11-ciecz | cieka-finis | firma-klams | klask-marmu | marne-nudzi | nurem-piete | pietn-prost | prosz-sadu | sadza-swiat | swici-uwage | uwaza-wysly | wysmi-zmien | zmier-zzyma
bold = Main text
Part grey = Comment text
3005 5 | zgodzie, jak po nieomylnym piętnie,~Poznasz: pojedyńczości
3006 5 | schodu,~Na nie obrachowanym piętrze!~ ~*~Musiał to być cud -
3007 5 | Kto nie wyzuł z ostróg pięty!...~ ~6~Miałażby Słodycz
3008 1 | stołem.~ ~Lud ma piewców, a piewca czuły jak wierzbina~Serdeczne
3009 1 | własnym stołem.~ ~Lud ma piewców, a piewca czuły jak wierzbina~
3010 4 | Szklankami kraje, a widelcem pija.~ ~Jak przy tym wszystkim
3011 2 | nikim -~I w doczesności się pijanej gubię,~Nie śmiejąc wiekiem
3012 6 | się być grozą straszliwą pijany.~Bolmirze! widzę, jako kruszą
3013 4 | bojowy, ~Niemowlęta biorąc na piki, ~Ożałobione tłukąc kolbą
3014 5 | dziécię~Niegodnym wychowaniem:~Pił, klął, żył w kości graniem -~"
3015 4 | lennikiem~Bogu-praktycznym -~Pilaster każdy jest tylko setnikiem~
3016 4 | patriota,~Pilnując granic, nie pilnował płota,~Lub, niewart nazwy
3017 4 | nareszcie, aby patriota,~Pilnując granic, nie pilnował płota,~
3018 5 | Prócz dróg zarosłych w piołun, mech i szalej,~Prócz ziemi,
3019 1 | chleb sierocy,~Przełzawiony, piołunowy.~Chleb sierocy, smutna dola,~
3020 4 | przyjemni - -~Widziałem mężów z piórami na głowie, ~Noszących tarcze
3021 1 | doświadczenia!"~Nie - choć piorun po piorunie~Gorejące wstęgi wije,~Ja
3022 2 | lada gwiazdką ze złotymi pióry -~Za sny nieść jaw?~ ~Więc
3023 5 | narody,~Gdzieś - u Świętego Piotra grobu, lub w nowinie ~ ~
3024 4 | chcieć - od ziomka, co pod piramidą~Duma, jak woły gdzieś na
3025 5 | ono duszę mą porywa~Jak piramidę!~ ~IV~Przecież i ja ziemi
3026 4 | Czarodziejskich jakoby pisań tryb~Z ziemi do mnie mówił,
3027 4 | OBYWATELA JOHNA BROWN~(Z listu pisanego do Ameryki w 1859, listopada)~ ~ ~
3028 5(*****)| którego niniejszy list był pisanym!... Przyczyna tragiczna,
3029 5(*****)| Felicjan Łobeski (pisarz-malarz), a następnie i ten, do
3030 5 | WYSZŁE~W XXI tomie Biblioteki Pisarzy Polskich~ ~ ~Absudité -
3031 5(*) | Promethidion: dialogi o sztuce. 2. Pisemko O sztuce. W pierwszej z
3032 6(*) | wszyscy polscy we wszystkich pismach periodycznych polskich są
3033 1 | stołem -~Nie rozbełta się w piśmie, słowa zna jak krople~Krwi
3034 5 | tak zarazem, że się znowu pisownię postrzega;~Po tej to zgodzie,
3035 1 | nazywa;~I tak to zwykle piszą w liście pogrzebowym,~Który
3036 3 | wszystko dobrze,~Cokolwiek piszesz, Pani - Pani jesteś~Dobra -
3037 7 | chwiéjnych jak strusiowe piuro;~Mięszała mi się w oczach
3038 2 | Skrzydłami w ciasne łopoczą piwnice~I klną, i gardła rozdzierają...
3039 2 | dziecinne niszczy się zaczé pki,~Czas obrócili swój na sztudirunek,~
3040 1 | kawek mnóstwo~Boju myśli plac osiada,~I odleci, a zostanie~
3041 4 | Chaosu się wziąłem:~Czynsz płacę światu.~ ~Naród mię żaden
3042 4 | Ideały grały,~A teatr życiem płacony -~ ~IV~Doprawdy, nie wiem,
3043 5 | minął grunt orny, ~Brzozy płaczące, bydła wracające trzody,~
3044 2 | rudych gniazda lisów!)~Płaczącej brzozy dopatrzyć warkoczy,~
3045 5 | realizm~I wymalowane papugi~Na plafonie - jak długi -~Z dzioba w
3046 2 | wawrzynem zielony i gromnic płakaniem dziś polan;~Rwie się sokół
3047 5 | odludnym przylegniesz parowie, ~Planeta Ci się zaraz pod Twe małe
3048 4 | la hauteur de mes propres plans - mais maintenant je me
3049 5 | stanów-stan,~Jako wieża nad płaskie domy~Stércząca w chmury...~ ~
3050 6 | brukowaniu się przechodząc płaskiem,~Nie jej ja depcę grób...
