11-ciecz | cieka-finis | firma-klams | klask-marmu | marne-nudzi | nurem-piete | pietn-prost | prosz-sadu | sadza-swiat | swici-uwage | uwaza-wysly | wysmi-zmien | zmier-zzyma
bold = Main text
Part grey = Comment text
3509 5 | Dészcz pszenicznych ziarn prószy,~Sama go doskonałość rozmieta...~ ~
3510 4 | ennemi tombé ; les lá ches prouvent leur courage par leur fé
3511 5 | Zapala światłość i nuci jej "prowadź!" -~Tak my: surowość, lecz
3512 1 | nieraz z Losem wściekłe prowadzi rozmowy,~Gdy ten pięknie
3513 2(**) | Wiadomo, żę hufce Atyli prowadzone były przez chorążych znaki
3514 5(***) | O potrzebie-idei - proza Juliusza Słowackiego, tudzież
3515 5 | okaźnej,~A która działaby się prozaicznej pory,~Nie czasu fantastycznej
3516 5 | powietrze~Pod gestem ręki próżnéj,~Że od widzialnych strun -
3517 5 | czując, kwiatów podeptał próżności!~ ~ ~*~Lecz mowa-piękna
3518 1 | wędrują,~Ziemię za sobą prują...~Ja zaś wciąż klaszczę
3519 2 | Żaden pług polski cudzej nie pruł ziemi,~Więc poczytani będziem
3520 1 | póki zlepka krucha~Nie pryśnie - o, tańcujcie, wszak wam
3521 4 | purpurę okrutną~Wyrabia prządka cierpienia,~Smutni - lecz
3522 2 | w zwyczaj ujarzmiwszy - prządźmy...~ ~Na wielką ucztę do
3523 2 | XIII~A Dulcynea moja - o! prze-chrobry~Rycerzu - wiedz, że w swojej
3524 5 | Znaczone - czy? obelgi pogodnym prze-życiem" -~Katechistyczną nocję
3525 2 | łagodnością męża.~Ty nawet przebacz, jeżli z widzów który,~Jerozolimskie
3526 2 | Arystydem stało,~Który-ć przebaczać uczył, cierpiąc jak wygnani?~
3527 5 | Przeszła - - cześć Tobie!... przebaczenie im...~ ~ ~
3528 6 | przywarł oko lewe,~Coś przebąknął - odsuwa się na kroków parę,~
3529 1 | Jak w wygodnym powozie przebiegał ulice,~Śmiał się do wszystkich
3530 2 | na żłobie~I, po pancerzu przebiegłszy promieniem,~Z osieroconym
3531 2 | skrzydłami~Jak włóczniami przebite smoki, jaszczury i ptaki...~
3532 2 | och! w Rzymie... ~Gdzie przebrązowana,~Na Napoleona wielkie imię,~
3533 1(*) | ludu, jaskółki na dnie wody przebywają zimą.
3534 1 | chmury,~I znów księżyc się przechadzał,~Łabędziowy, jasno-pióry - -~
3535 1 | wierzbina~Serdeczne latorośle ku przechodniom zgina,~I łamią je, i kwilą
3536 5 | kota, łowiąc mysz.~ ~II~Przechodniów tłum, ożałobionych czarno~(
3537 5 | planety~Spada... i groby przecieka;~ ~IV~A ludzie mówią, i
3538 1 | młody pączek wyskakuje!~Przeciera senne oczko, "Kto mię woła" -
3539 4 | znam dzielniejszy sposób~Przeciw tej nudzie przeklętéj:~Zapomnieć
3540 2 | ma drugą,~Poniżej siebie, przeciw-radą łzę,~I wiem, że każdy byt
3541 5 | kwiatów korzenie,~I że się przeciw-wrotnych połowic nie godzi.~ ~ ~*~
3542 3 | szuka się grobu~Na półokręgu przeciwległym globu.~ ~I - dotąd, dotąd
3543 5 | II~Trudne z łatwym w przeciwne dwie strony~Rozerwą wprzód
3544 2 | wypadnie, tak wypadnie,~Przecudownie czy szkaradnie,~Zawsze pewność -
3545 5 | stali się Legionem!...~ ~*~Przeczekasz wszystkich?... to dwóch
3546 4 | co twierdzi, ta druga, co przeczy: ~Obiedwie warte tyle, ile
3547 5 | którzy żółć mu nieśli zgniłą~Przeczyłby: "jako żywo (mówiąc) tak
3548 4 | Ale Sybilla dziejów jest przeczysta -~Duch niepoprawny wciąż
3549 4 | co już teatrem,~Jakbym przeczytał!~ ~6~Dlatego Panię, innymi
3550 5 | rzymski popychał ostrogą, ~- Przed-męczeńskie i w wieków wieki uwielbione.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~ ~ ~
3551 7 | Byłem u ciebie w te dni przed-ostatnie~Niedocieczonego wątku:~Pełne,
3552 1 | albo cieszą,~A to w snach przed-południowych~Miło widzieć, w snach młodości,~
3553 2 | niewiadomości ciemnych dróg przedłużyć...~ ~Lecz być wesołym, ile
3554 5 | się na głowę pyłem,~By noc przedłużył, nie zerwał ze snami.~ ~ *~
3555 5 | się całość -~Alem był na przedmieściach w Jego Jeruzalem,~W wodzie
3556 2 | hymn Lewity,~Trzymającego przednią straż ołtarzy,~Wylany z
3557 5 | przemierzyłem kroki memi przedpokoje~Nerwów-głupich, co ciągle
3558 2 | rzeczach, które człowiek przedsiębierze,~Jest pewna cząstka, pewny
3559 5 | prostą - tudzież kaprysów przedsienia~I niedogasłych w piasku
3560 2(*) | osób przypowieści Pisma przedstawiających.
3561 4 | tajemnicę~I, pióro Słowu zdawszy Przedwiecznemu, ~Potopów wielką opisał
3562 2 | Z Ideą, jasno skreśloną przedwstępnie,~Może by z czasem zyskali
3563 2 | przez lasy żołędne~Ciągniemy przędzę z dala zaczepioną~U przekreślonych
3564 2 | jeden z jednym dają dwa przedziwne. ~To tylko szkoda, że życie
3565 2 | wąsko~By jesienne na łąkach przędziwo:~I rozmdleje stopniowo,~
3566 4 | jest z tegoż zakonu~Domowej przędzy:~Bogactwo dało Ci znać nędzę-tronu,~
3567 1 | najprędzej biega!" - a wnet na przegony,~Przez zarośle, mogiły,
3568 5(*) | Czarny kolor odzieży przejęli chrześcijanie od stoików.
