11-ciecz | cieka-finis | firma-klams | klask-marmu | marne-nudzi | nurem-piete | pietn-prost | prosz-sadu | sadza-swiat | swici-uwage | uwaza-wysly | wysmi-zmien | zmier-zzyma
bold = Main text
Part grey = Comment text
4009 4 | jak utęsknia w lecie;~Nie sądząc, Boga mija, wraca w Boha!..~ ~
4010 5 | łzę rosy,~Łzę safirową na safir bławatków,~Zefirem chyląc
4011 5 | możesz, jak łzę rosy,~Łzę safirową na safir bławatków,~Zefirem
4012 2(*) | Sakrament-Häusen in der Lorenkirche w Norymberdze,
4013 2 | księżyce...~A zieloność - jak sałata;~Dzikie także okolice?...~-
4014 2 | POSIEDZENIE~(FRASZKA)~ ~Z ogromnej sali wyniesiono śmiecie~I kurz
4015 1 | mądrzy! my, grzeczni, z nauk salon modny~Zrobiliśmy niebawem;
4016 4 | szepnął mi coś wargą,~Wśród salonu pustego sam i sam;~Rosa
4017 4 | liberté , aussi bien que du salut, qui comme il é tait pré
4018 6 | Poeta-malarz-sztycharz-Rewolucjonista***~Salwator Rosa!... gdyby nie jego
4019 6(***) | Patrz Satyry Salwatora Rosy - edycję florencką
4020 5 | jak wilgoć.~ ~Z tejże samej strony~Śmiech mię doleciał
4021 2 | ocenili, co ich prześcignęło:~Samemu tobie zostawując brzemię~
4022 1 | ciemniej słotą;~Dzikie i samodzielne, sterujące w niebie,~Do
4023 3 | Jak człowiek w wielkiej samotności, który~Muzyką sobie nieuczoną
4024 5 | klątwą spalonej, i nudy...~Samotny wszedłem i sam błądzę dalej.~ ~ *~
4025 5 | weseléj~Przez wiele lat samotnych~Niż - w źrenicach błyskotnych -~
4026 1 | późnej nocy~Trudno jest być samotnym?~ ~GŁOS NIEZNANY~Ha, ha -
4027 4 | to czynicie pierwéj~Na samych sobie - jak święty-szalony -~
4028 5 | Jakoby wstęgę, która mu sandał oplotła~Lub szargała się
4029 4 | Ja nóg jej ręką tykałem;~Sandału rzemień nieraz na nich gminny~
4030 4 | tait infiniment meilleur sans aucun doute - autrement
4031 4 | je ne suis nullement dé sappointé . Je l'ai é té beaucoup
4032 4 | SARIUSZ~1862~ ~I~Oni myśleli, że
4033 4 | od wieków-wieka~Słynny Sariuszu!... Ciebie, bez korony~Królującego,
4034 5 | bębna,~Którym pobrzmiewał sarkazm, chrypnąc z nienawiści:~"
4035 2 | Zdają się ciemne żegnać sarkofagi -~Przez ludzki nałóg glob
4036 4 | przez kraju istotę,~Jak Sary synowie, przez ojców robotę;~
4037 5 | dala wiew trucizny. -~- Satyra wtedy muzę uszlachetnia,~
4038 6(***) | Patrz Satyry Salwatora Rosy - edycję
4039 6 | same i tylko odmienioną scena!*~ ~*~Inny - posłuchaj nieco:
4040 4 | 1~Na posadzkę zapustnej sceny,~Gdzie tańcowało-było wiele
4041 5 | Z otwartymi gardłami, co schły od pragnienia,~I gwiazd
4042 2 | zstępuje~Jak smutny żeglarz po schodach okrętu,~Kiedy kotwicy szuka...
4043 4 | bo deptać je trzeba, ~Ni schodów wyżéj;~Ale poręcze sięgają
4044 5 | Noga powinęła mi się u schodu,~Na nie obrachowanym piętrze!~ ~*~
4045 4 | samo,~Bez wczesnego gdzy schodzą żalu;~- Dziecię woła za
4046 4 | pod waszej rąbek~Szaty się schronię.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
4047 2 | Jędrzej, postaciowym sposobem schwycony~(Bo o tym uczą w ludu myśl
4048 1 | posłucha, i łzę na dłoń schwyta,~I zwilży nią krzew suchy:
4049 4 | niebios nie poplami śladem,~Schylając kibić, jakby miała zbierać~
4050 2 | odcień pamiętam papieru)~Schylony - z głową oburącz podpartą,~
4051 1 | leszczyny,~A potem wszystko ścichło.~ ~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~"
4052 2 | ci skrzepło, w rzecz się ścięło - zbladło.~ ~To rzeczy dola -
4053 2 | wiem, co własność ma - co ścierpieć muszę -~Bo już się znam.~
4054 2 | wypustką...~ ~XII~Przez jakich ścieżek bo chadzałem krocie~Z ogromną
4055 5 | rdzawe utrafiłem piętę~W ścieżkach, gdzie zbitych kul sporo
4056 5 | dwa tylko:~Fabrykantów, ścigających cóś z rozpaczą,~I pokwitowanych
4057 1 | sierota, od nieszczęść ścigany,~Patrząc w górę, ze świętym
4058 5 | byłoby zdziwienie~Dzikiego Scyty. - Dzikość bowiem stąd pochodzi,~
4059 4 | dzieł! -~ ~5~Wkrótce już - sędzie sami sobie skłamią,~By gwiazd-dwanaście
4060 4 | poeto,~Dziś, w niewidzialnym sejmie wziąwszy krzesła,~Swego
4061 5 | do macicy tej najwyższych sęków,~Od karła do olbrzyma, od
4062 6 | sporym ją Bolmir uchował sekretem~Z wiernymi swymi, z dobrym
4063 5 | mąż wielmożny i rzymski senator).~To więc w nawiasie kładąc,
4064 2 | mogąc rychło zbyć drabiny senné j,~Oczarowanym zbłąkasz
4065 5 | cmentarz-wielkoludów,~Ruszających się sennie... pod brukiem z kamienia;~
4066 4 | mais maintenant je me sens entierement soumis, me me
4067 4 | urnie,~Gdzie? kiedy? w jakim sensie i obliczu?~Bo grób twój
4068 5 | chrześcijańskie oburzenie mamy~Dla sensu... zdradnie odzianego w
4069 2 | niebem - mogiłami,~Więc to Seraf, to Cherubin~Niby wisien
