11-ciecz | cieka-finis | firma-klams | klask-marmu | marne-nudzi | nurem-piete | pietn-prost | prosz-sadu | sadza-swiat | swici-uwage | uwaza-wysly | wysmi-zmien | zmier-zzyma
bold = Main text
Part grey = Comment text
5516 1 | często zamożna rozpusta~Wyśmiewa się bezkarnie; a starsi
5517 1 | ta moich przeczuć tęcza,~Wysnowana w imię Boże,~Uskuteczni,
5518 2 | jaką na wulkanie~Stałem się wyspą, gdzie łez winobranie~I
5519 2 | co im się przywidzi,~To wyśpiewują, przysiadłszy na tarczy,~
5520 2 | białą,~Mniemałem słodycz wyssać - jakże mało!~ ~A jam się
5521 6(**) | rzeczach sztuki? Wprawdzie wystarcza być bankierem, konspiratorem
5522 6 | Inny - posłuchaj nieco: na Wystawę wchodzi,~Sądzić i głosić;
5523 6(**) | rzeczach sztuki na Powszechnej Wystawie, wchodzić w kwestie techniczne
5524 4 | bezpotomny! -~Że wasze wszystkie wystawy-arcydzieł~Niewarte jego szubienicy
5525 1 | blado, drżąco spod rzęsów wystrzela,~Jakby się od księżyca nauczył
5526 5 | blisko przeżywszy - powstawa~Wyswobodzicielem ludu;~Heroizm czysty wcześnie
5527 5 | Obyczaj stary zawadziłem,~Z wyszczérzonymi na jutrznię zębami;~Odziewający
5528 4 | rzucicie veto~Za Pieśń, że wyszła z ksiąg, z trumn się wyniesła~
5529 5 | ZWIERZAJĄC MU RĘKOPISMA NASTĘPNIE WYSZŁE~W XXI tomie Biblioteki Pisarzy
5530 4 | wiem, w ojczyźnie własnej wyszli na co? ~Gdy pogardzili rzemiosłem
5531 5 | drobna~Blada i do niewprawnie wyszytej podobna~Szepnęła mi: "...
5532 5 | słoniowej -~Pojrzę nań... wytchnę oku!~ ~VI~Idzie pogrzeb,
5533 5 | szedłem - (spomnieć trudno bez wytchnienia!...) -~Szedłem tam - - kędy?
5534 1 | do mrowiska,~Co na próżno wytęża poszarpane skrzydła,~Na
5535 6 | on, że jest męczeńskim, wytwornie~(Ale przeklinał mnie basem!).~ ~
5536 6 | upięć i błysku w pętlicach,~Wytworności rękawic lub wagi łańcucha!...~ ~
5537 2 | III~Gdy ducha z mózgu nie wywikłasz tkanin~Wtedy cię czekam -
5538 1 | słoneczny spod chmur się wywinie.~Biedne dzieci! z was często
5539 6 | czytał)~ ~I~Męża jeżeli posąg wywiodłeś z kamienia,~Tak, jak on
5540 6 | Gdzieś do szkół idą;~Oracz wywleka pług, i Wisła płynie,~I
5541 6 | Futerał jej na to: "Jakże się wywnętrzę?~Raczej ty, Pochwo, wynurz
5542 6 | najgorętszę,~Ale chciej się wywnętrzyć, proszę, Futerale!"~A Futerał
5543 6 | dziwnej ręki Bożéj,~Co kwiat wywodzi z prochów lub w prochy powraca.~ ~*~ ~
5544 5 | na miłość, mój młodzian, ~Wywróconego kosza kwiatami przyodzian,~ ~
5545 1 | oschnie, gdy losy radość Ci wywróżą,~I w pierzchliwej pamięci
5546 4 | deptać je trzeba, ~Ni schodów wyżéj;~Ale poręcze sięgają do
5547 4 | kwiaty, i sioła - niech wyzna,~Że - to jej stopy.~ ~Dziecka -
5548 3 | jak odwieczne Chrystusa wyznanie,~"Bądź pochwalony!"~Tęskno
5549 2 | nadziemne,~O trzon łodygi wyższe kału. Z mleczy,~Co po urwaniu
5550 2 | Irydiona~O potęgi drugiej, wyższej, skrzydle,~Bo Masynissa-dziejów
5551 5 | jakże spałby sobie człowiek~Wyższy nad skargi ustawiczne;~Lecz
5552 2 | rozrzedzają~I te rozsądki nasze, w wyższych płynach!...~ ~
5553 5 | mniej bywa kaleki,~Kto nie wyzuł z ostróg pięty!...~ ~6~Miałażby
5554 5 | włosów srébrność księżycowa~Wyzwalać z dziejów-zaciągu? -~Lecz
5555 5 | Smoka czy wielki łeb dziś wyzwie kogo~Rykiem - otrębując
5556 4 | By nie zwać cudzym cudze wyzwolenie -~Czy, patrząc z szczytów,
5557 5 | jako mamuta grzbiet - z wyżyn mogiły...~Gdy linia owa
5558 2 | Zdawałoby się, że -- jak na wyżynach ~Powietrze rzednie -- tak
5559 4 | miłości-cudów~Używszy, ale - wyzysku i pary...~ ~III~Lecz Temu,
5560 4 | Lucyfer stary~Podchwyci święte wzajemności ludów,~Nie: heroizmu i miłości-cudów~
5561 2 | twoich to ramion latoroślą wzbity,~Zaowocował w gronach świętych
5562 4 | ty narodowi, ~Niech się wzbogaci jak można najprędzej, ~A
5563 1 | Co odpycha pieszczoty - wzbudza nawet trwogę,~Że już nie
5564 1 | łezkę, kiedy wspomnienia się wzburzą.~ ~Lecz żal ten, jak ślad
5565 1 | strzępisz wybujałą szyję~I wzdrygasz się w prawicy wypalonej
5566 5 | pieśnią, lud wołał o czyny:~Wzdychały jeszcze dorodne wawrzyny,~
5567 2 | mleczy,~Co po urwaniu perłą wzeszły białą,~Mniemałem słodycz
5568 2 | Twoich~- a jakom ponosił wzgardę w zanadrzu ~swym od wszystkich
5569 4 | dwuskrzydlata:~Od uwielbienia do wzgardy.~ ~Gdy w głębi serca purpurę
5570 4 | jako rzeczą, którą słusznie wzgardzą,~Cisnąć o ziemię tym lwem
5571 5 | szczególnieszą~Łączył wdzięk i względność, i powagę~W niczym od chrześcijańskiej
5572 5 | prawdy jest świadectwem,~Bez względu, czy toporem? krwią? czy
5573 6 | który w pierwszym policza ją względzie,~Rzeknie: "Kruszą nam bałwany??...