3569 5 | stylu jasnego kryształy~Przejmie - Falstafów lepsze poda
3570 2 | umierać z nami - ale radzić.~ Przeklęte rady!...~ ~Jeszcze, jeszcze -
3571 4 | sposób~Przeciw tej nudzie przeklętéj:~Zapomnieć ludzi, a bywać
3572 4 | chciej od kłosu...~ ~Bo ja z przeklętych jestem tego świata,~Ja bywam
3573 4 | Naturę znam dawniej! - więc przeklnę wędzidła,~I staniesz na
3574 4 | śni się filozofii o tém:~Przekopać rowy, powygradzać płoty,~
3575 2 | przędzę z dala zaczepioną~U przekreślonych szyb żelazną kratą,~U najeżonych
3576 6 | Zacni szlachcice, Żydy, przekupnie i chłopy!~ ~ ~Tak jest i
3577 5 | wzajem,~Jak prawo - gdy przekwitnie ludu obyczajem.~Zwij więc,
3578 4 | historii-orłowi,~Co, nad ludzkością przelatując, woła:~"Pracować będziesz
3579 4 | Teleskopowa, oj! kometo,~Przelatująca w dzień słoneczny,~Gmin
3580 5 | Nie powiem dalej, bo może przelęknę -~To nadmienię tylko jeszcze:~
3581 4 | I kmieć słowiański, gdy przelicza nowie,~W niebo się zwykle
3582 4 | się łamał,~Krzyż bywał w przełomie tym - i on nie kłamał!~ ~
3583 1 | ciążył mi chleb sierocy,~Przełzawiony, piołunowy.~Chleb sierocy,
3584 2 | Przez wszystko do mnie przemawiałeś - Panie,~Przez ciemność
3585 5 | brukiem z kamienia;~Gdy przemierzyłem kroki memi przedpokoje~Nerwów-głupich,
3586 1 | jak ślad łodzi płynącej, przeminie~I łza oschnie, gdy losy
3587 5 | cofnął grzbietem do skały:~- Przemknąłem żywy!~ ~
3588 6 | w prawo?...~Hałas bowiem przemożny szerzy się dokoła,~Jako
3589 1 | słońca~Ludzkości całe ogromy~Przenikaj z końca do końca!"~ ~
3590 4 | których się błyszczy - cóż? przeniósł on przecie -~Bezbronne jak
3591 5 | na głowie,~Jak kiedy kto przenosi całą swoją siłę~W stopy
3592 4 | wielki~Rzeczpospolitéj,~Skoro przenoszę ponad wieniec wszelki -~
3593 2 | biją pachołki służebne;~Przeogromna chorągiew, co się wśród
3594 2 | ciało -?~Czy on w więzieniu przepadł? Milcjad czy na wojnie?~ ~
3595 4 | narodowość... z zagonów!~ ~I że przepadła rasa Dawidowa,~Co kamień
3596 4 | zbladło;~Sprawiedliwości przepęknie źwierciadło -~Na czoło starca
3597 1 | framugach~Oczy niby łzawice przepełnione stały -~Młodzieniec błędnym
3598 6 | głupiej szlachty figur trzy - przepiłuj,~Będzie sześć - dodaj Żydów
3599 6 | PRZEPIS NA POWIEŚĆ WARSZAWSKĄ~ ~ ~
3600 6 | mówiące) kto też kogo przeprze?!..."~Wiercisława, ten słysząc
3601 1 | klaszcząc mieczami, ryczy przeraźliwie:~"Hejże! kto chce wawrzynów?" -
3602 6 | Hyperbolejski las drży przerażony,~Jak wiotki trzęsąc się
3603 2 | Znam cię - i wachlarz twój przerozmaity,~I giest, i słodkich zapiewy
3604 3 | wiem może,~Lecz...~(tu mi przerwał sternik)~...szczęść wam
3605 4 | glina w glinę wtapia się bez przerwy,~Gdy sprzeczne ciała zbija
3606 4 | Naucz, by jednym krokiem się przerzucał~Z historii-jatek krwawych
3607 1 | dokazuję,~Czasem w ptaszka się przerzucę,~Z skowronkami się wykłócę,~
3608 2 | czyha za drogą,~Które aby przesadzić, Ludzkość nie znajdzie sposobu,~
3609 2 | miarki,~Nie ocenili, co ich prześcignęło:~Samemu tobie zostawując
3610 1 | Albowiem masz być piórem nie przesiąkłym wodą~Przez bezustanne wichrów
3611 5 | złote czy stalne?...~- Przesiąkłymi najbardziej krwią i łzą...~
3612 1 | światłem pogrzebowym świecą~I, przeskakując trupy, uganiają chciwie -~
3613 1 | w drobnych rzeczach był prześladowany,~Jakby go los trefnisiem
3614 2 | Przez liście lauru się prześlizgał kręto -~Bah!... ale wszystko
3615 1 | konał - nareszcie całkiem przestał dyszeć;~Potem raz tylko
3616 1 | oko się zrobiło nasieniem przestałém:~Cóż z tych łez wejdzie? -
3617 5 | ubrane weselny!...~- Gdy przestąpiłem nędzy-próg - kłamstwa-podwoje~
3618 5 | chwili że zależą słowa --~Przestawa być wymowną spóźniona Wymowa!~ ~
3619 2 | Dla prawdziwości bytu czy przestrogi?)~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~ ~
3620 6 | zasypywać wzniosłą!~ ~Odtąd w przestronnym milczenia kościele,~Po brukowaniu
3621 2 | Był piasek listu, myśl i przestrzeń drogi,~Lecz mógłżem sądzić,
3622 1 | coście świat stworzyli wśród przestrzeni światów~I macie go na własność -
3623 3 | Cokolwiek słońca w żaglach się prześwieca,~Omuska maszty lub na fale
3624 2 | gwiazda spaść nie mogąca, przeświéca,~Chorał ucichł był nagle
3625 5 | Czemu? dlaczego? w przesytu-Niedzielę~Przyszedłem witać i żegnać...