3051 4 | I wraca głowę ze skrońmi płaskiemi~Odpoznawając się w klatce -
3052 5 | Perska tkanina, ~Azjacki płaszcz - jak wężów obwija ją ślina.~-
3053 5 | Gdzie jest biuro lasek, płaszczów i marek;~- Każdy za swój
3054 4 | Przez Oceanu ruchome płaszczyzny~Pieśń Ci, jak mewę, posyłam,
3055 1 | atłasowy,~Majaczyłam i błogie plątałam zjawiska.~Jam Rusałka, marzenie -
3056 5 | Rozprawiającego jakby Plato -~"Myślenie nic przez się
3057 2 | potworzyli,~Coś od kabalah i od platończyków.~W Ojczyznę duszę cała utopili,~
3058 5 | W wodzie obłoków krzyżem pławiąc się czerwonym,~Źwierzo-krzewowe
3059 4 | Jak Mojżesz się w wodzie pławiła Nilowej,~I mówi: "Jest wielkim,
3060 4 | ziemia spod stóp Twych, jak płaz zlękniony, ~Pierzchnie -~
3061 1 | Sfinks nauki~Marnym się okaże płazem,~Mamże, w szare strącon
3062 5 | wtór pogrzebny...~ ~*~I jak plecionka długa z włosów blond,~Na
3063 5 | reges delirant, Achivi ~Plectuntur... i jest w błędzie, kto
3064 5 | Jak chory wstać i swoje na plecy wziąć łoże;~On ani dostrzec
3065 4 | widziałem!~ ~IV~Jest tam i plemię, co inaczej żyło:~Porozkiełznanych
3066 2 | AERUMNARUM PLENUS~ ~1~Czemu mi smutno i czemu
3067 2 | kłody,~Serca zmdlałe ocucą - pleśń z oczu zgarną narody...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
3068 2 | wszedł jak Elias prorok;~Płomiennej osi nie z onego szczepu,~
3069 2 | służyć,~Starać się iskrą lub płomykiem błotnym~W niewiadomości
3070 1 | wzniosły.~ ~MŁODZIENIEC~Płonna maro! uciekaj - czy widzisz,
3071 4 | Pilnując granic, nie pilnował płota,~Lub, niewart nazwy Kościuszków
3072 6 | marmury jędrne - gliny - płótna stare,~Blade freski i brązy
3073 2 | Gdy w grobie Pana oglądały płótno,~Westchnie - a puste zawtórują
3074 4 | Przekopać rowy, powygradzać płoty,~Poruszyć niwę tu i owdzie
3075 4 | Północne my syny z włosami płowemi,~Wschodowej historii, my,
3076 1 | pozagarniaj w siebie,~Nie płowiej skwarem słońca i nie ciemniej
3077 5 | bywa co wiek wypchany,~Że płowy lampart, tudzież innych
3078 1 | stoku, jak bogunki w Gople,~Pluskają hoże pieśni.- Owóż te nieuki,~
3079 5 | gdy po runo ważono się płynąć~Ze złotej uwite wełny?...~ ~
3080 1 | żal ten, jak ślad łodzi płynącej, przeminie~I łza oschnie,
3081 2 | rozsądki nasze, w wyższych płynach!...~ ~
3082 3 | Straszliwe, mówię, dla płynących w sposób,~Jaki dla takich
3083 4 | kwiatom łzy sercem ocierać.~ ~Płynniej i słodziej tylko ciekną
3084 4 | realna szkoła~Uczy - zarówno płytka, jak nieszczera. ~"Pracować
3085 1 | dzisiaj, choć dokoła~Pasożytne pną się zioła,~Z ziół i pustek
3086 2 | rozniesie~Precz po lesie za po-lesie,~Po echu stepowém...~
3087 5 | i sam błądzę dalej.~ ~ *~Po-obracanych w przeszłość nie pojętę -~
3088 5 | zbrodni-labirynt bezczelny,~Po-oklejany zewsząd wyrokami prawa - -~
3089 6 | historii się rzemiosła swego po-uczyli?~Wieńce ich, czy są wawrzyn?
3090 4 | szczęsny on jak Serafowie,~Lecz pobłażliwy;~I święty nie jest, bo hełm
3091 2 | III~Chłopcy biją w topory pobłękitniałe od nieba,~W tarcze rude
3092 5 | strażnik figur-woskowych~Z pobliskiego muzeum-ciekawości!...)~ ~
3093 2 | utną~I zaopatrzy jaka myśl pobożna~W kamienny pacierz...~ ~
3094 1 | człowieka,~Od którego tłum ludzi pobożnych ucieka,~A gdy ku niemu oczy
3095 5 | noszonego bębna,~Którym pobrzmiewał sarkazm, chrypnąc z nienawiści:~"
3096 5 | Ciecz rozgrzana światło pochłonie -~Wiary trzeba - nie dość
3097 4 | myśleć śmieli - że to od pochodni~Skradziony ogień Bogu, bez
3098 2 | złamawszy na pancerz,~Przy pochodniach, co skrami grają około twych
3099 5 | Scyty. - Dzikość bowiem stąd pochodzi,~Że się jest jednostronnym,
3100 4 | nogi żebrak, żeby Camoensa pochować.~5Kościuszko leży w Solurze
3101 3 | na mil sześć tysięcy;~I pochowałem łzy me, w Oceanie,~Na pereł
3102 4 | cmentarzu komunalnym, gdzie był pochowany jednooki bez nogi żebrak,
3103 6 | Futerał-na-kapelusz z Pochwą-parasola~Mówiąc o rzeczach, które
3104 2 | dłoń w zapasach z światem,~Pochwałą wreszcie - ach! - nie Twoim
3105 3 | Chrystusa wyznanie,~"Bądź pochwalony!"~Tęskno mi, Panie...~ ~*~
3106 6 | się wywnętrzę?~Raczej ty, Pochwo, wynurz z serca, co masz
3107 2 | siedli z szmerem, jak w pochwy oręże,~I ogłosili... cóż?...
3108 4 | człowiek, któremu wystarczy ~Pochylić czoła,~Żeby bez włóczni
3109 5 | Ogryzmolony i w siebie pochylon -~Obłędny!... ależ - wielce
3110 4 | Świeci nad wiekiem:~Mieć moc pocieszać, moc - zasmucać siebie,~
3111 4 | obrazem,~A głos nasz ku wam - pocisk z proc.~- Przyszliście drząc
3112 5 | ośm - po pięć -~Szemrzą: "począłże grać? czy nas odpycha??..."~ ~
3113 3 | nieprzyjaciele,~Którzy począwszy od pełności serca~Aż do
3114 5 | wniosek, ile? rzeczą jest poczciwą~Różę zwać różą, tudzież
3115 6(**) | aby wszystko umieć; ale poczekawszy parę lat, czas to sprawdza.
3116 5 | zacniejsze poczucia rozbudzi:~I poczną drgać nasiona czy kamienie
3117 5 | śpiewam dlatego, że - nim pocznę - ziewam;~Kiedy błądząc
3118 5 | nocy~Pisarz jaki zacniejsze poczucia rozbudzi:~I poczną drgać
3119 5 | a dalej w parowie,~Poczułem cóś... jak wilgoć.~ ~Z tejże
3120 2 | cudzej nie pruł ziemi,~Więc poczytani będziem jak złodzieje.~ ~
3121 2 | o łuki, rzekłbyś, oparta pod-niebne...~ ~IV~Wchodzą w wąwóz
3122 5 | Przejmie - Falstafów lepsze poda ideały!~I będzie postęp
3123 2 | przecie.~Niech mi puchar podadzą i wieniec!...~I włożyłem
3124 4 | wszech-wiadomości, ~Jakie mędrcowie podają i prości,~Mąż, co przez
3125 2 | wygrywa z chwałą~Nim mu podawasz trucizn... a Sokrat??...~ ~...
