11-ciecz | cieka-finis | firma-klams | klask-marmu | marne-nudzi | nurem-piete | pietn-prost | prosz-sadu | sadza-swiat | swici-uwage | uwaza-wysly | wysmi-zmien | zmier-zzyma
bold = Main text
Part grey = Comment text
6017 4 | zdradliwe, ~Że każdej naprzód zmierzona jest trwałość, ~I wszystkie
6018 5 | Śpiewajcież, w chór zebrani - ~Ja? zmięszać mógłbym śpiew~Tryumfującej
6019 1 | Trzymała w ręku - i nagle, zmięszana,~Ucichła - śmiechem wykrzywiła
6020 1 | wojska rażony, jak zdeptana żmija,~Wściekłym jadem nabrzmiewa,
6021 5 | Wołając: "Wszechmocny Panie!"~Zmiłuj się nad nim, może nie był
6022 1 | nabrzmiewa, kurczy się i zwija:~Zmora wojny to sprawia! bo też
6023 1 | wziąwszy mój łzawy różaniec,~Zmówiłem na nim pacierz - potężnym
6024 4 | idziesz od świtania,~Gdzie zmrok jest z światłem, z uśmiechami
6025 1 | kwiaty wzrosły,~I przez zmrużone pączki spojrzały ukradkiem,~
6026 4 | Cienie te z czasem nie zmylą się raczéj?~I wołającym
6027 5 | nie on, owi raczej przy zmysłach niezdrowych~Będąc, nadziei
6028 4 | bywając skromnym,~I choć zmysłami po niebiosach macał,~Zgadywał
6029 5 | nadmienię tylko jeszcze:~Że nie zmyślili tego wieszcze...~Bo zbyt
6030 5 | pytaja Chińczyki - "co? znaczą...~K'czemu są..."~ ~*~-
6031 2 | A tobie, Wschodzie, znaczę dzień-widzenia,~Gdy już
6032 5 | krwią? czy jakim śledztwem?~Znaczone - czy? obelgi pogodnym prze-życiem" -~
6033 5 | Że dla Romea -- ta łza znad planety~Spada... i groby
6034 5 | zawiodły przypadki, ~Prawdy nie znając (lubo może jej był świadkiem),~
6035 4 | Oh! smutna to jest i mało znajoma~Głuchota -~Gdy Słowo słyszysz -
6036 6 | Nie sam talent, ni sama znajomość i praca,~Lecz i uczczenie
6037 1 | Który krewnych, przyjaciół i znajomych wzywa.~ ~Potem widziałem
6038 1 | z ciebie głosek tryska~I znakiem zapytania jak skrzywioną
6039 2 | wiela~Tajemnic Pańskich: znaku Zbawiciela.~ ~Ludwiku! Tobie
6040 4 | zbiorowego-wyrobnika boleść,~Znał, jak z niej wyleźć i jak
6041 5 | Bohater! a za pole bitw cóż znalazł?... jatki!~Miałżeby to być
6042 2 | Kornie-chrobrym...~ ~*~Gdzieś go znałeś za-tym-znaniem~Lub nad-znaniem
6043 5 | Którymi Voltaire (lubo pisarz znamienity)~Zaszczepić usiłował swemu
6044 4 | czwały~Leci i czepia mu znamiona krzyża, ~Wołając: "Mały!"~ ~
6045 4 | rączkami zatrzymają dzieci,~Jak znaną Panię. -~ ~15~Ta - rąbek
6046 6 | pożegnałem kraj, i brzegi znane~Odepchnąłem nogą, jak wioślarz
6047 4 | czekając nowych,~Światu nie znanych.~ ~ 5~I słońca nie ma tam -
6048 5 | trzeźwy uścisk wzięło~I jedno znasza drugie, posiłkując wzajem,~
6049 2 | potwory,~Nie mogąc światła znieść, w ziemię się ryją,~Skrzydłami
6050 2 | tobie zostawując brzemię~Zniesienia siebie - boś opuścił ziemię.~
6051 5 | lecz ty spomnisz, wnuku,~Co znika dzisiaj (iż czytane pędem)~
6052 5 | czemu bladły...~Boga? - że znikający nam przez doskonałość -~
6053 1 | tłocząc kości,~Wołać głosem znikczemnienia:~"Witaj mi, obojętności,~
6054 5 | opiekunki,~Ludzkość w sieroctwie znikłaby głębokiém,~Gdyby glob nie
6055 5 | Głosząc przy tym, iż śmierci zniknie z czasem skaza~Przez zwycięstwo,
6056 2 | VIII~A oni? - że tak zniskąd nie zdradzeni~Po paradyzie