3626 2 | zenit jego~Kolumnę gmachu przeszedł gotyckiego~I pod stopami
3627 5 | ziewam;~Kiedy błądząc przeszedłem kolumnadę-nudów~Długą i
3628 1 | tańcujcie, wszak wam nie przeszkadzam?~
3629 5 | cień, światłość w niebiosy~Przeszła - - cześć Tobie!... przebaczenie
3630 5 | nie wrócę..."~ ~3~I lata przeszły; chleb znowu był tanim -~
3631 2 | Wodę by lepiej czerpać do przetaka - ~ ~*~Danajdom lepiej byłoby
3632 1 | chociaż chwilę strasznych przetrwałem katuszy,~Choć tłum rojonych
3633 4 | pamiętne,~Lecz z świtem, oczy przetwierając smętne,~Do lotu skrzydłem
3634 2(*) | giętką i gałęzistą latoroślą, przetykaną gdzieniegdzie gronami osób
3635 2 | słupem~I we mrowisku się przewala - trupem.~ ~*~Z miłości
3636 1 | Pieniędzy! które swoim przeważnym ciążeniem~Przytrzymywały
3637 2 | utęsknienie,~I żadna boleść nie przewiała marnie,~I żaden uśmiech
3638 1 | Cisnę się w to groźne morze,~Przeżegnajcież starym słowem:~"Szczęść
3639 1 | Jego czoło uwiędłą ręką przeżegnała;~I tak mu było błogo jak
3640 5 | dlaczego?...~Dlaczego? plan przeziera z głębi, nie zaś tonie~W
3641 5 | piérw współcześni, których przeznaczenia~Od do-raźnego w chwili że
3642 5 | Mąż zwrócił moją uwagę -~Z przezornością albowiem szczególnieszą~
3643 2 | wiotszych,~Jaśniejszych coraz, przeźroczystszych, złotszych,~Jak różne sny
3644 1 | dumaj o pokucie,~Żałuj, żeś przeżył chwilkę - ha, ha! - dziwny
3645 5 | 8~Mojżesz - wiek blisko przeżywszy - powstawa~Wyswobodzicielem
3646 2 | w bezmowie,~Choć z niego przy-słowie."~C. K. N.~ Pojechał do
3647 4 | ziemi~Patrzący na niebios przybytek wysoki:~Jak Agar synowie,
3648 2 | uczczony tu -~Że coraz łatwiej przychodzi powiedzieć,~Ze snu się budząc: "
3649 6 | znak mi dała,~Bym światło przyćmił, bo uśmiechy kłamie,~Jakby
3650 2 | zamętu~Z kagańcem w ręku do przyczyn zstępuje~Jak smutny żeglarz
3651 5(*****)| niniejszy list był pisanym!... Przyczyna tragiczna, dla której wiersza
3652 2 | pękaniu jeszcze smętności przyczynia.~ ~III~Chłopcy biją w topory
3653 6 | Sam jest prawem, oceną, przyganą lub chwałą:~Głosi tylko,
3654 4 | 4~O! - ten na trumnie mu przygotowanéj~Siadłszy, z więziennym gdy
3655 5 | rzeczą w pieśni wtórą,~Do przygrawek!... nie - ona~Dlań jako
3656 5 | zawściągnionéj;~Maszże w nim przyjaciela?~ ~5~O! żar słowa, i treści
3657 1 | szyderstwa~Potem jeszcze przyjaciele,~Litościwi i oszczercę,~
3658 2 | i przez świtanie;~Przez przyjacielską dłoń w zapasach z światem,~
3659 2 | NA PRZYJAZD TEOFILA LENARTOWICZA DO
3660 3 | choć się tak nie stanie~Przyjaźni mojéj...~Tęskno mi, Panie...~
3661 5 | czemu!~ ~*~Szczęśliwi przyjdą, jak na domiar złemu:~Kołem
3662 5 | ciemne? - on ledwo że wie, co przyjemne!~Bo jam nie deptał wszystkich
3663 4 | Życiem obmierźli, uśmiechem przyjemni - -~Widziałem mężów z piórami
3664 4 | gdzie łkanie,~Ni w pierś przyjmować zaczepki,~Milczę przynajmniej,
3665 4 | na spokojne łoże,~I nie przyjmował nigdy, jak wiek wiekiem,~
3666 1 | tylko jego zapadła powieka~Przyjmowała do siebie promyczek wesela,~
3667 1 | pogrzebowych kadzideł tumany.~ ~Przykre wrażenia - niby że dziś
3668 1 | pokutnik - a to im boleśnie,~Im przykro, oni myślą: przyszło mu
3669 1 | żadnej czapki klamrą nie przykuj się złotą.~ ~Albowiem masz
3670 5 | Na mchu jeśli w odludnym przylegniesz parowie, ~Planeta Ci się
3671 5 | Nerwów-głupich, co ciągle przymierzają stroje,~A nie są nigdy na
3672 4 | przyjmować zaczepki,~Milczę przynajmniej, mam uszanowanie~Dla Achillesa
3673 4 | Bolonii małéj,~Z Rzymu ogromów~Przynieśli Ojce wiecznej odłam skały~
3674 1 | Do was biegnę, wam prawdy przynoszę kaganiec,~Wam, biednym bladym
3675 5 | Wywróconego kosza kwiatami przyodzian,~ ~Przypadkiem więc pogrzebion,
3676 1 | Aby nim dzikie skronie przyozdobić sobie.~
3677 6 | twarzy,~Gdy tymczasem opodal przypadek się zdarzy...~Tak było,
3678 5 | go sprzeczności zawiodły przypadki, ~Prawdy nie znając (lubo
3679 2 | niepamięci,~Kiedy się tobie przypatruję bliżej,~Ty - bez uczucia,
3680 7 | poematu opatrzone wstępem, przypisami i próbą analizy rytmu, Kraków
3681 2 | Fraszka Karolowi Balińskiemu przypisana)~ ~... To słowo w bezmowie,~
3682 7 | FORTEPJAN SZOPENA~Poemat przypisany A. C. b. prof. Uniwersytetu~ ~"
3683 6 | Recenzent w natchnieniu częściej przypomina~Podstarościego z zacnych
3684 5 | niemałej trudów i bolów kolei~Przypomnieli nareszcie... potrzebę-idei! -~
3685 4 | wierność klną;~A Wenus włosy ma przyprawne,~Rumieńce z potem w maść
3686 5 | należy wam, lecz - słońca przyściu...).~Nie wziąłem od was
3687 1 | odrodzenia,~Którą Twórca raczył przysiąc,~I zaklinał się na Siebie,~