4070 4 | 4~A łuki z skrzydeł są serafinowych, ~W węzły związanych;~I
4071 4 | nie jest szczęsny on jak Serafowie,~Lecz pobłażliwy;~I święty
4072 4 | doute - autrement je ne me serais pas é carté du mien.~ ~1~
4073 4 | zgniotła,~Zgorzałych mózgów i serc objął krater,~Potrzebaż
4074 2 | pomykasz stopą~Po spopielonych sercach twych amantów...~Znam cię -
4075 1 | piewca czuły jak wierzbina~Serdeczne latorośle ku przechodniom
4076 5 | chce wszystko odkrywać na serio,~Druga, chce wszystko pokrywać
4077 2 | datum~usque ad hanc-diem ita servavi...~Annibal~ ~ ~I~Czemu,
4078 4 | Pilaster każdy jest tylko setnikiem~Ewangelicznym -~ ~13~Niewiasta
4079 4 | les hommes braves sont les seuls desquels on puisse attendre
4080 4 | sam - to dumny~Król swojej sfery.~ ~11~I nie jest szczęsny
4081 4 | A teraz - patrząc, gdzie siada gołąbek, ~Kulbaczę konie!~ ~
4082 4 | trumnie mu przygotowanéj~Siadłszy, z więziennym gdy rozmawia
4083 4 | klatce zamknięte drucianéj~Siadują przez dzień, niewoli pamiętne,~
4084 1 | wieczerzając społem,~Na sianie z własnej łąki i za własnym
4085 4 | nie myśląc o szkodzie, ~Siano i sieczkę w cichej pożywały
4086 4 | niebiosom głowę,~Wietrząc siarczanych tchnień żółtawe światło, ~
4087 4 | tylko w słońca blasku~Siąść czytać romans ciekawy:~Co
4088 2 | Masynissa-dziejów kona~I samo sidło w sidle...~ ~IV~Straże mieczów pewne,
4089 2 | Masynissa-dziejów kona~I samo sidło w sidle...~ ~IV~Straże mieczów
4090 4 | myśląc o szkodzie, ~Siano i sieczkę w cichej pożywały zgodzie,~
4091 2 | krzeseł - weszli męże~I siedli z szmerem, jak w pochwy
4092 1 | ma rodziców, nie wie ich siedliska,~I nieraz bije czołem w
4093 4 | słoneczny promień mi w powiece ~Siedmiła barwą - i zdawało mi się,~
4094 1 | zaś, wedle słów Jehowy,~Siedmiobarwna Niebios wstęga,~Jako świt
4095 2 | złoto-runą,~Złoto-ustą, siedmiostruną~Nieba obiec sklepy~Lżej -
4096 5 | przyjmuje bardzo pięknie,~Siedząc na kanapce atłasowej -~Cóż
4097 2 | książek produkować sztukę,~I siedział w domu, postęp jaźnio-jaźniąc
4098 1 | blaski;~Do rodzinnej wy siedziby~Tak potrzebne jak obrazki,~
4099 4 | schodów wyżéj;~Ale poręcze sięgają do nieba, ~Poręcze z krzyży!~ ~
4100 2 | pacierz zmówił -~A jeszcze sięgasz, kędy zenit jego~Kolumnę
4101 5 | głuche kamienie -~Ideał sięgnął bruku - - "~ ~
4102 1 | się wleką,~I biedne ciało sieką,~I biedne życie jedzą.~ ~
4103 4 | publicznej opinii ?" - ~Siennik-dziurawy mówił tak do Torby-sieczki.~
4104 4 | Aż mchu porośnie na was sierć:~I duszą waszą - nasze-bole,~
4105 1 | nieba!~Dzielny olbrzym! w siermiędze, z promienistym czołem,~
4106 1 | mnie, że nie ma bynajmniej sieroctwa!~Ja zaś jakoś niechcący
4107 5 | mając opiekunki,~Ludzkość w sieroctwie znikłaby głębokiém,~Gdyby
4108 5 | SIEROCTWO~ ~1~Mówią , że postęp nas
4109 1 | Widziałem jeszcze potem innego sierotę,~Jak w wygodnym powozie
4110 4 | nawet woła na człowieka: "Sieroto!~Ojciec ojców na ciebie
4111 5 | pióro strzępię, ~Jak kłos o sierpu ostrze; a powiedz mi, proszę, ~
4112 2 | hymnie...~ ~*~Nie rozerwę, bo silna,~Może święta, choć mylna,~
4113 1 | patrzyć na to wieko,~Które tak silnie serca wasze przyskrzypnęło,~
4114 1 | Bawić się - bo mam jakieś silniejsze przeczucie,~Co odpycha pieszczoty -
4115 1 | O, teraz jestem zdrowy, silny niewymownie,~Bo chociaż
4116 1 | Które mnie wciąż ciągnęło silnym, wonnym tchnieniem.~ ~*~
4117 5 | 1~Czy już nie wróci czas siły-zupełnéj~Ani ma jeszcze zabłysnąć~
4118 2 | rozkosz, którą urąganie~Siódmego nieba tchnąć się zdaje -
4119 4 | jak promień Twej zacnej siwizny, ~Biała - na puste zleci
4120 5 | powiatowość~W imię kapusty (rzeczy skądinąd wybornéj)~Pozwie go, iż
4121 6 | ona zacisnęli zęby.~ ~*~Skądże Matejce model na otwarte
4122 6 | SKAŁA-BOLMIROWEJ~POEMAT SŁOWIEŃSKI - ZDAWAŁOBY
4123 5 | męczennikiem - czynem;~Że czas skąpił im gwoździ i drzewa do krzyży...~
4124 5 | słowa me, o! człeku,~A ty im skąpisz chwili marnéj,~Nim - rozgrzawszy
4125 5 | wielki ból...~Współczuję skargę twą ponad wyrazy:~Łez moich
4126 5 | CIEMNOŚĆ~ ~I~Ty skarżysz się na ciemność mojej mowy;~-
4127 5 | śmierci zniknie z czasem skaza~Przez zwycięstwo, wszelako -
4128 2 | Tucydyd, Cymon... czyż skazani?!~Grecjo! - a co się z słodkim
4129 4 | rzeknie: "Amen" - i nogi skinieniem,~Jak jeździec konia swego
4130 5 | tego nie mamy na sobie;~Składka jest - jest i posąg - i
4131 4 | kłamać wolno, to lepiej skłam od nich,~Żywy - wybladłą
4132 4 | już - sędzie sami sobie skłamią,~By gwiazd-dwanaście Ameryki
4133 4 | uporczywym, ~Co, jeśli będzie skłaniał się pomału, ~Stopy jej grzywą
4134 4 | Alleluja!... gwinty jego śrub~Sklepień czarnych opowiada trzask.~ ~