5574 5 | chory wstać i swoje na plecy wziąć łoże;~On ani dostrzec zdolny...
5575 4 | BIERNACKIEGO~ ~ I~...A Ty skąd wziąłeś na te skrzypce deski,~Jeżli
5576 2 | Atyli znaki, smocze garła**,~Wzięła jak nić pajęcza~I złamała
5577 3 | stopami mymi~Wszystko mi wzięliście, mówiąc: "Nie słyszy,~Nie
5578 5 | bliźnięcy) w trzeźwy uścisk wzięło~I jedno znasza drugie, posiłkując
5579 4 | klasztor taki w obłoki nie wzleci,~Bo ledwo wstanie -~Wraz
5580 5 | kamienne,~A motyl nocny wzleciał jej nad głowę,~Zadrżał i
5581 1 | przyszłości czarnych chmur nie wznieci,~Żegnam Ciebie, o luba,
5582 1 | Wtem nad gęste zarośle wzniósł młodzieniec czoło~Blade
5583 6 | Idą już piaskiem zasypywać wzniosłą!~ ~Odtąd w przestronnym
5584 1 | ukradkiem,~I świeże czoła wzniosły.~ ~MŁODZIENIEC~Płonna maro!
5585 4 | Chociażby cieśli tyryjskich był wzorem, ~Jeżeli w duszy smutek
5586 4 | szczytów, gdzie jest źródło wzroku,~Cienie te z czasem nie
5587 1 | różnych nasion, a stąd kwiaty wzrosły,~I przez zmrużone pączki
5588 5 | chłodów dreszcze~Drzewem wzruszą -- i kwiatki zlecą --~Wtedy
5589 2 | Jednego ciebie to wspomnienie wzruszy.~Bo gawiedź śmiać się będzie
5590 5 | rękę tknąwszy marmurowę,~Wzruszyłem fałdy ubrania kamienne,~
5591 5 | bliźnich lica -~Utonę myślą wzwyż:~- Na lazurze balon się
5592 1 | przyjaciół i znajomych wzywa.~ ~Potem widziałem znowu
5593 2 | bram wściekłą armatą...~ ~XI~Raz smoków stado, grzejące
5594 2 | wąż z żółtą wypustką...~ ~XII~Przez jakich ścieżek bo
5595 2 | la Manczy szlachcica!~ ~XIII~A Dulcynea moja - o! prze-chrobry~
5596 2 | najdrobniejsza koncha perłowana...~ ~XIV~- To wszystko!... ptaki
5597 2 | rozdzierają... wyją...~ ~XV~Ale cóż? - ptaki, co im
5598 5 | RĘKOPISMA NASTĘPNIE WYSZŁE~W XXI tomie Biblioteki Pisarzy
5599 7 | Uniwersytetu~ ~"Oh! il y dans la rue un orgue qui
5600 2 | speak to him again.~What do you read, my lord?... ~HAM. -
5601 4 | czuję, jak się tom historii~Z-marmurza...~ ~
5602 5 | się u-trudzić - pierwej by z-rozpaczył, ~Aż przyjdzie czas nie
5603 4 | rąbek sukni tam i owdzie z-szarga~Nędznych barłogiem -~- A
5604 4 | skałą,~Zwinięte porze, jak z-szyte rozwija,~Szklankami kraje,
5605 1 | cień rycerstwa,~Za-urocza i za-mglista,~By w nią wierzyć - bez
5606 5 | Mickiewicz po owych już wstrętach~Za-panowawszy, gdyby nie zostawił wieści~
5607 2 | Gdzieś go znałeś za-tym-znaniem~Lub nad-znaniem tym;~Za
5608 1 | Umarłego cień rycerstwa,~Za-urocza i za-mglista,~By w nią wierzyć -
5609 6 | skoro miłą ciesząc się zabawą,~Wracał wieczorem Bolmir
5610 5 | milczącym faryzeuszem~- Po zabawie.~ ~
5611 3 | dramie specjalności!~ Są to zabawne historie... dla gości.~
5612 5 | chce wszystko pokrywać zabawnie,~Świetną liberią!...~ ~3~
5613 4 | piasku,~Pewno dla ludzkiej zabawy (!) -~ ~VI~Lub jeszcze lepiej -
5614 5 | wziąłem~Listka jednego, ni ząbeczka w liściu,~Prócz może cieniu
5615 4 | Panię, innymi drogami~Tamże zabiegłą,~Spostrzegło serce me, prawie
5616 4 | poczniesz nigdy: boś wszystko zabierał;~Cofnij się! - wołam - głucha
5617 5 | i ów, nim mu prawdę da, zabierze życie;~I - pięknym będąc -
5618 2 | Polacy króla wprawdzie nie zabili~I mają kilku niezłych męczenników,~
5619 5 | Przypadkiem więc pogrzebion, jak zabit przypadkiem ~W miejscu,
5620 4 | EMIGRANTA~INŻYNIERA FRANCUSKIEGO~ZABITEGO EKSPLOZJĄ MACHINY PAROWEJ~
5621 4 | łzy sieroty, łzy kaleki~Zabłysną Tobie jakby chrzest.~ ~3~
5622 5 | siły-zupełnéj~Ani ma jeszcze zabłysnąć~Wiek, gdy po runo ważono
5623 4 | po chłopach:~I że jednego zabrakło szlachcica~W Ojczyźnie całéj...!~
5624 2 | lisa szczenię.~ ~6~I wiatr zabrał mię w powicie~Chmur - by
5625 5 | miota dziki,~I sądnych trąb zabrzmiał hymn wolny:~A oni?... jeszcze
5626 5 | prawdy objawienia, ~Między zachodem greckiej i żydowskiej wiedzy, ~
5627 4 | się dowiedz tęcz, blasków zachodnich,~Co kłamać wolno, to lepiej
5628 4 | wiary~Na dziwowiska oświaty zachodniéj~I myśleć śmieli - że to