3688 2 | przywidzi,~To wyśpiewują, przysiadłszy na tarczy,~Albo na hełmie
3689 2 | nie chce sprawa,~Złamanie przysiąg lub herezje nowe,~Co Chrześcijaństwa
3690 1 | popotopowy,~Dotrzymuje, co przysięga,~Może również - kto wie -
3691 6 | Wiercisławą:~On, któremu przysięgła, a której zaśpiéwał,~Że
3692 1 | Które tak silnie serca wasze przyskrzypnęło,~Które przed wami wszystko
3693 3 | Jaki dla takich jak ja przystał osób.~ ~Dnie były głodu,
3694 5 | RUSZAJ Z BOGIEM"~ ~1~Przyszedł ktoś kiedyś i stanął pod
3695 5 | dlaczego? w przesytu-Niedzielę~Przyszedłem witać i żegnać... tak wiele?~
3696 5 | niestateczna,~Lecz nie ominie przyszłość: Korektorka-Wieczna!...~* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *~ ~ ~
3697 2 | dziecinną kłótnię,~To ten lub przyszły może Imperator,~Jak drugi
3698 5 | doleciał gorzki i szmer przytłumiony~I obaczyłem męża z rękoma
3699 1 | swoim przeważnym ciążeniem~Przytrzymywały jego matkę na tym świecie.~
3700 1 | Albo za wartkie strzałom przytwierdzają grzywy.~ ~Warszawa, 22 marca
3701 6 | owdzie - klepnął dłonią - przywarł oko lewe,~Coś przebąknął -
3702 2 | cóż? - ptaki, co im się przywidzi,~To wyśpiewują, przysiadłszy
3703 1 | od pierwszego z światem przywitania~Był bardzo nieszczęśliwy,
3704 6 | Posłuchaj stylu krytyk i przyznaj mnie: czyli~Gazet korespondenci,
3705 6(**) | Epoce, w której człowiek przyzwoity ma słuszne prawo być w części
3706 5 | którzy chłodzić radzi słowem przyzwoitym,~I myślą, że sprostują Cię
3707 5 | PS: Chwalić możemy niejedną
3708 2 | CONFREGIT IN DIE IRAE SUAE..." (Psal.)~(FRASZKA)~ ~*~* *~
3709 6 | blaskiem uderzony,~Nie cofa psiarni trąb hałas;~Hyperbolejski
3710 2 | jadu darninie,~Drugi raz psotny gnom brzozową wié chą~Około
3711 3 | mleka matek, które niewczas psowa.~Widziałem także okręta
3712 2 | kilka głazów na bożnicę Psuciu,~I młode serce ziębić lub
3713 2 | zgniłe,~I szkieletowe jako ptak zepsuty,~Co z nieba zleciał
3714 1 | Jako w pogodny dzionek ptastwo z gołębnika.~A gmin, co
3715 2 | Fonteneblo~Niż ja - dzikie ptaszę,~Bo strzeliściej się ze-szczeblą~
3716 1 | latam, dokazuję,~Czasem w ptaszka się przerzucę,~Z skowronkami
3717 4 | Val[le]:~Autant que j'ai pu en juger dans ma vie, les
3718 4 | linii?~I urabianie ciągłe publicznej opinii ?" - ~Siennik-dziurawy
3719 5 | cielec;~ ~Żołądek? - jest publiczność, doktryner? - widelec.~Któż
3720 5 | ale dotknąłeś rękoma~Publiczności-prywatnej, ile? nieruchoma!...~I jako -
3721 1 | którym nieznany ojciec na puchach spoczywa,~I nieraz z Losem
3722 6 | Tymczasem szwaczek trzy stoi z pudłami~I szewców sporo,~Co, nic
3723 5 | art?... c'est l'art - et puis, voila tout.~Béranger~ ~
3724 4 | sont les seuls desquels on puisse attendre qu'ils soient humains
3725 4 | przyjm daleki,~Któryś jak puklerz Boży jest -~Niech łzy sieroty,
3726 5 | jaskółki,~Wyśmigając przed pułki:~Po sto - po sto - -~- Gmach -
3727 6 | cztery szwadrony hułanów~Z pułków czterech. - Cesarscy tu,
3728 6 | Chorągiewek tysiące i barwy pułkowe:~Niebieskie, żółte, białe
3729 4 | I niekoniecznie atletą pułkownik;~Prędzej kaleka! -~ ~3~Amarantową
3730 5 | SZELIGI HRABI POTOCKIEGO -~PUŁKOWNIKA - ZMARŁEGO NA KAUKAZIE~ ~ ~
3731 4 | Toć groszem twoim tuczne pułkowniki~Własnych cię uczą mordować
3732 1 | niedługo się jąka,~Ale pulsami dzwoni i po żyłach brzdąka,~
3733 4 | wzgardy.~ ~Gdy w głębi serca purpurę okrutną~Wyrabia prządka
3734 6 | Weroniką od łkań się zanoszą~Na purpurowym obłoku - -~ ~ ~1882~
3735 4 | coś wargą,~Wśród salonu pustego sam i sam;~Rosa jemu i świt
3736 1 | pną się zioła,~Z ziół i pustek krzyż brązowy~Błogosławi
3737 1 | w głębi serca żywot nam pustoszy,~Zowią oczarowaniem sławy
3738 2 | nałóg glob utoczę drobny~I puszczę na świat - niechby wrzał,
3739 2 | wnętrzna bez-istotność,~A pycha pych!~ ~Na północ: Zachód z Wschodem
3740 4 | się, że spadnie nawał~Kląć pychę rodów i waśni domowe,~A
3741 2 | zgrzytem dłuta,~Co odpryska w pył -~Ale za to postać kuta~
3742 5 | Odziewający się na głowę pyłem,~By noc przedłużył, nie
3743 5 | na sercu - prócz szaty -~Pytać was - nie chcę i nie raczę:
3744 5 | guziki~Dwa, z tyłu! te - pytaja Chińczyki - "co? znaczą...~
3745 4 | desquels on puisse attendre qu'ils soient humains envers
3746 5 | wyrzuca macosze? ~Owszem: quantumque reges delirant, Achivi ~
3747 5(*****)| wstępie do przypowieści Quidam: raz, że zalegał list ten
3748 1 | snach młodości,~Że bez celów rachunkowych~Użyczają chociaż złości -~
3749 6 | bitwy pod Sadową,~Posłuchać racz i, jeśliś łaskaw, się zastanów:~
3750 5 | chwilką,~Co tryumfem się raczą...~ ~IV~Konwulsje dwie i
3751 5 | Pytać was - nie chcę i nie raczę: Katy!...~ ~ *~Piszę - ot!
