchaj
2965 2 | kilka stało na błękicie~Lub perystylu wybłąk z kolumnami...~Żeby
2966 5(**) | szczęśliwi! Pisałem w Petersburgu etc."~
2967 2 | dłoni,~Dłoń mi czarna obwiła pętlica.~ ~*~Źle, źle zawsze i wszędzie~
2968 6 | drogich upięć i błysku w pętlicach,~Wytworności rękawic lub
2969 4 | na ziarneczkach piasku,~Pewno dla ludzkiej zabawy (!) -~ ~
2970 2 | stałym.~ ~Jak mało rzeczy pewnych jest na ziemi,~Na każdą
2971 5 | cudzie~W wargach... czy? piana bezbożna!...~ ~3~Rzekłbyś,
2972 6 | odpycha - i jak? odgarnia on pianę~Leniwo-płynną i luźną...~
2973 2 | ich rzeknij - zapisz, w piany białe!~ ~*~Wdzięczna Grecjo! -
2974 4 | Bo jest to czapka, którą Piast w koronie~Miał za podkładkę.~ ~
2975 5 | Gdyby glob nie był ramieniem piastunki;~Słońce?... jej okiem!...~ ~
2976 1 | pamięci pamięć o mnie zginie.~[Piątek, o 5 z rana]~
2977 5 | Owszem - śmierć sama i jej piekieł-krater~Cóż są?... rzecz wielka
2978 5 | ŹRÓDŁO~ ~ ~Kiedy błądziłem w Piekle, o którym nie śpiewam~Dlatego,
2979 2 | MARMUR-BIAŁY~ ~Grecjo piękna!... twe dziwiąc ramiona
2980 5 | wieszcze...~Bo zbyt jest piękne!~ ~
2981 5 | da, zabierze życie;~I - pięknym będąc - nie jest ukochan
2982 6 | Ty chcesz, bym ja krytyki pielęgnował niwę.~Co radzisz? - zważ! -
2983 5 | PIELGRZYM~ ~I~Nad stanami jest i stanów-stan,~
2984 4 | łamiąc ją i liche, ~Zamiast pielgrzymiej tuniki upięciem~Zrobić,
2985 4 | żalu;~- Dziecię woła za piersią: "Mamo!" -~Lecz ona w mieście
2986 4 | Spojrzeniem rycerskim, nagimi piersiami.~Jak starsi w historii,
2987 4 | grabarz trzęsie,~Zgłodziwszy pierwé j...~ ~Coś ty, Kościuszko,
2988 5 | cierpieniem;~Lecz kto był piérwej tam, wié o niéj,~Że jest -
2989 4 | Podziwiając raz słońca pierwo-brzask~ ~2~I na jasnej woskiem
2990 4 | wyżej głów szukano siły,~W pierwo-ocknięciu już bywając skromnym,~I
2991 2 | niech mię grady zmażą,~Jak pierwo-traw!"~ ~Lub - mamże barki wyrzucać
2992 7 | Cyprian Norwid~ ~Tekst pierwodruku wg. T. Filip, Cypriana Norwida
2993 1 | To ja wyrwę, pogniotę! pierworodne trawki,~Bo przecież nie
2994 3 | Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony~Są, jak odwieczne
2995 1 | mrugania.~Ten człowiek od pierwszego z światem przywitania~Był
2996 1 | losy radość Ci wywróżą,~I w pierzchliwej pamięci pamięć o mnie zginie.~[
2997 4 | Twych, jak płaz zlękniony, ~Pierzchnie -~więc, niźli rzekną: "Powieszony..." -~
2998 4 | uderzywszy tak co świt o kraty,~Pierze im z ramion obite wiatr
2999 4 | obite wiatr niesie,~I każdy pierzom swym dziwuje się,~Na skrzydłach
3000 2 | barki~I na ramionach własne pieścisz dzieło,~Gdy oto widze, wedle
3001 1 | MŁODZIENIEC~Precz, córko pieszczot i gnuśności!~Ja nie chcę
3002 1 | silniejsze przeczucie,~Co odpycha pieszczoty - wzbudza nawet trwogę,~
3003 4 | niźli ziemi szukać poczniesz piętą, ~By precz odkopnąć planetę
3004 5 | ostrogi rdzawe utrafiłem piętę~W ścieżkach, gdzie zbitych
|