Part

 1 Jer|         Niech wrogom urągając, w tobie nie zaginie,~A innego pręgierza
 2 Jer|   Okręcił zdradny wąż.~Na wierne Tobie plemię,~O! nawróć blask
 3 Jer|          spokojny a pewny,~Bom w Tobie, Panie, położył mą duszę.~ ~
 4 Jer|          za nich oko podnoszę ku Tobie,~Bo ręce skute podnieść
 5 Jer|       Panie, już świta!~ ~Oto ja Tobie przynoszę na ręku~To dziecię
 6 Jer|         kłaniał się bogom,~Niech Tobie służy, a nie Twoim wrogom,~
 7 Jer|        chwałą nie lęże.~ ~Oto go Tobie składam na ofiarę~Za wolność
 8 Jer|       Twojego gniewu,~Sterczy ku Tobie błagalna dłoni~2~Ileż to
 9 Jer|                       XI. CHWAŁA TOBIE, PANIE!~ ~Jak onemu Jobowi
10 Jer| wszystkie syny twoje~Pan odebrał tobie",~A on wciągnął na głowę
11 Jer|         się Twoja stanie,~Chwała Tobie, Panie!"~ ~Podobnie, kiedy
12 Jer|         wznosimy wołanie:~Chwała Tobie, Panie!~ ~Twe oko, co nad
13 Jer|        stało się wylanie,~Chwała Tobie, Panie!~ ~Wróg, jak tygrys,
14 Jer|       odkrył swą tyranię,~Chwała Tobie, Panie!~ ~I wielu wśród
15 Jer|    ścichło ich śpiewanie,~Chwała Tobie, Panie!~ ~Wyręczył się wróg
16 Jer|        na nasze zwołanie,~Chwała Tobie, Panie!~ ~I myśli wróg,
17 Jer|    przyszłości powstanie,~Chwała Tobie, Panie!~ ~A obrazem przyszłości
18 Jer|        wielkie radowanie,~Chwała Tobie, Panie!~ ~Twe oko, co nad
19 Jer|        stało się wylanie,~Chwała Tobie, Panie!~
20 Jer|       całą ludzkość prowadzić ku Tobie,~Że nam na niebie już świta
21   1|       jeszcze wykrzykniemy:~Przy Tobie, Polsko, stoimy~I przy Tobie
22   1|     Tobie, Polsko, stoimy~I przy Tobie stać będziemy~Ad mundi finem!~