4135 2(*) | krańcem kolumny do samego sklepienia, zatacza się nareszcie w
4136 2 | wielką ucztę do górnego sklepu,~Mało jest, kto by wszedł
4137 2 | siedmiostruną~Nieba obiec sklepy~Lżej - niż piosnkę raz zaczętą~
4138 4 | jeszcze buja,~Żywot - ze skonań tu jeszcze korzysta,~Jak
4139 1 | przed chwilką,~Jakby właśnie skończono pogrzebu obrzędy,~I dym
4140 6 | ustawam prosić,~Żeby raz skończył świat z interesami!...~ ~*~
4141 2 | i tak już dawny!~Gdyby skończyli tę dziecinną kłótnię,~To
4142 5 | spostrzegło, że on patrzy - co? skorzysta~Na swym nieprzyjacielu:~
4143 3 | globu.~ ~I - dotąd, dotąd skorzystałem tylko~Z tego, co podróż
4144 1 | Potem, gdy dusza swego skosztowała chleba,~Nie mogłem się już
4145 1 | bobrować.~J. Kochanowski~ ~ ~"Skowronek śpiewał - ja o świcie wstałem,~
4146 1 | ptaszka się przerzucę,~Z skowronkami się wykłócę,~I - słowikom
4147 1 | słowikom nie daruję.~ ~Bo skowronki i słowiki,~I lilije, i powoje,~
4148 4 | śmieli - że to od pochodni~Skradziony ogień Bogu, bez ofiary!...~ ~
4149 2 | pancerz,~Przy pochodniach, co skrami grają około twych kolan? -~
4150 2 | wiedz ze wspomnień, które tu skreśliłem,~Bom niepiśmienny ja i mało
4151 2 | następnie -~Z Ideą, jasno skreśloną przedwstępnie,~Może by z
4152 4 | pierwo-ocknięciu już bywając skromnym,~I choć zmysłami po niebiosach
4153 2 | w drugiej - z cierniem w skroni~Księżyc ma nad sobą~I, kompasu
4154 4 | łaty -~I wraca głowę ze skrońmi płaskiemi~Odpoznawając się
4155 5 | Wiary trzeba - nie dość skry i popiołu...~Wiarę dałeś?...
4156 2 | kłamstwa rzucać cień,~By skryć, jak czego nie można odrzucić,~
4157 2 | Co ludzi jeszcze nauczają skrycie,~Zaledwo echem twoich brzmiąc
4158 5 | którymi krzyż:~Szyby twoje skrzą się i świécą~Jak źrenice
4159 1 | Łowisz myśl, co opodal ledwo skrzelą błyska...~ ~O, pióro! Tyś
4160 2 | stojąc na łuczywie,~Bo już ci skrzepło, w rzecz się ścięło - zbladło.~ ~
4161 2 | potęgi drugiej, wyższej, skrzydle,~Bo Masynissa-dziejów kona~
4162 4 | A Ty skąd wziąłeś na te skrzypce deski,~Jeżli nie z lipy
4163 4 | lewą~Spod serca wsnułeś na skrzypców Twych drzewo?~Czy posłannikiem
4164 6 | się pod moim obcasem;~I skrzypiał mi on, że jest męczeńskim,
4165 5 | Zwierciadło pęknie,~Kandelabry się skrzywią na realizm~I wymalowane
4166 1 | I znakiem zapytania jak skrzywioną wędką~Łowisz myśl, co opodal
4167 1 | pozagarniaj w siebie,~Nie płowiej skwarem słońca i nie ciemniej słotą;~
4168 1 | się w prawicy wypalonej skwarną~Posuchą - a za tobą długie
4169 5 | muchy brzydkie, które ze skwarów szaleją -~I nie śpiewam
4170 4 | że niebios nie poplami śladem,~Schylając kibić, jakby
4171 5 | zostawił o współczesnych śladu,~Że nie on, owi raczej przy
4172 1 | cierniowa to rozkosz! opłakana sława!~B.Z.~Żegnam was, o lube
4173 4 | westchnieniem,~Przyjmuje sławę i niesławę - nerwy, ~Prawdę -
4174 1 | pustoszy,~Zowią oczarowaniem sławy i rozkoszy;~O! cierniowa
4175 1 | sobą zostanę~I będę badał - śledził - przeczucie nieznane,~Które
4176 5 | toporem? krwią? czy jakim śledztwem?~Znaczone - czy? obelgi
4177 2 | dąć pękniętą~Jak włóczęga ślepy.~ ~3~Tyś bo wiele odziedziczył,~
4178 4 | zbrzmieją spadkiem ~I przedmiot ślepym nie padnie przypadkiem... ~
4179 6 | zgony?~I jak pogrzebać tę śliczną osobę?~Umarła ona na ciężką
4180 4 | bywać u osób~- Krawat mieć ślicznie zapięty...!~
4181 5 | płaszcz - jak wężów obwija ją ślina.~- I, jakby nie czas już
4182 2 | drogę wszedł niezmiernie śliską,~I jedno rządu ojcostwo
4183 4 | wybiegła jak jaskółka skoro~Nad śliskie woskiem teatru jezioro -~
4184 5 | LARWA~ ~1~Na śliskim bruku w Londynie,~W mgle -
4185 2 | zapomnienia byt powstaje nowy.~O słodki bycie! - w szczęścia niepamięci,~
4186 2 | przerozmaity,~I giest, i słodkich zapiewy dyszkantów,~I moc,
4187 2 | skazani?!~Grecjo! - a co się z słodkim Arystydem stało,~Który-ć
4188 1 | Chórem spojrzeń - a potem słodko tak mówiono,~Że ładne były
4189 5 | Jakkolwiek by je cudza słodziła ogłada,~Kupiony polor wdzięczył,
4190 4 | i twarz, i koronę~Słońca słońc blasku.~ ~Dziadowie moi
4191 4 | zeźwierzęcony! -~I będzie plamą na słońcu czerwonym,~I plamą będzie
4192 2 | czarnych tych cyprysów~I słoneczności tej, co razi oczy,~I Colosseum (
4193 7 | w oczach z klawjaturą~Z słoniowéj kości...~ ~I byłeś jako
4194 1 | skwarem słońca i nie ciemniej słotą;~Dzikie i samodzielne, sterujące
4195 3 | kiedy brakło mi na świecie~W słowach...? Na wszystko czekałem
4196 5(***) | potrzebie-idei - proza Juliusza Słowackiego, tudzież inne feullies-volantes,
4197 6 | drutach i balon na niebie;~Jak Słowiani, co chadzał już wszystkiemu
4198 2 | w Rzymie tym,~Białowłosy Słowianie,~Koturn jaki kładziesz?
