"RUSZAJ Z BOGIEM"

1

Przyszedł ktoś kiedyś i stanął pod progiem,

Mówiąc: "bez chleba dziś jestem!..."

- Lecz odrzeczono mu słowem i giestem:

"Ruszajże z Bogiem!..."

2

Więc dalej ruszył po takiej nauce,

Westchnąwszy w sobie:

"Zaprawdę, nie wiem, co teraz już zrobię,

Tu zaś nie wrócę..."

3

I lata przeszły; chleb znowu był tanim -

Raz księdza w drodze spotyka,

Który szedł z Bogiem do paralityka;

Rusza on za nim:

4

Idzie - a drogę wskazują im wprawni

Ludzie (bo duża parafia) -

Aż oto patrzy, że w miejsce utrafia,

Gdzie żebrał dawniéj...

5

Więc nie wszedł w dom ów, tylko kląkł na progu,

Wołając: "Wszechmocny Panie!"

Zmiłuj się nad nim, może nie był w stanie;

Któż równy Bogu?...

6

Nie powiem dalej, bo może przelęknę -

To nadmienię tylko jeszcze:

Że nie zmyślili tego wieszcze...

Bo zbyt jest piękne!