CZYNOWNIKI

1

Czynowników! - o! czynowników

Naspotykałem w życiu dużo;

Nie pomnę liczby ich guzików

Ani ku czemu wszystkie służą? -

2

To wiem tylko: że świat się zmienia,

Wojen bronie i natarć szyki,

Chorągwie ludów i natchnienia -

A oni zawsze czynowniki!

3

Zrywa się morze, jak słup solny,

I hurragan nim miota dziki,

I sądnych trąb zabrzmiał hymn wolny:

A oni?... jeszcze czynowniki!

4

Zielenią strojne dawniej góry

Zmienia nawałność w step Afryki,

Warownie nikną... i mondury!...

- Oni? z démisją-czynowniki.