3126 6 | szpilki zrzuca ze stolika,~Podejma tylko wachlarz swoją ręką
3127 5 | uprzejmy dla gości,~Śród podejrzewających się bliźnich owych? -"~* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *~(
3128 5 | Gdzie dąży? czując, kwiatów podeptał próżności!~ ~ ~*~Lecz mowa-piękna
3129 4 | Piast w koronie~Miał za podkładkę.~ ~4~I nie dbam wcale, że
3130 5 | bruku w Londynie,~W mgle - podksiężycowé j, białéj -~Niejedna postać
3131 1 | dalej ? -~Spojrzę oto na podłogę:~Kędym pełzał, pełza Szalej;~
3132 1(*) | Podług mniemania ludu, jaskółki
3133 1 | cóś tam szeptać - smak ich podniebienia~(Bo innego nie mieli) mówił,
3134 1 | Ale nie krzepi serca, nie podnosi ducha.~Na próżno zatem śpiewak
3135 4 | Gdziekolwiek ludy czoło podnosiły~Ku firmamentu wklęsłościom
3136 3 | tego, gdzie kruszynę chleba~Podnoszą z ziemi przez uszanowanie~
3137 2 | Idą panny żałobne: jedne, podnosząc ramiona~Ze snopami wonnymi,
3138 3 | rzeczach - albo o tym,~Co się podoba Pani - wszystko dobrze,~
3139 5 | Który mówi: iż gwóźdź jest podobien do ćwieka.~I - w Chrystusowe
3140 6 | białe i amarantowe...~Szarży podobnej nie widziały dzieje!~- Tak! -
3141 4 | Pierwej, aż zginie.~ ~ 6~Podobnież niedźwiedź : pierw trupa
3142 5 | Krytyk) źle wróży z utworów podobnych!...~- Takowej wszakże dalecy
3143 2 | Schylony - z głową oburącz podpartą,~O! ileż, ileż ciągnąłem
3144 4 | piersi dorósł i ramię podpiera:~To - praw mych księga.~ ~
3145 6 | mięsiwo,~Tytuniów dym i dobrze podpiłe Jarmarki~Z udatnej linii
3146 3 | skorzystałem tylko~Z tego, co podróż daje dwumiesięczna~Przez
3147 2 | Rwie się sokół i koń twój podrywa stopę jak tancerz.~- Wieją,
3148 2 | Podtrzymać ciągłe z dołu podrywanie!~ ~* * *~Polacy króla wprawdzie
3149 6 | natchnieniu częściej przypomina~Podstarościego z zacnych czasów pańszczyźnianych,~
3150 4 | własnej się spętała dumie, ~Podstępnie milcząc o prawdach drażliwych, ~
3151 2 | rządu ojcostwo jest w stanie~Podtrzymać ciągłe z dołu podrywanie!~ ~* * *~
3152 4 | Za zbrodnię miano.~ ~ 2~Podwalin nie ma, bo deptać je trzeba, ~
3153 4 | I stoi klasztor nasz na podwalinach~Po ludzku-Boskich,~Które
3154 4 | Patrzyłem sam, jak wśród areny,~Podziwiając raz słońca pierwo-brzask~ ~
3155 7 | odczytany. Wydanie krytyczne poematu opatrzone wstępem, przypisami
3156 6 | w prochy powraca.~ ~*~ ~Poeta-malarz-sztycharz-Rewolucjonista***~Salwator Rosa!... gdyby
3157 5 | Wcale nie! - uczciliśmy poetę, aż miło!~I żaden wiersz
3158 5 | wszystkie wasze uroki --~Ty! poezjo, i ty, wymowo --~Jeden wiecznie
3159 2 | strzeliściej się ze-szczeblą~Pogadanki Wasze...~ ~*~Jak orzechu
3160 5 | III~W gwiazd harmonię poglądać weseléj~Przez wiele lat
3161 6 | kobietą-spojrzenia,~Sobą i ową, jak Ty poglądałeś na nię.~ ~II~Nieustannym
3162 5 | Morza fal, które stojąc poglądały wzajem -~Zadziwione niezwykłym
3163 1 | od powicia;~To ja wyrwę, pogniotę! pierworodne trawki,~Bo
3164 1 | spozierał wokoło,~A była noc pogodna - mgły legły na smugach,~
3165 1 | każda myśl wynika,~Jako w pogodny dzionek ptastwo z gołębnika.~
3166 5 | Znaczone - czy? obelgi pogodnym prze-życiem" -~Katechistyczną
3167 1 | lecę lotem strzały~Na pogoń kwiatów patrząc, nucę pieśń
3168 5 | Mnie jeszcze ucho rani~Pogoni róg...~ ~IV~Śpiewajcież,
3169 6 | smutniejsze zgony?~I jak pogrzebać tę śliczną osobę?~Umarła
3170 5 | przyodzian,~ ~Przypadkiem więc pogrzebion, jak zabit przypadkiem ~
3171 5 | źródeł prąd,~I jako wtór pogrzebny...~ ~*~I jak plecionka długa
3172 2 | chmurki oddalone~By jagnięta pogubione,~Te - kto chce, to gani.~ ~
3173 5 | wiosną życia duch Artysta~Poi się jej tchem jak motyle,~
3174 5 | dziki,~Lecz harmonii ogólnej pojąć on nie może,~Jak chory wstać
3175 5 | Nie-pogwałconym krokiem;~W ślad mu pójdę, giestem wypocznę,~Wypocznę
3176 5 | obojętnemu;~Wstaniesz - i pójdziesz, kamienny z rozpaczy,~I
3177 2 | przy-słowie."~C. K. N.~ Pojechał do Berlina panicz na naukę,~
3178 1 | Wieś i niebo - dwa pojęcia,~Które ranny brzask umila,~
3179 4 | będzie i kalekiem;~Pokąd pojęcie pracy, korzeń jeden,~Nie
3180 2 | Przeciwko komuż tak się pojednały?~- Przeciwko kilku myślom...
3181 2 | biorą w rękę prawę,~By w pojednaniu z świętą polityką~Poznali -
3182 5 | nieomylnym piętnie,~Poznasz: pojedyńczości obcowanie z prawem,~Ducha?