4199 4 | greccy mistrzowie,~I kmieć słowiański, gdy przelicza nowie,~W
4200 2 | zakończony -~Błędne oczy słowiańskie~I Galilejczyk gdzieś męczony...~-
4201 6 | SKAŁA-BOLMIROWEJ~POEMAT SŁOWIEŃSKI - ZDAWAŁOBY SIĘ, ~IŻ ZE
4202 2 | kończącym się czasów odmętem,~A Słowieńszczyzna to Geist jeszcze młody,~
4203 6 | Treści - które zarówno w Słowieńszczyźnie słyną:~Czy to o wiośnie
4204 2 | przez tę Polskę wchodzą~Do Słowieńszczyzny naszej prawosławnéj;~Francuzi
4205 1 | daruję.~ ~Bo skowronki i słowiki,~I lilije, i powoje,~I jeziora,
4206 1 | skowronkami się wykłócę,~I - słowikom nie daruję.~ ~Bo skowronki
4207 1 | świetne też obrazy:~Jedwabnymi słówkami haftowane mowy~Rozdarłem
4208 5 | Sam sobie będziesz słówkiem jedném szkodził,~Nie powierzoném,
4209 4 | Pańską tajemnicę~I, pióro Słowu zdawszy Przedwiecznemu, ~
4210 5 | przyjemniej,~Rytm powodując dla słuchaczów miły~(Skąd nazwy wieszczów-krzyża
4211 4 | więziennym gdy rozmawia sługą,~Słuchajcie, ludy! - bo ubiegnie długo~
4212 2 | Wspomnij, Panie, na zelżywość sług Twoich~- a jakom ponosił
4213 2 | wiem, że każdy byt ma swego sługę,~I wiem, że nieraz błogosławiąc,
4214 5 | miernych albo małoznaczne sługi.~Homo-Quidam, z wejrzenia
4215 6 | sterczący na miedzy,~Co sługiwał był w różnych szturmach
4216 5 | 3~Zrywa się morze, jak słup solny,~I hurragan nim miota
4217 2 | zleciał wietrznym zwiany słupem~I we mrowisku się przewala -
4218 6(**) | której człowiek przyzwoity ma słuszne prawo być w części artystą,
4219 6 | wchodzi,~Sądzić i głosić; słuszniej mniemałbyś, zaiste,~Że to
4220 4 | nikczemni, ~Ci - heroiczni, a służący złemu,~Życiem obmierźli,
4221 3 | to mu zamiast towarzystwa służy.~ ~Musiałem rzucić się za
4222 2 | czemu nie chciał Boski ogień służyć,~Starać się iskrą lub płomykiem
4223 4 | światło, ~Co dwóm ruinom tym służyło za tło.~ ~Lecz w chwili
4224 6 | zarówno w Słowieńszczyźnie słyną:~Czy to o wiośnie wczesnej,
4225 4 | DO SŁYNNEJ TANCERKI ROSYJSKIEJ ~- NIEZNANEJ
4226 4 | Ciebie on - od wieków-wieka~Słynny Sariuszu!... Ciebie, bez
4227 4 | laurów, za Werony bramą, ~Słyszałem - ówdzie stała się już gminną, ~
4228 1 | szelest z lekka dał się słyszeć,~I mdlał - konał - nareszcie
4229 3 | wzięliście, mówiąc: "Nie słyszy,~Nie wie - nie widzi - nie
4230 4 | znajoma~Głuchota -~Gdy Słowo słyszysz - ale ginie koma~I jota...~ ~*~
4231 4 | toczy krągło;~I wiem, że smaga je tatarskim biczem,~Los
4232 1 | Zaczęli cóś tam szeptać - smak ich podniebienia~(Bo innego
4233 2 | VI~I powleczem korowód, smęcąc ujęte snem grody,~W bramy
4234 4 | jakimże wołałem żalem~Na smętarzach twoich, Narodzie:~"Jeruzalem!
4235 5 | Spotkałem tysiąc; i było mi smętno,~Że wdzięków tyle widziałem -
4236 2 | klekot w pękaniu jeszcze smętności przyczynia.~ ~III~Chłopcy
4237 6 | gdy zadrżała?...~O, byłem smętny, jak odtąd nie bywam,~Gdy
4238 6 | bez wiedzy -~Tak - bywa smętnym życie!... wieszczowie, koledzy,~
4239 4 | woląc niż rubryki;~A ufać śmią w Jezusa moc i Marii -~Te -
4240 2 | wspomnienie wzruszy.~Bo gawiedź śmiać się będzie wielolica,~Niewarta
4241 1 | nagle, zmięszana,~Ucichła - śmiechem wykrzywiła lica,~I pokazała
4242 4 | wyścignionych:~Ci - z Indian śmieją się... lecz ci, i owi, ~
4243 2 | doczesności się pijanej gubię,~Nie śmiejąc wiekiem nazwać - i osądzić,~
4244 5 | mniej cieszę się ze mnie,~Śmiertelny człowiek!~ ~2~Cywilizacji
4245 2 | głośnym śmiechu -~A toż w śmiertelnym chyba że jesteśmy grzechu.~
4246 4 | prawd-promienie wziąwszy za sztylety,~Śmiesz jeszcze mniemać, żeś wódz -
4247 5 | Od których cofa strach śmieszności!...~ ~
4248 2 | a przed nim~Wszystko, co śmiesznym zowią i powszednim,~I to,
4249 2 | młodzieńcza, ~Co Atyli znaki, smocze garła**,~Wzięła jak nić
4250 5 | się ująć za jagnię?...~ ~3~Smoka czy wielki łeb dziś wyzwie
4251 2 | Don Kichotom,~Przeciwko smokom, jadom, kulom, grotom!...~
4252 2 | smutno? - bo nierad bym smucić~Ani przed sobą kłamstwa
4253 1 | pogodna - mgły legły na smugach,~I posrebrzane chmurki księżyc
4254 2 | możności czytania - ?~I jak smutnawo było mi dokoła,~Kiedy już
4255 1 | Blada kość i piasek blady,~Smutne grzechu panowanie,~Marna
4256 2 | zagrałem... ~...i jeszcze mi smutniéj.~Pisałem we Florencji 1844
4257 6 | Ona umarła!... są-ż smutniejsze zgony?~I jak pogrzebać tę
4258 2 | ile ludziom wolno,~I tyle smutnym, ile ludzie muszą;~I widzieć
4259 4 | bogdaj czarnoleskiéj,~I smyk Twój jestże czarodziejstwem
4260 5 | przedłużył, nie zerwał ze snami.~ ~ *~Niewiast, zaklętych
4261 2 | powleczem korowód, smęcąc ujęte snem grody,~W bramy bijąc urnami,
4262 4 | jest do roboty~Więcej niż śni się filozofii o tém:~Przekopać
4263 4 | groby szlocha,~Do czystych śniegów jak utęsknia w lecie;~Nie
4264 2 | krzyż gipsowy~I padł, jak śniegu garść...~ ~... Koniec rozmowy.~