5629 6 | ubierze~Na trzy sposoby:~Zachodnio-wschodnio-pstre weźmie odzieże~Lub wór żałoby!..."~ ~
5630 5 | świtów mgławych, czerwonych zachodów,~Co dziwne tła dla ludzi
5631 4 | wskroś otwartą z wschodu do zachodu,~Gdzie dzieje nie są jak
5632 2 | czekam - ja, głupi Słowianin,~Zachodzie - ty!...~ ~A tobie, Wschodzie,
5633 5 | literą~Zatracić można i można zachować!...~ ~*~Poeta?... jeżli
5634 5 | Na swym nieprzyjacielu:~I zachwiało się całą postaci wagą~- -
5635 2 | krzyknie wreszcie, ręką zacierając czoło!~"Cóż jest? cóż to
5636 5 | możemy niejedną końcówkę,~Zaciętą kształtnie - - druk broszury
5637 6 | Rzekłszy to, on i ona zacisnęli zęby.~ ~*~Skądże Matejce
5638 4 | Czy też, jak promień Twej zacnej siwizny, ~Biała - na puste
5639 4 | wielką trzy-korony męką~Zacnemu łonu!~ ~5~Gdy drugą ręką
5640 5 | cichości i nocy~Pisarz jaki zacniejsze poczucia rozbudzi:~I poczną
5641 4 | było, by nie jak bohater~Zacny Gajewski-Jan zginął od kotła!...~ ~
5642 6 | przypomina~Podstarościego z zacnych czasów pańszczyźnianych,~
5643 4 | DAMASZKU~ ~1~Współczesnym zacnym oddać cześć~- To jakby cześć
5644 7 | dwie -~I szemrząc z cicha:~"Zaczął-że on~"Uderzać w ton?...~"Czy
5645 5 | dwie -~I szemrząc z cicha:~"Zacząłże on~Uderzać w ton?...~Czy
5646 6 | był gród za rzeka,~Mocno zaczarowany szczególną opieką -~Tam
5647 2 | na dziecinne niszczy się zaczé pki,~Czas obrócili swój
5648 1 | patrząc od niechcenia,~Zaczęli cóś tam szeptać - smak ich
5649 2 | Ciągniemy przędzę z dala zaczepioną~U przekreślonych szyb żelazną
5650 4 | łkanie,~Ni w pierś przyjmować zaczepki,~Milczę przynajmniej, mam
5651 2 | sklepy~Lżej - niż piosnkę raz zaczętą~Już we fletnię dąć pękniętą~
5652 3 | gdy nawet o mnie mówić zaczną ~Że grób to tylko, co umarłe,
5653 1 | tymczasem polecę daleko~I zacznę moje czary - bo też umiem
5654 2 | zgasnąć.~ ~Bo nie zginęło żadne utęsknienie,~I żadna boleść
5655 6 | się logicznie,~Gdzie już żadnego nie ma interesu~I gdzie
5656 1 | sterujące w niebie,~Do żadnej czapki klamrą nie przykuj
5657 5 | samo grzeczny i zarówno żadny,~Że aż mi coraz szczęście
5658 5 | wzleciał jej nad głowę,~Zadrżał i upadł... i odeszły - senne...~ ~ *~
5659 6 | lewej piersi cieniem, gdy zadrżała?...~O, byłem smętny, jak
5660 4 | Kościuszki cień i Waszyngtona ~Zadrży - początek pieśni przyjm,
5661 2 | A faryzeusz mimo idzie zadumany...~ ~1851~
5662 5 | gdzie jest Bóg;~Lecz milczą zadyszani,~Wbiegając w próg...~ ~II~
5663 6 | trzonem bata z lekka krzepi zadyszanych;~Jego żarty, głębokość uwag,
5664 4 | ofiarą świętą,~A kapitałów żądzą wyścignionych:~Ci - z Indian
5665 5 | stojąc poglądały wzajem -~Zadziwione niezwykłym głębi obyczajem -~
5666 5 | ZAGADKA~ ~ ~Z wszelakich kajdan,
5667 3 | rano~I~Cokolwiek słońca w żaglach się prześwieca,~Omuska maszty
5668 1 | błyska...~ ~O, pióro! Tyś mi żaglem anielskiego skrzydła~I czarodziejską
5669 4 | jemu!~Tam - ileż razy wśród żagli pękania ~Albo na falach
5670 1 | nieproszony,~Lub jak polny fijołek zagmatwany w cierni,~Gdy zwiędną wkoło
5671 5 | palce klawisze.~I gdyby kto zagnańca postawił dzikiego~Przed
5672 2 | Chcę - ta serce uleczy!~I zagrałem... ~...i jeszcze mi smutniéj.~
5673 2 | odziedziczył,~Tyś bo, Panie, zagraniczył~Z niebem - mogiłami,~Więc
5674 6 | wody, aż stanie się tomem -~Zagrzej to albo, gdy masz czas,
5675 4 | woła... a oni ci rzeką:~"Zagrzmiało!"~Więc trumny na twarz załamujesz
5676 2 | Danajdom lepiej byłoby na dobie~Zakasanymi uwijać rękoma,~Bo chociaż
5677 2 | ta będzie:~Tu w otwarte zakłada się książki,~Tam u kwiatów
5678 5 | wieków w wieki~Kraj zdobywają zaklęty -~I od Achilla mniej bywa
5679 5 | ze snami.~ ~ *~Niewiast, zaklętych w umarłe formuły,~Spotkałem
5680 1 | Twórca raczył przysiąc,~I zaklinał się na Siebie,~Że znów góry
5681 5(**) | pismo śp. Adama Mickiewicza, zakończone tymi słowy: "... szczęśliwi!