3752 4 | rusztowanie :~By kata Twego syn rączką dziecinną ~Kamienie ciskał
3753 4 | ledwo wstanie -~Wraz go rączkami zatrzymają dzieci,~Jak znaną
3754 2 | Więc do serca, o radę,~Dłoń poniosłem i kładę,~
3755 2 | nadobne,~Wita się je z radością!... a żegna z tęsknotą,~
3756 1 | kwiatów patrząc, nucę pieśń radosną,~A gdy stanę - wnet wszystkie
3757 1 | duszy!~(Krzyknął młodzian, radosny, i powstał raptownie),~O,
3758 2 | ale radzić.~ Przeklęte rady!...~ ~Jeszcze, jeszcze -
3759 2 | nie umierać z nami - ale radzić.~ Przeklęte rady!...~ ~Jeszcze,
3760 6 | krytyki pielęgnował niwę.~Co radzisz? - zważ! - i w chwilę jakże
3761 6 | wagi łańcucha!...~ ~Sam Rafael, gdyby nie mądre Kardynały,~
3762 5 | gwóźdź, wcale drugim nie rając męczeństwo,~Głosząc przy
3763 4 | góry,~Nie dba, czy za nią ramata gwintowa,~Nie dba, czy przed
3764 5 | głębokiém,~Gdyby glob nie był ramieniem piastunki;~Słońce?... jej
3765 4 | łask -~Chce? - to wyrzuci z ran Swych ćwieki~A gwiazdy w
3766 6 | wiosna urągała.~Nie wiem, czy ranę dostrzegłem, czy znamię,~
3767 5 | jest Bóg;~Mnie jeszcze ucho rani~Pogoni róg...~ ~IV~Śpiewajcież,
3768 3 | żem zranił Cię lub jeszcze ranię,~Bom Ci ustąpił na mil sześć
3769 6 | III~Tymczasem dzieci o rannej godzinie~Gdzieś do szkół
3770 1 | niebo - dwa pojęcia,~Które ranny brzask umila,~Były dla mnie,
3771 3 | 1852, decembra, godzina 10 rano~I~Cokolwiek słońca w żaglach
3772 1 | młodzian, radosny, i powstał raptownie),~O, teraz jestem zdrowy,
3773 4 | zagonów!~ ~I że przepadła rasa Dawidowa,~Co kamień wznosząc
3774 2 | za kościołem człowiek o ratunek woła, ~Że kona - że ażeby
3775 4 | postawili.~2Dante grzebany w Rawennie i we Florencji.~3Krzysztof
3776 2 | cyprysów~I słoneczności tej, co razi oczy,~I Colosseum (rudych
3777 1 | się pali!~Zastęp wojska rażony, jak zdeptana żmija,~Wściekłym
3778 2 | przed oczyma,~Jak ongi, rdzawą osłonięty zbroją,~I smutek
3779 5 | spotkałem niemało!~W ostrogi rdzawe utrafiłem piętę~W ścieżkach,
3780 5 | prawdy stronę uważając za rdzę -~Malowany samotrzask zastawią
3781 2 | to him again.~What do you read, my lord?... ~HAM. - Words,
3782 5 | Kandelabry się skrzywią na realizm~I wymalowane papugi~Na plafonie -
3783 4 | Nie to, co wasza dziś realna szkoła~Uczy - zarówno płytka,
3784 2 | w szlak -~Za tą (mówię) realnością,~Którą gardzę tak!...~. . . . . . . . . . . . . . . .~
3785 4 | Bądź sobie, jak tam chcesz, realnym człekiem, ~Nic nie poradzisz! -
3786 6(*) | Wszyscy krytycy i recenzenci estetyczni spółcześni we
3787 6 | ciosy czy włocznie?~ ~*~Nie! Recenzent w natchnieniu częściej przypomina~
3788 5 | macosze? ~Owszem: quantumque reges delirant, Achivi ~Plectuntur...
3789 5 | przyszło księgarzowi~Zebrać regestra, listy, notatki i kwity,~
3790 2 | mówię, dla nas, co obiema~Rękami nikłych walczym rozbójników,~
3791 6 | w pętlicach,~Wytworności rękawic lub wagi łańcucha!...~ ~
3792 5 | znowu kapelusz położy,~I rękawiczki jeszcze zdejmie - - czemu?~ ~*~
3793 5 | usiłował swemu powiatowi~Rękodzielnię-zegarków* - o! powiem Ci szczerze,~
3794 5 | Pomiana Z.,~ZWIERZAJĄC MU RĘKOPISMA NASTĘPNIE WYSZŁE~W XXI tomie
3795 5(*****)| było przez długi czas do rękopismu tej treści, i treści naprzód
3796 5(**) | L'homme c'est le style - reszta objaśnień w Pamiętnikach
3797 2 | anioł woła.~* * *~ ~ ~Od rezultatów mylnego zamętu~Z kagańcem
3798 6 | udatnej linii gwałtem nie robiły krzywą;~Żeby - patrząc na
3799 4 | Sary synowie, przez ojców robotę;~My - pierwej niż inni,
3800 4 | Wtedy zobaczysz, że jest do roboty~Więcej niż śni się filozofii
3801 4 | leur courage par leur fé rocité - Christ - le grand capitaine
3802 5 | A która przez żydowski ród nam się dostała);~Zaś Artemidor
3803 4 | powinność...~ ~Nie chcieć, by rodak - w obuwiu styranym~Marzący,
3804 4 | spadnie nawał~Kląć pychę rodów i waśni domowe,~A piorun,
3805 4 | gościnność~I jak kto ma być w rody popisanym? -~Czuł zbiorowego-wyrobnika
3806 5 | struny letsze~Są - i lir rodzaj różny...~ ~
3807 2 | onego szczepu,~Co wiosna rodzi, zima trzebi co rok,~Lecz
3808 1 | gorzko płacze.~A chociaż ma rodziców, nie wie ich siedliska,~
3809 5 | kwitną rymy śpiewne~Woni rodzimej - jak zielona fletnia;~I
3810 1 | Tęczowymi lśniące blaski;~Do rodzinnej wy siedziby~Tak potrzebne
3811 5 | jeszcze ucho rani~Pogoni róg...~ ~IV~Śpiewajcież, w chór
3812 5 | nazywam tu dzikiem,~Wół? z rogi złoconymi? jest bursowy
3813 1 | w Niebie,~Jak trwożliwy rój gołębi -~I świat cały się
3814 1 | przetrwałem katuszy,~Choć tłum rojonych cierpień brał mnie w swoje
3815 1 | smutna dola,~Opuszczony dom i rola - -~ ~Potem Sfinks nauką
3816 4 | słońca blasku~Siąść czytać romans ciekawy:~Co pisał Potop
3817 2 | ładnie - owszem - służę -~Romantycznie albo z grecka,~Z tym wszech-śmiechem,
3818 5 | to dla Julietty,~Że dla Romea -- ta łza znad planety~Spada...