3183 5 | Po-obracanych w przeszłość nie pojętę -~A uwielbionę - spotkałem
3184 2 | zdążać sami,~Niech tylko pojmą, biorąc czyn za wykład,~
3185 5 | nazwisk tajemne miał wstręty -~Pojmuję to, i wraz Ci odpowiem,
3186 4 | Powieszony..." -~Rzekną i pojrzą po sobie, czy kłamią? - -~ ~
3187 5 | statua z kości słoniowej -~Pojrzę nań... wytchnę oku!~ ~VI~
3188 4 | inni, my - wcale inaczej~Pojrzeliśmy ku wam, bynajmniej z rozpaczy:~
3189 4 | Niedopełnionem będzie i kalekiem;~Pokąd pojęcie pracy, korzeń jeden,~
3190 5 | myśli?... potem!...~Wróg pokalał już i Ojców mowę -"~Energumen
3191 5 | cieszy znów inaczéj -~Pokaż jej łez zdrój?... ona odpowiada:~"
3192 4 | pomoc, w rozpaczy,~Czarny pokażą sztandar na obłoku -~A ludzie
3193 1 | śmiechem wykrzywiła lica,~I pokazała kości obnażone;~I znów mówiła:
3194 2 | włosem~Rumianych grono gwiazd pokaże z dala~Albo obrączkę tęczową
3195 3 | Z POKŁADU MARGUERITY WYPŁYWAJĄCEJ
3196 2 | tam... i rosną po to.~Na pokładzie okrętu u Egejskiego Morza
3197 2 | łkaniu aż się zanoszą i znaki~Pokłaniają się z góry opuszczonymi
3198 1 | bałwochwalczych progu~Nie zgięci, nie pokłuci cyrklem głupiej sztuki,~
3199 5 | Czy sługa ci zawsze niósł pokojowy~Światłość?... patrz - że
3200 4 | malując lice-~Językiem mówiąc pokoleń nieżywych, ~Mową, co w własnej
3201 5 | Miałżeby to być przeto obraz pokolenia,~Co w wilię chrześcijańskiej
3202 5 | słońca,~"Czekajcie! - mówi pokoleniom - bowiem~Gdy szereg odkryć
3203 6 | odepchnąłem ten brzeg, co pokornie~Zgiął się pod moim obcasem;~
3204 2 | lecą z uściśnieniem,~Jak pokrewieństwo - czym? - niezrozumieniem.~ ~
3205 5(****) | następnie wraz się zatarło i pokryło.~
3206 5(*) | Dziś nastąpiły już fakta i pokryły polemikę.~
3207 5 | tyle mam,~Ile jej stopa ma pokrywa,~Dopókąd idę!...~ ~
3208 5 | serio,~Druga, chce wszystko pokrywać zabawnie,~Świetną liberią!...~ ~
3209 5 | różą, tudzież pokrzywę - pokrzywą.~Ani że głosić zdrajcą godzi
3210 5 | Różę zwać różą, tudzież pokrzywę - pokrzywą.~Ani że głosić
3211 1 | RUSAŁKA~Więc klęknij! dumaj o pokucie,~Żałuj, żeś przeżył chwilkę -
3212 1 | haftowane mowy~Rozdarłem jak pokutnik - a to im boleśnie,~Im przykro,
3213 1 | Na próżno zatem śpiewak pokutuje długo~Tam, gdzie nie wierzą
3214 5 | ścigających cóś z rozpaczą,~I pokwitowanych z prac, przed chwilką,~Co
3215 2 | MOJA PIOSNKA ~ ~ POL. - I'll speak to him again.~
3216 1 | być mniema,~I ci ludzie pół-anioły,~Gdy aniołów całych nie
3217 4 | Gdzie ścianę z ścianą~Gdy połączano, to cięcie toporu~Za zbrodnię
3218 4 | milczę, nie przeto mnie połaj,~Kwiatów, Ty, nie chciej
3219 4 | Nie stanął w dwuznacznej z Polakiem obawie.~- I kiedy mu ludy
3220 2 | ziemi popiołów i gruzów~I połamanych waz etruskich, żeby~Popodlewanych
3221 2 | i gromnic płakaniem dziś polan;~Rwie się sokół i koń twój
3222 5 | świadkiem),~Bohater! a za pole bitw cóż znalazł?... jatki!~
3223 1 | Zostań - a ja tymczasem polecę daleko~I zacznę moje czary -
3224 5 | mowa-piękna zawsze i wszędzie polega~Na wygłoszeniu słowa zarazem
3225 5(*) | nastąpiły już fakta i pokryły polemikę.~
3226 1 | skrzydła,~Na próżno chce polepszyć to życie tułacze,~Bo go
3227 2 | wojska, bitne generały,~Policje - tajne, widne i dwu-płciowe -~
3228 6 | co on, który w pierwszym policza ją względzie,~Rzeknie: "
3229 1 | czegoś od całego świata,~Jak policzku od kata."~ ~Wtem nad gęste
3230 1 | Czuje wszystkie i mógłby policzyć, jak rany,~Więc gorzko płacze.~
3231 2 | dawno stradali pozycję~I polityczną sprawę opuścili;~Nie wchodzą
3232 4 | ZGON~ŚP.~Jana Gajewskiego~POLITYCZ[NEG]O POLSKIEGO EMIGRANTA~INŻYNIERA
3233 2 | By w pojednaniu z świętą polityką~Poznali - ile świat ten
3234 7 | jaskółki~Wyśmigając, przed półki;~Po sto - po sto - -~Gmach
3235 1 | mędrcy, ale drzewa, co, jak połkną soki,~Gęstym liściem i kwiatem
3236 4 | co dziś zwą...~Z Kastorem Polluks, druhy dawne,~W całusach
3237 2 | grobowcem: dopiął!~Ni róży polnej - nic, krom jednej z wiela~
3238 5(*) | Świat-mil - między Kaukazem a Północną Ameryką.~
3239 4 | i milczy jako wy." -~ ~2~Północne my syny z włosami płowemi,~
3240 4 | Żagle się wiatru liżą północnemu,~Wre morze.~ ~*~W uszach
3241 4 | unosząc odwieczny -~A człowiek północny, w sosnowym gdy lesie~Napotka
3242 1 | gość nieproszony,~Lub jak polny fijołek zagmatwany w cierni,~
3243 3 | zabawki nie szuka się grobu~Na półokręgu przeciwległym globu.~ ~I -
3244 5 | słodziła ogłada,~Kupiony polor wdzięczył, guziczki złocone;~
3245 5 | że się przeciw-wrotnych połowic nie godzi.~ ~ ~*~Kwiat śpiewa: "
3246 6 | ZDAWAŁOBY SIĘ, ~IŻ ZE WTÓRNEJ POŁOWY VII-o STULECIA - ~NOWO ODKRYTY~ ~
3247 5 | korzeniem... że różność? z położeń~Idzie - lecz nie z natury -
3248 5 | Wróci, i znowu kapelusz położy,~I rękawiczki jeszcze zdejmie - -
3249 4 | Gajewskiego~POLITYCZ[NEG]O POLSKIEGO EMIGRANTA~INŻYNIERA FRANCUSKIEGO~
3250 5 | Zgon Zygmunta toż winien Polskim Wiadomościom****;~Inaczej
3251 2 | warkoczami,~Z tymi swymi półsłówkami,~Co kropliła, odkraplała,~
3252 5 | jak? nieba lazur lub noc południowa -~Szaty jak? obłok, poszept
3253 5 | szukał człowiek;~Czytelnik to połyka, odkupuje to... wiek.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
3254 4 | Łzy własne widząc w żelaza połysku, ~Wyrobić musi pierw umysłu
3255 5 | Do Walentego Pomiana Z.,~ZWIERZAJĄC MU RĘKOPISMA
3256 4 | wieków w wieki,~Nikt nie pomierzył Jego łask -~Chce? - to wyrzuci
3257 1 | Cięży mi niesmak, dziwnie pomięszany,~Jak woń fijołka świeżo
3258 5 | wybornéj)~Pozwie go, iż pominął swoją narodowość,~ ~Człekiem ?