5682 2 | pretoriańskie,~Rozum siebie pewny... zakończony -~Błędne oczy słowiańskie~
5683 2 | ADAM KRAFFT~I ty w szpitalu zakończyłeś życie,~Od nieudolnych zrozumiany
5684 4 | ROSYJSKIEJ ~- NIEZNANEJ ZAKONNICY~ ~ ~Patrz, patrz! - wybiegła
5685 2 | Skąd nie dość czynnych mają zakonników,~Do Chin na misję żaden
5686 4 | suknia Pani jest z tegoż zakonu~Domowej przędzy:~Bogactwo
5687 4 | Zdawałoby się, że czasów zakony~Własnymi łamiąc muszkuły
5688 4 | niedźwiedź : pierw trupa zakopie, ~By dobył z trumny.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
5689 1 | Lecz łza w swoje dyjamenty~Zakowała mi powieki,~I strąciła w
5690 4 | prawo-praw On na Irysie~Zakreślił, który Miłość jest, że oto~
5691 1 | spienionych wałów runie~Zakrwawioną pierś obmyję.~ ~Pierś obmyję,
5692 2 | II ~Więc - mamże oczy zakryć i paść twarzą,~Wołając: "
5693 6 | prawda - nawet dziś ! ... - zakryta.~ ~ ~Paryż, 1871~ ~ ~
5694 5 | i wam powiem!..."~ ~4~Zakrywająca?... cieszy znów inaczéj -~
5695 4 | Ameryka, odpoznawszy syna,~Nie zakrzyknęła na gwiazd swych dwanaście:~"
5696 5 | Konwulsje dwie i dwa obrazy:~Zakupionego - z góry - nieba~Lub fabrycznej
5697 2 | dachy,~Bujnymi z nowa liśćmi zakwitają.~Przez wszystko!...~ ~Panie! -
5698 5 | chłopiec! lub wódką się zalał..."~I Shakespeare stąd -
5699 6 | Albo gdy z gór na wioski załamane lody~Suną się i kościoły
5700 5 | któż ci powie,~Że się załamie ziemia - i nie możesz nie
5701 4 | Zagrzmiało!"~Więc trumny na twarz załamujesz wieko~Pod skałą.~ ~*~I nie
5702 1 | NIEZNANY~Ha, ha - skąd te żale?~Wszakże nie bardzo dawno
5703 5(*****)| przypowieści Quidam: raz, że zalegał list ten w papierach zgasłego;
5704 6 | Z.~(dlatego, aby Bohdan Zaleski czytał)~ ~I~Męża jeżeli
5705 2 | DO JÓZEFA BOHDANA ZALESKIEGO~W RZYMIE 1847-o~ ~1~Dobrze
5706 2 | krwi arenie,~Cieszy nas żałobą.~ ~8~Kiedyż - czasów wypełnienie,~
5707 2 | włóczniami...~ ~II~Idą panny żałobne: jedne, podnosząc ramiona~
5708 2 | BEMA PAMIĘCI ŻAŁOBNY-RAPSOD~ ~...Iusiurandum patri datum~
5709 4 | trumnę robi, gdy dławi go żałość, ~Łzy własne widząc w żelaza
5710 2 | jeszcze kochać, jeszcze być zalotnym!~A czemu nie chciał Boski
5711 1 | Posuchą - a za tobą długie żalów chryje~Albo okrągłe zera
5712 1 | Ażebyś twoich szałów nie żałował potem;~Zostań - a ja tymczasem
5713 1 | klęknij! dumaj o pokucie,~Żałuj, żeś przeżył chwilkę - ha,
5714 3 | żółcią pisał,~O! nie... żałuję tylko, że - być może -~Iż
5715 4 | oto, że dzieje pozornie są zamęt,~Gdy w gruncie są: siła
5716 2 | Od rezultatów mylnego zamętu~Z kagańcem w ręku do przyczyn
5717 6 | Ciemna to pieśń jest - w zamian wy?... bardzo jaśni -~Szkoda
5718 4 | Albo na falach światowej zamieci ~Szukałem kart tych i opowiadania.~
5719 6 | sobie w jasniejszą alegorię zamień!) -~Atoli nie wiadomo, czy
5720 5 | czytelnika,~By mu się świat tam zamknął, gdzie książkę zamyka...~ ~ ~
5721 4 | groby6 zamknięto po zgonie,~Zamknąwszy pierwéj.....~ ~Coś ty uczynił
5722 1 | wami wszystko na świecie zamknęło!~O, wy jesteście kwiatki,
5723 4 | narodu,~Wolności świtów zamknięci orłowie,~Przed czasem zgaśli
5724 5 | pozór całej i przyjemniej~Zamknięta i dzwoniąca rytmem w krąg
5725 4 | mien.~ ~1~Jak orły w klatce zamknięte drucianéj~Siadują przez
5726 4 | Napolionie,~Że cię w dwa groby6 zamknięto po zgonie,~Zamknąwszy pierwéj.....~ ~
5727 1 | Biedne dzieci! z was często zamożna rozpusta~Wyśmiewa się bezkarnie;
5728 4 | ludzi - wpierw, nim ludzie zamrą?!~ ~1860 r., Hôtel Mayence,
5729 5 | tam zamknął, gdzie książkę zamyka...~ ~ ~Owszem więc, mój
5730 6 | wyrównali piaskiem.~Aż się zamyślą myśli niszczyciele,~I grom
5731 6 | Gdy przed jej łożem stałem zamyślony,~Łzę mając wielką w oku,
5732 2 | jakom ponosił wzgardę w zanadrzu ~swym od wszystkich narodów
5733 5 | narodowość,~ ~Człekiem ? że był zanadto, że minął grunt orny, ~Brzozy
5734 2 | uściśnie,~Pannie - kwiat zaniesie~I czerwone z Wami wiśnie~
5735 2 | odkupienie - ?!~Wieszczym zanuć słowem:~A sto wiatrów je
5736 6 | zrumienioną sromem~Jak rzodkiew, zanurz - dla intrygi krótszéj~Dodaj
5737 1 | błyśnie i po chwili kona,~Zanurzając się w łoże chmurnego obłoku?~
5738 2 | kształt szlachetny utną~I zaopatrzy jaka myśl pobożna~W kamienny
5739 2 | ramion latoroślą wzbity,~Zaowocował w gronach świętych twarzy~
5740 1 | Lecz czasem tylko jego zapadła powieka~Przyjmowała do siebie
5741 5 | Leandra czekająca Hero,~Zapala światłość i nuci jej "prowadź!" -~
5742 5 | mojej mowy;~- Czy też świécę zapalałeś sam?~Czy sługa ci zawsze
5743 2 | bliźnięciem zrosły w pół z Zapałem,~Na cztery strony świata
5744 1 | nie z duszy, aby wśród zapału~Czysta była i świeża - lecz
5745 2 | Przez przyjacielską dłoń w zapasach z światem,~Pochwałą wreszcie -
5746 5 | handlował bydlęty,~Wołając: zapęd głupi nazywam tu dzikiem,~
5747 4 | mieście jest na balu,~Pierś zapiętą wsparłszy o ramię,~Tanecznika,
5748 4 | osób~- Krawat mieć ślicznie zapięty...!~
5749 2 | przerozmaity,~I giest, i słodkich zapiewy dyszkantów,~I moc, i prawdę
5750 1 | obszar skrzydeł~Hieroglifem zapisany,~Do zgubniejszych gnał mię
5751 5 | Nie spotworzył się, prawdę zapisując w karty;~Ni gdzie w poety
5752 2 | Rytmem klasku ich rzeknij - zapisz, w piany białe!~ ~*~Wdzięczna
5753 4 | Tych zbogaconych i tych zapłaconych,~Doganiających się ofiarą
5754 1 | jeszcze dodać mogę,~Bym zapłakał, idąc dalej ? -~Spojrzę
5755 1 | Wtaczają się w rubryki, zaplecione giętko,~Jak zrachowane jaja,
5756 2 | nie taka jak ta miła,~Com zapomniał pierwszej dla niéj...~Ani
5757 5 | A wielu? Ciebie i mnie zapomniało;~Gdy między grobem Twym,
5758 2 | które o kolumnach trwają,~A zapomniane w proch włamując dachy,~
5759 4 | I nie dbam wcale, że już zapomniano,~Skąd ona idzie?~Ani dlaczego
5760 4 | Przeciw tej nudzie przeklętéj:~Zapomnieć ludzi, a bywać u osób~-
5761 2 | acz innymi słowy:~Że z zapomnienia byt powstaje nowy.~O słodki
5762 4 | potrafią łuki~Urągowiskiem albo zapomnieniem...~Aż inny, ówdzie, gdzie
5763 5 | niespracowanym czasopiśmie naszym,~Zapowiedzią przyszłości nie straszym.~ ~*~
5764 5(*) | z tych dwóch książeczek zapowiedziane było w formie dialogu to,
5765 6 | to Pochwa mu rzecze: "Nie zaprzeczam wcale~I zrozumieć cię czuję
5766 5 | Byronie!~A kto by śmiał zaprzeczyć, byłby to już istny~Makiawel
5767 4 | PO BALU~ ~1~Na posadzkę zapustnej sceny,~Gdzie tańcowało-było
5768 1 | głosek tryska~I znakiem zapytania jak skrzywioną wędką~Łowisz
5769 5 | nim przyjaciela?~ ~5~O! żar słowa, i treści rozsądek,~
5770 2 | Zarazy wszystkie przez tę Polskę
5771 5 | wielkoludy,~Prócz dróg zarosłych w piołun, mech i szalej,~
5772 1 | myślą: przyszło mu do głowy~Żartować tak niewcześnie!~Lepiej,
5773 6 | krzepi zadyszanych;~Jego żarty, głębokość uwag, prac ocena~
5774 5 | na której frontonie~Są te zarysy - rzekłby on: "dlaczego?...~
5775 5 | się z szkołą-natchnienia,~Zarzucając jej dziką niepoprawność. --
5776 2 | na bok to odkładam."~I zasiadł - a z swej strony Jędrzej
5777 1 | łzach, które nieraz w nocy zasiewałem~Mimowolnie, tak jakby opadł
5778 5 | rozpaczy~Porzucawszy gałązki - zasłonicie przepaść,~Mówiąc: "Idź...