3819 2 | a żegna z tęsknotą,~Rosami operlone rwąc fijołki drobne,~
3820 1 | to nie żaden kwiatek~Z rośliniarni światowej; pismo to opłatek,~
3821 2 | Jedyne, co łzawieją tam... i rosną po to.~Na pokładzie okrętu
3822 6 | byliście mali,~Przez sta lat rosnąc z wolna w arcydzieła duże?!...~ ~*~
3823 2 | rok,~Lecz z tego krzesać, rosnącego w jasność,~Co Panu winien,
3824 5 | żydowskiej wiedzy, ~Dziko rośnie i ginie jak zioło na miedzy,~
3825 4 | DO SŁYNNEJ TANCERKI ROSYJSKIEJ ~- NIEZNANEJ ZAKONNICY~ ~ ~
3826 5 | antagonistes, ~contraire á notre routine ou au-dessus, de notre intelligence.~
3827 5 | samotrzask zastawią ci w rowie...~Na korzyść serca...~...
3828 2 | byłem struty?~(Wspomnienie równą ma trucizny siłę.)~Co teraz
3829 5 | nie wraca;~Współczesność w równej mam cenie:~Heroizm będzie
3830 2 | Oh! Pani,~Błękitno-oka, z równym profilem Minerwy...~- Stąd
3831 4 | filozofii o tém:~Przekopać rowy, powygradzać płoty,~Poruszyć
3832 4 | popatrz raczéj,~Jak się roz-kłada NARÓD od roz-paczy -~Do
3833 4 | rozstaje u powiek,~Niech roz-niewoli się ta ciemna góra;~Wrogi!...
3834 4 | Jak się roz-kłada NARÓD od roz-paczy -~Do Odysei jak się ma Iliada,~
3835 5 | gdy jeszcze i u powiek~Roz-siędą się sny ironiczne!!...~ ~
3836 5 | jest poczciwą~Różę zwać różą, tudzież pokrzywę - pokrzywą.~
3837 4 | tylko ciekną fale,~Tylko różańców zlatują opale,~Grawitujące
3838 1 | to ja, wziąwszy mój łzawy różaniec,~Zmówiłem na nim pacierz -
3839 1 | karczemnym stołem -~Nie rozbełta się w piśmie, słowa zna
3840 1 | obmyję.~ ~Pierś obmyję, lub rozbiję! -~ ~Nim zaś z czuciem Haroldowem~
3841 3 | Widziałem także okręta rozbite~I twarze majtków wątpiących
3842 2 | obiema~Rękami nikłych walczym rozbójników,~Oswobodzając księżniczkę
3843 5 | jaki zacniejsze poczucia rozbudzi:~I poczną drgać nasiona
3844 1 | słówkami haftowane mowy~Rozdarłem jak pokutnik - a to im boleśnie,~
3845 5 | Wyczytać raz, co? serca rozdzieli...!~ ~
3846 5 | ciało Orfeja -~Tysiąc pasji rozdziera go w części;~A każda wyje: "
3847 7 | ciało Orfeja~Tysiąc passyi rozdziéra go w części;~A każda wyje:
3848 2 | piwnice~I klną, i gardła rozdzierają... wyją...~ ~XV~Ale cóż? -
3849 6 | słyszę, mam zdanie odmienne~O Rozebranéj:~Wszakże nieskryte jest,
3850 5 | w przeciwne dwie strony~Rozerwą wprzód człowieka,~Nim harmonii
3851 2 | choć mylna,~Może nie chcę rozerwać tej wstążki;~Ale wszędzie -
3852 2 | modlitwie i w hymnie...~ ~*~Nie rozerwę, bo silna,~Może święta,
3853 4 | zamiast dzwonu powietrzne rozgłosy~Aktów strzelistych.~ ~ 4~
3854 5 | zgaśnie, skoro z dołu~Ciecz rozgrzana światło pochłonie -~Wiary
3855 5 | skąpisz chwili marnéj,~Nim - rozgrzawszy pierwej zimnotę wieku -~
3856 4 | Zeswoić z Tęczą Twórcy rozjaśnioną,~Lub upiąć w niebie gwiazdy
3857 5 | Wszędzie usiedli z czołem rozjaśnioném -~Dom napełnili - stali
3858 4 | Góry - że echa gromowe rozjęczą,~Ironii jakaś siła niezgadniona~
3859 5 | rzeczy, które czyni,~Żyć mi rozkazał w żywota pustyni!~ ~ *~Dlatego
3860 2 | promieniach~Z Beatryksami swymi - rozkochani -~W purpurze, w wieńcach
3861 1 | Jak woń fijołka świeżo rozkwitłego~I pogrzebowych kadzideł
3862 2 | opiewać nie mogę,~Bowiem rozlałeś profil swój na wielu.~Lecz
3863 5 | tym samym żywiole,~Który rozlewa potém w swoim śpiéwie.~-
3864 6 | MÓJ PSALM~ ~ ~Maryj rozlicznych (a tych nigdy dosyć!),~Jasnych
3865 4 | Iliada,~Wejrzyj... i jak się rozłożone składa.~ ~Ze wszech-społeczeństw
3866 6 | porę, jak się zdarza~(Wedle rozmaitości zmiennej kalendarza),~Tak
3867 4 | Siadłszy, z więziennym gdy rozmawia sługą,~Słuchajcie, ludy! -
3868 2 | jesienne na łąkach przędziwo:~I rozmdleje stopniowo,~By ujednić na
3869 4 | 2~Tak, wy! - szlachetni, różnego narodu,~Wolności świtów
3870 4 | Gdy indziej Szekspir swą rozniósł ją dramą, ~I każdy dzisiaj
3871 5 | kwiat mu korzeniem... że różność? z położeń~Idzie - lecz
3872 5 | letsze~Są - i lir rodzaj różny...~ ~
3873 5 | myśleć... o cnocie!~ ~4~Rozpacz i pieniądz - dwa słowa -~
3874 5 | Fabrykantów, ścigających cóś z rozpaczą,~I pokwitowanych z prac,
3875 1 | rodzicach nie nosił żałoby,~Nie rozpaczał przy ludziach, nie chodził
3876 3 | mów... że gwiazda ma była rozpaczną,~I bywaj zdrowa...~ ~1854~ ~
3877 5 | czemu~Przyszli szczęśliwi? rozparli się wszędzie,~Wszędzie usiedli
3878 1 | fraszek - na pręgierzu życia~Rozpięty - czekam czegoś od całego
3879 4 | Archimedesa grób~Zwierciadłami rozpowinął blask~Alleluja!... gwinty
3880 5 | cierniu? czy w brudzie?~Rozpoznać tego nie można;~Poszepty
3881 5 | szewc mówił do rzeźbiarza -~Rozprawiającego jakby Plato -~"Myślenie
3882 1 | Biedni ludzie! niech im cnota~Rozpromieni noc żywota...~ ~Cóż więc
3883 1 | dzieci! z was często zamożna rozpusta~Wyśmiewa się bezkarnie;
3884 2 | wonnymi, które wiatr w górze rozrywa,~Drugie, w konchy zbierając
3885 5 | ostatnie~Zygmunta - gdy rozrywał skrzydłami tę matnię,~Na
3886 1 | płacz rozwodzić,~A ja wzajem rozrywki będę szukać w śpiewie:~ ~
3887 1 | Uganiają, konają, nie z rozrządzeń nieba,~Lecz z pragnienia
3888 2 | Powietrze rzednie -- tak się rozrzedzają~I te rozsądki nasze, w wyższych