3259 5 | Wesołości?... zaledwo ślad!~Pominąłem tłum, jak targ bydlęcy;~
3260 4 | Narodzie~Żydowski - jak pomnik strzaskany na Wschodzie,~
3261 4 | się raczéj?~I wołającym o pomoc, w rozpaczy,~Czarny pokażą
3262 1 | nieznośny, że pragniesz pomocy~Tych ulubionych marzeń,
3263 4 | by mię lekkie słowo ~Nie pomówiło gdzie o profanację,~Mowy
3264 2 | brudnych chatach!..."; potem, pomuskując ciemię,~Poszepnął: "Wprawdzie
3265 2 | Znam cię - i lekką jak pomykasz stopą~Po spopielonych sercach
3266 2 | jaszczury i ptaki...~Jako wiele pomysłów, któreś dościgał włóczniami...~ ~
3267 5 | wygłoszeniu słowa zarazem ponętnie~I tak zarazem, że się znowu
3268 2 | walki...~Tu, na cmentarz poniósł ludów,~Gdzie trzy świecą
3269 2 | Więc do serca, o radę,~Dłoń poniosłem i kładę,~Alić nagle zastygnie
3270 4 | Niższym się stawszy, on Zawiść poniża, ~A Zawiść w czwały~Leci
3271 2 | każda radość tu ma drugą,~Poniżej siebie, przeciw-radą łzę,~
3272 5 | mówiono -~Jak o pierwszym: "to pono,~Najlepsza w świecie głowa!"~ ~
3273 2 | zelżywość sług Twoich~- a jakom ponosił wzgardę w zanadrzu ~swym
3274 1 | SONET~Bądź zdrowa! - tak ponury Byron żegnał żonę,~Tak i
3275 4 | pomału, ~Stopy jej grzywą poociera z kału.~A cóż dopiero, gdy
3276 4 | Chcesz Emigrację czytać?... popatrz raczéj,~Jak się roz-kłada
3277 2 | Nadzwyczajnego wiele jest u zwykłych,~Popatrzmy w niebo, tam górnymi bądźmy,~
3278 2 | zatarł dłonie~I zszedł na dół popatrzyć, jak kulbaczą konie.~1851~
3279 4 | bija,~Jako kielichem je, popija skałą,~Zwinięte porze, jak
3280 2 | jakże mało będzie ze mnie: popiół,~Ni to radości godła, ni
3281 2 | warkoczy,~A zamiast ziemi popiołów i gruzów~I połamanych waz
3282 5 | trzeba - nie dość skry i popiołu...~Wiarę dałeś?... patrz -
3283 5 | zawsze w coś ubrana krzywo -~Popioły ciche stopą lekką ruszająca,~
3284 4 | I jak kto ma być w rody popisanym? -~Czuł zbiorowego-wyrobnika
3285 4 | bladém,~Pewna, że niebios nie poplami śladem,~Schylając kibić,
3286 2 | Za tym jadem a miłością~Poplątaną w szlak -~Za tą (mówię)
3287 2 | połamanych waz etruskich, żeby~Popodlewanych zagony arbuzów~I choćby
3288 1 | Niebios wstęga,~Jako świt popotopowy,~Dotrzymuje, co przysięga,~
3289 3 | tego, gdzie winą jest dużą~Popsować gniazdo na gruszy bocianie,~
3290 5 | ukochan od onej,~ ~Miękkością popsowanej, a rytmen natchnionej,~Która
3291 5 | ciał, które żołdak rzymski popychał ostrogą, ~- Przed-męczeńskie
3292 6 | Wiercisława śpieszą na jagody.~Pora spóźnia się, alić oto jeszcze
3293 4 | realnym człekiem, ~Nic nie poradzisz! - twoje każde dzieło,~Choćby
3294 5 | obłok, poszept jak? mgła porankowa.~Że jaw, że jawu złoty wół
3295 6 | Błogi jest pejzaż, błogą woń poranna,~Gdy wstają zorze -~Ale
3296 6 | Czule patrząc na wszelką porę, jak się zdarza~(Wedle rozmaitości
3297 4 | głazy, w głazów kole~Aż mchu porośnie na was sierć:~I duszą waszą -
3298 4 | plemię, co inaczej żyło:~Porozkiełznanych spuścizną warsztatów,~Które
3299 1 | drżąca lampa płonie,~Karty porozrzucane... papierowe twarze~Dam,
3300 2 | toporów,~Aż się mury Jerycha porozwalają jak kłody,~Serca zmdlałe
3301 4 | é pé e d'acier que j'ai porté pour un temps, mais il en
3302 6 | krzywą;~Żeby - patrząc na portret - nie macano w licach,~Lecz
3303 4 | od nich,~Żywy - wybladłą porusz dioramę...~ ~Lecz - skoro
3304 5 | domem,~Spłukane deszczem, poruszone gromem,~Łagodne oko błękitu.~ ~
3305 5 | Czy serca? ku wskrzeszeniu poruszonych ludzi;~I on, od niwy własnej
3306 5 | się żadna z miejsca nie poruszy,~Patrząc na ciebie oczyma
3307 4 | rowy, powygradzać płoty,~Poruszyć niwę tu i owdzie grzmotem,~
3308 2 | uderzą w kolana,~Aż się poruszył stół, za stołem ściana,~
3309 5 | profesor mówi tak, jak pisze,~I porwać by się gotów na słońce z
3310 6 | I porwawszy ją, uniósł...~... A był
3311 5 | działaby się prozaicznej pory,~Nie czasu fantastycznej
3312 5 | trwam,~Gdy ono duszę mą porywa~Jak piramidę!~ ~IV~Przecież
3313 5 | berło~W muzykalny łączą się porządek~Słowem każdym, jak perłą!~ ~
3314 5 | każdym rozwartym z rozpaczy~Porzucawszy gałązki - zasłonicie przepaść,~
3315 5 | z głębi, nie zaś tonie~W posadach gmachu? Czemu? te wewnętrzne-prawa~
3316 4 | Ojce wiecznej odłam skały~W posadę domów.~ ~10~I zbudowali
3317 4 | PO BALU~ ~1~Na posadzkę zapustnej sceny,~Gdzie tańcowało-było
3318 2 | Pozamrażane u nas brylantami,~Posągów kilka stało na błękicie~
3319 5 | zdrowa~Od bark greckiego posągu.~ ~8~Mojżesz - wiek blisko