5779 2 | zapłacze - to potokiem,~A zaśmieje się, to hucznie...~ ~3~Bodaj
5780 4 | Mieć moc pocieszać, moc - zasmucać siebie,~A być człowiekiem!~ ~
5781 4 | Nauczysz, by się tak śmiał, jak zasmucał, ~Wybawisz naród... lecz
5782 5 | Poetów trzech (co właśnie zasnęli w mogile)~Śpiewało! - że
5783 6 | któremu przysięgła, a której zaśpiéwał,~Że będzie odtąd zawsze
5784 4 | Wolnych - bo wątpi już: czy ją zastanie?... ~- Czy też, jak promień
5785 6 | racz i, jeśliś łaskaw, się zastanów:~Ten SZCZEGÓŁ jest OGÓŁEM -
5786 5 | SFINKS~ ~Zastąpił mi raz Sfinks u ciemnej
5787 5 | rdzę -~Malowany samotrzask zastawią ci w rowie...~Na korzyść
5788 1 | błyskawica - ach, niebo się pali!~Zastęp wojska rażony, jak zdeptana
5789 2 | poniosłem i kładę,~Alić nagle zastygnie prawica:~Głośno śmieli się
5790 5 | narodzin,~Gdy Boży-palec zaświtał nade mną;~Nie zdając liczby
5791 6 | rzemiosło,~Idą już piaskiem zasypywać wzniosłą!~ ~Odtąd w przestronnym
5792 5 | lubo pisarz znamienity)~Zaszczepić usiłował swemu powiatowi~
5793 2(*) | kolumny do samego sklepienia, zatacza się nareszcie w kształt
5794 5 | Rzekłbyś, że to Biblii księga~Zataczająca się w błocie -~Po którą
5795 2 | a z swej strony Jędrzej zatarł dłonie~I zszedł na dół popatrzyć,
5796 5(****) | wszelako następnie wraz się zatarło i pokryło.~
5797 5 | zwęglonych wulkanem~Lub morza, co zatęchło postępem wstrzymanym~Morza
5798 1 | podnosi ducha.~Na próżno zatem śpiewak pokutuje długo~Tam,
5799 2 | niej się umyła!~ ~2~Jak zatęskni - to niesztucznie:~Słowem,
5800 6 | chwali!... bo pejcz swój zatknął za cholewę...~ ~*~O, wy!
5801 5 | Nieszczęście do człowieka~I zatopiło weń fatalne oczy...~- Czeka - -~
5802 5 | nie wie: że jedną literą~Zatracić można i można zachować!...~ ~*~
5803 2 | świat ten jest ateusz,~I zatrudnili się cichą praktyką,~Czekając,
5804 1 | twojej tak głębokiej, tak zatrutej rany~Dzielność moich uroków
5805 5 | mię wciąż dolata trumny zatrzask nowéj.~Dziennik donosi: "
5806 4 | wstanie -~Wraz go rączkami zatrzymają dzieci,~Jak znaną Panię. -~ ~
5807 5 | kamienny z rozpaczy,~I nie zatrzymasz się, precz idąc - - czemu?~ ~*~
5808 5 | Lub jak szlafroki - ludzie zatyli?... to może~Guzików-dwóch
5809 5 | padało!~Nieraz Obyczaj stary zawadziłem,~Z wyszczérzonymi na jutrznię
5810 5 | Lecz ja nuciłem zawdy strojem tym,~Co mało-baczyć
5811 2 | się książki,~Tam u kwiatów zawiązką,~Owdzie stoczy się wąsko~
5812 2 | Wieją, wieją proporce i zawiewają na siebie,~Jak namioty ruchome
5813 2 | chą~Około nozdrza koniowi zawinie,~A indziej panna z wieży
5814 5 | miejscu, gdzie go sprzeczności zawiodły przypadki, ~Prawdy nie znając (
5815 5 | Słodycz chrześcijańska, nowa,~Zawisłym być Męstwa druhem? -~Gdy
5816 5 | tego, co kona,~Do tego, co zawisnąć ma jutro u łona,~Zaiste,
5817 5 | Makiawel i demagog, i człowiek zawistny!"~Więc z tego - wniosek,
5818 5 | obdziera.~Trud-współczucia zawodów nastręcza obficie:~Ten i
5819 2 | gdy z starszych kto nagle zawoła,~Albo gdy widzę już, że
5820 5 | długi -~Z dzioba w dziób zawołają: "Socjalizm!"~ ~*~Dlatego
5821 4 | by w głowie nie było zawrotu, ~Więc głos ogromny znów
5822 5 | wesela -~Nie uściśnie ręki zawściągnionéj;~Maszże w nim przyjaciela?~ ~
5823 2 | płótno,~Westchnie - a puste zawtórują mury:~"I ty w szpitalu z
5824 5 | i zwodził,~I wiarołomił zawzięciu własnemu -~Powrócisz do
5825 2 | milczałem:~Błogosławionym zazdrościłem stosu~I do Boleści jak do
5826 3 | kiedy~Czyje mi zrobi miejsce zaziębienie,~To dobrze - albo jeżli
5827 2 | czuwasz?... bycie!~Co ani zbawić, ani umiesz zdradzić,~Dlaczegoś
5828 2 | Tajemnic Pańskich: znaku Zbawiciela.~ ~Ludwiku! Tobie zwykłem
5829 4 | światu.~ ~Naród mię żaden nie zbawił ni stworzył;~Wieczność pamiętam
5830 3 | się masz".~ ~Zaiste, warto zbiec trzecią część świata,~Aby
5831 5 | zaraz pod Twe małe skronie ~Zbiega - i czujesz globu kulę za
5832 5 | Nad fatalnością... nad zbiegiem wypadków,~Łzę nawet kanąć
5833 2 | rozrywa,~Drugie, w konchy zbierając łzę, co się z twarzy odrywa,~
5834 4 | Przyjdzie je zebrać, jak Ty zbierasz cudze:~I wspomni Ciebie,
5835 4 | potem czoła."~- Ekonomistów zbierz wszystkich i nagle~Spytaj
5836 4 | przerwy,~Gdy sprzeczne ciała zbija się aż ćwiekiem~Później...
