Part

 1 Jer|  mieszkają na ziemi?~11. A dano z nich każdemu po szacie bialej
 2 Jer|    skrzydeł żagle~I spuścił się z błękitu...~Patrzę... moją
 3 Jer|         Uczuł, jak krew płynęła z jego dawnej rany,~Bo z braćmi
 4 Jer|  płynęła z jego dawnej rany,~Bo z braćmi pobitymi był sercem
 5 Jer|   sercem związany;~A więc upadł z obłoków, bo swej krwi kropelkę~
 6 Jer|        przemykały posły~I worki z srebrnikami dla Judaszów
 7 Jer|   niosły!~A za nimi dzicz ślepa z wyciągniętym nożem~Szła
 8 Jer|       pod ciosem nie upadł, ten z niemocy padał!~I widząc
 9 Jer|   słowem, śpiewem?~Więc na górę z rumowisk podniósł się po
10 Jer|      łzy krew sępia spłynęła mu z powiek~I poznał, że u Boga
11 Jer| Wzlatuję w górę, między obłoki,~Z jaźni błękitu pozieram w
12 Jer|          i miód;~Jak siwy gazda z otwartym sercem,~Łańcuch
13 Jer|     patrzcie - gdy krusząc pęta~Z ciężkiej niemocy powstawał
14 Jer|      księżyc, co morze podnosi;~Z ołtarzów i z tronów strąciwszy
15 Jer|     morze podnosi;~Z ołtarzów i z tronów strąciwszy bałwany,~
16 Jer|      Rzucają pociechę jak mannę z obłoków,~A słowem wojują
17 Jer|        w gniazda hijeny i rysia~Z odwagą pójdziemy wstawszy
18 Jer| łańcuchem pieśń powrotu nuci,~A z naszych braci pędzonych
19 Jer|        szerokie a całe,~Orłowie z niego swą podniebną jazdą~
20 Jer|      jadem,~Lepiej im było wraz z ojcami zginąć,~Niż w jednym
21 Jer|      Niż w jednym gnieździe żyć z gadem!~ ~Żałobni, Panie,
22 Jer|      nami!~ ~Jako kłosy wstajem z bólem~Zgłuszeni kąkolem,~
23 Jer|      nas, Panie!~ ~Od zelżywego~Z wrogami przymierza~Zachowaj
24 Jer|     okryli się skórą,~A znać im z oczu przymkniętych ponuro,~
25 Jer|         na nich trwogę.~ ~Jedni z nich troską zadumani leżą,~
26 Jer|    troską zadumani leżą,~Drudzy z rozpaczy miecz złamany dzierżą.~
27 Jer|      słudzy Twoi w dawnej Romie~Z pieśnią stawali na płonącym
28 Jer|      sługa narodu".~"Coś czynił z dawna?" - pytali ze złością,~"
29 Jer|      złością,~"Jam naród kochał z dawna, bo od młodu",~Więc
30 Jer|       ciemną,~Otchłań wilgotną, z ciemnością bez końca,~Ciężkim
31 Jer|       pod czuwanie.~Niech każdy z moich z wiecznie jasnej
32 Jer|   czuwanie.~Niech każdy z moich z wiecznie jasnej strugi~Twych
33 Jer|     Twojej leży mocy~Wyrwać mię z więzów i z tej strasznej
34 Jer|      mocy~Wyrwać mię z więzów i z tej strasznej nocy -~Lecz
35 Jer|     słonię,~Krzyż mu podkładam, z którym będzie chodził;~I
36 Jer| heraklitową ,~Godzę go wcześnie z życia jego treścią,~O! bo
37 Jer|      treścią,~O! bo kto wyjdzie z krainy żałoby,~Kto dzieckiem
38 Jer|         kładę do prawicy,~Garść z naszej ziemi rzucam do chrzcielnicy,~
39 Jer|      orężem!~ ~Gdy ślubem ducha z Tobą się zaręczy,~Niech
40 Jer|     będzie zwycięzcą lub w boju~Z męczeńską chwałą nie lęże.~ ~
41 Jer|        go zaród,~Duch jego siły z ciałem się rozprzęża,~Toć
42 Jer|        bojaźnią,~Wrogu hołdują, z wrogiem się przyjaźnią,~
43 Jer|        zważą.~ ~Kiedy ich matka z grobu wstaje wskrześnie,~
44 Jer|                    X. CHORAŁ~~1~Z dymem pożarów, z kurzem
45 Jer|      CHORAŁ~~1~Z dymem pożarów, z kurzem krwi bratniéj,~Do
46 Jer|        3~I patrzym w niebo, czy z jego szczytu~Sto słońc nie
47 Jer|    męczeństwa otoczy blask.~6~I z archaniołem Twoim na czele~
48 Jer|      Lecz my dotąd wierzymy, ze z każdej ofiary~Kiedyś tysiąc
49 Jer|         legli,~Teraz powstańcie z koroną gwiaździstą,~I oblekajcie
50 Jer|   wieszcze:~Pieśnią pogodzę was z dzisiejszym losem -~Śpiewam
51 Jer|   świętą wiarę - co niepokalana~Z tryumfem skończy z nim swe
52 Jer|  niepokalana~Z tryumfem skończy z nim swe bojowanie,~Wierzymy,
53   1|                                 Z "WIERSZY PO ROKU 1863"~
54   1|      naród na trupie syna,~Choć z niego proch i glina.~Gdy
55   1|     glinę na ołów~Pożary wstaną z popiołów!~1864~
56   1|         ostatka:~Upada Polska - z winy nie dzikich Moskali,~
57   1|      będzie?~ ~On rzekł: Jeżeli z wiernych trzech tylko zostanie,~
58   1|       dawnym ideałem,~To Polska z tych trzech wyjdzie, oblecze
59   1|                       WETERANOM Z ROKU 1831~ ~Pieśń polska,
60   1|       nie zmieniaj~Ta pieśń, co z naszych ojców wyrosła cierpienia~
61   1|  cierpienia~I dotąd wierne syny z całej Polski garnie,~Bo
62   1|    pozbywa się mocy,~Tej, która z pracy idzie o własnej pomocy;~
63   1|        Ojczyzno! Choćbym został z Polaków sam jedny,~Głosić
64   1|     dymy,~Przejdą, znikną - a i z grobów jeszcze wykrzykniemy:~
65   1|         odwrocie,~Kiedy poszedł z innymi na ścieżki tułacze~
66   1|        mocny, a zły jak szatan;~Z jednym i z drugim on zbratan,~
67   1|      zły jak szatan;~Z jednym i z drugim on zbratan,~Gniazdem
68   1|        zabójców!~I ściąga braci z Jakubowych drabin,~Miast
69   1|         Trucizna służy zdrowiu:~Z tego samego ołowiu~Duch