6057 2 | JESIEŃ~ ~O - ciernie deptać znośniej i z ochotą~Na dzid iść kły~
6058 1 | zwykłą stojąc rzeszą,~Że gdy znudzi świat powszedni,~Dokuczają
6059 5 | mając obrzękłe prawice,~Znudzony pieśnią, lud wołał o czyny:~
6060 6 | co chwila to krzepsze:~"Zobaczemy!... (mówiące) kto też kogo
6061 2 | przyjdzie do grobu~I czeluście zobaczym czarne, co czyha za drogą,~
6062 4 | wraca w Boha!..~ ~2~Wtedy zobaczysz, że jest do roboty~Więcej
6063 5 | Zaś Artemidor Grek jest i Zofia - z Hellady,~Mag - z Izraela;
6064 6 | bujnymi włosami,~Roztropnych Zofij - i genialnych Teres,~I
6065 5 | jest bursowy cielec;~ ~Żołądek? - jest publiczność, doktryner? -
6066 5 | Niejeden z onych, którzy żółć mu nieśli zgniłą~Przeczyłby: "
6067 3 | A - nie myśl, Pani, abym żółcią pisał,~O! nie... żałuję
6068 5 | wypędzone~Z ciał, które żołdak rzymski popychał ostrogą, ~-
6069 2 | Przez mokre lasy, przez lasy żołędne~Ciągniemy przędzę z dala
6070 6(**) | prawo być w części artystą, żołnierzem, teologiem, etc..., ależ -
6071 4 | Wietrząc siarczanych tchnień żółtawe światło, ~Co dwóm ruinom
6072 6 | barwy pułkowe:~Niebieskie, żółte, białe i amarantowe...~Szarży
6073 1 | tak ponury Byron żegnał żonę,~Tak i niejeden luby lubą
6074 1 | wstrzymać, siałem więc w uczucia~Zorane do żywego - całą garścią
6075 1 | Teraz zaś młody człowiek sam został, z wspomnieniem,~Że gdy
6076 4 | zdmuchniona świéca;~Że nie zostało nic... tylko lewica.~A wiatr
6077 1 | zielonych,~I te szczątki, co zostały~Z szyb tęczowo-przepalonych;~
6078 1 | mdłych rozkoszy - sam z sobą zostanę~I będę badał - śledził -
6079 2 | pośpiewywać sobie:~"Toć już zostaniem tak... nie wrócim doma!"~
6080 3 | myśląc, czy stąd obraz się zostawi!...~ ~IV~Ja nie wiem...
6081 2 | prześcignęło:~Samemu tobie zostawując brzemię~Zniesienia siebie -
6082 1 | zaplecione giętko,~Jak zrachowane jaja, kiedy idą w kosze~
6083 4 | oprzeć się poważą,~Boga pierw zranią i krzyż znowu będzie~Drugi,
6084 3 | STROFKI~ ~Nie bluźń, żem zranił Cię lub jeszcze ranię,~Bom
6085 1 | nieszczęśliwy, ale się nie zrażał,~Patrzył w niebo i, pełniąc
6086 2 | cenić;~Gdziekolwiek bowiem zrazu stawisz nogę,~Zdaje się
6087 5 | słowa -~Łyskają bielmem jej źrenic,~Skąd idzie?... sobie to
6088 5 | tyle widziałem - nieczuły!~Źrenicą na nie patrząc bez-namiętną.~
6089 5 | wiele lat samotnych~Niż - w źrenicach błyskotnych -~Wyczytać raz,
6090 1 | Mimowolnie, tak jakby opadł kwiat źrenicy,~I oko się zrobiło nasieniem
6091 1 | z tych klejnotów ducha~Zróbcie sobie igraszkę - o! na to
6092 3 | aktor - jeżli kiedy~Czyje mi zrobi miejsce zaziębienie,~To
6093 1 | grzeczni, z nauk salon modny~Zrobiliśmy niebawem; zapał nasz, wygodny~
6094 1 | kwiat źrenicy,~I oko się zrobiło nasieniem przestałém:~Cóż
6095 2 | szukając, choć przed wiekami zrobiona...~Inne, tłukąc o ziemię
6096 4 | małéj,~Tak niemistrzowsko zrobionéj,~Gdzie wszystkie wszystkich
6097 5 | krzyk;~I jak szemrzących źródeł prąd,~I jako wtór pogrzebny...~ ~*~
6098 5 | własne - - ten deptał modrą źródła żyłę -~Jakoby wstęgę, która
6099 4 | Potopów wielką opisał źródlicę,~ ~Tak że nikt po dziś -
6100 6 | nie było może ani myśli~Zrodzonej i nazwanej bez świadków...