3320 2 | POSIEDZENIE~(FRASZKA)~ ~Z ogromnej sali
3321 5 | wzięło~I jedno znasza drugie, posiłkując wzajem,~Jak prawo - gdy
3322 2 | rzucam myśli...~Żeby ci posłać cały świat w obrazku~I uogólnić,
3323 4 | skrzypców Twych drzewo?~Czy posłannikiem idziesz od świtania,~Gdzie
3324 2 | To - napiszęć ja bogaciéj~Posłem dobrym -~Jednym z młodszych
3325 1 | niewinną!~I westchnienia posłucha, i łzę na dłoń schwyta,~
3326 6 | szczegół z bitwy pod Sadową,~Posłuchać racz i, jeśliś łaskaw, się
3327 2 | rękoma,~Bo chociaż mogły pośpiewywać sobie:~"Toć już zostaniem
3328 1 | mgły legły na smugach,~I posrebrzane chmurki księżyc zwiastowały.~ ~
3329 6 | Niepojednanych dwóch sfer pośrednica,~Ocean chuci i rosy kropelka,~
3330 5 | nieprzyjacielu:~I zachwiało się całą postaci wagą~- - I nie ma go!~ ~
3331 2 | ucho wole."~ ~Tu Jędrzej, postaciowym sposobem schwycony~(Bo o
3332 4 | najprędzej, ~A mając posag resztę postanowi, ~Do-rychtowawszy do onych
3333 2 | Gdzie spełznie? - odkąd nie postąpi daléj? -~I - zmarszczyć
3334 5 | kapeluszem~W ręku - - a potem go postawię~I wrócę milczącym faryzeuszem~-
3335 5 | klawisze.~I gdyby kto zagnańca postawił dzikiego~Przed swiątynią
3336 4 | Ateńczycy statuę ze złota postawili.~2Dante grzebany w Rawennie
3337 5 | wulkanem~Lub morza, co zatęchło postępem wstrzymanym~Morza fal, które
3338 4 | Głos brzmi w twej piersi: "Postradałem Eden!"~Głos brzmi nad tobą: "
3339 5 | zarazem, że się znowu pisownię postrzega;~Po tej to zgodzie, jak
3340 2 | Dewocja tylko tego nie postrzegła,~Że za kościołem człowiek
3341 1 | prawicy wypalonej skwarną~Posuchą - a za tobą długie żalów
3342 4 | A wiatr od Azji tętni i pośwista:~"Gdzież ideały?"~ ~III~
3343 4 | miliony...~A wiatr, od Azji poświstując, szczeka:~"Historia żyje!..."~ ~
3344 1 | mrowiska,~Co na próżno wytęża poszarpane skrzydła,~Na próżno chce
3345 1 | Lepiej, żeby nam kwiatów poszedł szukać w polu~Albo żeby
3346 2 | potem, pomuskując ciemię,~Poszepnął: "Wprawdzie Goet[h]e i Mickiewicz
3347 5 | od niwy własnej wezwany poszeptem~Żywiołów : "jestem!" - rzecze,
3348 5 | Rozpoznać tego nie można;~Poszepty z Niebem o cudzie~W wargach...
3349 5 | samym żywiole,~Który rozlewa potém w swoim śpiéwie.~- Nie mają
3350 1 | Zmówiłem na nim pacierz - potężnym milczeniem.~ ~*~Teraz zaś,
3351 5 | PAMIĘCI~ALBERTA SZELIGI HRABI POTOCKIEGO -~PUŁKOWNIKA - ZMARŁEGO
3352 2 | włócznię,~A zapłacze - to potokiem,~A zaśmieje się, to hucznie...~ ~
3353 4 | niewart nazwy Kościuszków potomka,~Żył - od rodaka nie kłuty
3354 4 | romans ciekawy:~Co pisał Potop na ziarneczkach piasku,~
3355 4 | zdawszy Przedwiecznemu, ~Potopów wielką opisał źródlicę,~ ~
3356 5(*****)| której wiersza tego nie potożyło się na wstępie do przypowieści
3357 4 | Gdzie donieść krzywe nie potrafią łuki~Urągowiskiem albo zapomnieniem...~
3358 4 | mózgów i serc objął krater,~Potrzebaż było, by nie jak bohater~
3359 5 | Przypomnieli nareszcie... potrzebę-idei! -~Czy mniemasz? że ciż
3360 5(***) | O potrzebie-idei - proza Juliusza Słowackiego,
3361 1 | rodzinnej wy siedziby~Tak potrzebne jak obrazki,~I tak święte
3362 6 | lokajami i z tymi, co do życia~Potrzebnym jest - z pannami wprawnymi
3363 5 | jest-że kto - by rad go potrzeć nogą~I wynieść się nadeń
3364 5 | zsiadając o mroku: ~"Wiliam! potrzymaj strzemię!"- "A! z którego
3365 1 | uczynił;~On często cierpiał potwarz, choć nic nie zawinił;~On,
3366 2 | Że lampę trzyma w ręku, a potwory,~Nie mogąc światła znieść,
3367 2 | męczenników,~Ale kacerstwa sobie potworzyli,~Coś od kabalah i od platończyków.~
3368 5 | Łączył wdzięk i względność, i powagę~W niczym od chrześcijańskiej
3369 6 | zbroi - bez togi -~Pełna powagi i krasy,~Pamiętna tylko,
3370 4 | wszystkim-wszędzie oprzeć się poważą,~Boga pierw zranią i krzyż
3371 5 | Ci tylko, ani ukryć się poważę,~Co myślę, gdy wyrzecze
3372 5 | dziecko, co wozem leci,~Powiadając: "O! dąb~Ucieka!... w lasu
3373 5 | LIRYKA I DRUK~ ~1~Ty powiadasz: "Śpiewam miłosny rym..."~
3374 2 | Jedwabniejsze piór powianie,~Błękitniejsze znasz otchłanie~
3375 5 | nazwałbym, lecz te namiętne~Powiastki greckie, których nić u jego
3376 5 | Zaszczepić usiłował swemu powiatowi~Rękodzielnię-zegarków* -
3377 5 | wpół już ulatując; że ta powiatowość~W imię kapusty (rzeczy skądinąd
3378 5 | godzin~Dla nie czekanych powić i narodzin,~Gdy Boży-palec
3379 1 | którymi uganiam prawie od powicia;~To ja wyrwę, pogniotę!