5837 4 | w rody popisanym? -~Czuł zbiorowego-wyrobnika boleść,~Znał, jak z niej
5838 5 | ZE ZBIORU VADE-MECUM~
5839 5 | piętę~W ścieżkach, gdzie zbitych kul sporo padało!~Nieraz
5840 2 | drabiny senné j,~Oczarowanym zbłąkasz się korytem~I jeszcze wrócisz
5841 5(*****)| treści naprzód określonej, zbliżać się. - C.N.~
5842 5 | pewne,~Które - zboczywszy - zboczenia téż wróżą.~ ~*~Wiersz -
5843 5 | Czeka - -~Czy człowiek zboczy?~ ~II~Lecz on odejrzał mu -
5844 5 | są umysły pewne,~Które - zboczywszy - zboczenia téż wróżą.~ ~*~
5845 4 | Które się więcej niż kto zbogaciło (!),~Najrealniejszych pełne
5846 4 | blisko w pień wycięto~Tych zbogaconych i tych zapłaconych,~Doganiających
5847 5 | ciemnej skały,~Gdzie jak zbójca, celnik lub człowiek biedny~"
5848 5 | kłamstwa-podwoje~I mijałem już zbrodni-labirynt bezczelny,~Po-oklejany zewsząd
5849 4 | połączano, to cięcie toporu~Za zbrodnię miano.~ ~ 2~Podwalin nie
5850 6 | VIII~Gdy ona przecie bez zbroi - bez togi -~Pełna powagi
5851 2 | Jak ongi, rdzawą osłonięty zbroją,~I smutek budzisz, co się
5852 4 | Rymy gdy z myślą jednym zbrzmieją spadkiem ~I przedmiot ślepym
5853 4 | skały~W posadę domów.~ ~10~I zbudowali ten gmach, gdzie kolumny~
5854 2 | nawyknienia,~A nie śmie ciszy zbudzić - i - cierpienia.~
5855 2 | często mi śpiewały,~Że już zbudzona i odczarowana~Pomiędzy smoki
5856 2 | świtem,~Nie mogąc rychło zbyć drabiny senné j,~Oczarowanym
5857 2(*) | Wiadomo, żc kolumna Vendôme jest kopią
5858 6 | uderzają szczérze,~A świat zda się być grozą straszliwą
5859 2 | myśli, co, jak atom Boski,~Zdają się ciemne żegnać sarkofagi -~
5860 5 | Boży-palec zaświtał nade mną;~Nie zdając liczby z rzeczy, które czyni,~
5861 2 | uczucia, wolny trosk i chęci -~Zdajesz się wszego człowieczeństwa
5862 6 | Zdania - które bywają ważności
5863 6 | VI~To ja gdy słyszę, mam zdanie odmienne~O Rozebranéj:~Wszakże
5864 6 | na wszelką porę, jak się zdarza~(Wedle rozmaitości zmiennej
5865 5 | ołowianej litery urzędem;~I jak zdarzało się na rzymskim bruku,~Mając
5866 2 | Lazurowego tła doczesnych zdarzeń,~Ten ani może błędną widzów
5867 6 | tymczasem opodal przypadek się zdarzy...~Tak było, skoro miłą
5868 4 | tajemnicę~I, pióro Słowu zdawszy Przedwiecznemu, ~Potopów
5869 2 | przykład,~Ku jakim szlakom mają zdążać sami,~Niech tylko pojmą,
5870 6 | wracającéj,~Gdy swe klejnoty zdejma i uplot misterny~Włosów
5871 5 | położy,~I rękawiczki jeszcze zdejmie - - czemu?~ ~*~Aż chwila
5872 2 | w nim widziadło -~Nogami zdepczesz, stojąc na łuczywie,~Bo
5873 1 | Zastęp wojska rażony, jak zdeptana żmija,~Wściekłym jadem nabrzmiewa,
5874 4 | całéj...!~II~Amarantowa że zdmuchniona świéca;~Że nie zostało nic...
5875 5 | wszak od wieków w wieki~Kraj zdobywają zaklęty -~I od Achilla mniej
5876 2 | wypowiedziéć któż ustami zdoła?~Przez Ciebie prochów stałem
5877 5 | wziąć łoże;~On ani dostrzec zdolny... że gdyby - jak groby~
5878 4 | polskiej ja konchę perłową ~Zdrabniam na fraszki, na improwizacje, ~
5879 5 | Lecz kto nie doznał - jak zdrad:~Męczeńskich nie dość mu
5880 4 | wszystkie razem w tym tylko zdradliwe, ~Że każdej naprzód zmierzona
5881 5 | oburzenie mamy~Dla sensu... zdradnie odzianego w rymy -~Kwilisz?