4265 4 | Wschodowej historii, my, śnieżne obłoki -~Za kabał granicą,
4266 2 | jedne, podnosząc ramiona~Ze snopami wonnymi, które wiatr w górze
4267 5 | których nić u jego łona~Snowała się, a strofy ulatały smętne,~
4268 2 | wszech-śmiechem, co w naturze,~Socjalistka czy szlachecka,~Kanoniczka
4269 5 | dzioba w dziób zawołają: "Socjalizm!"~ ~*~Dlatego usiądę z kapeluszem~
4270 2 | ma być anarchiczną,~Lub socjalizmu rozwinąć pytanie,~To już
4271 4 | on puisse attendre qu'ils soient humains envers un ennemi
4272 1 | ale drzewa, co, jak połkną soki,~Gęstym liściem i kwiatem
4273 2 | płakaniem dziś polan;~Rwie się sokół i koń twój podrywa stopę
4274 1 | uczuć ani marzeń kraską -~Sokolim prawem wichry pozagarniaj
4275 5 | Zrywa się morze, jak słup solny,~I hurragan nim miota dziki,~
4276 4 | pochować.~5Kościuszko leży w Solurze i w Krakowie.~6Napoleona
4277 3(*) | Sonntags-Dichter
4278 4 | ma vie, les hommes braves sont les seuls desquels on puisse
4279 2 | słońca blask, tak jak w Sorrento,~Przez liście lauru się
4280 4 | A człowiek północny, w sosnowym gdy lesie~Napotka cię, odbłysk
4281 4 | maintenant je me sens entierement soumis, me me en cela, car le plan
4282 2 | zostać komedią-okrutną~I spać, i nucić śpiąc: "To, taki
4283 5 | Romea -- ta łza znad planety~Spada... i groby przecieka;~ ~
4284 4 | z myślą jednym zbrzmieją spadkiem ~I przedmiot ślepym nie
4285 5 | Lub bohaterów czulsi spadkobierce~Woląż się ująć za jagnię?...~ ~
4286 1 | Ha! spadł ciężar z duszy!~(Krzyknął
4287 4 | siła:~Z kandelabrów jedna spadła łza - -~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~
4288 6 | ludzi,~Choćby w krzemieniach spał, w niebie się zbudzi~ ~ ~
4289 4 | I wiem, że po nich nie spalą się wdowy, ~Że marnie zginą
4290 5 | zrobić coś...~ ~III~Oh! jakże spałby sobie człowiek~Wyższy nad
4291 5 | szalej,~Prócz ziemi, klątwą spalonej, i nudy...~Samotny wszedłem
4292 4 | SPARTAKUS~ ~ ~Ubi depuit orbis...~ ~ ~
4293 2 | po ostrzach, jak gwiazda spaść nie mogąca, przeświéca,~
4294 2 | PIOSNKA ~ ~ POL. - I'll speak to him again.~What do you
4295 5 | bowiem~Gdy szereg odkryć mych spełnię do końca,~Cóś - i wam powiem!..."~ ~
4296 2 | z łona mi wypali?~Gdzie spełznie? - odkąd nie postąpi daléj? -~
4297 4 | Mową, co w własnej się spętała dumie, ~Podstępnie milcząc
4298 6 | Więc śpi zapewne! - niech raz rzekną
4299 2 | komedią-okrutną~I spać, i nucić śpiąc: "To, taki wiek!"~ ~5~Więc
4300 2 | księżniczkę zaklętą -~Ból, spieka, gorycz i marsz drogą krętą.~ ~
4301 1 | Gorejące wstęgi wije,~Ja w spienionych wałów runie~Zakrwawioną
4302 6 | Bolmir i Wiercisława śpieszą na jagody.~Pora spóźnia
4303 5 | połowic nie godzi.~ ~ ~*~Kwiat śpiewa: "ja do słońca prosto drgam!" -
4304 6 | III~Och! wy - którzy śpiewacie krwawo i pożarnie,~Kiedyż?...
4305 5 | CZEMU NIE W CHÓRZE?~ ~ ~I~Śpiewają wciąż wybrani~U żłobu, gdzie
4306 1 | podnosi ducha.~Na próżno zatem śpiewak pokutuje długo~Tam, gdzie
4307 5 | właśnie zasnęli w mogile)~Śpiewało! - że milczałem - i znów
4308 2 | wszystko!... ptaki często mi śpiewały,~Że już zbudzona i odczarowana~
4309 1 | pozostał tylko,~I dalekie śpiewanie...~ ~Lecz mniejsza o to -
4310 1 | wzajem rozrywki będę szukać w śpiewie:~ ~Gdy po deszczu, po majowym,~
4311 5 | Który rozlewa potém w swoim śpiéwie.~- Nie mają tętna wymarzone
4312 5 | kwitnie u nas; kwitną rymy śpiewne~Woni rodzimej - jak zielona
4313 2 | to on wieszcz.~ ~*~A tak śpiewny, że aż śpiewam,~Dobry, że
4314 1 | MŁODZIENIEC~Co to jest, co za śpiewy? - czyż i w późnej nocy~
4315 4 | bacząc mało, ile koturn splami,~Weszła tu w żywych świat -
4316 5 | jeszcze:~"U biegunów -- spłaszczona nieco..."~ ~3~Ponad wszystkie
4317 1 | złączonemi~W tajemnicze wiłem sploty,~I bujałem nieugięty,~I
4318 5 | Kapuletich i Montekich domem,~Spłukane deszczem, poruszone gromem,~
4319 2 | pierwej niechże w niebo spłyną~Po złotszy świt -~Niech
4320 5 | VI~Idzie pogrzeb, w ulice spływa boczne~Nie-pogwałconym krokiem;~
4321 4 | mniejsza o to, w jakiej spoczniesz urnie,~Gdzie? kiedy? w jakim
4322 1 | nieznany ojciec na puchach spoczywa,~I nieraz z Losem wściekłe
4323 4 | By precz odkopnąć planetę spodloną -~A ziemia spod stóp Twych,
4324 2 | aż żal;~Czysty, że aż się spodziewam;~Szczery - że choć chwal!~. . . . . . . . . . . . . . . . . .~ ~
4325 1 | co miałem!~Aż po chwili spoglądam: - w izbie tak, jak w dzwonie,~
4326 1 | jakoś niechcący ku niebu spojrzałem,~A niebo było gwiaździste;~
4327 1 | I przez zmrużone pączki spojrzały ukradkiem,~I świeże czoła
4328 1 | zapłakał, idąc dalej ? -~Spojrzę oto na podłogę:~Kędym pełzał,
4329 1 | dziecię nieprawe.~On, tymi spojrzeniami wciąż kamienowany,~Czuje
4330 1 | całej ciżby tłumne, stuoczne spojrzenie~On przyjmuje jak gdyby rzucone