3380 2 | 6~I wiatr zabrał mię w powicie~Chmur - by nagle zmarłe
3381 4 | łza słoneczny promień mi w powiece ~Siedmiła barwą - i zdawało
3382 5 | kłos o sierpu ostrze; a powiedz mi, proszę, ~Kto przy mnie
3383 4 | ucho - i grom jeszcze!...~I powiedziała, wstążką wiejąc czarną:~"
3384 2 | coraz łatwiej przychodzi powiedzieć,~Ze snu się budząc: "Wróćmyż
3385 1 | swoje dyjamenty~Zakowała mi powieki,~I strąciła w przepaść nocy.~
3386 5 | słówkiem jedném szkodził,~Nie powierzoném, prócz tobie jednemu;~Będziesz
3387 6 | PRZEPIS NA POWIEŚĆ WARSZAWSKĄ~ ~ ~Weź głupiej
3388 5 | ubarwiać nieskory,~Marzyłem o powieści bynajmniej okaźnej,~A która
3389 4 | Ciebie, łatwiej-doskonały.~I powiesz: "Prawda!... - a ja się
3390 4 | Pierzchnie -~więc, niźli rzekną: "Powieszony..." -~Rzekną i pojrzą po
3391 4 | szklistych;~A zamiast dzwonu powietrzne rozgłosy~Aktów strzelistych.~ ~
3392 5 | oglądałem wnętrze:~Noga powinęła mi się u schodu,~Na nie
3393 4 | idą --~Aby rodaka rozumiał powinność...~ ~Nie chcieć, by rodak -
3394 5 | ludzkości? -~A gdzież?... powiodą piérw te cnoty,~Od których
3395 2 | starą ostrogą...~ ~VI~I powleczem korowód, smęcąc ujęte snem
3396 5(*) | to, co drugiej stało się powodem!... - Dziś nastąpiły już
3397 5 | lżej i przyjemniej,~Rytm powodując dla słuchaczów miły~(Skąd
3398 1 | skowronki i słowiki,~I lilije, i powoje,~I jeziora, i strumyki,~
3399 5 | Nie ma już więcej nic za powołanie~Nad strawność dobrą? byt
3400 1 | obnażone;~I znów mówiła: powoli, niedbale,~Jakby nic złego
3401 1 | sierotę,~Jak w wygodnym powozie przebiegał ulice,~Śmiał
3402 6 | wywodzi z prochów lub w prochy powraca.~ ~*~ ~Poeta-malarz-sztycharz-Rewolucjonista***~
3403 4 | Zgadywał prawdę, gdy w serce powracał.~Chaldejski mędrzec, co
3404 5 | wiarołomił zawzięciu własnemu -~Powrócisz do niej - będziesz w progi
3405 5 | wszelakich kajdan, czy? te są -~Powrozowe, złote czy stalne?...~-
3406 4 | Że - ażeby z martwych powstać - dość~Na zegarek raz spojrzawszy...
3407 2 | słowy:~Że z zapomnienia byt powstaje nowy.~O słodki bycie! -
3408 1 | Krzyknął młodzian, radosny, i powstał raptownie),~O, teraz jestem
3409 5 | szczerze,~Iż książkę stąd powstałą, że taką Agendę~Zwałbym
3410 5 | wiek blisko przeżywszy - powstawa~Wyswobodzicielem ludu;~Heroizm
3411 6(**) | kart o rzeczach sztuki na Powszechnej Wystawie, wchodzić w kwestie
3412 1 | rzeszą,~Że gdy znudzi świat powszedni,~Dokuczają albo cieszą,~
3413 2 | Wszystko, co śmiesznym zowią i powszednim,~I to, co wielkie nosi imię,
3414 2 | brzmiąc wyrazów,~Twojego serca powtarzając bicie -~I ty w szpitalu
3415 4 | grób twój jeszcze odemkną powtórnie,~Inaczej będą głosić twe
3416 1 | może z żalem Twe usta powtórzą,~Może nawet Twe oko w rozstania
3417 2 | korytem~I jeszcze wrócisz hołd powtórzyć lenny.~ ~O wielki mistrzu!
3418 4 | filozofii o tém:~Przekopać rowy, powygradzać płoty,~Poruszyć niwę tu
3419 4 | Zamków dwóch gruzy powyłamywanych~Po obu stronach sterczały
3420 1 | sprzeda,~Wszystkie Nieba pozachmurza,~Które tylko są i będą -~
3421 1 | Sokolim prawem wichry pozagarniaj w siebie,~Nie płowiej skwarem
3422 2 | zamiast szyb, co tak okwicie~Pozamrażane u nas brylantami,~Posągów
3423 4 | się w zorzę, łunę zwiedź pożarną,~Wschodnich się dowiedz
3424 6 | którzy śpiewacie krwawo i pożarnie,~Kiedyż?... zrozumiecie
3425 6 | SPÓŁCZESNYCH~(ODA)~ ~ ~I~I pożegnałem kraj, i brzegi znane~Odepchnąłem
3426 1 | swą niestałą,~Lecz mych pożegnań chwila będzie oniemiałą,~
3427 1 | POŻEGNANIE~ ~I z miłości, i z pieśni
3428 5 | By widz leniwy, w stronę pozierając owę,~Coraz to nowszy przedmiot
3429 5 | właśnie, gdy rzecz wszczynam poziomego toru,~To nie przeto, ażebym
3430 1 | zaśpiewam!~ ~"Młodości! ty nad poziomy~Wylatuj, a okiem słońca~
3431 4 | iż wieszczów rzecz jest poznać wieszcze:~Oto zaklęta dała
3432 4 | K'temu jedynie,~Iż nie poznają się na wielkim mali~Pierwej,
3433 5 | zgoła~Złoto-pszczoła...~(Poznał-ci-że-bym ją - na krańcach bytu!...)~ ~
3434 7 | zgoła~Złoto-pszczoła:~To-ć poznałbym ją na krańcach bytu!~ ~VI~
3435 2 | pojednaniu z świętą polityką~Poznali - ile świat ten jest ateusz,~
3436 5 | Słowem każdym, jak perłą!~ ~6~Poznam wtedy, przez drżące powietrze~
3437 5 | jak po nieomylnym piętnie,~Poznasz: pojedyńczości obcowanie
3438 4 | mię chwilę, ~Nauczę ciebie~Poznawać wielkość nie tylko w mogile, ~
3439 1 | co za śpiewy? - czyż i w późnej nocy~Trudno jest być samotnym?~ ~
3440 4 | ciała zbija się aż ćwiekiem~Później... lub pierwéj...~ ~
3441 5 | jest kulista!"~ ~2~Lecz gdy późniejszych chłodów dreszcze~Drzewem
3442 6 | jak on jest, niech wiekom późniejszym zostanie,~Lecz kobieta -
3443 6 | Ale - książka-każda... za późno!~ ~II~Nogą odepchnąłem ten
3444 5 | niemniej~Pieśń dziełem jest na pozór całej i przyjemniej~Zamknięta