6101 6 | Który Papież lub Książę, zrodzony w purpurze,~Traktował was
6102 2 | drzałem -~I jak z bliźnięciem zrosły w pół z Zapałem,~Na cztery
6103 2 | ujednić na nowo,~I na nowo się zrośnie w ogniwo.~ ~*~Lecz, nie
6104 1 | dziewica~Mówiła ze mną i kwiaty zroszone~Trzymała w ręku - i nagle,
6105 2 | zakończyłeś życie,~Od nieudolnych zrozumiany głazów,~Co ludzi jeszcze
6106 6 | Nie zaprzeczam wcale~I zrozumieć cię czuję wolę najgorętszę,~
6107 6 | krwawo i pożarnie,~Kiedyż?... zrozumiecie sąd?~Żyć wy radzi w dziejach,
6108 6 | umiłuj!...~Nareszcie pannę, zrumienioną sromem~Jak rzodkiew, zanurz -
6109 5 | oni zawsze czynowniki!~ ~3~Zrywa się morze, jak słup solny,~
6110 6 | cmentarz i na nim kwiat zrywam.~ ~Umarła ona (Poezja),
6111 5 | Wołano, z koni ciężkich zsiadając o mroku: ~"Wiliam! potrzymaj
6112 5 | Cóż? będę z lewej strony zsiadał - czyś oszalał?~Nierozgarnięty
6113 2 | kagańcem w ręku do przyczyn zstępuje~Jak smutny żeglarz po schodach
6114 2 | Jędrzej zatarł dłonie~I zszedł na dół popatrzyć, jak kulbaczą
6115 5 | Można ją nabyć oprawną lub zszytą -~Owdzie i owdzie - - jedna
6116 4 | Noszących tarcze ze skóry żubrowéj,~I wiem, że po nich nie
6117 7 | consumatum est..."~O! Ty - zupełne dokończenie!~Jakikolwiek
6118 4 | zginą ci wielko-ludowie -~Zupełni pychą, energią i ciałem...~-
6119 3 | był jednym z ciągnących żurawi,~Co cień swój wiodą przez
6120 5 | powstałą, że taką Agendę~Zwałbym Dziełem i więcej: że jest
6121 1 | życie? - to cząstka tak zwanego wieku,~A wiek? - sto lat,
6122 1 | Potem Sfinks nauką zwany,~Roztoczywszy obszar skrzydeł~
6123 4 | Idź w świat przez uczuć zwariowana dramę,~Napatrz się w zorzę,
6124 4 | łatwiej, łatwiej, planetę zwaśnioną ~Zeswoić z Tęczą Twórcy
6125 2 | na południe: nadzieja w zwątpieniu~O złości złych!~ ~II ~Więc -
6126 6 | pielęgnował niwę.~Co radzisz? - zważ! - i w chwilę jakże nieszczęśliwę!~
6127 5 | ona odpowiada:~"Nie trzeba zważać na to... co? to znaczy!...~
6128 1 | obowiązki,~Na ziemię mało zważał.~On nawet w drobnych rzeczach
6129 5 | Na podobieństwo łanów zwęglonych wulkanem~Lub morza, co zatęchło
6130 2 | nieba zleciał wietrznym zwiany słupem~I we mrowisku się
6131 1 | posrebrzane chmurki księżyc zwiastowały.~ ~GŁOS NIEZNANY~(śpiew)~
6132 4 | są serafinowych, ~W węzły związanych;~I stoją lecąc, lub czekając
6133 2 | ornat drze się w pasy i związuje rany.~ ~*~A faryzeusz mimo
6134 4 | Grawitujące do Miłości-środka -~Co zwie się Chrystus - i każdą z
6135 5 | dlatego mówię,~Że pod dłutem zwieczniają się chwile;~Posąg zwykle
6136 1 | zagmatwany w cierni,~Gdy zwiędną wkoło niego towarzysze wierni,~
6137 4 | Napatrz się w zorzę, łunę zwiedź pożarną,~Wschodnich się
6138 6 | zaiste,~Że to stadninę zwiedzić zjechał Pan Dobrodziéj~I
6139 4 | Alleluja!... Archimedesa grób~Zwierciadłami rozpowinął blask~Alleluja!...
6140 5 | FATUM~ ~ ~I~Jak dziki źwierz przyszło Nieszczęście do
6141 5 | Do Walentego Pomiana Z.,~ZWIERZAJĄC MU RĘKOPISMA NASTĘPNIE WYSZŁE~
6142 4 | 2~I na jasnej woskiem zwierzchni szyb~Kreślone obuwiem lekkim
6143 5 | krzyżem pławiąc się czerwonym,~Źwierzo-krzewowe psalmy mówiłem z koralem,~
6144 5 | Handlarz także odda grosz zwierzony,~Lecz nie odda wesela -~
6145 1 | nabrzmiewa, kurczy się i zwija:~Zmora wojny to sprawia!