4331 4 | Mojżeszów bronili wraz z nami~Spojrzeniem rycerskim, nagimi piersiami.~
4332 1 | zamiast latać,~A nikt nie spojrzy na nie - a chciwość obrzydła~
4333 4 | może~Od razu przyjąć na spokojne łoże,~I nie przyjmował nigdy,
4334 1 | szare strącon bruki,~Dla spokoju zostać głazem?~Mamże, ojców
4335 6 | DO SPÓŁCZESNYCH~(ODA)~ ~ ~I~I pożegnałem
4336 5 | wie tylko: "krwi!..."~Jak społeczność?... tylko - "pieniędzy!..."~ ~ ~
4337 5 | ty dziś czytasz,~Ale on spomni mnie... bo mnie nie będzie!~ ~
4338 5 | Wieluż? umarło - od spomnianych chwil -~A wielu? Ciebie
4339 5 | tam szedłem - (spomnieć trudno bez wytchnienia!...) -~
4340 5 | czując złe, chciał odepchnąć spomnienia!~ ~ 2~Acz nie byłże jak
4341 5 | Syn - minie pismo, lecz ty spomnisz, wnuku,~Co znika dzisiaj (
4342 4 | ciałem zza Eufratu,~A duchem sponad Chaosu się wziąłem:~Czynsz
4343 2 | lekką jak pomykasz stopą~Po spopielonych sercach twych amantów...~
4344 5 | tożsamość humoru~Łączą ludzi bez sporu -~Lecz bez walki nie łączy
4345 6 | szczególną opieką -~Tam pod sporym ją Bolmir uchował sekretem~
4346 2 | przesadzić, Ludzkość nie znajdzie sposobu,~Włócznią twego rumaka zeprzem
4347 6 | Niech się ubierze~Na trzy sposoby:~Zachodnio-wschodnio-pstre
4348 4 | ona idzie?~Ani dlaczego spospolitowano~Tę rzecz - o ! wstydzie.~ ~
4349 5 | A owy rozstęp linii nie spotęża siły..."~ ~ ~*~Pytanie te -
4350 4 | Chrystus - i każdą z nich spotka!~ ~A jednak, Tobie!... która
4351 5 | Adama, boleścią wyparty,~Nie spotworzył się, prawdę zapisując w
4352 2 | Ludwiku! Tobie zwykłem był spowiadać~Niedokończonych mar ogromne
4353 1 | Młodzieniec błędnym wzrokiem spozierał wokoło,~A była noc pogodna -
4354 3 | albo jeżli kochanek się spóźni~Lub duch nie na czas włos
4355 6 | śpieszą na jagody.~Pora spóźnia się, alić oto jeszcze widzę:~
4356 5 | Przestawa być wymowną spóźniona Wymowa!~ ~
4357 2 | Ilekroć Boża tego nie chce sprawa,~Złamanie przysiąg lub herezje
4358 6(**) | poczekawszy parę lat, czas to sprawdza. C. N.~
4359 1 | i zwija:~Zmora wojny to sprawia! bo też umie cuda,~Jakie
4360 4 | gwiazd-dwanaście Ameryki zbladło;~Sprawiedliwości przepęknie źwierciadło -~
4361 1 | Czego się trzymać, jako się sprawować,~Żeby nie przyszło na koniec
4362 4 | To - buntowniki! ~ ~2~Oni sprawują rząd bez-osobiście, ~Miastem
4363 4 | niźli szyję Twoją obnażoną ~Spróbują sznury, jak jest nieugiętą;~ ~
4364 5 | Że chwyciłem się belki spróchniałéj...~(A gwóźdź w niej tkwił~
4365 5 | przyzwoitym,~I myślą, że sprostują Cię i u-realnią,~A Ty -
4366 4 | zgodzie, bez twierdzeń, bez sprzeczki, ~Po cóż bo gwar ustawny
4367 4 | wtapia się bez przerwy,~Gdy sprzeczne ciała zbija się aż ćwiekiem~
4368 5 | przypadkiem ~W miejscu, gdzie go sprzeczności zawiodły przypadki, ~Prawdy
4369 1 | burza,~Nim się jasne barwy sprzeda,~Wszystkie Nieba pozachmurza,~
4370 4 | inaczej żyło:~Porozkiełznanych spuścizną warsztatów,~Które się więcej
4371 4 | zawsze z potem CZOŁA!" ~- Spustoszonemu mów ty narodowi, ~Niech
4372 4 | zbierz wszystkich i nagle~Spytaj ich, co jest pracy abecadłem?~
4373 5 | duchem!~ ~7~Miałażby włosów srébrność księżycowa~Wyzwalać z dziejów-zaciągu? -~
4374 5 | wdowiec nosić zwykł~Zégarek srébrny - - -~
4375 5 | tyle uprzejmy dla gości,~Śród podejrzewających się bliźnich
4376 2 | szubienica,~Tam jest mój środek dziś - tam ma stolica,~Tam
4377 6 | Nareszcie pannę, zrumienioną sromem~Jak rzodkiew, zanurz - dla
4378 5 | mniej kto zdradzan, tym srożej zdradzony! -~Lecz kto nie
4379 5 | zégar spojrzawszy - się sroży,~Ty nawyknąłeś już nie ufać
4380 4 | Alleluja!... gwinty jego śrub~Sklepień czarnych opowiada
4381 4 | prości,~Mąż, co przez mamkę ssał egipskie mleko, ~A Izraelem
4382 6 | gdy byliście mali,~Przez sta lat rosnąc z wolna w arcydzieła
4383 1 | ubóstwo~Wśród czarnego głosek stada,~Co jak wielkie kawek mnóstwo~
4384 6 | mniemałbyś, zaiste,~Że to stadninę zwiedzić zjechał Pan Dobrodziéj~
4385 2 | jednym trzema się wciąż staje.~Stąd też historie o rozsądnych
4386 2 | żyłem...~ ~V~To tak!...więc stajesz mi znów przed oczyma,~Jak
4387 2 | Żaden król polski nie stał na szafocie,~A więc nam
4388 5 | rozjaśnioném -~Dom napełnili - stali się Legionem!...~ ~*~Przeczekasz
4389 5 | są -~Powrozowe, złote czy stalne?...~- Przesiąkłymi najbardziej
4390 4 | Wyrobić musi pierw umysłu stałość, ~Bez której nie ma siły - -
4391 2 | ten jest - Bracie! - będę stałym.~ ~Jak mało rzeczy pewnych
4392 5 | PIELGRZYM~ ~I~Nad stanami jest i stanów-stan,~Jako
4393 6 | swymi, z dobrym kucharzem, z stangretem,~Z czterema lokajami i z
4394 4 | więc przeklnę wędzidła,~I staniesz na koniu jak pastuch - bez
4395 5 | PIELGRZYM~ ~I~Nad stanami jest i stanów-stan,~Jako wieża nad płaskie
4396 7 | Norwida Fortepian Szopena. Ze stanowiska twórczości poety odczytany.