3445 4 | kłamał!~ ~3~Aż oto, że dzieje pozornie są zamęt,~Gdy w gruncie
3446 5 | rzeczy skądinąd wybornéj)~Pozwie go, iż pominął swoją narodowość,~ ~
3447 2 | Polacy dawno stradali pozycję~I polityczną sprawę opuścili;~
3448 2 | Bogdaj to prawdy nasze pozytywne,~Że jeden z jednym dają
3449 4 | Siano i sieczkę w cichej pożywały zgodzie,~A stąd zdaje się
3450 4 | Choćby on nie wiem jak był pracowity, ~Chociażby cieśli tyryjskich
3451 4 | Głos brzmi nad tobą: "Pracuj z potem czoła."~- Ekonomistów
3452 5 | I jak szemrzących źródeł prąd,~I jako wtór pogrzebny...~ ~*~
3453 1 | choć nic nie zawinił;~On, pragnąc zerwać różę, rwał ostre
3454 1 | FANTAZJA)~ ~Lecz tylko że pragniemy,~Ale nie rozumiemy,~Czego
3455 1 | czujesz brak nieznośny, że pragniesz pomocy~Tych ulubionych marzeń,
3456 6 | gdzie już nic nie robi się praktycznie.~ ~*~I o to święte proszę,
3457 2 | I zatrudnili się cichą praktyką,~Czekając, nowy co da Jubileusz...~ ~
3458 4 | dorósł i ramię podpiera:~To - praw mych księga.~ ~Ojczyzna
3459 6 | Lecz - krytyk dziś oceny na prawach nie stawia,~Sam jest prawem,
3460 4 | DO WROGA~PIEŚN~ ~1~Ty! prawd-promienie wziąwszy za sztylety,~Śmiesz
3461 4 | dumie, ~Podstępnie milcząc o prawdach drażliwych, ~Dlatego że
3462 3 | bez kłamstwa, ale - w prawdzie nagiej,~Ale widziałem ludzi,
3463 2 | że łzę trzeba włożyć~Dla prawdziwości bytu czy przestrogi?)~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~ ~
3464 2 | dość mężów biorą w rękę prawę,~By w pojednaniu z świętą
3465 2 | kładę,~Alić nagle zastygnie prawica:~Głośno śmieli się oni,~
3466 5 | Klaskaniem mając obrzękłe prawice,~Znudzony pieśnią, lud wołał
3467 2 | tu łzawa, ciemna rzecz,~I prawników język zdradziecki...~ ~II~
3468 4 | tęczę lecę...~ ~Takie bo prawo-praw On na Irysie~Zakreślił,
3469 2 | Do Słowieńszczyzny naszej prawosławnéj;~Francuzi siebie, a potem
3470 4 | salut, qui comme il é tait pré dit commenç a la mission
3471 1 | i pomału. - Czasem znowu prędko~Nierozerwany promień z ciebie
3472 4 | niekoniecznie atletą pułkownik;~Prędzej kaleka! -~ ~3~Amarantową
3473 1 | przecież nie dla fraszek - na pręgierzu życia~Rozpięty - czekam
3474 4 | e de l'espoir. - A tout prendre, je ne suis nullement dé
3475 2 | IV~Straże mieczów pewne, pretoriańskie,~Rozum siebie pewny... zakończony -~
3476 7 | opatrzone wstępem, przypisami i próbą analizy rytmu, Kraków 1949~ ~
3477 4 | głos nasz ku wam - pocisk z proc.~- Przyszliście drząc i
3478 2 | kolumnach trwają,~A zapomniane w proch włamując dachy,~Bujnymi
3479 5 | oplotła~Lub szargała się w prochu, gdzie ją stopa wgniotła -~
3480 4 | commenç a la mission en la proclamant - Christ, dis-je, a trouvé
3481 2 | Gdzie uczą z grubych książek produkować sztukę,~I siedział w domu,
3482 7 | Poemat przypisany A. C. b. prof. Uniwersytetu~ ~"Oh! il
3483 4 | słowo ~Nie pomówiło gdzie o profanację,~Mowy że polskiej ja konchę
3484 5 | gramatyką~Jest Homer!... lecz profesor mówi tak, jak pisze,~I porwać
3485 2 | nie mogę,~Bowiem rozlałeś profil swój na wielu.~Lecz serce? -
3486 5 | Powrócisz do niej - będziesz w progi wchodził~I drżał... że może
3487 5 | ktoś kiedyś i stanął pod progiem,~Mówiąc: "bez chleba dziś
3488 2 | żyje,~Trywialna - jakby progres grzech miał za granicę,~
3489 5(*) | 1.Promethidion: dialogi o sztuce. 2. Pisemko
3490 2 | Bo o tym uczą w ludu myśl Promethidiony),~Jak weźmie szukać, wszystko
3491 6 | które noszą~Grzebień z promieni, i łzę mają w oku,~I z Weroniką
3492 2 | zdradzeni~Po paradyzie latają w promieniach~Z Beatryksami swymi - rozkochani -~
3493 1 | Chrystus Pan ukrzyżowany~Promieniami witał zorze.~A i dzisiaj,
3494 5 | ruszeniem głowy,~Wśród chmurnego promieniejąc tłoku:~Biały, jak statua
3495 2 | po pancerzu przebiegłszy promieniem,~Z osieroconym bawi się
3496 1 | olbrzym! w siermiędze, z promienistym czołem,~Szorstkimi słowy
3497 6 | Wszakże nieskryte jest, a tak promienne~Łono Dyjany!~ ~VII~Akteon
3498 1 | powieka~Przyjmowała do siebie promyczek wesela,~A ten tak blado,
3499 2 | tancerz.~- Wieją, wieją proporce i zawiewają na siebie,~Jak
3500 4 | é té á la hauteur de mes propres plans - mais maintenant
3501 1 | górę, ze świętym uśmiechem proroctwa~Mówił do mnie, że nie ma
3502 6 | dnie, i noce nie ustawam prosić,~Żeby raz skończył świat
3503 3 | mieć nie będę,~Tak, jak prosiłem o to mych przyjaciół.~ ~
3504 5 | kolumnadę-nudów~Długą i prostą - tudzież kaprysów przedsienia~
3505 1 | pieśni.- Owóż te nieuki,~Ci prostaczkowie w świątyń bałwochwalczych
3506 4 | I~Długo patrzyli ludzie prostej wiary~Na dziwowiska oświaty
3507 5 | Kwiat śpiewa: "ja do słońca prosto drgam!" - a korzeń:~Że kwiat
3508 1 | krzew suchy: aż liść się prostuje,~Zielenieje - i młody pączek
|