3889 5 | 5~O! żar słowa, i treści rozsądek,~I niech sumienia berło~
3890 2 | tak się rozrzedzają~I te rozsądki nasze, w wyższych płynach!...~ ~
3891 2 | staje.~Stąd też historie o rozsądnych czynach ~Nigdy - lub mało
3892 4 | 5~Niechże wam szron raz rozstaje u powiek,~Niech roz-niewoli
3893 1 | powtórzą,~Może nawet Twe oko w rozstania godzinie~Uroni łezkę, kiedy
3894 5 | siły nie dodawa -~A owy rozstęp linii nie spotęża siły..."~ ~ ~*~
3895 5 | Na lazurze balon się rozświéca,~W obłokach?... krzyż!~
3896 2 | Gdyby Polacy, zamiast tej rozsypki,~Co nawiązuje rwany wciąż
3897 1 | Potem Sfinks nauką zwany,~Roztoczywszy obszar skrzydeł~Hieroglifem
3898 6 | Magdalen z bujnymi włosami,~Roztropnych Zofij - i genialnych Teres,~
3899 4 | na pola idą --~Aby rodaka rozumiał powinność...~ ~Nie chcieć,
3900 2 | panicz - szkoda, że aść nie rozumie,~Jaka jest mądrość, której
3901 1 | tylko że pragniemy,~Ale nie rozumiemy,~Czego się trzymać, jako
3902 4 | nie zaś w Europie ~Bywa rozumnéj.~ ~
3903 5 | nieprzyjaznych grodów,~Na rozwalone bramy do ogrodów -- ~I gwiazdę
3904 1 | zwój pargaminowy:~Jak w rozwartą księgę złego,~Tajemnymi
3905 5 | Skoro, na grobie każdym rozwartym z rozpaczy~Porzucawszy gałązki -
3906 2(**) | chorążych znaki smoków z rozwartymi paszczami noszacych.~
3907 2 | Jakby się miały tułać w rozwianym systemie~Po brudnych chatach!...";
3908 2 | mam i czczę anioła -~To rozwiąż jeszcze głos - bo anioł
3909 3 | duch nie na czas włos sobie rozwieje,~Lub piorun winien uderzyć
3910 4 | Zwinięte porze, jak z-szyte rozwija,~Szklankami kraje, a widelcem
3911 2 | anarchiczną,~Lub socjalizmu rozwinąć pytanie,~To już ja wolę
3912 4 | automatów!~- Będą tam, zamiast rozwinięcia rzeczy, ~Takie, owakie,
3913 5 | Tak samo: nie tragedie rozwlekłe Byrona~Dziełami jego nazwałbym,
3914 1 | pątniku! zacznij płacz rozwodzić,~A ja wzajem rozrywki będę
3915 2 | Cherubin~Niby wisien spadnie rubin~W ogród Twój - skrzydłami,~ ~
3916 6 | intrygi krótszéj~Dodaj wór rubli - zamięszaj - i utrzyj.~ ~ ~
3917 2 | zwodzą,~Stąd konwulsyjny ruch - i tak już dawny!~Gdyby
3918 5 | Pan,~Dlatego że dom mój ruchomy,~Z wielblądziej skóry...~ ~
3919 5 | omijań i krzyków.~ ~III~Ruchy dwa i giesty - dwa tylko:~
3920 6 | żółta przy nim i mysz polna ruda -~On sterczy, wieść go zowie
3921 2 | pobłękitniałe od nieba,~W tarcze rude od świateł biją pachołki
3922 2 | razi oczy,~I Colosseum (rudych gniazda lisów!)~Płaczącej
3923 5 | lekką ruszająca,~Z warkoczem rudym, twarzą czerwoną miesiąca. ~
3924 3 | ja z góry~Samego siebie ruin mówię tylko,~Że z głębi
3925 4 | żółtawe światło, ~Co dwóm ruinom tym służyło za tło.~ ~Lecz
3926 2 | sposobu,~Włócznią twego rumaka zeprzem jak starą ostrogą...~ ~
3927 1 | wszystkich głośno, miał rumiane lice~I różne cacka złote.~
3928 2 | czasem kwefu i nad włosem~Rumianych grono gwiazd pokaże z dala~
3929 4 | Wenus włosy ma przyprawne,~Rumieńce z potem w maść jej lgną...~-
3930 2 | dnieje -~I widzę obłok z runem bardzo białym,~Jeżeli ten
3931 1 | Ja w spienionych wałów runie~Zakrwawioną pierś obmyję.~ ~
3932 5 | jeszcze zabłysnąć~Wiek, gdy po runo ważono się płynąć~Ze złotej
3933 1 | Jakie stwarzać nie każdej rusałce się uda.~Ja czasem mrugnę
3934 4 | z głowy~Pod Twoje stopy ruskiej białogłowy~I łzę posyłam,
3935 5 | z Bogiem do paralityka;~Rusza on za nim:~ ~4~Idzie - a
3936 5 | RUSZAJ Z BOGIEM"~ ~1~Przyszedł
3937 5 | Popioły ciche stopą lekką ruszająca,~Z warkoczem rudym, twarzą
3938 5 | piasku cmentarz-wielkoludów,~Ruszających się sennie... pod brukiem
3939 5 | odrzeczono mu słowem i giestem:~"Ruszajże z Bogiem!..."~ ~2~Więc dalej
3940 5 | Idzie Arab, z kapłańskim ruszeniem głowy,~Wśród chmurnego promieniejąc
3941 4 | Biała - na puste zleci rusztowanie :~By kata Twego syn rączką
3942 5 | w oku,~Nie domyślił się ruszyć - i umarł... w szlafroku!~
3943 5 | Bogiem!..."~ ~2~Więc dalej ruszył po takiej nauce,~Westchnąwszy
3944 2 | tęsknotą,~Rosami operlone rwąc fijołki drobne,~Jedyne,
3945 1 | On, pragnąc zerwać różę, rwał ostre gałązki...~Ten więc
3946 2 | tej rozsypki,~Co nawiązuje rwany wciąż rynsztunek~I na dziecinne
3947 4 | wraz z nami~Spojrzeniem rycerskim, nagimi piersiami.~Jak starsi
3948 1 | miłość czysta,~Umarłego cień rycerstwa,~Za-urocza i za-mglista,~
3949 4 | dla człeka.~ ~2~Za to i rycerz nie lada gwałtownik,~Lecz
3950 2 | obudzony świtem,~Nie mogąc rychło zbyć drabiny senné j,~Oczarowanym
3951 1 | Ona, klaszcząc mieczami, ryczy przeraźliwie:~"Hejże! kto
3952 6 | Wiercisława i Bolmir idą zbierać rydze.~Wreszcie szron ma niebawem
3953 2 | światła znieść, w ziemię się ryją,~Skrzydłami w ciasne łopoczą
3954 5 | wielki łeb dziś wyzwie kogo~Rykiem - otrębując turniej;~Lub
3955 2 | Co nawiązuje rwany wciąż rynsztunek~I na dziecinne niszczy się
3956 5 | brzmieć lżej i przyjemniej,~Rytm powodując dla słuchaczów
3957 5 | Miękkością popsowanej, a rytmen natchnionej,~Która ma wiele
3958 7 | przypisami i próbą analizy rytmu, Kraków 1949~ ~
3959 2 | Wylany z duszy, nie zaś stalą ryty.~Kto go nie widział, komu
3960 5 | niżli grzmotem;~Oto tętnią i rżą konie stepowe;~Górą czyny!...