4397 2 | Konstytucyjnej jest ich stanowisko?~Stąd lud nie słucha swej
4398 5(***) | chińskie, nie zaś myślą stanu wojnę czynił.~
4399 2 | kibić wyginać dostojnie~I stąpać jako bogi, duchem czując
4400 6 | grób... lecz po tych dziele~Stąpam, co cmentarz wyrównali piaskiem.~
4401 2 | twego rumaka zeprzem jak starą ostrogą...~ ~VI~I powleczem
4402 2 | chciał Boski ogień służyć,~Starać się iskrą lub płomykiem
4403 4 | przepęknie źwierciadło -~Na czoło starca kapelusz załamią,~Deskę
4404 4 | Młodzieńcy w grobach lub starcy za młodu - ~- Zdawałoby
4405 2 | sfer obrotem,~To jeszcze starczy na czas, nim usłyszę~Anioła
4406 4 | ODPOWIEDŹ~ ~1~Kończy się Era starego oręża,~Czas jej ucieka;~
4407 4 | Tradycji włoskich!~ ~9~Bo z starej Padwy i z Bolonii małéj,~
4408 5 | dziejów-zaciągu? -~Lecz starość, w czas swój, bywa więcej
4409 2 | tak tania!...)~Albo gdy z starszych kto nagle zawoła,~Albo gdy
4410 1 | groźne morze,~Przeżegnajcież starym słowem:~"Szczęść ci. Boże!..."~
4411 2 | Przez całą Ludzkość z jej starymi gmachy,~Łukami, które o
4412 3 | New-York, United States of America~10 kwietnia 1853~ ~
4413 5 | jak Jowisz nagle stawił Stator,~Ani jak mąż wielmożny i
4414 5 | promieniejąc tłoku:~Biały, jak statua z kości słoniowej -~Pojrzę
4415 4 | po śmierci jego Ateńczycy statuę ze złota postawili.~2Dante
4416 4 | Sokratesie,~Że ci ze złota statuę1 lud niesie,~Otruwszy pierwéj...~ ~
4417 4 | Alighiery,~Że ci dwa groby2 stawi lud nieszczery,~Wygnawszy
4418 6 | dziś oceny na prawach nie stawia,~Sam jest prawem, oceną,
4419 5 | się jej jak Jowisz nagle stawił Stator,~Ani jak mąż wielmożny
4420 2 | Gdziekolwiek bowiem zrazu stawisz nogę,~Zdaje się jeszcze
4421 2 | nie wiem, czy ten ludzi stek~Ma już tak zostać komedią-okrutną~
4422 2 | tej ziemi, choć jest kału stekiem,~Znajdzie się kilka rzeczy
4423 5 | góry~Zmienia nawałność w step Afryki,~Warownie nikną...
4424 5 | Oto tętnią i rżą konie stepowe;~Górą czyny!... a słowa?
4425 2 | lesie za po-lesie,~Po echu stepowém...~
4426 5 | Czemu? te wewnętrzne-prawa~Stérczą jako mamuta grzbiet - z
4427 5 | Jako wieża nad płaskie domy~Stércząca w chmury...~ ~II~Wy myślicie,
4428 6 | Tak jest i kamień także sterczący na miedzy,~Co sługiwał był
4429 4 | powyłamywanych~Po obu stronach sterczały przede mną,~Jako jędz dwojga
4430 6 | nim i mysz polna ruda -~On sterczy, wieść go zowie kością wielgo-luda~(
4431 3 | Lecz...~(tu mi przerwał sternik)~...szczęść wam Boże...~
4432 1 | słotą;~Dzikie i samodzielne, sterujące w niebie,~Do żadnej czapki
4433 4 | obłoku -~A ludzie bladzi, stłumieni i cisi~Rzekną, iż - w Brownie
4434 2 | kwiatów zawiązką,~Owdzie stoczy się wąsko~By jesienne na
4435 2 | Dalej - dalej - aż kiedyś stoczyć się przyjdzie do grobu~I
4436 4 | generał!~O! niewolniku - stój - cofaj bagnety -~Dopókiż
4437 4 | W węzły związanych;~I stoją lecąc, lub czekając nowych,~
4438 2 | kolana,~Aż się poruszył stół, za stołem ściana,~Aż się
4439 6 | kwiaty i szpilki zrzuca ze stolika,~Podejma tylko wachlarz
4440 1 | wnet wszystkie przy mych stopach wrosną,~Jakby się nie zmęczyły -
4441 2 | łąkach przędziwo:~I rozmdleje stopniowo,~By ujednić na nowo,~I na
4442 2 | Błogosławionym zazdrościłem stosu~I do Boleści jak do matki
4443 1 | dyjamenty~Zakowała mi powieki,~I strąciła w przepaść nocy.~A ciążyły
4444 4 | umie.~Wiem, czemu język stracili i czemu~Rzucają włócznie
4445 1 | okaże płazem,~Mamże, w szare strącon bruki,~Dla spokoju zostać
4446 2 | Uniwersytet!~ ~* * *~Polacy dawno stradali pozycję~I polityczną sprawę
4447 6 | świat zda się być grozą straszliwą pijany.~Bolmirze! widzę,
4448 6 | bruliony.~Pamiętasz dobrze oną straszną dobę,~Gdy przed jej łożem
4449 1 | jakżeś ty niedobry! takie straszne rzeczy~Gadasz, że aż dreszcz
4450 1 | niewymownie,~Bo chociaż chwilę strasznych przetrwałem katuszy,~Choć
4451 1 | zewsząd nieznane obiegły straszydła,~I przy nim, na nim, siedzą,~
4452 5 | Zapowiedzią przyszłości nie straszym.~ ~*~Literatura kwitnie -
4453 5 | więcej nic za powołanie~Nad strawność dobrą? byt zdrowy? -~ ~5~
4454 2 | Lewity,~Trzymającego przednią straż ołtarzy,~Wylany z duszy,
4455 2 | samo sidło w sidle...~ ~IV~Straże mieczów pewne, pretoriańskie,~
4456 5 | Był to strażnik figur-woskowych~Z pobliskiego
4457 4 | Jeruzalem! o Jeruzalem!~Bez strażników i wieżyc grodzie,~Zawsze
4458 3 | TRZY STROFKI~ ~Nie bluźń, żem zranił
4459 5 | jego łona~Snowała się, a strofy ulatały smętne,~Jak duchy,
4460 2 | czas?...~Oh! bo mi widnym strój tej wielkiej lutni,~W którą
4461 5 | co ciągle przymierzają stroje,~A nie są nigdy na czas
4462 5 | Lecz ja nuciłem zawdy strojem tym,~Co mało-baczyć śmie
4463 2 | Wasze...~ ~*~Jak orzechu strojna perłą~Z wiatrem igra leszcz,~
4464 5 | czynowniki!~ ~4~Zielenią strojne dawniej góry~Zmienia nawałność
4465 5 | świata tego którejkolwiek stronie, ~Na mchu jeśli w odludnym
4466 4 | BUNTOWNIKI, CZYLI STRONNICTWO-WYWROTU"~ ~1~Oni nie przyszli tu
4467 2 | ciałom~I oczom - i otwartym w strop aż na wskroś Chwałom!~ ~
4468 5 | minie,~Lecz ty ją wspomnisz, struchlały.~ ~2~Czoło ma w cierniu?
