Part

 1 Jer|          I patrzał w swoją matkę, co pod jego okiem~Płonęła ni
 2 Jer|       ludu, syn ziemi natchniony,~Co wzleciał nad obłoki jako
 3 Jer|         Zemsta mu!~ ~A ty, Panie! co w swym ręku~Ważysz nasze
 4 Jer|       ziemię - a ziemia śpi,~Ona, co we dnie miota się w pychę,~
 5 Jer|           miota się w pychę,~Ona, co we dnie broczy się w krwi.~
 6 Jer|      ziemi lud się położył,~Lew , co przed światem straż trzymał
 7 Jer|   wzniesie zdeptany.~Jak księżyc, co morze podnosi;~Z ołtarzów
 8 Jer|         imię Twoje!~ ~Niech ludy, co w wiecznym trapiły się boju,~
 9 Jer|       Panie! nam swoich proroków,~Co w wielkim zwątpieniu człowieczem~
10 Jer|            szatańskich handlarzy,~Co kupczą głowami swych braci,~
11 Jer|            BOŻE!~ ~Od Twego ludu, co w mękach umiera,~Ostatnia
12 Jer|              Że wszelkie ptactwo, co w obcy kraj leci,~Wiosną -
13 Jer|         obłokiem,~To na swe syny, co ich lotem gardzą,~Ponurym
14 Jer|          kładą nam na serce,~Oni, co serca nie mają!~ ~Inni nas
15 Jer|            K'nam Galilejkę zbliż,~Co krwawy ściera znój.~ ~6~
16 Jer|        szeregiem się łożą~Ludzie, co znali już naukę bożą,~Bo
17 Jer| niespokojnych;~Jak na wędrowcach, co zmylili drogę,~Znać na nich
18 Jer|              A prócz tych, Panie, co śpią w ziemi zmierzchu,~
19 Jer|   miłością!"~ ~A Syn Twój, Panie, co miłość nauczał,~Co bliźnim
20 Jer|         Panie, co miłość nauczał,~Co bliźnim bliźnich w opiekę
21 Jer|       bliźnich w opiekę poruczał,~Co rzekł, że w niebie ci będą
22 Jer|           za młodu~Wyporał serce, co jest na kształt wrzodu,~
23 Jer|  szczęśliwi tylko w swym żywocie,~Co zapomnieli o sercu i cnocie...~
24 Jer|          na ręku~To dziecię moje, co jest pełne jęku~I jakiejś
25 Jer|        przy wiary poręczy,~Drogą, co przepaść ma tylko lub ciernie...~
26 Jer|    łańcucha!~ ~Lud nasz, o Paniel co wichrzy się spodem.~Dotąd
27 Jer|       rachuby,~U nich to wielkie, co stoi przed twarzą,~To tylko
28 Jer|         twarzą,~To tylko ciężkie, co na dłoni zważą.~ ~Kiedy
29 Jer|         Panie! za Twoim rozkazem,~Co było miękkim, staje się
30 Jer|       miękkim, staje się żelazem,~Co było ślepym, to przewidzą
31 Jer|       ślepym, to przewidzą nagle,~Co było niskim, puszcza skrzydeł
32 Jer|          wiecznym życiem spłonie, co zamiera!~
33 Jer|          płyniem jak senni ptacy,~Co lecą spocząć wśród własnych
34 Jer|          Tobie, Panie!~ ~Twe oko, co nad płazem opiekuńczo świeci,~
35 Jer|        Panie!~ ~Wróg, jak tygrys, co we dnie pochowa pazury,~
36 Jer|           I wielu wśród nas było, co na duchu mali,~Przed wrogiem
37 Jer|       młodszą bracią,~A swą rękę, co ciosom dawała kierunek,~
38 Jer|          Tobie, Panie!~ ~Twe oko, co nad płazem opiekuńczo świeci,~
39 Jer|          matła~Twą świętą wiarę - co niepokalana~Z tryumfem skończy
40   1|           od rodziców)~ ~Na głos, co wołał, rzucił narzeczonę,~
41   1|          głos syren utula,~A tym, co naród chcą zbawiać spodleniem,~
42   1|          Już jest zatrute ziarno, co w zdradę kiełkuje;~Okropne
43   1|     jeżeli nie znajdzie i trzech, co się stanie?~On rzekł: To
44   1|          polska, niepodległa, ta, co jeno wierzy~W Boga, w ducha
45   1|      hasła nie zmieniaj~Ta pieśń, co z naszych ojców wyrosła
46   1|         na kamień!~Więc ta pieśń, co pogańskie omija ołtarze,~
47   1|          nie szuka zysków, głosi, co Bóg każe,~Przed mocarzami
48   1|           niewiara;~Dłoń rodacza, co strzępem narodowym błyska,~
49   1|        Niechże w śmierć idzie to, co uśmierca,~Co daje żywot
50   1|     śmierć idzie to, co uśmierca,~Co daje żywot niech żyje wiecznie -~