5882 5 | jak głaz.~ ~3~Im mniej kto zdradzan, tym srożej zdradzony! -~
5883 2 | oni? - że tak zniskąd nie zdradzeni~Po paradyzie latają w promieniach~
5884 2 | Co ani zbawić, ani umiesz zdradzić,~Dlaczegoś stanął na doświadczeń
5885 2 | rzecz,~I prawników język zdradziecki...~ ~II~Tu, w Rzymie tym,
5886 4 | wpadłem, ~Lub wiatr mię zdradził, zerwawszy pierw żagle; ~
5887 5 | król!~ ~2~Lecz skoro w roku zdradzili cię ludzie~Trzysta-sześćdziesiąty-raz?...~
5888 4 | Lecz - skoro kłamstwo zdradzisz kłamstwem sztuki,~Bądź wpierw
5889 4 | Deskę usuną spod stopy zdradzonej -~On - rzeknie: "Amen" -
5890 5 | pokrzywą.~Ani że głosić zdrajcą godzi się człowieka,~Który
5891 1 | skrzydła~I czarodziejską zdrojów Mojżeszowych laską,~- Tylko
5892 1 | piersiach ziemi~Nassą się zdrowych uczuć i wdziękami temi~Grać
5893 5 | Pytanie te - i takie byłoby zdziwienie~Dzikiego Scyty. - Dzikość
5894 2 | ptaszę,~Bo strzeliściej się ze-szczeblą~Pogadanki Wasze...~ ~*~Jak
5895 4 | pochowany jednooki bez nogi żebrak, żeby Camoensa pochować.~
5896 5 | w miejsce utrafia,~Gdzie żebrał dawniéj...~ ~5~Więc nie
5897 5 | IV~Śpiewajcież, w chór zebrani - ~Ja? zmięszać mógłbym
5898 1 | chciwością dziecinną~Nieraz żebrze u człeka o jedno westchnienie,~
5899 5 | safirową na safir bławatków,~Zefirem chyląc ku ziemi niebiosy - -~-
5900 5 | jeszcze ma pytanie~I choć - na zégar spojrzawszy - się sroży,~
5901 4 | martwych powstać - dość~Na zegarek raz spojrzawszy... wstać~ ~
5902 2 | przyczyn zstępuje~Jak smutny żeglarz po schodach okrętu,~Kiedy
5903 2 | się je z radością!... a żegna z tęsknotą,~Rosami operlone
5904 1 | zdrowa! - tak ponury Byron żegnał żonę,~Tak i niejeden luby
5905 5 | Mówiłeś "wspomnij!..." - gdy żegnałem Cię -~Niechże Ci będzie
5906 2 | KLĄTWY~ ~Wspomnij, Panie, na zelżywość sług Twoich~- a jakom ponosił
5907 3 | TRZY STROFKI~ ~Nie bluźń, żem zranił Cię lub jeszcze ranię,~
5908 2 | mdłe jęczą cienie -~I głód zemsty w sercu u mnie~Już wyrodził
5909 2 | sposobu,~Włócznią twego rumaka zeprzem jak starą ostrogą...~ ~VI~
5910 1 | gdzie mogłem, ziarna od zepsucia,~Wszystkie, wszystkie, co
5911 1 | żalów chryje~Albo okrągłe zera jak okrągłe grosze~Wtaczają
5912 1 | obłokiem;~I krzyż tylko zerdzawiały~Na wezgłowiu mchów zielonych,~
5913 1 | nie zawinił;~On, pragnąc zerwać różę, rwał ostre gałązki...~
5914 4 | Lub wiatr mię zdradził, zerwawszy pierw żagle; ~Od czegóż
5915 2 | północ: Zachód z Wschodem w zespoleniu,~A na południe: nadzieja
5916 4 | łatwiej, planetę zwaśnioną ~Zeswoić z Tęczą Twórcy rozjaśnioną,~
5917 4 | strzemieniem,~Odepchnie cały świat zeźwierzęcony! -~I będzie plamą na słońcu
5918 1 | życie kochałem;~Lecz teraz zgadnąć nie mogę, dlaczego~Cięży
5919 4 | lesie~Napotka cię, odbłysk zgaduje słoneczny~Ojczyzny! - co
5920 4 | zmysłami po niebiosach macał,~Zgadywał prawdę, gdy w serce powracał.~
5921 6 | nie macano w licach,~Lecz zgadywano; ogni żeby chciano ducha,~
5922 1 | igraszkę - o! na to się zgadzam,~O, to dobrze - tańcujcie,
5923 2 | zmdlałe ocucą - pleśń z oczu zgarną narody...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
5924 4 | Korony mojej sztuczne ognie zgaście,~Noc idzie - czarna noc
5925 5(*****)| zalegał list ten w papierach zgasłego; drugi raz, że boleśnie
5926 4 | zamknięci orłowie,~Przed czasem zgaśli konspiratorowie,~Młodzieńcy
5927 2 | To moją będzie - myśl o zgasłym wierzę;~Bo odwyknąłem w
5928 2 | Panu winien, że nie może zgasnąć.~ ~Bo nie zginęło żadne
5929 5 | III~Już - już mniemasz, że zgaśnie, skoro z dołu~Ciecz rozgrzana
5930 6 | odepchnąłem ten brzeg, co pokornie~Zgiął się pod moim obcasem;~I
5931 1 | bałwochwalczych progu~Nie zgięci, nie pokłuci cyrklem głupiej
5932 4 | bohater~Zacny Gajewski-Jan zginął od kotła!...~ ~V~Lecz nie!...
5933 2 | wielki mistrzu! słusznie zginasz barki~I na ramionach własne
5934 2 | nie może zgasnąć.~ ~Bo nie zginęło żadne utęsknienie,~I żadna
5935 5 | wołając, wciąż prawd zgłodniały,~Nie dawa gościom tchu;~ ~*~- "
5936 4 | grób twój grabarz trzęsie,~Zgłodziwszy pierwé j...~ ~Coś ty, Kościuszko,
5937 5 | onych, którzy żółć mu nieśli zgniłą~Przeczyłby: "jako żywo (
5938 2 | teraz powiem, będzie złe i zgniłe,~I szkieletowe jako ptak
5939 4 | Tak, Epopeję gdy machina zgniotła,~Zgorzałych mózgów i serc
5940 5(****) | była uszanowaną chwila zgonu świętej i coraz wiekopomniejszej
5941 6 | umarła!... są-ż smutniejsze zgony?~I jak pogrzebać tę śliczną
5942 4 | Epopeję gdy machina zgniotła,~Zgorzałych mózgów i serc objął krater,~
5943 5 | pisarz dotknąć uważa za zgrozę!~W pałace z tęcz, w tęcz
5944 2 | w rym.~ ~*~Za tym dzikim zgrzytem dłuta,~Co odpryska w pył -~
5945 5 | grubych brył~I żeby dłuto nie zgrzytnęło~Ni młot je ustawnie bił
5946 1 | przechodząc, ogrodnik przypadkiem~Zgubił garść różnych nasion, a
5947 1 | Hieroglifem zapisany,~Do zgubniejszych gnał mię sideł~A patrzyłem
5948 1 | prawo, w lewo, gdzie mogłem, ziarna od zepsucia,~Wszystkie,