6146 1 | i łzę na dłoń schwyta,~I zwilży nią krzew suchy: aż liść
6147 4 | kielichem je, popija skałą,~Zwinięte porze, jak z-szyte rozwija,~
6148 2 | listek patrzę...~...bo się zwiodłem!~ ~Co tobie powiem i co
6149 1 | weselszych przeczuć tysiąc,~Zwitych w tęczę odrodzenia,~Którą
6150 2 | Francuzi siebie, a potem ją zwodzą,~Stąd konwulsyjny ruch -
6151 5 | się będziesz przeklinał i zwodził,~I wiarołomił zawzięciu
6152 1 | w skrzydła jego,~Jako w zwój pargaminowy:~Jak w rozwartą
6153 2 | artystką.~ ~Artyzmu ziemi byłem zwolennikiem,~Na wielkie morze i dziś
6154 5 | oku!~ ~II~Jeden tylko Mąż zwrócił moją uwagę -~Z przezornością
6155 5 | zniknie z czasem skaza~Przez zwycięstwo, wszelako - że gwoździe...
6156 4 | trzask.~ ~ Wszech-niczyja zwycięża już Mość;~Ni ten pierwszym,
6157 4 | włóczni w ręku i bez tarczy ~Zwyciężył zgoła!~ ~ 3~Niższym się
6158 2 | kładziesz? witasz czym?~"Że zwyciężyłeś, Panie..."~ ~III~Och! Irydiona -
6159 2 | górnymi bądźmy,~A ręce w zwyczaj ujarzmiwszy - prządźmy...~ ~
6160 5 | Na której wdowiec nosić zwykł~Zégarek srébrny - - -~
6161 1 | tamci równie biedni,~Tym nad zwykłą stojąc rzeszą,~Że gdy znudzi
6162 2 | Zbawiciela.~ ~Ludwiku! Tobie zwykłem był spowiadać~Niedokończonych
6163 5 | lecz i światłość szczerą~Zwykliśmy dla piór obłędnych szafować -~
6164 6 | Włosów odmienia w sposób zwykły i, niechcący~Wstążki, kwiaty
6165 2 | Nadzwyczajnego wiele jest u zwykłych,~Popatrzmy w niebo, tam
6166 1 | łamać się trzeba i od serca życzyć~Dosiego roku prawdy - nie
6167 5(***) | dalece ideę lekce-ważą, że życzyliby sobie, ażeby Lord Palmerston
6168 6 | przepiłuj,~Będzie sześć - dodaj Żydów z ekonomem,~Zamięszaj piórem
6169 4 | ŻYDOWIE POLSCY~1861~ ~ ~1~Ty! jesteś
6170 5 | Między zachodem greckiej i żydowskiej wiedzy, ~Dziko rośnie i
6171 6 | koledzy,~Zacni szlachcice, Żydy, przekupnie i chłopy!~ ~ ~
6172 4 | dni wam były bliskie,~I Zygmunt, który mnie, jak wy, widywał;~
6173 3 | ziemskie iż są marne cele ~Lecz żyj raz przecie...!~ ~I myśl
6174 6(**) | Żyjemy w Epoce, w której człowiek
6175 4 | powie o niej Skarga:~Że żyła z Bogiem.~ ~
6176 1 | Ale pulsami dzwoni i po żyłach brzdąka,~Krzepko, niechorobliwie,
6177 5 | ten deptał modrą źródła żyłę -~Jakoby wstęgę, która mu
6178 6 | się nie dziwi,~Że odtąd żyli, Ona i Bolmir, szczęśliwi,~
6179 4 | tam i plemię, co inaczej żyło:~Porozkiełznanych spuścizną
6180 4 | oczywistą,~Że i człowiek zyskałby... będąc legumistą. ~ ~1861~
6181 2 | przedwstępnie,~Może by z czasem zyskali epitet~Narodu - mając swój
6182 5 | postać, którą wcale znałem żywą,~Pani wielka - i zawsze
6183 2 | chaos bierze w dłoń jak żywe.~ ~A droga taka jest na
6184 1 | więc w uczucia~Zorane do żywego - całą garścią siałem~W
6185 5 | Jakby nie było w Niebie żywej duszy:~Jakby nie mówił nikt
6186 5 | nie - ona~Dlań jako żywemu orłu pióro:~Aż z krwią,
6187 4 | wieków otchłanie,~I wszyscy żywi w tej chwili,~Z których
6188 5 | pierwej musi w tym samym żywiole,~Który rozlewa potém w swoim
6189 5 | własnej wezwany poszeptem~Żywiołów : "jestem!" - rzecze, nazwą
6190 4 | koturn splami,~Weszła tu w żywych świat - że weszła drzwiami.~ ~
6191 2 | smutek budzisz, co się wężem zżyma,~Bo i ja miałem Dulcyneę
|