3961 4 | buntowniki! ~ ~2~Oni sprawują rząd bez-osobiście, ~Miastem
3962 3 | świata,~Aby się taką uraczyć rzadkością!~ ~Jeżli przyjemnie Pani
3963 2 | niezmiernie śliską,~I jedno rządu ojcostwo jest w stanie~Podtrzymać
3964 4 | jakby chrzest.~ ~3~Bóg jeden rządzi z wieków w wieki,~Nikt nie
3965 2 | jak amator.~- Któż bo rad rządzić krwawo i okrutnie,~Ilekroć
3966 2 | dzielnicy naszej cieszmy się i rządźmy;~Nadzwyczajnego wiele jest
3967 4 | że znam klejnot wielki~Rzeczpospolitéj,~Skoro przenoszę ponad wieniec
3968 4 | wziąłem~I nieraz w marmur tnę rzeczywistości~Z Michał-Aniołem.~ ~4~I
3969 5 | Obłędny!... ależ - wielce rzeczywisty!~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~ ~ *~
3970 2 | jak na wyżynach ~Powietrze rzednie -- tak się rozrzedzają~I
3971 6(*) | dziennikach europejskich drugiego rzędu i wszyscy polscy we wszystkich
3972 5 | nazwą to konceptem.~A choćby rzekł: "Męczeństwo prawdy jest
3973 5 | frontonie~Są te zarysy - rzekłby on: "dlaczego?...~Dlaczego?
3974 5 | Inaczej bowiem: "Owszem! - rzekliby - przy zgonie~Czuliśmy blask,
3975 2 | skałę -~Rytmem klasku ich rzeknij - zapisz, w piany białe!~ ~*~
3976 4 | jej ręką tykałem;~Sandału rzemień nieraz na nich gminny~Ucałowałem.~ ~
3977 6 | wyrocznie,~Z historii się rzemiosła swego po-uczyli?~Wieńce
3978 4 | wyszli na co? ~Gdy pogardzili rzemiosłem i pracą,~Na łowy jeżdżąc
3979 6 | Gdy ci, co grzebać mają za rzemiosło,~Idą już piaskiem zasypywać
3980 1 | ten tak blado, drżąco spod rzęsów wystrzela,~Jakby się od
3981 6 | Na to są te złudzenia - rzęsy-ducha-powiek,~Na to sztuka, poezja...
3982 1 | biedni,~Tym nad zwykłą stojąc rzeszą,~Że gdy znudzi świat powszedni,~
3983 5 | I świetle - które były rzetelnie bez-Boże!...~- Na podobieństwo
3984 5 | jeszcze ucho łowi~Niewinniąt rzeź!...~ ~III~Śpiewajcież, o!
3985 2 | świętych twarzy~Nie jako rzeźba, lecz jak hymn Lewity,~Trzymającego
3986 5 | utwarza,~Zabija czas!..." Rzeźbiarz jemu na to:~ ~2~"O wieczności
3987 5 | 1~Ateński szewc mówił do rzeźbiarza -~Rozprawiającego jakby
3988 5 | niebiosach ma kogo, ~To chyba rzezi ciosem duszki wypędzone~
3989 6 | zrumienioną sromem~Jak rzodkiew, zanurz - dla intrygi krótszéj~
3990 2 | Ani przed sobą kłamstwa rzucać cień,~By skryć, jak czego
3991 4 | czemu język stracili i czemu~Rzucają włócznie do chmur ci - nikczemni, ~
3992 4 | krzesła,~Swego mi tutaj nie rzucicie veto~Za Pieśń, że wyszła
3993 1 | spojrzenie~On przyjmuje jak gdyby rzucone kamienie!~Bo on jest dziecię
3994 6 | Królewscy~(Zacni rodacy - rzutcy do konia i broni).~Z tej
3995 7 | Orfeja lyry,~W której się rzutu moc z pieśnią przesila,~
3996 5 | Orfeja liry,~W której się rzutu-moc z pieśnią przesila,~I rozmawiają
3997 4 | Dawidowy usta mi otworzył,~Rzym nazwał człekiem.~ ~Ojczyzny
3998 5 | cała~Składa się z greckiej, rzymskiej i tej, co w Kościele~(A
3999 4 | Padwy i z Bolonii małéj,~Z Rzymu ogromów~Przynieśli Ojce
4000 5 | było kręcić wozów oś;~I bez s-krzypnięcia wstecz ironii,~Żeby się
4001 3 | Omuska maszty lub na fale s-pryska;~Mgły nikną niby zasłona
4002 6 | ELEGIA)~ ~ ~Ona umarła!... są-ż smutniejsze zgony?~I jak
4003 4 | 13~Niewiasta każda do Saby podobna~Lub do Debory:~Stopa
4004 6 | Kiedyż?... zrozumiecie sąd?~Żyć wy radzi w dziejach,
4005 4 | i leci.~ ~ 6~Więc ja na sądny-dzień pod waszej rąbek~Szaty się
4006 5 | hurragan nim miota dziki,~I sądnych trąb zabrzmiał hymn wolny:~
4007 4 | wstąpi strzemię,~Na walny sądów jadąc dzień -~Bo kto Mu
4008 2 | bierze~I strach Ciebie, pana sadu,~Co tam z duchy gadu, gadu~
|