5949 4 | ciekawy:~Co pisał Potop na ziarneczkach piasku,~Pewno dla ludzkiej
5950 2 | bożnicę Psuciu,~I młode serce ziębić lub ubożyć -~To jeszcze
5951 5 | jeszcze czynowniki!~ ~4~Zielenią strojne dawniej góry~Zmienia
5952 2 | 1847-o~ ~1~Dobrze tęczy się zielenić,~Błękitnawić i czerwienić,~
5953 1 | suchy: aż liść się prostuje,~Zielenieje - i młody pączek wyskakuje!~
5954 5 | śpiewne~Woni rodzimej - jak zielona fletnia;~I czują u nas z
5955 2 | kolan? -~Miecz wawrzynem zielony i gromnic płakaniem dziś
5956 1 | zerdzawiały~Na wezgłowiu mchów zielonych,~I te szczątki, co zostały~
5957 3 | świąteczni-czciciele,*~I nie mów, ziemskie iż są marne cele ~Lecz żyj
5958 5 | dlatego, że - nim pocznę - ziewam;~Kiedy błądząc przeszedłem
5959 6 | łamią i ogrody -~Blade, zimne, niezłomne, co chwila to
5960 5 | od chrześcijańskiej nie zimniejszą -~ ~III~"Któż jest? - pytam -
5961 5 | Nim - rozgrzawszy pierwej zimnotę wieku -~Płomień w niebo
5962 2 | czernieją na niebie, a blask ich zimny omusnął,~I po ostrzach,
5963 2 | uczuciu,~Albo teorii kilka zimnych złożyć,~Jak kilka głazów
5964 1 | patrzę, jak jaskółka~Gdy zimowe zwiedza łoże.*~ ~Biegam,
5965 1 | Pasożytne pną się zioła,~Z ziół i pustek krzyż brązowy~Błogosławi
5966 1 | dokoła~Pasożytne pną się zioła,~Z ziół i pustek krzyż brązowy~
5967 5 | Dziko rośnie i ginie jak zioło na miedzy,~A za patronów
5968 1 | Majaczyłam i błogie plątałam zjawiska.~Jam Rusałka, marzenie -
5969 6 | na nię.~ ~II~Nieustannym zjawiskiem! Ona i nie ona,~Jako palm
5970 6 | Że to stadninę zwiedzić zjechał Pan Dobrodziéj~I że dobiera
5971 1 | promień złoty,~Wierzchołkami złączonemi~W tajemnicze wiłem sploty,~
5972 2 | boleść - trudniej, lecz się złączy z niemi.~Obiedwie córy z
5973 2 | Wzięła jak nić pajęcza~I złamała w kręgach, i odparła...~ ~ ~
5974 2 | Boża tego nie chce sprawa,~Złamanie przysiąg lub herezje nowe,~
5975 2 | Cieniu, odjeżdżasz, ręce złamawszy na pancerz,~Przy pochodniach,
5976 4 | na Wschodzie,~Swoimi gdy złamki wszędzie się rozniesie,~
5977 4 | ciekną fale,~Tylko różańców zlatują opale,~Grawitujące do Miłości-środka -~
5978 5 | Drzewem wzruszą -- i kwiatki zlecą --~Wtedy dodawać trzeba
5979 4 | siwizny, ~Biała - na puste zleci rusztowanie :~By kata Twego
5980 2 | ptak zepsuty,~Co z nieba zleciał wietrznym zwiany słupem~
5981 4 | Mongolsko-czerkieskiej nie zlękli się burzy -~I Boga Mojżeszów
5982 4 | spod stóp Twych, jak płaz zlękniony, ~Pierzchnie -~więc, niźli
5983 1 | dobrze - tańcujcie, póki zlepka krucha~Nie pryśnie - o,
5984 2 | słońca, które złoci się na żłobie~I, po pancerzu przebiegłszy
5985 4 | w sztucznych teleskopach złocą,~Planety po co błyszczą
5986 2 | obrócony tyłem~Do słońca, które złoci się na żłobie~I, po pancerzu
5987 5 | polor wdzięczył, guziczki złocone;~Ton obcy, który zawsze -
5988 1 | I dotykam ustami brzegu złoconego,~I będę szczęsny jeszcze,~
5989 5 | tu dzikiem,~Wół? z rogi złoconymi? jest bursowy cielec;~ ~
5990 2 | Więc poczytani będziem jak złodzieje.~ ~Żaden duch polski nie
5991 5 | runo ważono się płynąć~Ze złotej uwite wełny?...~ ~2~Lec
5992 4 | na padół nie trzęsiesz złotem~Ni groźbami - cóż ludziom
5993 2 | gani.~ ~2~Ej - i z lutnią złoto-runą,~Złoto-ustą, siedmiostruną~
5994 2 | LENARTOWICZA DO FONTAINEBLEAU~ ~1~Złoto-struny! - albo ja wiem,~Jak pisać
5995 2 | i z lutnią złoto-runą,~Złoto-ustą, siedmiostruną~Nieba obiec
5996 2 | Raz wywalczę się przecie;~Złotostruna nie opuść mię lutni!~Czarnoleskiej
5997 5 | Owdzie i owdzie - - jedna za złotówkę.~ ~
5998 2 | niechże w niebo spłyną~Po złotszy świt -~Niech chorągwiami
5999 2 | coraz, przeźroczystszych, złotszych,~Jak różne sny są, różne
6000 2 | góry~Za lada gwiazdką ze złotymi pióry -~Za sny nieść jaw?~ ~
6001 5 | WYJĘTA Z CZASOPISMU)~ ~ ~VM - złożone ze stu rzeczy drobnych -~
6002 2 | Albo teorii kilka zimnych złożyć,~Jak kilka głazów na bożnicę
6003 6 | dzieło czyta;~Na to są te złudzenia - rzęsy-ducha-powiek,~Na
6004 2 | nadzieja w zwątpieniu~O złości złych!~ ~II ~Więc - mamże oczy
6005 3 | I niech oskarża muzę, że zmącona~W harmonii-pojęć-swoich
6006 2 | powicie~Chmur - by nagle zmarłe dziécię~Bez chrztu-krwie
6007 5 | POTOCKIEGO -~PUŁKOWNIKA - ZMARŁEGO NA KAUKAZIE~ ~ ~Mówiłeś "
6008 1 | Tych ulubionych marzeń, co zmarły przed chwilką,~A z obrzędów
6009 2 | nie postąpi daléj? -~I - zmarszczyć brwi...~ ~III~Gdy ducha
6010 2 | Kopyt niech mię grady zmażą,~Jak pierwo-traw!"~ ~Lub -
6011 2 | porozwalają jak kłody,~Serca zmdlałe ocucą - pleśń z oczu zgarną
6012 1 | stopach wrosną,~Jakby się nie zmęczyły - jakby nie biegały -~Jakby,
6013 2 | sztudirunek,~To, z ministerstwa zmianą, a następnie -~Z Ideą, jasno
6014 1 | skrzydłami drobiu kał chce nimi zmiatać;~Kał nie z serca, nie z
6015 4 | ćwieki~A gwiazdy w ostróg zmieni blask.~ ~4~I nogą w tęczy
6016 6 | zdarza~(Wedle rozmaitości zmiennej kalendarza),~Tak dalece,
|