4469 5 | Dziennik donosi: "Ten się struł, zabił się owy -~Pracował
4470 6 | źrenice,~Twierdząc, że są strumienie, wierzby i księżyce!!~I
4471 1 | i powoje,~I jeziora, i strumyki,~Wszystkie moje - wszystkie
4472 2 | otruł... wiesz, że byłem struty?~(Wspomnienie równą ma trucizny
4473 4 | czerwonym,~I plamą będzie na oku strwożonym. -~ ~6~Ach! Waszyngtonów
4474 1 | mięszają młodą~Albo za wartkie strzałom przytwierdzają grzywy.~ ~
4475 4 | Narodzie~Żydowski - jak pomnik strzaskany na Wschodzie,~Swoimi gdy
4476 1 | ściany,~Skąd, dziecinne strzegąc łoże,~Chrystus Pan ukrzyżowany~
4477 2 | Niż ja - dzikie ptaszę,~Bo strzeliściej się ze-szczeblą~Pogadanki
4478 4 | powietrzne rozgłosy~Aktów strzelistych.~ ~ 4~A łuki z skrzydeł
4479 5 | milczałem - i znów pióro strzępię, ~Jak kłos o sierpu ostrze;
4480 1 | czarną,~Choć białym włosem strzępisz wybujałą szyję~I wzdrygasz
4481 5 | CZASOPISMU)~ ~ ~VM - złożone ze stu rzeczy drobnych -~Wyszło - -
4482 6 | ZE WTÓRNEJ POŁOWY VII-o STULECIA - ~NOWO ODKRYTY~ ~Nie wiem,
4483 1 | To całej ciżby tłumne, stuoczne spojrzenie~On przyjmuje
4484 5 | dopóki praca,~Praca? - dopóki stworzenie!...~ ~
4485 2 | świata, który-ć obiecałem stworzyć,~Był piasek listu, myśl
4486 1 | kwiatów~Wam, coście świat stworzyli wśród przestrzeni światów~
4487 4 | lub - stopy.~ ~Paryż, styczeń 1861~
4488 5 | miejscu, gdzie pod stopą lawa~Stygła - i szedłem dalej w powietrzu
4489 5(**) | L'homme c'est le style - reszta objaśnień w Pamiętnikach
4490 4 | chcieć, by rodak - w obuwiu styranym~Marzący, jaka? gdzie? ma
4491 2 | CONFREGIT IN DIE IRAE SUAE..." (Psal.)~(FRASZKA)~ ~*~* *~
4492 5 | nadużyciem~Nie być wymalowanym z suchotniczą twarzą,~Na węglach, które -
4493 1 | schwyta,~I zwilży nią krzew suchy: aż liść się prostuje,~Zielenieje -
4494 4 | A tout prendre, je ne suis nullement dé sappointé .
4495 4 | Panię. -~ ~15~Ta - rąbek sukni tam i owdzie z-szarga~Nędznych
4496 4 | Oko spostrzegło.~ ~7~Bo suknia Pani jest z tegoż zakonu~
4497 2 | Szlachty-Chrystusowej,~Sumienia-głosu i wiedzy-bezmownej;~ ~Ale
4498 5 | Lecz bez walki nie łączy sumienie!~ ~II~Trudne z łatwym w
4499 4 | niesławę - nerwy, ~Prawdę - sumieniem.~ ~ 5~Ludzie więc chlubią
4500 6 | na wioski załamane lody~Suną się i kościoły łamią i ogrody -~
4501 5 | jej "prowadź!" -~Tak my: surowość, lecz i światłość szczerą~
4502 5 | znamienity)~Zaszczepić usiłował swemu powiatowi~Rękodzielnię-zegarków* -
4503 6 | Twój : który mnie będzie świadczył co wiek,~Że nie była ta
4504 5 | Męczeństwo prawdy jest świadectwem,~Bez względu, czy toporem?
4505 5 | znając (lubo może jej był świadkiem),~Bohater! a za pole bitw
4506 6 | Zrodzonej i nazwanej bez świadków... zaś - ile~Udziału ich?...
4507 3 | świecie~Świątecznych-uczuć świąteczni-czciciele,*~I nie mów, ziemskie iż
4508 3 | jak Cię nauczyli w świecie~Świątecznych-uczuć świąteczni-czciciele,*~I
4509 2 | nieba,~W tarcze rude od świateł biją pachołki służebne;~
4510 2 | ręku, a potwory,~Nie mogąc światła znieść, w ziemię się ryją,~
4511 3 | za tak - nie za nie,~Bez światło-cienia...~Tęskno mi, Panie...~ ~*~
4512 4 | wrócił na obłokach z góry,~Światłości rzeką - -~ ~3~Uczeń podrzędny -
4513 1 | stworzyli wśród przestrzeni światów~I macie go na własność -
4514 1 | nieuki,~Ci prostaczkowie w świątyń bałwochwalczych progu~Nie
4515 5 | postawił dzikiego~Przed swiątynią w Atenach, na której frontonie~
|